అదృశ్య హస్తం

అదృశ్య హస్తం

అధ్యాయం 2

అదృశ్య హస్తం

సమకాలీన క్రైస్తవుల పదజాలం నుండి 'దైవ సంకల్పం' అనే పదం దాదాపుగా కనుమరుగైంది. అది వాడుకలో లేకుండా పోయి, పాతబడిపోతోంది. ఒకప్పుడు సర్వసాధారణమైన, నిజానికి క్రైస్తవ భావప్రకటనకు కేంద్రబిందువైన ఈ పదం, ఇప్పుడు పనికిరాని పదాల చెత్తకుప్పలో కలిసిపోయేలా కనిపిస్తోంది.

తొంభైల దశాబ్దం ప్రారంభంలో, అమెరికా చరిత్రలోనే అత్యంత రక్తపాతమైన ఆ సంఘర్షణ నాటకాన్ని తిరిగి చెప్పడంతో, అంతర్యుద్ధంపై వచ్చిన ఒక టెలివిజన్ డాక్యుమెంటరీ దేశ ప్రజల ఆసక్తిని బాగా ఆకర్షించింది. ఉత్తర, దక్షిణ ప్రాంతాల సైనికులు తమ ఇళ్లకు రాసిన లేఖలలోని కొన్ని భాగాలలో "దైవ సంకల్పం" గురించిన ప్రస్తావనలు నిండి ఉన్నాయి. యుద్ధానికి ముందు రోజు రాత్రి సైనికులు తమ భార్యలకు లేదా తల్లిదండ్రులకు తమ భయాల గురించి, మరుసటి రోజు తమకు ఏమి జరుగుతుందోనన్న అనిశ్చితి గురించి రాసేవారు. తమ ప్రాణాలు దైవ సంకల్పం చేతుల్లో ఉన్నాయని వారు తరచుగా ప్రస్తావించేవారు. 'దైవ సంకల్పం' అనే పదాన్ని పెద్ద అక్షరాలతో రాశారు, ఎందుకంటే అది మానవుల వ్యవహారాలపై దేవుని పాలనను సూచించకుండా, స్వయంగా దేవుడినే సూచించింది. 'దైవ సంకల్పం' అనే పదం ఆ దైవానికి ఒక బిరుదుగా మారింది.

దేవుని కార్యానికి మరియు దేవుని ఉనికికి మధ్య ఉన్న ఈ సంబంధం, జరిగేదంతా సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని సార్వభౌమ ప్రణాళిక మరియు పరిపాలన క్రింద జరుగుతుందనే పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు క్రైస్తవుల దృఢ విశ్వాసంలో లోతుగా పాతుకుపోయింది. జీవితమంతా 'కోరమ్ డియో', అంటే దేవుని సన్నిధిలో జీవించబడుతుందనే భావన నిరంతరం ఉండేది.

ఇప్పుడు ఈ వైఖరి మారింది. మనం ప్రస్తుతం జీవిస్తున్న సంస్కృతిలో దైవ సంకల్పం గురించిన ఆలోచనలకు పెద్దగా తావు లేదు. ఉత్తమంగా చెప్పాలంటే మనం నవ్య-దైవవాదం అనే ఆధునిక వాతావరణంలో జీవిస్తున్నాము; అధ్వాన్నంగా చెప్పాలంటే ఈ సంస్కృతి నవ్య-అన్యమతవాదం అనే వాతావరణంతో నిర్వచించబడింది. మన కాలంలోని ప్రబలమైన భావన ఏమిటంటే, మనం ఒక మూసివేసిన, యాంత్రిక విశ్వంలో జీవిస్తున్నాము, ఇక్కడ సంఘటనలు నిర్జీవ శక్తుల యొక్క స్థిరమైన, నిర్జీవ నియమాల ద్వారా లేదా కేవలం యాదృచ్ఛికంగా జరుగుతాయి. ఇది లౌకికవాద యుగం, ఇక్కడ అతీతమైన లేదా అతీంద్రియ శక్తులకు ప్రవేశం లేనట్లు కనిపిస్తుంది. ప్రకృతి కేవలం సహజమైనదిగా మాత్రమే పరిగణించబడుతుంది. మతాన్ని, ఒకవేళ సహించినా, అది కచ్చితంగా నిర్వచించబడిన సరిహద్దులతో కూడిన ఒక ప్రత్యేకమైన విభాగానికి, ఒక రిజర్వేషన్‌కు పరిమితం చేయబడింది. ప్రజలు వ్యక్తిగత శ్రేయస్సు మరియు మానసిక సంతృప్తి కోసం మతపరమైన కార్యకలాపాలలో పాల్గొనవచ్చు, కానీ ప్రజా వేదికలో లేదా జీవితం గురించిన గంభీరమైన ఆలోచనలలో మతానికి ఎటువంటి సంబంధిత పాత్ర లేదు.

విశ్వ స్వభావం లేదా ప్రపంచ చరిత్ర గమనం. క్రైస్తవ దేవుడు ప్రవాసంలో ఉన్నాడు. ఒకప్పుడు రోడ్ ఐలాండ్‌లో సముచితంగా భావించినట్లుగా, కొత్తగా ఏర్పడిన గ్రామానికి లేదా నగరానికి "ప్రొవిడెన్స్" అని పేరు పెట్టాలని ఎవరూ అనుకోరు.

మతంలోని ఆధునిక పోకడలు, అంటే న్యూ ఏజ్ ఆలోచనా విధానంలో జ్ఞానవాద విశ్వాస వ్యవస్థల పునరుజ్జీవనం, క్షుద్రవిద్య పట్ల మోజు, మరియు కొన్ని వర్గాలలో దేవదూతలు, దయ్యాల పట్ల అధిక ఆసక్తి వంటివి, విశ్వంపై ప్రబలంగా ఉన్న దృక్పథం యొక్క కఠినమైన పరిమితుల నుండి బయటపడటానికి ఆధునిక ప్రజలు చేసే నిస్సహాయ ప్రయత్నాలుగా చూడవచ్చు. ప్రతి దినపత్రికలో జాతకం ఉండటం, మరియు దేశవ్యాప్తంగా న్యూ ఏజ్ పుస్తకాల, బహుమతుల దుకాణాలు విపరీతంగా పెరిగిపోవడం వంటివి ఈ వ్యర్థమైన నిస్సహాయ ప్రయత్నానికి సూచికలు. దేవుడు లేడనే ప్రగాఢమైన భావన, అతీతత్వాన్ని చేరే ఈ నూతన పౌరాణిక ప్రయత్నాలకు ప్రేరణనిస్తుంది.

పద్దెనిమిదవ శతాబ్దంలో ఆడమ్ స్మిత్ తన క్లాసిక్ రచన 'ది వెల్త్ ఆఫ్ నేషన్స్' రాశారు. అందులో ఆయన ఆర్థిక సంస్థల అనిశ్చితికి శాస్త్రీయ పద్ధతిని వర్తింపజేసి, ఆర్థిక శాస్త్రాన్ని శాసించే సూత్రాలను కనుగొనడానికి ప్రయత్నించారు. స్మిత్ దైవ సంకల్పం యొక్క 'అదృశ్య హస్తం' కోసం అన్వేషించారు. మన కాలంలో ఆ అదృశ్య హస్తం కేవలం అదృశ్యంగానే కాకుండా, అసలు ఉనికిలోనే లేనిదిగా పరిగణించబడింది. దైవ సంకల్పం యొక్క హస్తం పూర్తిగా నరికివేయబడింది, మరియు ఆ విచ్ఛేదనతో మనం ఒక విరోధపూరితమైన లేదా, అంతకంటే దారుణంగా, ఉదాసీనమైన విశ్వంలో ఒంటరిగా తడుముకుంటూ మిగిలిపోయాము. మన ఆర్థిక శ్రేయస్సు కోసం మనం ఇకపై దైవ సంకల్పం యొక్క అదృశ్య హస్తం వైపు చూడటం లేదు, కానీ ఈ ప్రశ్నలను పరిష్కరించడానికి మానవ ప్రభుత్వం యొక్క సుస్పష్టమైన హస్తం వైపు చూస్తున్నాము.

పదాలకు వాడుకలోంచి పోవడం, తిరిగి వాడుకలోకి రావడం అనే ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉంటుంది. ఒక తరం వారికి ఇష్టమైన పదబంధాలు తరువాతి తరాల వారికి పాతబడిపోయినవిగా కనిపిస్తాయి. నలభైలలో, ఒక మంచి అనుభవానికి ఇచ్చే సాధారణ ప్రతిస్పందనను 'స్వెల్' అనే పదంతో సంగ్రహించేవారు. హాలీవుడ్ నటుడు వాన్ జాన్సన్, జూన్ అల్లిసన్‌తో తన యుద్ధకాలపు సంభాషణలో ఉపయోగించిన పదజాలం మొత్తం ఆ పదంతోనే నిండిపోయినట్లు అనిపించేది. కానీ 'స్వెల్' స్థానంలో త్వరలోనే 'కూల్' లేదా 'గ్రూవీ' లేదా 'నీట్' వంటివి వచ్చాయి. యుక్తవయసు వారి పరిభాషను అందుకోవడానికి ప్రయత్నించడం వయసు పైబడిన పెద్దలకు ఒక అసాధ్యమైన పని. పదబంధాలు, పదాలు మనకు అందనంత వేగంగా మారిపోతాయి, వాటితో పాటు నడవడానికి ప్రయత్నిస్తే మనం కేవలం వెర్రివాళ్ళలా కనిపిస్తాము. మనం టీనేజర్లతో వారి సొంత భాషలో మాట్లాడటానికి ప్రయత్నించిన వెంటనే, అకస్మాత్తుగా వాడుకలోంచి పోయిన పదాన్ని మనం వాడటాన్ని గమనించి, వారి ముఖాల్లోని వెక్కిరింపు నవ్వులను మనం చూస్తాము.

కానీ 'ప్రొవిడెన్స్' అనే పదం చాలా గొప్పది మరియు కీలకమైన వేదాంతపరమైన సూక్ష్మభేదాలతో నిండి ఉంది, కాబట్టి దానిని మన భాష నుండి పోరాటం లేకుండా తొలగిపోనివ్వలేము. అది కాదు

ఒక నిర్దిష్ట తరానికి సరిపోయే వాడుక పదం అయినప్పటికీ, దానికి శతాబ్దాల, నిజానికి సహస్రాబ్దాల చారిత్రక ప్రాముఖ్యత ఉంది. అది అత్యంత ప్రాముఖ్యత కలిగిన ఒక వేదాంత పదం, స్వయంగా పవిత్ర గ్రంథంలోని కాలాతీతమైన సారాంశంలోనే పాతుకుపోయిన పదం.

విశ్వాసానికి సంబంధించిన విషయం

'ప్రొవిడెన్స్' అనే పదం ఒక లాటిన్ ఉపసర్గ మరియు మూలపదం నుండి ఉద్భవించింది. 'ప్రో' అనే ఉపసర్గ 'ముందు' లేదా 'ఎదురుగా' అని సూచిస్తుంది. దీని మూలపదం 'చూడటం' అని అర్థం వచ్చే లాటిన్ పదం 'విడెరే' నుండి వచ్చింది. మనం టెలివిజన్ అనే దృగ్విషయం ద్వారా బాగా ప్రభావితమైన సంస్కృతిలో ఉన్నందున, ఈ మూలపదం ప్రస్తుత భాషలో ఇప్పటికీ ప్రముఖంగా కనిపిస్తుంది. మనం ఉపసర్గను మరియు మూలపదాన్ని కలిపినప్పుడు, 'ముందుగానే చూడటం' అని అర్థం వచ్చే పదం ఏర్పడుతుంది. కాబట్టి, ప్రొవిడెన్స్ అంటే కేవలం దేవుని పూర్వజ్ఞానం లేదా ముందుచూపు అని మనం భావించే అవకాశం ఉంది. కానీ ప్రొవిడెన్స్ అనే భావనలో దేవుని పూర్వజ్ఞానానికి కొంత సూచన ఉన్నప్పటికీ, ఆ ఆలోచనతోనే అది ముగిసిపోదు. ప్రొవిడెన్స్ అనేది కేవలం పూర్వజ్ఞానానికి పర్యాయపదం కాదు. నేను నిరూపించడానికి ప్రయత్నించబోతున్నట్లుగా, ప్రొవిడెన్స్ అనే భావన బహుముఖమైనది మరియు అనేక రకాల దైవిక కార్యకలాపాలను కలిగి ఉంటుంది.

మొదటిగా, 'ప్రొవిడెన్స్' అనే పదం దేవుడు తన ప్రజల కోసం చేసే ఏర్పాటును సూచిస్తుంది. భవిష్యత్తు అవసరాలు మరియు అత్యవసర పరిస్థితుల కోసం మనం సంపాదించుకునే వాటిని సూచించడానికి 'ప్రొవిజన్స్' అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తాము. రేపు నాకు లేదా నా కుటుంబానికి ఏమి జరుగుతుందో నాకు తెలియదు, కాబట్టి రేపటి కోసం ఏర్పాటు చేసుకోవడానికి నేను ఈరోజే కొన్ని చర్యలు తీసుకుంటాను. ఫ్లోరిడాలోని మా ప్రాంతాన్ని బెదిరించే ఉష్ణమండల తుఫానులు మరియు హరికేన్‌ల గురించి వాతావరణ ఛానల్ హెచ్చరించినప్పుడు, నా భార్య స్నానపు తొట్టిని నీటితో నింపి, ఆహార పదార్థాలు మరియు ఇతర సామాగ్రిని నిల్వ చేసుకుంటుంది. నేను మరణించిన సందర్భంలో నా భార్య మరియు పిల్లల కోసం ఏర్పాట్లు చేయడానికి, నేను నా న్యాయవాదితో సమావేశమై ఒక వీలునామాను సిద్ధం చేశాను.

నా కుటుంబ భవిష్యత్తు కోసం నేను ఎన్ని ఏర్పాట్లు చేసినా, అంతిమంగా వారి శ్రేయస్సు దేవుని చేతుల్లోనే ఉందని నేను గ్రహించాను. నాకూ, వారికీ గొప్ప పోషకుడిగా నేను ఆయన వైపు చూస్తాను. నా గమ్యాన్ని గానీ, నా కుటుంబ గమ్యాన్ని గానీ నేను నియంత్రించలేను. ఇది నా లోకం కాదు; ఇది నా తండ్రి లోకం. నేను నా కుటుంబాన్ని ఆల్‌స్టేట్‌కు అప్పగించను; వారి కన్నా ఉత్తమమైన చేతులు ఉన్నాయి. యేసు హెచ్చరికను నేను తీవ్రంగా పరిగణిస్తాను:

కాబట్టి నేను మీతో చెప్పేదేమంటే, మీ ప్రాణమును గూర్చి, ఏమి తిందుమో, ఏమి త్రాగుదుమో అని గానీ; మీ దేహమును గూర్చి, ఏమి ధరించుకొందుమో అని గానీ చింతించకండి. ప్రాణము వాటికంటే శ్రేష్ఠమైనది కాదా?

వస్త్రాల కన్నా ఆహారానికీ, దేహానికీ ఎక్కువ విలువ ఉందా? ఆకాశ పక్షులను చూడండి; అవి విత్తవు, కోయవు, కొట్లలో పోగుచేయవు; అయినప్పటికీ మీ పరలోకపు తండ్రి వాటిని పోషిస్తున్నాడు. వాటికంటే మీరు శ్రేష్ఠులు కారా? మీలో ఎవడైనా చింతించడం వలన తన ఎత్తుకు ఒక మూర అయినా పెంచుకోగలడా?

అయితే మీరు వస్త్రాల గురించి ఎందుకు చింతిస్తున్నారు? పొలంలోని లిల్లీ పువ్వులను చూడండి, అవి ఎలా పెరుగుతున్నాయో: అవి ప్రయాసపడవు, నూలు వడకవు; అయినప్పటికీ నేను మీతో చెప్పేదేమంటే, సొలొమోను తన సమస్త వైభవంలో కూడా వీటిలో ఒకదానిలా అలంకరించబడలేదు. ఈ రోజు ఉండి, రేపు పొయ్యిలో పడవేయబడే పొలంలోని గడ్డికే దేవుడు అలా వస్త్రాలు తొడిగిస్తే, అల్ప విశ్వాసులారా, ఆయన మీకు మరెంతగా వస్త్రాలు తొడగడు?

కాబట్టి, 'ఏమి తింటాము?' లేదా 'ఏమి తాగుతాము?' లేదా 'ఏమి ధరిస్తాము?' అని చింతించకండి. ఎందుకంటే ఈ విషయాలన్నిటినీ అన్యులు కోరుకుంటారు. మీకు ఈ విషయాలన్నీ అవసరమని మీ పరలోకపు తండ్రికి తెలుసు. అయితే మొదట దేవుని రాజ్యాన్ని, ఆయన నీతిని వెదకండి, అప్పుడు ఈ విషయాలన్నీ మీకు అనుగ్రహించబడతాయి. కాబట్టి రేపటి గురించి చింతించకండి, ఎందుకంటే రేపు దాని విషయాలను అదే చూసుకుంటుంది. ఆ రోజుకు దాని కష్టం చాలు. (మత్తయి 6:25-34)

యేసు చెప్పిన ఈ మాటలు బాధ్యతాయుతమైన పరిపాలనను నిషేధించవు. అవి ఆందోళన గురించి ఒక పాఠంగా ఉద్దేశించబడ్డాయి. మన భవిష్యత్తు అవసరాల గురించి మనం తీవ్ర ఆందోళన చెందకూడదు. మనం చింత అనే బంధనంలో జీవించకూడదు. దేవుని సంరక్షణపై మనకున్న విశ్వాసం ద్వారా మన చింత, ఆందోళన ఉపశమించాలి. లిల్లీ పువ్వుకు జపమాల గానీ, మానసిక వైద్యుని మంచం గానీ అవసరం లేదు.

ఇది ఏకాగ్రతకు సంబంధించిన విషయం. మనం దేవుని రాజ్యం మరియు ఆయన నీతిని వెదకడంలో శ్రద్ధగా ఉంటే, ప్రాపంచిక అవసరాల గురించిన మన చింత స్పష్టంగా తీర్చబడుతుంది. దావీదు చెప్పినట్లుగా, "నేను యౌవనంలో ఉన్నాను, ఇప్పుడు వృద్ధుడనయ్యాను; అయినప్పటికీ నీతిమంతులు విడువబడటం గానీ, వారి సంతానం రొట్టె కోసం భిక్షాటన చేయడం గానీ నేను చూడలేదు" (Ps. 37:25).

కొండమీది ప్రసంగంలో యేసు బోధ దైవ సంరక్షణను సూచిస్తుంది. దైవ సంరక్షణ చేత పోషించబడే ఆకాశ పక్షుల గురించి ఆయన ప్రస్తావిస్తూ, మనం పక్షుల కంటే ఎక్కువ విలువైనవారమని నొక్కిచెప్పారు. ఈ పోలికలోని ముఖ్య విషయం "చాలా ఎక్కువ" అనే భావనలో ఉంది. దేవుడు తన పిల్లల సంక్షేమానికి జంతురాజ్యం విలువను మించిన ప్రాధాన్యతను ఇస్తాడు. అయినప్పటికీ, ఆయన దైవ సంరక్షణ ఈ రెండింటికీ విస్తరించి ఉంది. ఆయన మన తలమీది వెంట్రుకలను లెక్కించడమే కాకుండా, ప్రతి పిచ్చుక పడిపోవడాన్ని కూడా గమనిస్తాడు. ఆ గీతం ప్రకటించినట్లుగా, "ఆయన కన్ను...

పిచ్చుక మీద . . . కానీ ఆయన మనలను కూడా చూస్తుంటాడు."

'ప్రొవిడెన్స్' అనే పదం 'చూడటం' లేదా 'దర్శనం' అనే లాటిన్ పదం నుండి ఉద్భవించినందున, దాని వేదాంతపరమైన అనువర్తనాన్ని దేవుడు కేవలం మానవ కార్యకలాపాలను గమనించడానికి మాత్రమే పరిమితం చేయాలనే ప్రలోభానికి మనం లోనవ్వవచ్చు. దేవుడు కేవలం మానవ వ్యవహారాలను చూడటం మాత్రమే కాదు. అసలు విషయం ఏమిటంటే, ఆయన మానవ వ్యవహారాలను చూసుకుంటాడు. ఆయన మనల్ని కేవలం గమనించడమే కాదు, మనల్ని కాపాడుతాడు. ఒక చిన్నపిల్ల చేసే అత్యంత సాధారణ ప్రార్థన, "దయచేసి అమ్మా, నాన్నా, అమ్మమ్మ మొదలైన వారిని కాపాడు."

మనల్ని కాపాడటమే దైవ సంరక్షణ యొక్క సారాంశం. దేవుడు తన సృష్టి పట్ల చూపించే తండ్రిలాంటి శ్రద్ధనే సంరక్షణ అనే పదం సూచిస్తుంది. దీని అర్థం దేవుడు మానవ వ్యవహారాలలో జోక్యం చేసుకుంటాడు. ఆయన అరిస్టాటిల్ యొక్క దేవుడైన, కదలని కదిలించేవాడు (అన్‌మూవ్డ్ మూవర్) లాంటివాడు కాదు; ఆ దేవుడు మానవ చరిత్రకు దూరంగా, ఏమాత్రం సంబంధం లేకుండా ఉంటాడు. విల్ డ్యూరాంట్ ఒకప్పుడు అరిస్టాటిల్ దేవుడిని ఇంగ్లాండ్ రాజుతో పోల్చాడు, అతడిని "ఏమీ చేయని రాజు, పరిపాలిస్తాడు కానీ పాలించడు" అని వర్ణించాడు. బైబిల్ దేవుడు కదలనివాడు కాదు. ఆయన కదిలేవాడు మరియు కదిలించేవాడు, పరిపాలించడమే కాకుండా పాలిస్తాడు కూడా.

దైవవాదం మరియు నవ్య దైవవాదం యొక్క దేవుడు, అరిస్టాటిల్ యొక్క దేవుడిని చాలావరకు పోలి ఉంటాడు. ఆయన ఒక గొప్ప గడియారాల తయారీదారుడు, ఒక క్లిష్టమైన గడియారాన్ని రూపొందించి, తయారుచేసి, దానికి తాళం వేసి, ఆ తర్వాత రంగం నుండి తప్పుకుని, దానిని దానంతట అదే నడవనిస్తాడు. ఈ దృక్పథం ప్రకృతి నియమాలను దైవ సంకల్పం నుండి కొంతవరకు స్వతంత్రంగా పనిచేసే నియమాలుగా పరిగణిస్తుంది, పై నుండి ఎటువంటి జోక్యాన్ని అనుమతించదు. ఈ నియమాలు స్థిరమైనవి మరియు యాంత్రికమైనవి. దీనికి విరుద్ధంగా, క్రైస్తవ విశ్వాసం ప్రకృతి నియమాలను అనుమతిస్తుంది, కానీ ఈ నియమాలను దేవుని నియమాలుగా, ఎల్లప్పుడూ ఆయన సార్వభౌమ పాలనకు లోబడి ఉండేవిగా చూస్తుంది. అవి దేవుడు తన విశ్వాన్ని పరిపాలించే సాధారణ లేదా మామూలు విధానాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి.

దైవిక పోషణ

విషయాల కోసం ఏర్పాట్లు చేయడం అంటే జీవనాధారాన్ని అందించడం. విషయాలు కొనసాగడానికి లేదా వాటిని సజీవంగా ఉంచడానికి అవసరమైనదే జీవనాధారం. ప్రాచీన హెబ్రీయులు దేవుని ఆశీర్వాదం వైపు చూశారు, దాని ద్వారా దేవుడు తన ప్రజలను ఆశీర్వదించడమే కాకుండా వారిని కాపాడతాడు. ఈ ఆశీర్వాదం తన ప్రజల సంరక్షణకు అత్యంత ప్రాధాన్యతనిచ్చింది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, అది తన ప్రజలను పోషించడంపై దృష్టి సారించింది.

దైవిక పోషణ అనేది బైబిల్‌లోని సృష్టి భావనకు ముడిపడి ఉంది. బైబిల్ ప్రారంభ వాక్యాలు ఇలా చెబుతున్నాయి, "ఆదియందు దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను" (ఆదికాండము 1:1). "సృజించు" అనే హీబ్రూ పదం 'బారా'. ఈ 'బారా' అనే భావనలోనే పోషణ అనే భావన కూడా ఇమిడి ఉంది.

పోలిక కోసం మనం సంగీత రంగాన్ని పరిశీలించవచ్చు. స్టకాటో స్వర ధ్వని మనకు తెలుసు: అది 'బీప్!' అనే శబ్దంలాగా చిన్నగా, క్లుప్తంగా మరియు ఆకస్మికంగా ఉంటుంది. దీనికి విరుద్ధంగా, స్వరాన్ని నిలబెడితే అది పొడిగించబడి, సాగిపోతుంది: బీఈఈఈఈఈఈఈప్. మనం పియానోపై ఒక స్వరాన్ని వాయించి, ఆ ధ్వనిని నిలబెట్టడానికి పెడల్‌ను నొక్కి పట్టుకోవచ్చు. అదేవిధంగా, దేవుని సృష్టి కార్యం కూడా స్టకాటో చర్య కాదు; దేవుడు దేనిని సృష్టిస్తాడో దానిని ఆయన నిలబెడతాడు. ఆయన శూన్యం నుండి వస్తువులను ఉనికిలోకి తీసుకురావడమే కాకుండా, వాటిని ఉనికిలో ఉంచుతాడు. దీనికి బైబిల్లో సాధారణంగా వాడే పదం నిలబెట్టడం.

పూర్వకాలంలో ప్రవక్తల ద్వారా మన పితరులతో నానావిధ రీతులలో మాట్లాడిన దేవుడు, ఈ కడపటి దినములలో తన కుమారుని ద్వారా మనతో మాట్లాడెను. ఆ కుమారుని ఆయన సమస్తమునకు వారసునిగా నియమించెను; ఆయన ద్వారానే లోకములను సృజించెను; ఆయన మహిమ తేజస్సుగాను, ఆయన స్వరూపమునకు ప్రతిబింబముగాను ఉండి, తన శక్తి వాక్యముచేత సమస్తమును ఆదుకొనుచు, తానే మన పాపములను శుద్ధిచేసి, ఉన్నతమైన మహత్వముగల వాని కుడిపార్శ్వమున కూర్చుండెను. (హెబ్రీ. 1:1-3)

ఈ వాక్యభాగంలో క్రీస్తు ప్రస్తావన, "తన శక్తి వాక్యముచేత సమస్తమును నిలబెట్టువాడు" అయిన ఆయనను సూచిస్తుంది.

వెస్ట్‌మిన్‌స్టర్ విశ్వాస ప్రకటన దేవుని ప్రొవిడెన్స్‌ను ఈ క్రింది విధంగా నిర్వచిస్తుంది:

సమస్తమునకు గొప్ప సృష్టికర్తయైన దేవుడు, తన జ్ఞానము, శక్తి, న్యాయము, మంచితనము మరియు కరుణ యొక్క మహిమను స్తుతించుటకై, తన అత్యంత జ్ఞానవంతమైన మరియు పవిత్రమైన సంరక్షణ ద్వారా, తన దోషరహితమైన పూర్వజ్ఞానమునుబట్టియు, తన ఇష్టానుసారమైన మరియు మార్పులేని సంకల్పమునుబట్టియు, అతి చిన్న వాటి వరకు సమస్త ప్రాణులను, క్రియలను మరియు వస్తువులను ఆదుకొనుటకు, నడిపించుటకు, ఏర్పాటు చేయుటకు మరియు పరిపాలించుటకు చేసెను. (v/i)

ఈ విశ్వాసపరమైన నిర్వచనం దైవ సంరక్షణలోని అనేక అంశాలను సూచిస్తుంది. ఈ వివిధ అంశాల గురించి మనం తరువాత మరింత వివరంగా చర్చిస్తాము. ప్రస్తుతానికి, సృష్టికర్త యొక్క కార్యం గురించిన మొదటి వాదనపై, అంటే ఆయన తన సృష్టిని నిలబెట్టే కార్యంపై దృష్టి సారిస్తాము. ఈ నిలబెట్టడం అనేది గొప్ప వాటి నుండి చిన్న వాటి వరకు ఉన్న సమస్త ప్రాణులు, క్రియలు మరియు వస్తువులను సూచిస్తుందని మనం గమనించాలి. ఇది పరిధిని సూచిస్తుంది.

ఉన్న ప్రతిదానినీ తనలో ఇముడ్చుకున్న దైవ సంరక్షణ యొక్క పోషణ. దేవుడు కేవలం "స్థూల చిత్రాన్ని" మాత్రమే పట్టించుకుంటాడని కాదు. ఆయన తన సృష్టిని నిర్వహించే విధానం సూక్ష్మమైనది; అది అతి చిన్న వివరాలతో కూడా ముడిపడి ఉంటుంది.

దేవుడు సమస్తాన్ని తన అత్యంత జ్ఞానవంతమైన మరియు పవిత్రమైన సంరక్షణ ద్వారా నిలబెడుతున్నాడని ఈ ఒప్పుకోలు సూచిస్తుంది. ఈ పదబంధంలోని 'ద్వారా' అనే పదం, దేవుడు తాను నిలబెట్టే వాటిని ఏ సాధనాల ద్వారా నిలబెడతాడో సూచిస్తుంది. ఇక్కడ ఆ సాధనాలు ఆయన జ్ఞానం మరియు పవిత్రతలో పాతుకుపోయి ఉన్నాయి. ఈ విశేషణాలను మనం చాలా తేలికగా తీసుకోకూడదు. దేవుడు తన సృష్టిని నిలబెట్టే కార్యం ఆయన జ్ఞానంలో ఆధారపడి ఉంది. మనుషులుగా మనం వస్తువులను చాలా తక్కువ కాలం లేదా చాలా ఎక్కువ కాలం ఉంచుకోవడంలో పొరపాట్లు చేసే అవకాశం ఉంది. స్టాక్ మార్కెట్‌లో ఏ స్పెక్యులేటర్ అయినా చాలా త్వరగా అమ్మడం లేదా చాలా ఆలస్యంగా కొనడం చేయకుండా ఉంటాడా? దేవుడు తన ఆస్తుల విషయంలో ఎలాంటి పొరపాట్లు చేయడు. ఆయన తన పరిపూర్ణ జ్ఞానానికి అనుగుణంగా నిలబెడతాడు కాబట్టే, తాను నిలబెట్టే ప్రతిదాన్ని పరిపూర్ణ స్థాయిలో నిలబెడతాడు.

దేవుని ఆదుకొనే కార్యం ఒక పవిత్రమైన పోషణ కూడా. ఈ విషయంలో 'పవిత్రమైన' అనే పదం ఆయన అతీతమైన మహిమను మరియు ఆయన పరిపూర్ణమైన నీతిని సూచిస్తుంది. ఆయన పోషణ కార్యంలో తెలివి, జ్ఞానం, లేదా నీతి విషయంలో ఎలాంటి లోపం లేదు. దేవుడు దేనిని కాపాడుతాడో, దానిని ఆయన నీతితో కాపాడుతాడు. కొన్నిసార్లు మనం నొప్పి మరియు బాధల కాలపరిమితి గురించి ఆశ్చర్యపోతూ, "ఓ దేవా, మేము వీటిని ఇంకెంతకాలం సహించాలి?" అని అడుగుతాము. చెడును దేవుడు ఎందుకు అదుపు లేకుండా కొనసాగనిస్తాడని మనం ఆశ్చర్యపోతాము. అయినప్పటికీ, సమస్తము యొక్క కాలపరిమితి ఆయన చేతుల్లోనే ఉంది, మరియు వాటి కాల వ్యవధి ఆయన జ్ఞానమునుబట్టి, ఆయన పవిత్రమైన సంకల్పమునుబట్టి ఆయన సంరక్షణచేత నియంత్రించబడుతుంది.

దేవుడు తన పూర్వజ్ఞానాన్ని బట్టి విషయాలను నిలబెడతాడని, మరియు ఆ పూర్వజ్ఞానం దోషరహితమైనదని విశ్వాస ప్రకటన మనకు గుర్తుచేస్తుందని కూడా మనం గమనించాలి. దేవుడు తన భవిష్యవాణిలో ఊహాగానాలకు తావు ఇవ్వడు. జరగబోయే అవకాశాలను అంచనా వేయడానికి ఆయన పాచికల బల్లను సంప్రదించడు. ఆయన పూర్వజ్ఞానం దోషరహితమైనది మరియు సంపూర్ణమైనది. భవిష్యత్తులో ఆయనకు తెలియనిది ఏదీ లేదు. ఆయన ఆది నుండే అంతాన్ని ఎరుగును. భవిష్యత్తులో జరగబోయే అన్ని యాదృచ్ఛిక సంఘటనలు దేవునికి తెలుసు, కానీ అవి యాదృచ్ఛికంగా జరగవని చెప్పబడింది. అంటే, భవిష్యత్తులో జరగబోయే ఏదైనా విషయం గురించి మనం దేవుణ్ణి అడిగితే, "అది పరిస్థితిపై ఆధారపడి ఉంటుంది" అని ఆయన మనకు ఎన్నడూ జవాబు ఇవ్వడు.

మన ప్రాణుల దృక్కోణం నుండి మనం భవిష్యత్తును అనిశ్చితి రూపంలో చూస్తాము. మన ప్రణాళిక A కార్యరూపం దాల్చకపోతే, మన దగ్గర ప్రణాళిక B ఉంటుంది. పరిమితమైన మనసుకు,

భవిష్యత్తు సంఘటనలు యాదృచ్ఛికంగా జరిగినట్లు కనిపిస్తాయి. ఎందుకంటే మనం యాదృచ్ఛిక జీవులం, మన ఉనికి కోసం మనకు వెలుపల ఉన్న దేనిపైనో ఆధారపడి ఉంటాము. కానీ దేవుడు ఆధారపడే లేదా యాదృచ్ఛికమైన వ్యక్తి కాదు. ఆయనకు తెలిసినది ఆయనకు సంపూర్ణంగా తెలుసు. ఆయనకు తెలిసినది ఆయనకు ముందే తెలుసు, ఎందుకంటే ఆయనకు ఏది ముందే తెలుసో, దానిని ఆయన ముందే సంకల్పిస్తాడు కూడా. భవిష్యత్తు గురించిన మన ప్రకటనలను "డియో వొలెంట్" (దేవుని చిత్తమైతే) అని చెప్పి ముగించాలని లేఖనం మనకు బోధిస్తుంది. దేవుడు ఆ పదాలలో మాట్లాడవలసిన అవసరం లేదు, ఎందుకంటే ఆయనే ఆ "డియో వొలెంట్" యొక్క దేవుడు.

దేవుడు తన స్వంత సంకల్పం యొక్క స్వేచ్ఛాయుతమైన మరియు మార్పులేని సలహా ద్వారా సమస్తాన్ని నిలబెడతాడు. ఇది గ్రహించడం ముఖ్యం. దేవుని నిలబెట్టే సంరక్షణ ఆయన సంకల్పం ద్వారా నడపబడుతుంది, మరియు ఆయన సంకల్పం సంపూర్ణంగా స్వేచ్ఛాయుతమైనది. అది ఏ సృష్టి వస్తువు చేత బంధించబడదు లేదా నిర్ధారించబడదు. అది మన ఇష్టాయిష్టాలకు లేదా చర్యలకు లోబడి ఉండదు. ఆయన సంకల్పం స్వేచ్ఛాయుతమైనది మాత్రమే కాదు, మార్పులేనిది కూడా. ఏదీ ఆయన స్వేచ్ఛను మార్చలేదు లేదా దానిని అడ్డుకోవడానికి అకస్మాత్తుగా తలెత్తదు. ఆయన సలహా శాశ్వతంగా ఉంటుంది. ఆయనకు కొత్త సమాచారం అందినందువల్ల గానీ లేదా ఒక తప్పును సరిదిద్దుకోవలసి వచ్చినందువల్ల గానీ ఆయన తన మనసు మార్చుకోడు. ఆయనకు లోపాలు లేని ఒక శాశ్వత ప్రణాళిక ఉంది. దేవునికి ప్రత్యామ్నాయ ప్రణాళిక (ప్లాన్ బి) లేదు. ఆయన తన స్వరూపంలో మార్పులేనివాడు కాబట్టి, ఆయన సలహా కూడా మార్పులేనిది. ఆయన సర్వజ్ఞానం మారదు. ఆయన సర్వశక్తి ఎన్నడూ బలహీనపడదు. ఆయన జ్ఞానం ఎన్నడూ తడబడదు. ఆయన జ్ఞాపకశక్తి ఎన్నడూ విఫలం కాదు. దైవ స్వరూపంలో గానీ, స్వభావంలో గానీ ఎలాంటి మార్పులు లేవు.

సాధ్యమైనంత అత్యున్నతమైన మంచి

దేవుడు సమస్తమును ఏ ప్రయోజనం కోసం నిలబెడుతున్నాడు? అది ఆయన మహిమకు స్తోత్రం కలగడానికే. ఈ భావనను పూర్తిగా స్వీకరించడం కష్టం, ఎందుకంటే ఇది దేవునిలో ఒక రకమైన స్వార్థాన్ని సూచిస్తుంది, మరియు స్వార్థాన్ని పాపంగా చూడమని మనకు బోధించబడింది. నిజానికి, ఏ ప్రాణికైనా స్వార్థంగా ఉండటం పాపమే. మనుషులమైన మనం మన ఆలోచనలలో దైవకేంద్రితంగా ఉండాలని పిలువబడ్డాము. ప్రాణులకు, దైవకేంద్రితం ఒక సద్గుణం, మరియు స్వార్థం ఒక దుర్గుణం. కానీ దేవునికి, స్వార్థం ఒక స్వచ్ఛమైన సద్గుణం, ఎందుకంటే అది కూడా దైవకేంద్రితమే. మనం దైవకేంద్రితంగా ఉండటమంటే, అత్యంత పరిపూర్ణమైన సత్తాపై మన దృష్టిని నిలపడమే. దేవునికి కూడా ఇది వర్తిస్తుంది.

దేవుడు తన సంరక్షణలో చేసేది మనకు మేలు చేసినప్పటికీ, దాని అత్యున్నత సద్గుణం దేవుణ్ణి తానే మహిమపరచడంలోనే ఉంది. దేవుడు తన సృష్టిని నిలబెట్టడం ఆయన స్వంత మహిమను ప్రతిబింబిస్తుంది, మరియు ఆ మహిమ ఒక దైవిక దుర్గుణం కాదు, కానీ సాధ్యమైనంత అత్యున్నతమైన మేలు. ఒకవేళ దేవుడు తనకంటే తక్కువైన దానిపై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తే, ఆ దృష్టి ఆయనలోని ఒక లోపాన్ని ప్రతిబింబించి, ఆయనను దేవునికంటే తక్కువవాడిగాను మరియు మన ఆరాధనకు అనర్హుడిగాను చేస్తుంది.

ఆరాధన.

దేవుడు తన సృష్టికి చేసే పోషణ మరియు తన సృష్టిని ఆయన నిలబెట్టడం కూడా ఆయన నిత్య మహిమ యొక్క ప్రత్యక్షత కావడం ఒక మధురమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన విరుద్ధాంశం.

కాల్విన్ దీని గురించి ఇలా రాశాడు:

అందువల్ల, మొదటగా, పాఠకులు గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, మేము ప్రస్తావిస్తున్న దైవ సంకల్పం అంటే, దేవుడు స్వర్గంలో నిష్క్రియగా కూర్చుని ప్రపంచంలో జరుగుతున్న వాటిని చూస్తూ ఉండటం కాదు, కానీ ఆయనే స్వయంగా సారథిగా ఉండి, అన్ని సంఘటనలను శాసించేది. అందువల్ల ఆయన సంకల్పం కంటికే కాక చేతికి కూడా విస్తరిస్తుంది. అంటే, ఆయన చూడటమే కాకుండా, తాను చేయాలనుకున్నది జరిగేలా ఆజ్ఞాపిస్తాడు. (ఇన్‌స్టిట్యూట్స్, 175)

ఈ దైవిక కార్యాలలో ఆయన జ్ఞానం, శక్తి, న్యాయం, మంచితనం మరియు కరుణ యొక్క మహిమ వ్యక్తమవుతుంది.

↑ పైకి తిరిగి వెళ్లండి