తన అద్భుతమైన, అత్యధికంగా అమ్ముడైన 'గుడ్ టు గ్రేట్' పుస్తకాన్ని ప్రచురించిన ఎనిమిది సంవత్సరాల తర్వాత, స్టాన్ఫోర్డ్ ప్రొఫెసర్ జిమ్ కాలిన్స్ 'హౌ ది మైటీ ఫాల్' అనే మరో లోతైన పుస్తకాన్ని రాశారు. ఆయన మరియు ఆయన పరిశోధకుల బృందం ఒకప్పుడు గొప్పగా వెలిగిన కంపెనీల పతనాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. కంపెనీల బలం తగ్గుతున్న కొద్దీ వరుసక్రమంలో కొనసాగే ఐదు దశలతో కూడిన ఒక నమూనాతో వారు ముందుకు వచ్చారు. మొదటి దశ అహంకారం అనడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. ప్రజలు తమ కంపెనీ విజయాన్ని తమ హక్కుగా భావించడం ప్రారంభిస్తారు, మరియు అసలు కంపెనీ విజయానికి దారితీసిన నిజమైన అంతర్లీన కారకాలను వారు విస్మరిస్తారు. వారు తమ సంస్థను నిరంతరం మెరుగుపరచడానికి ప్రయత్నించరు, కానీ "మేము ఇంత గొప్ప కంపెనీ కాబట్టి, ఉన్నవి ఉన్నట్లుగానే కొనసాగిస్తాము మరియు విజయవంతంగా ఉంటాము" అనే వైఖరిని తీసుకుంటారు.
ఇది ఎలా జరగగలదో వివరిస్తూ కాలిన్స్ ఒక గొప్ప నిజ కథను పంచుకున్నారు:
1950ల చివరలో, అంతగా పేరులేని ఒక చిన్న కంపెనీకి ఒక గొప్ప ఆలోచన వచ్చింది: "గ్రామీణ మరియు చిన్న పట్టణ ప్రాంతాలకు డిస్కౌంట్ రిటైలింగ్ను తీసుకురావడం." ఈ భావనపై తమ భవిష్యత్తును పణంగా పెట్టిన తొలి కంపెనీలలో ఇది ఒకటిగా నిలిచింది. కేవలం వినియోగదారులను ఆకర్షించే నిర్దిష్ట వస్తువులకే కాకుండా, ప్రతీదానికీ ప్రతిరోజూ తక్కువ ధరలను అమలు చేయడం ద్వారా ఇది ప్రారంభంలోనే గణనీయమైన ఆధిక్యాన్ని సంపాదించింది. దాని దార్శనిక నాయకుడు తన సిబ్బందితో భాగస్వామ్య స్ఫూర్తిని సృష్టించాడు, అధునాతన సమాచార వ్యవస్థలను రూపొందించాడు, మరియు పనితీరు ఆధారిత సంస్కృతిని పెంపొందించాడు. దీనిలో భాగంగా స్టోర్ మేనేజర్లు ప్రతి సోమవారం ఉదయం 5 గంటలకు వారపు స్కోర్కార్డులను సమీక్షించేవారు. ఈ కంపెనీ చిన్న పట్టణాలలోని ప్రధాన వీధి దుకాణాలను నాశనం చేయడమే కాకుండా, తన ప్రధాన పోటీదారుని ఎలా ఓడించాలో కూడా నేర్చుకుంది.
కెమార్ట్, ముఖాముఖి పోటీలో ఉంది. 1970 ప్రారంభంలో దాని స్టాక్లో పెట్టుబడి పెట్టి, 1985 వరకు ఉంచిన ప్రతి డాలర్ ఆరు వేల శాతానికి పైగా పెరిగింది.
అయితే, ఇప్పుడు ఆ కంపెనీ ఏమిటి? మీ సమాధానం వాల్-మార్ట్ అయితే, అది మంచి ఊహే. కానీ అది తప్పు. ఆ సమాధానం ఏమ్స్ డిపార్ట్మెంట్ స్టోర్స్. వాల్మార్ట్కు చివరికి కీర్తిని తెచ్చిపెట్టిన అదే ఆలోచనతో ఏమ్స్ 1958లో ప్రారంభమైంది. సామ్ వాల్టన్ తన మొదటి వాల్-మార్ట్ స్టోర్ను ప్రారంభించడానికి నాలుగు సంవత్సరాల ముందే ఇది జరిగింది. తరువాతి రెండు దశాబ్దాలలో, రెండు కంపెనీలు అప్రతిహతమైన వేగాన్ని పుంజుకున్నాయి. వాల్-మార్ట్ మిడ్సౌత్లో, ఏమ్స్ ఈశాన్య ప్రాంతంలో వృద్ధి చెందాయి. 1973 నుండి 1986 వరకు, ఏమ్స్ మరియు వాల్-మార్ట్ల స్టాక్ పనితీరు దాదాపు ఒకేలా ఉంది, రెండు కంపెనీలు మార్కెట్ కంటే తొమ్మిది రెట్లకు పైగా రాబడిని అందించాయి.
మరి ఈ వ్యాసం రాసే సమయానికి ఏమ్స్ ఎక్కడ ఉన్నారు? చనిపోయారు. కనుమరుగయ్యారు. ఆయన గురించి మళ్ళీ ఎప్పటికీ వినబడదు. వాల్-మార్ట్ మాత్రం క్షేమంగా ఉంది, 379 బిలియన్ డాలర్ల వార్షిక ఆదాయంతో ఫార్చ్యూన్ 500లో నంబర్ 1 స్థానంలో ఉంది.
ఏం జరిగింది? ఏమ్స్ నుండి వాల్-మార్ట్ను ఏది వేరు చేసింది? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానంలో చాలా భాగం వాల్టన్ యొక్క అపారమైన వినయం మరియు నేర్చుకోవాలనే తపనలో ఉంది. 1980ల చివరలో, బ్రెజిలియన్ పెట్టుబడిదారుల బృందం ఒకటి దక్షిణ అమెరికాలోని ఒక డిస్కౌంట్ రిటైల్ చైన్ను కొనుగోలు చేసింది. కంపెనీని కొనుగోలు చేసిన తర్వాత, డిస్కౌంట్ రిటైలింగ్ గురించి మరింత తెలుసుకోవడం మంచిదని వారు భావించారు. అందుకోసం, కొత్త కంపెనీని మరింత మెరుగ్గా ఎలా నడపాలో తెలుసుకోవడానికి ఒక సమావేశం కోరుతూ, వారు సుమారు పది మంది అమెరికన్ రిటైలింగ్ కంపెనీల CEOలకు లేఖలు పంపారు. సామ్ వాల్టన్ తప్ప, మిగతా CEOలందరూ స్పందించడానికి నిరాకరించారు లేదా నిర్లక్ష్యం వహించారు.
ఆర్కాన్సాస్లోని బెంటన్విల్లేలో బ్రెజిలియన్లు విమానం దిగినప్పుడు, దయగల, తెల్ల జుట్టు గల ఒక పెద్దాయన వారి వద్దకు వచ్చి, "నేను మీకు సహాయం చేయగలనా?" అని అడిగారు.
"అవును, మేము సామ్ వాల్టన్ కోసం వెతుకుతున్నాము." "అది నేనే," అన్నాడు ఆ వ్యక్తి. అతను వారిని తన పికప్ ట్రక్కు వద్దకు తీసుకువెళ్లగా, బ్రెజిలియన్లు సామ్ కుక్క ఓల్' రాయ్తో పాటు అందులోకి ఎక్కారు.
రాబోయే కొన్ని రోజుల్లో, వాల్టన్ తరచుగా రాత్రి భోజనం తర్వాత వంటగది సింక్ వద్ద గిన్నెలు కడుగుతూ, ఆరబెడుతూ నిలబడి, బ్రెజిలియన్లను వారి దేశం, లాటిన్ అమెరికాలో రిటైలింగ్ మొదలైన విషయాల గురించి ప్రశ్నల వర్షం కురిపించాడు. చివరకు, బ్రెజిలియన్లు ఒక విషయాన్ని గ్రహించారు: ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి ట్రిలియన్-డాలర్ల వార్షిక కార్పొరేషన్గా మారగల సంస్థ వ్యవస్థాపకుడైన వాల్టన్, అన్నింటికన్నా ముందుగా వారి నుండి నేర్చుకోవాలని కోరుకున్నాడు, అంతేగాని వారు అతని నుండి నేర్చుకోవాలని కాదు.
సామ్ వాల్టన్ ఎల్లప్పుడూ వాల్-మార్ట్ విజయం గురించి ఆందోళన చెందేవారు. తన జీవితకాలం తర్వాత కూడా కంపెనీని సరైన మార్గంలో నడిపించే తన లక్ష్య స్ఫూర్తిని, వినయపూర్వకమైన జిజ్ఞాసను కంపెనీలో నింపాలని ఆయన కోరుకున్నారు. కంపెనీ అహంకారపూరితంగా మారకుండా నిరోధించడానికి ఆయన కనుగొన్న పరిష్కారంలో ఒక భాగం, కంపెనీ సీఈఓ పదవిని తనలాగే జిజ్ఞాస కలిగిన, నిరాడంబరమైన మరియు తక్కువ ప్రచారం కోరుకునే నాయకుడైన డేవిడ్ గ్లాస్కు అప్పగించడం. వ్యాపార ప్రపంచంలోని చాలా మందికి గ్లాస్ గురించి తెలియదు, కానీ వాల్-మార్ట్ దాని నాయకుల వైభవం కోసం కాకుండా, వారి వినియోగదారుల కోసమే ఉందని ఆయన వాల్టన్ నుండి తెలుసుకున్నారు. ఇంతకుముందు కేవలం ధనవంతులకు మాత్రమే అందుబాటులో ఉన్న వస్తువులను, మధ్యతరగతి ప్రజలు కూడా కొనుగోలు చేయగలిగేలా సహాయం చేయాలనే వాల్-మార్ట్ యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశ్యాన్ని గ్లాస్ గాఢంగా విశ్వసించారు. వాల్-మార్ట్ను ఒక గొప్ప కంపెనీగా నిలబెట్టిన సూత్రాలకు స్థిరంగా కట్టుబడి ఉంటూనే, ఉత్తమమైన వ్యక్తులను నియమించడం, గొప్ప సంస్కృతిని నిర్మించడం మరియు కొత్త రంగాలలోకి విస్తరించడంపై ఆయన చాలా దృష్టి పెట్టారు.
ఇది ఏమ్స్ అనుసరించిన వ్యూహానికి పూర్తి విరుద్ధంగా ఉంది. వాల్మార్ట్ విజయానికి దోహదపడే అన్ని అంశాలను అర్థం చేసుకున్న సంస్థలోని ఉద్యోగికి సామ్ వాల్టన్ సునాయాసంగా బాధ్యతలు అప్పగించగా, ఏమ్స్ వారి సీఈఓ అయిన హెర్బ్ గిల్మాన్ స్థానంలో ఒక బయటి వ్యక్తిని తీసుకువచ్చారు. ఆయన స్థానంలో వచ్చిన వ్యక్తి, చాలా సమర్థుడైన నాయకుడైనప్పటికీ, కంపెనీని పునర్నిర్వచించడానికి ధైర్యంగా ప్రయత్నిస్తూ, దానిని వేరే దిశలో నడిపించారు. వాల్మార్ట్ తన ప్రధాన ఉద్దేశం, విలువలు మరియు సంస్కృతి పట్ల తీవ్రమైన అభిమానాన్ని కొనసాగించాలని కోరుకోగా, ఏమ్స్ దానికి పూర్తి విరుద్ధంగా, వేగవంతమైన వృద్ధిని ఆశించారు.
సంస్థ ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా, తీసుకోకపోయినా తాము విజయం సాధిస్తూనే ఉంటామని అహంకారపూరిత నాయకులు నమ్ముతారని కాలిన్స్ అంటారు. తనకు, సంస్థను నడిపించే వారికి తెలియని విషయాలు ఇంకా చాలా ఉన్నాయని గుర్తిస్తూ, నేర్చుకోవాలనే తపన ఉన్నది వినయశీలి అయిన నాయకుడే. వారు ఎంతటి విజయాన్ని సాధించినా, వినయశీలురైన నాయకులు తమ పనిలో ఎప్పటికీ విద్యార్థులుగా ఉంటూ, నిరంతరం ప్రశ్నలు వేస్తూ, ఎల్లప్పుడూ నిరంతర అభివృద్ధిని కోరుకుంటారు.
గర్వం యొక్క చీకటి, వినాశకరమైన కోణం
ఎమోరీ విశ్వవిద్యాలయంలోని వేదాంతి అయిన బ్రియాన్ మహాన్, 'ఫర్గెటింగ్ అవర్సెల్వ్స్ ఆన్ పర్పస్: ది వొకేషన్ అండ్ ఎథిక్స్ ఆఫ్ యాంబిషన్' అనే పేరుతో ఒక అద్భుతమైన పుస్తకాన్ని రాశారు. అహంకారానికి ఒక నిజమైన చీకటి కోణం ఉందని, ముఖ్యంగా మనం ఇతరులతో మనల్ని పోల్చుకునే విషయంలో అది వ్యక్తమవుతుందని మనం తరచుగా గ్రహించలేమని మహాన్ రాశారు. ఆయన దానిని ఈ విధంగా వివరిస్తారు:
అమెరికన్ సమాజంలో, వ్యక్తిగత విజయం అత్యంత ముఖ్యమైనది. స్వతహాగా ఇది మంచిది కాదు, చెడ్డది కూడా కాదు. ఇది కేవలం అక్కడి ఆచారంలో ఒక భాగం. అసలు సమస్య ఏమిటంటే, వ్యక్తిగత విలువకు ప్రధాన కొలమానంగా పోలికను స్వీకరించాలనే ప్రేరణకు లొంగిపోకుండా, విజయాన్ని అంచనా వేయడం మరియు సంతోషాన్ని పర్యవేక్షించడం కష్టమవుతుంది. కొన్ని పోలికలు పెద్దగా హానిచేయనివే, మరియు చాలా వరకు ఏదేమైనా తప్పించుకోలేనివి. మనం ప్రామాణిక పరీక్షలు రాస్తాం. వివిధ డిగ్రీ ప్రోగ్రామ్లలో మనకు ప్రవేశం లభిస్తుంది లేదా తిరస్కరణకు గురవుతాం, వేరొకరికి దక్కని ఉద్యోగాన్ని మనం అంగీకరిస్తాం, మరియు బదులుగా సహోద్యోగికి దక్కిన పదోన్నతిని మనం కోల్పోతాం. కానీ పోలికకు ఒక చీకటి కోణం కూడా ఉంది. అది మన సమాజంలోని ఒక మురికి రహస్యం, మరియు దానిని బయటకు కనపడకుండా ఉంచే ప్రయత్నంలో మనమందరం పాలుపంచుకుంటాం. మన హృదయాల్లో జరిగే ఆ చీకటి సంభాషణల గురించి మనందరికీ తెలుసు, అప్పుడప్పుడు మరియు ఎంపిక చేసిన సందర్భాలలో మాత్రమే అయినా సరే, మరియు మనలో చాలామంది వాటిని మనలోనే ఉంచుకోవడానికి ఇష్టపడతాం.
మీకు మార్క్ మరియు లోరీ హ్యాకింగ్ల కథ గుర్తుండే ఉంటుంది. ఈ కథకు పెద్దగా ప్రచారం లభించలేదు, ఎందుకంటే మార్క్ హ్యాకింగ్ చివరికి తన భార్య లోరీని చంపినట్లు ఒప్పుకున్నాడు, అందువల్ల పెద్దగా విచారణ జరగలేదు. ఈ కథ హృదయ విదారకమైనది. హ్యాకింగ్ దంపతులు కలిసి ఒక సాధారణ జీవితం గడుపుతున్నట్లు కనిపించారు. అందరూ చెప్పినదాని ప్రకారం, మార్క్ హ్యాకింగ్ అందరితో సరదాగా ఉండేవాడు, తన తండ్రి మరియు అన్నయ్యలాగే డాక్టర్ కావాలని కోరుకునే ఒక ప్రేమగల భర్త. అయితే, అతను వైద్య పరీక్షల కోసం చదువుకుంటున్నాడని చెప్పే సమయంలో, హ్యాకింగ్ తరచుగా సమీపంలోని ఒక దుకాణంలో సోడాలు నింపుకుంటూ, హాట్ డాగ్లు తింటూ, కామెల్ మెంతోల్స్ తాగుతూ గడిపేవాడు. అతను మెడికల్ స్కూల్లో చేరడం కోసం తన భార్యను సర్దుకుని నార్త్ కరోలినాకు వెళ్ళమని ఒప్పించాడు, కానీ తీరా చూస్తే, అతను అక్కడ చేరనే లేదు. అతను తన అపార్ట్మెంట్లో పాఠ్యపుస్తకాలను తెరిచి ఉంచేవాడు, కానీ వాస్తవానికి, అతను చాలా కాలం క్రితమే కాలేజీ మానేశాడు.
చివరికి, అతను అందరినీ మోసం చేస్తున్నాడని లోరీ కనుగొన్నప్పుడు, అతని మోసం బయటపడింది. అతను కాలేజీ నుండి ఎప్పుడూ పట్టభద్రుడు కాలేదు, వైద్య కళాశాలకు కూడా దరఖాస్తు చేసుకోలేదు. ఆమె అతన్ని నిలదీసినప్పుడు, తన తప్పును ఒప్పుకోకుండా, ఆమెను చంపాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఈ విషయం తెలియగానే, సహజంగానే అతని కుటుంబం దిగ్భ్రాంతికి గురై, తీవ్రంగా కుంగిపోయింది. అతని తండ్రి, ప్రముఖ వైద్యుడైన డగ్లస్ హ్యాకింగ్ ఇలా అన్నారు, "మార్క్కు ఇద్దరు సోదరులు ఉన్నారు, వారు గొప్ప విజయాలు సాధించారు, అతను కూడా రాణించాలనే ఒత్తిడిని అనుభవించాడు." మార్క్ ప్రాణ స్నేహితులలో ఒకడైన బ్రియాన్ హామిల్టన్ ఇలా అన్నాడు: "మార్క్కు వైఫల్యం అనేది అస్సలు ఒక ఎంపిక కాదు."
మార్క్ హ్యాకింగ్ తనను తాను తన అన్నలతో పోల్చుకున్నాడు మరియు తాను నిజమైన మగాడు కావాలంటే, వారిలాగే గొప్ప విజయాలు సాధించాలని నమ్మాడు. ఈ వ్యక్తి ప్రయత్నిస్తున్న తీరులో అహంకారం యొక్క చీకటి కోణం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఉన్నత ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా జీవించాలని ప్రయత్నించేవాడు; అలా జీవించలేనప్పుడు, తాను కానిదిగా నటించడానికి మోసాన్ని ఉపయోగించేవాడు. దొరికిపోయిన ఫలితంగా, తాను ఒక బూటకపు వ్యక్తి అని బయటపడటం కంటే తన భార్యను చంపడానికే సిద్ధపడ్డాడు.
కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం, నేషనల్ జియోగ్రాఫిక్ 9/11 మరియు దానికి దారితీసిన సంఘటనలపై నాలుగు గంటల ప్రత్యేక కార్యక్రమాన్ని ప్రసారం చేసింది. ఇది సోవియట్ యూనియన్ ఆఫ్ఘనిస్తాన్పై దాడి చేసిన నాటి కాలానికి ప్రేక్షకులను తీసుకువెళ్లింది. సోవియట్లకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతున్న ఆఫ్ఘన్ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల నాయకుడు ఒసామా బిన్ లాడెన్. విచిత్రం ఏమిటంటే, ఆ సమయంలో యునైటెడ్ స్టేట్స్ అతనికి అన్ని రకాల సరఫరాలు మరియు పరికరాలను అందిస్తోంది. చివరికి సోవియట్లు ఆఫ్ఘనిస్తాన్ను విడిచిపెట్టారు. ఆ తర్వాత 1991లో, సద్దాం హుస్సేన్ సౌదీ అరేబియా సరిహద్దులోనే ఉన్న కువైట్పై దాడి చేశాడు. బిన్ లాడెన్ సౌదీ రాజకుటుంబాన్ని సంప్రదించి, ఇరాకీల నుండి తమను తాము రక్షించుకోవడానికి తన మనుషులను అనుమతించమని కోరాడు. రాజకుటుంబం అతని అభ్యర్థనను తిరస్కరించి, రక్షణ కోసం యునైటెడ్ స్టేట్స్ వైపు చూసింది. ఈ తిరస్కరణతో బిన్ లాడెన్ అవమానంగా భావించినట్లు తెలుస్తోంది. ఈ అవమానమే సౌదీ అరేబియా మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్పై అతని ద్వేషానికి మూల కారణమని నేషనల్ జియోగ్రాఫిక్ పేర్కొంది. స్పష్టంగా, ఒక మనిషి జీవితంలో అతని గర్వం ఒక శక్తివంతమైన అంశం, మరియు గర్వం, అహంకారం వల్ల సంవత్సరాలుగా ప్రపంచ సంఘటనలు ఎలా రూపుదిద్దుకున్నాయో అని ఇది మనల్ని ఆలోచింపజేస్తుంది.
తల్లిదండ్రుల గర్వం, వారు తమ పిల్లలను పెంచే విధానంపైనా మరియు వారి పిల్లల నుండి ఆశించే వాటిపైనా ఎంతటి ప్రభావాన్ని చూపుతుందో చూడటం కూడా ఆశ్చర్యకరమైన విషయం. సామాజిక శాస్త్రవేత్త ఆంథోనీ కాంపొలో తన 'సెవెన్ డెడ్లీ సిన్స్' అనే పుస్తకంలో ఇలా రాశారు:
తమ తల్లిదండ్రులకు మంచి పేరు తెచ్చే విజయాలు సాధించాలనే ఒత్తిడితో ఎంతమంది పిల్లల జీవితాలు దుర్భరంగా మారాయో మనకు ఎప్పటికీ తెలియదు. చదువులో విజయం కోసం మానసికంగా అలసిపోయే పిల్లలకు, తమ శ్రమ ప్రధానంగా తల్లిదండ్రుల హోదాను పెంచడానికేనని తరచుగా తెలుస్తుంది. పాఠశాలలో విజయం సాధించడం వల్ల తమకు మరిన్ని అవకాశాలు లభిస్తాయని, అందుకే పిల్లలు బాగా రాణించాలని తల్లిదండ్రులు ఆశిస్తారనే వాదనల వెనుక, పిల్లల విజయాలు తల్లిదండ్రుల ఆధిక్యతను స్పష్టంగా ప్రదర్శిస్తాయనే వికారమైన వాస్తవం దాగి ఉంది.
చాలా మంది టీనేజర్లకు క్రీడల పట్ల ఆసక్తి నాశనమైపోయింది. చాలా విశ్వవిద్యాలయ జట్లలో ఆడే ఆటల పట్ల తీవ్రమైన నిబద్ధత ఉండటం వల్ల, వాటిలో పెద్దగా సరదా ఉండదు. లిటిల్ లీగ్ నుండి పాఠశాలల మధ్య జరిగే క్రీడల వరకు, సర్వత్రా ఉండే తల్లిదండ్రులు తమ సొంత అహంభావాన్ని సంతృప్తి పరచుకోవడానికి తమ పిల్లలను ఒత్తిడి చేస్తున్నారు.
రెండు సంవత్సరాల క్రితం, కాలిఫోర్నియాలోని పాలో ఆల్టోలో ఇంత ఉజ్వల భవిష్యత్తు అవకాశాలున్న చాలా మంది యువకులు ఎందుకు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నారనే విషయాన్ని పరిశీలిస్తూ, 'ది అట్లాంటిక్' పత్రికలో చాలా విచారకరమైన కానీ ఆసక్తికరమైన ఒక వ్యాసం వచ్చింది. పాలో ఆల్టో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో బే ఏరియాలో ఉంది. అక్కడ స్టాన్ఫోర్డ్ విశ్వవిద్యాలయం ఉంది, మరియు ఆ నగరం హ్యూలెట్ ప్యాకర్డ్, లోరల్, టెస్లా మోటార్స్, మరియు ఫోర్డ్ రీసెర్చ్ అండ్ ఇన్నోవేషన్ సెంటర్ వంటి అనేక హైటెక్ కంపెనీలకు ప్రధాన కార్యాలయంగా కూడా ఉంది. ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు, పాలో ఆల్టో దేశంలోని అత్యంత సంపన్న నగరాలలో ఒకటి, మరియు దాని నివాసితులు అత్యంత విద్యావంతులలో కొందరు.
ఎంత మంది పిల్లలు ఉన్నారో మనకు ఎప్పటికీ తెలియదు
వారిని విజయాల వైపు నెట్టడం ద్వారా వారి జీవితాలు దుర్భరంగా మారాయి
తల్లిదండ్రులు బాగున్నారు.
ఈ కారణంగా, పాలో ఆల్టోలోని అత్యుత్తమ ప్రతిభ కనబరిచే రెండు ఉన్నత పాఠశాలల్లో, విద్యార్థుల పదేళ్ల ఆత్మహత్యల రేటు జాతీయ సగటు కంటే నాలుగు నుంచి ఐదు రెట్లు ఎక్కువగా ఉండటం గందరగోళంగా అనిపిస్తుంది. ఈ ఆత్మహత్యలలో చాలా వరకు సమూహ ఆత్మహత్యలే, అంటే ఒకదాని తర్వాత ఒకటి వెంటనే, సమీప వ్యవధిలో జరిగే అనేక మరణాలు.
అరిజోనా స్టేట్లోని మనస్తత్వశాస్త్ర ప్రొఫెసర్ అయిన సునియా లూథర్ ఈ వ్యాసంలో తన అంచనాను పంచుకున్నారు. సంపన్న కుటుంబాలలోని పిల్లలు అధిక స్థాయిలో ఆందోళన మరియు కుంగుబాటుకు గురికావడం అసాధారణమేమీ కాదని ఆమె అన్నారు. ఈ పిల్లలు అనేక విద్యా మరియు పాఠ్యేతర కార్యకలాపాలలో రాణించాలనే తీవ్రమైన ఒత్తిడిని అనుభవిస్తారు. విజయం యొక్క అత్యున్నత ప్రమాణాలను అందుకోలేకపోతే, తమలో తీవ్రమైన లోపాలు ఉన్నాయని వారు భావిస్తారు.
ఈ ఒత్తిడి అంతటికీ మూలం, సహజంగానే, తల్లిదండ్రుల నుండే మొదలవుతుంది. వరుస ఆత్మహత్యల తర్వాత ఒక తల్లి/తండ్రి, "మనం మన పిల్లలకు ఏమి చేస్తున్నాం?" అని ప్రశ్నించారు. తమ పిల్లలు విజయం సాధించాలని వారిపై అధిక ఒత్తిడి పెడుతున్నందుకు తామే బాధ్యులమని తల్లిదండ్రులు ఇప్పుడు గుర్తించడం మొదలుపెట్టారు. దురదృష్టవశాత్తు, తమ పిల్లల విజయాలు తమ ప్రతిబింబమని వారు నమ్ముతున్నందున, వారిపై ఉన్న అధిక అంచనాలను వదులుకోవడానికి వారు ఇబ్బంది పడుతున్నారు.
మన దేశంలో ఒక గొప్ప మార్పు వచ్చింది. వందేళ్ల వెనక్కి వెళితే, తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లల వ్యక్తిత్వ వికాసంపై దృష్టి పెట్టేవారు. నేడు వారి ప్రదర్శనకే ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు, దాని ప్రభావం వారిపై ఎలా ఉందో చూడండి. అహంకారం మనకు, మన కుటుంబాలకు చేసేది ఇదే.
గర్వం యొక్క ఫలితాలు
టిమ్ కెల్లర్ తన శక్తివంతమైన పుస్తకం, కౌంటర్ఫెయిట్ గాడ్స్ను, ఈ గగుర్పాటు కలిగించే మాటలతో ప్రారంభిస్తాడు:
2008 మధ్యలో ప్రపంచ ఆర్థిక సంక్షోభం ప్రారంభమైన తర్వాత, ఒకప్పుడు సంపన్నులుగా, పలుకుబడి ఉన్న వ్యక్తులు విషాదకరంగా వరుస ఆత్మహత్యలు చేసుకున్నారు. ఫెడరల్ హోమ్ లోన్ మార్ట్గేజ్ కార్పొరేషన్ అయిన ఫ్రెడ్డీ మాక్ తాత్కాలిక చీఫ్ ఫైనాన్షియల్ ఆఫీసర్ తన బేస్మెంట్లో ఉరి వేసుకున్నాడు. ప్రముఖ అమెరికన్ రియల్ ఎస్టేట్ వేలం సంస్థ అయిన షెల్డన్ గూడ్ చీఫ్ ఎగ్జిక్యూటివ్, తన ఎర్ర జాగ్వార్ కారు స్టీరింగ్ వెనుకే తలపై కాల్చుకుని ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. యూరప్లోని అనేక రాజ, ప్రముఖ కుటుంబాల సంపదను పెట్టుబడిగా పెట్టి, బెర్నార్డ్ మడాఫ్ పాంజీ స్కీమ్లో తన క్లయింట్ల 1.4 బిలియన్ డాలర్ల డబ్బును కోల్పోయిన ఒక ఫ్రెంచ్ మనీ మేనేజర్, తన మాడిసన్ అవెన్యూ కార్యాలయంలో మణికట్టు కోసుకుని మరణించాడు. హెచ్ఎస్బిసి బ్యాంకుకు చెందిన ఒక డానిష్ సీనియర్ ఎగ్జిక్యూటివ్, లండన్లోని నైట్స్బ్రిడ్జ్లో రాత్రికి 500 డాలర్ల అద్దె ఉండే తన సూట్లోని వార్డ్రోబ్లో ఉరి వేసుకున్నాడు. బేర్ స్టెర్న్స్ ఎగ్జిక్యూటివ్ ఒకరు, తన కుప్పకూలిన సంస్థను కొనుగోలు చేసిన జేపీమోర్గాన్ చేజ్లో తనకు ఉద్యోగం ఉండదని తెలుసుకున్నప్పుడు, అధిక మోతాదులో డ్రగ్స్ తీసుకుని తన కార్యాలయ భవనంలోని ఇరవై తొమ్మిదవ అంతస్తు నుండి దూకేశాడు.
ప్రతిభావంతులైన, బాగా చదువుకున్న ఈ వ్యాపారవేత్తలు ఎందుకు ఆత్మహత్య చేసుకున్నారో అని చాలా మంది ఆశ్చర్యపోతున్నారు. వారు కుంగుబాటుకు గురై ఉంటారని సహజంగా అనిపిస్తుంది. కానీ వారు ఎందుకు కుంగుబాటుకు గురయ్యారు?
దీనికి సమాధానం ఒక్క మాటలో చెప్పవచ్చు: సిగ్గు. వారు ప్రపంచ దృష్టిలో చాలా విజయవంతమైన వ్యక్తుల నుండి, పరాజితులుగా మారిపోయారు, లేదా కనీసం వారు తమను తాము అలా భావించుకున్నారు. వైఫల్యం కలిగించే సిగ్గు కారణంగానే మనం దానికి భయపడతాము. సిగ్గు అనేది ఆత్మకు పట్టిన లుకేమియా లాంటిది. అది మన జీవితాలు విలువలేనివని, మనం దేనికీ సరిపోమని మనకు అనిపించేలా చేస్తుంది. అహంకారం స్పష్టమైన ఆలోచనను నాశనం చేస్తుంది.
మనం చూసినట్లుగా, అహంకారులు ఇతరుల కంటే తాము గొప్పవారమని భావిస్తారు. వారు తమను తాము గొప్పవారని, శక్తిమంతులని నమ్మినప్పటికీ, వాస్తవానికి వారు భయం, న్యూనతా భావం మరియు అభద్రతా భావంతో కుంగిపోయి ఉంటారు. వారికి అవసరాలు చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. వారు తమ అహాన్ని సంతృప్తి పరచుకోవాలి; వారికి పొగడ్తలు కావాలి; వారిని బుజ్జగించాలి; వారికి గుర్తింపు కావాలి. వారు గ్రహించనప్పటికీ, గర్విష్ఠులు...
వాస్తవానికి వారు చాలా బలహీనంగా ఉంటారు, దీనివల్ల వారు అంతర్గతంగా సిగ్గుతో నిండిపోతారు.
మన సంస్కృతిలో, బలవంతులైన స్త్రీపురుషులు విఫలం కారని మనం ఎలాగో నమ్మడం మొదలుపెట్టాము. మన నిర్వచనంలో విజయవంతమైన వ్యక్తికి నిరుత్సాహంగా, కుంగిపోయి ఉండటం ఉండదు. అందువల్ల, ప్రజలు తమకు ఒక సమస్య ఉందని గ్రహించినప్పుడు, సహాయం అడగడాన్ని తమ బలహీనతను అంగీకరించినట్లుగా భావిస్తారు.
అహంకారం మనల్ని ఇలా చేస్తుంది, అయినా అది మన జీవితాలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో మనం చూడలేము. మన గర్వపు హృదయాల వల్ల, మనమందరం అవమానానికి భయపడతాము; అది ఎదురైనప్పుడు, బలవంతులమనే మన ప్రతిష్టను కాపాడుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, మనలో మనమే కుంచించుకుపోతాము. నేపథ్యంలో ఎల్లప్పుడూ ఒక పెద్ద ప్రశ్న మెదులుతూ ఉంటుంది: "ప్రజలు నా గురించి ఏమనుకుంటారు?"
విషాదకరంగా ఆత్మహత్య చేసుకున్న ముగ్గురు వ్యక్తులు నాకు బాగా తెలుసు. వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, వారిలో ప్రతి ఒక్కరి పరిస్థితులు ఎంత పోలికగా ఉన్నాయో చూసి నేను ఆశ్చర్యపోతున్నాను. వారందరూ మంచి కుటుంబాలతో అందరిచేత బాగా ఇష్టపడబడ్డారు, అయినప్పటికీ వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ తాము వ్యాపార ప్రపంచంలో విఫలమయ్యామనే భావనతో సతమతమయ్యారు. మన సమాజంలోని ఇతర పురుషులతో పోలిస్తే తాము ఏమాత్రం సరిపోమని వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ భావించారు. చివరికి, వ్యాపార ప్రపంచంలో రాణించలేకపోవడం మరియు విజయం సాధించలేకపోవడం వల్ల, వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ తాము అల్పమైనవారమని, ప్రాముఖ్యత లేనివారమని, మరియు తమ జీవితాలు విలువలేనివని భావించారు. స్పష్టంగా, ఒక వ్యక్తి తన జీవితం విలువలేనిదని నమ్మినప్పుడు, వారు జీవించాలనే సంకల్పాన్ని కోల్పోతారు.
ఈ విషాద సంఘటనలన్నీ జీవితాహంకారం వల్లే జరిగాయి, అందుకే సి.ఎస్. లూయిస్ "అహంకారం అనేది అత్యంత ముఖ్యమైన దుర్గుణం, పరమ చెడు. అది పూర్తిగా దైవ వ్యతిరేకమైన మానసిక స్థితి" అని ఎందుకు అన్నారో అర్థం చేసుకోవడానికి ఇవి నాకు సహాయపడతాయి.