మరియు అదే సమయంలో యూదులు, ఎన్నుకోబడిన జనాంగంగా తమ హక్కులను కోల్పోయారు, లేదా మరింత స్పష్టంగా చెప్పాలంటే, ఒక ప్రత్యేక జాతిగా యూదుల పట్ల దేవుని ఉద్దేశ్యాన్ని దేవుడు పూర్తి చేసిన తర్వాత, వారు సంపూర్ణ మరియు ఉచిత రక్షణ యొక్క విశేషాధికారాలను పొందుతూనే ఉంటారు.
168
వ్యక్తిగతంగా దేవుని విమోచన ప్రణాళిక. మనం లోరైన్ బోటెల్నార్ మరియు అదే ఆలోచనా సరళిలో ఏకీభవించిన మరికొందరు స్వేచ్ఛా ఆలోచనాపరులను జాగ్రత్తగా అధ్యయనం చేస్తే, యూదులు వ్యక్తిగతంగా గానీ, ఏ సమూహం లేదా జాతికి చెందినవారైనా, ఏదో ఒక రోజు క్రీస్తును తమ వ్యక్తిగత రక్షకుడిగా అంగీకరించి విశ్వ చర్చిలో భాగం కాగలరని వారు వివరించారు. అయినప్పటికీ, యూదుల పునరేకీకరణ గురించి వారందరికీ ప్రతికూల అభిప్రాయం ఉంది. 1948వ సంవత్సరం, మే 8న, బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ద్వారా స్వతంత్ర ఇజ్రాయెల్ దేశం ఏర్పడింది. ఇటీవల స్థాపించబడిన ఇజ్రాయెల్ దేశాన్ని మనం పరిశీలిస్తే, అది తమ రాజ్యాన్ని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలకు మరింత విస్తరించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న అరబ్ జనాభా పట్ల పెత్తందారీ దేశంగా కనిపించింది. ఆ యూదులు ప్రపంచంలోని ఏ ఇతర దేశానికి ఇచ్చినా, పాలస్తీనా వంటి పొరుగు దేశాలకు ఎటువంటి నైతిక లేదా చట్టపరమైన మద్దతు ఇవ్వలేదు.
అయితే, 'రీప్లేస్మెంట్ థియాలజీ' రచయిత డాక్టర్ గ్యారీ వై. కోహెన్, యూదు ప్రజల గురించి లోరైన్ బోర్ట్నర్ చేసిన వ్యాఖ్య పట్ల సంతోషంగా లేనట్లు తెలుస్తోంది. గత యాభై సంవత్సరాలుగా ఇజ్రాయెల్ రాజకీయ పరిస్థితుల గురించి బోర్ట్నర్కు పెద్దగా తెలియదని ఆయన అన్నారు. లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ ఇజ్రాయెల్ మరియు పాలస్తీనా రెండింటికీ ప్రత్యేక రాష్ట్రాల ఏర్పాటుకు అనుకూలంగా ఓటు వేసింది. అదే సమయంలో వెస్ట్ బ్యాంక్ను జోర్డాన్కు అప్పగించారు. ఆ విభజన జరిగిన వెంటనే, ఇజ్రాయెల్ తనను తాను పునఃస్థాపించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ విభజన జరిగిన వెంటనే, ఈజిప్ట్, సిరియా, జోర్డాన్ వంటి పొరుగు అరబ్ దేశాలు మరియు మరికొన్ని దేశాలు కలిసి ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేశాయి. ఆ దేశాన్ని నాశనం చేయడం, ప్రజలందరినీ చంపడం మరియు ప్రపంచ పటం నుండి ఆ దేశాన్ని తుడిచివేయడం వారి ప్రధాన ఉద్దేశ్యం.
1967లో మళ్ళీ, అవే ఈజిప్ట్, సిరియా మరియు జోర్డాన్ అదే ఉద్దేశ్యంతో ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేశాయని రచయిత పేర్కొన్నారు; బహుశా బోయెట్నర్ ఈ ముఖ్యమైన విషయాలన్నింటినీ గుర్తుంచుకోలేదేమో. ఈజిప్ట్ మరియు సిరియా మూడవసారి ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేశాయి మరియు ఈసారి దైవ సంకల్పం వల్ల అది రక్షించబడింది. ఈ విషయాలన్నింటినీ మనసులో ఉంచుకుంటే, బోయెట్నర్ యొక్క అభిప్రాయం మరియు ఇజ్రాయెల్ గురించి ఆయన చెప్పిన మాటలు - వారు అరబ్ జనాభా పట్ల నిర్దాక్షిణ్యంగా అసంతృప్తిగా ఉన్నారనేవి - సత్యానికి చాలా దూరంగా ఉన్నాయని మనం ఒక నిర్ధారణకు రావచ్చు.
అరబ్ పాలిత దేశం కాని టర్కీ కూడా క్రూసేడర్ల కాలం నుండి, అంటే 12వ మరియు 13వ శతాబ్దాల నుండి పాలస్తీనాను తన నియంత్రణలో ఉంచుకోవడం మరింత ఆశ్చర్యకరమైన విషయం.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం వరకు 169 శతాబ్దాల ప్రత్యామ్నాయ వేదాంతం. క్రూసేడ్ అనే పదం "శిలువ" నుండి ఉద్భవించింది. 1150 నుండి 1914 వరకు, ముస్లిం సెల్జుక్ టర్కులు మరియు తరువాత ఒట్టోమన్ టర్కులు సుమారు 400 సంవత్సరాలు పాలించారు, మరియు మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో బ్రిటిష్ సైనిక జనరల్ "అలెమ్బీ" చేత తరిమివేయబడే వరకు పాలస్తీనాను పూర్తిగా తమ నియంత్రణలో ఉంచుకున్నారు. టర్కులు పాలస్తీనాను విడిచి వెళ్లేటప్పుడు చాలా మంది ప్రజలను వధించారు మరియు వారు మళ్లీ తిరిగి రాలేదు లేదా ఆ భూమిని తమదిగా చెప్పుకోలేదు.
ఆ రోజుల్లో ప్రజలలో ఒక అందమైన నానుడి ఉండేది, అది చాలా ప్రాచుర్యం పొందింది. అది ఏమిటంటే, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం భూమిని జనావాసాలు లేకుండా చేసింది, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రజలను భూమి లేకుండా చేసింది. మరియు ఈ ప్రజలు ఐరోపాలోని యూదులను కూడా స్థానభ్రంశం చేశారు. ఆ సమయంలో దైవ సంకల్పం పనిచేస్తోందని, మరియు యూదులు ఆయన ఎన్నుకున్న ప్రజలు కాబట్టి వారికి అవసరమైన సహాయాన్ని అందిస్తూ ఉందని మనం భావించవచ్చు. ఈ సందర్భంలో అగస్టీన్ మరియు మార్టిన్ లూథర్ అనే ఇద్దరు మహనీయులు చేసిన విలువైన కృషిని మనం పరిశీలిద్దాం.
అగస్టీన్: అగస్టీన్ను క్రైస్తవ విశ్వాస వీరుడు అని పిలిచేవారు. కానీ ఇజ్రాయెల్ గురించి అగస్టీన్ చేసిన వ్యాఖ్యలతో డాక్టర్ గ్యారీ వై. కోహెన్ సంతృప్తి చెందలేదు. బహుశా ఆయన తాను జీవించిన కాలాన్ని బట్టి ఇజ్రాయెల్కు వ్యతిరేకంగా ఆ వ్యాఖ్యలు చేసి ఉండవచ్చు. ఆయన తన బైబిల్ మరియు చారిత్రక సమాచారానికి చాలా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆయన ప్రస్తావించిన చారిత్రక సంఘటనల పూర్తి వివరాలు తెలుసుకోవాలంటే, మనం నాలుగవ శతాబ్దానికి వెనక్కి వెళ్లాలి. అగస్టీన్ మరియు మార్టిన్ లూథర్ ఇద్దరూ క్రైస్తవ విశ్వాస వీరులే. ఇజ్రాయెల్ గురించిన తన వ్యాఖ్యలో అగస్టీన్ నిస్సందేహంగా సరైనవాడే, ఎందుకంటే ఆయన అభిప్రాయాలు ఆయన జీవించిన కాలానికి ఆపాదించబడి ఉండవచ్చు.
ఐదవ శతాబ్దంలో అగస్టిన్ ఉత్తర ఆఫ్రికాలోని హిప్పోకు బిషప్గా ఉండేవారు. మొదటి ఐదు శతాబ్దాల పాటు అపొస్తలుల తర్వాత ఆయనను గొప్ప క్రైస్తవుడిగా పరిగణించారు మరియు ఆయన రచనలు క్రైస్తవ వేదాంతానికి మూలస్తంభాలుగా నిలిచాయి. ఏసుక్రీస్తు కాలానికి సుమారు మూడు వందల సంవత్సరాల క్రితం, రోమన్లు తమ సామ్రాజ్యంపై పూర్తి నియంత్రణలో ఉన్నప్పుడు, వారు అనేకమంది యూదులను చంపడమే కాకుండా, యెరూషలేము నుండి వారి రాజ్యంలోని మారుమూల ప్రాంతాలకు తరిమివేశారు. వారిలో కొద్దిమంది మాత్రమే ఇశ్రాయేలు అంతటా మిగిలిపోయారు. అగస్టిన్ ఆ పరిస్థితికి చాలా బాధపడ్డారు మరియు ఆ పరిమిత సంఖ్యలో ఉన్న యూదులు కూడా యేసును తమ మెస్సీయాగా అంగీకరించలేకపోయారని అన్నారు.
170
దేవుని విమోచన ప్రణాళిక
కాబట్టి, అతని ప్రకారం, దేవునిచే ఎన్నుకోబడిన ప్రజలుగా యూదుల కాలం ముగిసింది. వారు వేరు చేయబడినందున, దేవునిచే ఎన్నుకోబడిన తదుపరి ప్రజలు క్రైస్తవులే అవుతారు. అది అతని అభిప్రాయం. అది తీవ్రమైన రాజకీయ అల్లర్ల కాలం, మరియు ఈ చిన్న దేశమైన ఇశ్రాయేలు గురించి మాట్లాడటానికి ఎవరూ సాహసించలేదు. అదే సమయంలో క్రైస్తవ సంఘం త్రిత్వ మరియు క్రీస్తు సంబంధిత పద్ధతుల గురించి, అంత్యకాల విషయాల అధ్యయనమైన అంత్యకాల శాస్త్రం వంటి మతవిశ్వాస వ్యతిరేకతల గురించి చర్చించుకుంటోంది, అది ఎవరికీ అర్థం కాని విషయం. అగస్టీన్ చెప్పిన మాటలలో కొంత నిజం ఉంది, ఆయన ఇలా అన్నాడు: "క్రీస్తును విశ్వసించిన క్రైస్తవులే, వారిని విమోచించిన దేవుని యొక్క నిజమైన క్రైస్తవులు." ఒకటి లేదా రెండు తరాలలో క్రీస్తును విశ్వసించిన యూదులు, యూదులుగా తమ గుర్తింపును కోల్పోయి, వారు కూడా విశ్వ సంఘంలో సభ్యులు అవుతారు. మరియు ఈ మార్పు ఇశ్రాయేలు పట్ల దేవుని శాశ్వత వాగ్దానాలకు ఏ విధంగానూ ఆటంకం కలిగించదు.
మార్టిన్ లూథర్ – ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణ: ఆయనను ప్రొటెస్టంట్ సంస్కరణకు మరియు "విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం" అనే ప్రాథమిక బైబిల్ సిద్ధాంతానికి హీరో అని పిలుస్తారు. ఆయన కాలం (1483 – 1546). ప్రారంభంలో ఆయన యూదుల పట్ల కొంత అనుకూలత చూపినప్పటికీ, కాలం గడిచేకొద్దీ వారి విచిత్ర ప్రవర్తన పట్ల ఆయనకు అసహనం పెరిగి, చివరికి వారికి వ్యతిరేకంగా మారారు. మార్టిన్ లూథర్ తన రచనలలో యూదుల పట్ల తన శత్రుత్వాన్ని ఏదో ఒక విధంగా ప్రదర్శించారు. కానీ గ్యారీ కోహెన్, యూదులకు వ్యతిరేకంగా మార్టిన్ లూథర్ చేసిన వ్యాఖ్యల పట్ల చాలా సానుభూతి చూపారు మరియు దేవుని ప్రజలైన యూదులకు వ్యతిరేకంగా ఏదో వ్రాసినందుకు లూథర్ను దేవుని తీర్పుకు వదిలివేశారని అన్నారు.
మనం చరిత్రను పరిశీలిస్తే, కేవలం వెయ్యి సంవత్సరాల క్రితం ప్రపంచంలో ఒక్క ప్రొటెస్టంట్ క్రైస్తవుడు కూడా మనకు కనపడడు. మరియు మనం కొన్ని లేఖలను చదివితే, అతని ప్రేమకు, దయగల హృదయానికి మరియు అతని అద్భుతమైన దృక్పథానికి మనం ఖచ్చితంగా అతన్ని ప్రశంసిస్తాము. అన్నింటికంటే మించి అతను ఒక నిజమైన క్రైస్తవుడు. అతని కాలంలో, అనాగరికులు రోమన్ సామ్రాజ్యంపై దాడి చేశారు, ఆ సమయంలో అది పతనావస్థలో ఉంది. మరియు క్రైస్తవ మతం కూడా క్షీణదశలో ఉంది. కానీ దైవ సంకల్పం వల్ల, సువార్త ధ్వనితో జర్మేనియన్ మరియు స్లావోనిక్ తెగలకు చెందిన అనేకులు క్రైస్తవులయ్యారు.
లూథర్ నిస్సందేహంగా ముక్కుసూటిగా మాట్లాడే వ్యక్తి. ముఖ్యమైన విషయాల గురించి మాట్లాడేటప్పుడు ఆయన చాలా ధైర్యంగా ఉండేవారు. మనం ‘గలతీయులకు’ రాసిన వ్యాఖ్యానాన్ని పరిశీలిస్తే, విశ్వాసం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే ప్రాథమిక బైబిల్ సిద్ధాంతాన్ని అర్థం చేసుకోగలం.
171 ప్రత్యామ్నాయ వేదాంతం: ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణను ప్రారంభించడంలో ఆయన ధైర్యం, మరియు నిర్మొహమాటమైన వైఖరి కనిపిస్తాయి. మరియు ఆయన తన కాలంలో మాట్లాడిన మాటలు నేడు ఆధునిక సువార్త ప్రచారానికి ఆధారంగా మారాయి. రక్షణ గురించిన ఆయన అద్భుతమైన బైబిల్ బోధనలు ఆయన కాలంలో "విట్టెన్బర్గ్"కు ఒక పెద్ద "జనసమూహాన్ని" ఎలా తీసుకువచ్చాయో మనం గుర్తుంచుకోవాలి. ఇది ఒక అద్భుతమైన సమీకరణ మరియు చివరకు ప్రొటెస్టెంట్ సంస్కరణను ప్రారంభించడానికి మార్గం సుగమం చేసింది.
తన బైబిల్ బోధనలు కనీసం కొంతమంది యూదులనైనా తన మతంలోకి మార్చగలవని లూథర్ నమ్మాడు. కానీ అతని ప్రణాళిక ప్రతికూలంగా పరిణమించింది. దాంతో అతను సహనం కోల్పోయి యూదులకు వ్యతిరేకంగా మారాడు. చివరకు అతను పోప్ మరియు అతని మతకర్మలపై విరుచుకుపడ్డాడు. అతను తన తొంభై ఐదు సిద్ధాంతాలతో కాథలిక్ చర్చిపై కూడా దాడి చేసి, వాటిని చర్చి తలుపుకు మేకులతో కొట్టాడు. నేటికీ ప్రతి సంవత్సరం అక్టోబర్ 31వ తేదీని లూథరన్ చర్చిలలో మార్టిన్ లూథర్ దినోత్సవంగా పరిగణించి పాటిస్తారు.
కాథలిక్కులపై గానీ, యూదులపై గానీ దాడి చేయడంలో అతను సరైనవాడా కాదా అనే దానితో సంబంధం లేకుండా, అతను దేవుని తీర్పు ముందు జవాబుదారీగా ఉన్నాడు. అతని వ్యాఖ్యలు లేదా మాటలు, అతనిలాగే యూదులను ద్వేషించే వారికి ఆయుధాలుగా మారాయి. లూథర్ వాస్తవానికి యూదులతో స్నేహపూర్వకంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ ఆ ప్రయత్నం విఫలమైంది. అందుకే అతను ఉన్మాదిగా మారి వారికి వ్యతిరేకంగా తిరిగాడు.
అతను యూదుల గురించి మాట్లాడిన తీరు ఆదిమ నాజీల వలె ఉంది. అతని వ్యాఖ్యలు మధ్యయుగ క్రైస్తవ మరియు సెమిటిజం సంప్రదాయంలో భాగంగా ఉన్నదానికంటే మెరుగ్గా కనిపించాయి; జాతికి సంబంధించిన నకిలీ-శాస్త్రీయ భావనలపై ఆధారపడిన ఆధునిక (యూదు వ్యతిరేకత)కు సామాజిక మరియు సాంస్కృతిక ఆధారం ఉంది. జాతికి సంబంధించిన ఈ భావనలే రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో జర్మనీ నియంత అయిన అడాల్ఫ్ హిట్లర్ను ప్రేరేపించాయి, అతను చివరకు ఆరు మిలియన్ల (అరవై లక్షల) యూదులను క్రూరంగా ఖైదు చేసి చంపాడు.
మొదటి రెండు శతాబ్దాలలో, యూదులు అన్యజనులను వ్యతిరేకించినట్లే చాలామంది క్రైస్తవ్యాన్ని వ్యతిరేకించారు. ఇది ప్రవచన గ్రంథానికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉందని బైబిలు పాఠకులు తీవ్రంగా ఎత్తి చూపారు. ప్రవచన గ్రంథాన్ని వ్యతిరేకించిన వారు, దేవుడు యూదులందరినీ మరియు ఇశ్రాయేలును శాశ్వతంగా, పూర్తిగా తిరస్కరించాడనే అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉన్నారు.
అపొస్తలుడైన పౌలు టర్కీలోని ప్రెసిడియాలో ఉన్న అంతియొకయకు తన మొదటి మిషనరీ యాత్రను ప్రారంభించి, సమాజ మందిరాలలో బోధించాడు. ఆ కూడికకు హాజరైన ప్రజలు
172
దేవుని విమోచన ప్రణాళికలో కొంతమంది యేసును తమ రక్షకునిగా అంగీకరించగా, మరికొందరు ఆయనను తిరస్కరించారు. ఆయన అద్భుతమైన బోధ సంఘాన్ని గుంపులుగా విభజించింది. అప్పుడు యూదులలో అధికశాతం మంది మరియు మరికొందరు మత నాయకులు పౌలును, బర్నబాను అనుసరించారు. దేవుని కృపలో తమ బోధను కొనసాగించమని వారు వారిద్దరినీ హృదయపూర్వకంగా ప్రోత్సహించారు. మరుసటి విశ్రాంతి దినాన పౌలు కూటానికి వచ్చిన స్పందన అద్భుతంగా ఉంది, మరియు అందరూ ఆ రోజు బోధను తమ హృదయపూర్వకంగా ఆస్వాదించారు. పౌలు ఆ పట్టణమంతటినీ సమీకరించాడు.
అయినప్పటికీ, యేసును ఇష్టపడని కొంతమంది యూదులు ఉన్నారు. ఆ ప్రజలు ఆ భారీ జనసమూహాన్ని చూసి అసూయపడి, వారిని దూషించారు. చైనా, ఆఫ్రికా మరియు ప్రపంచంలోని మరికొన్ని ప్రాంతాలలోని కొన్ని క్రైస్తవ చర్చిలు, పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం చివరి నాటికి ప్రపంచమంతా క్రైస్తవ మతంలోకి మారుతుందని భావించాయి. బహుశా ప్రపంచంలోని ఏ ప్రాంతంలోనూ యుద్ధాలు లేదా ఎలాంటి అవాంతరాలు ఉండవని అనుకున్నారు. ఆ సమయంలో బానిసత్వ నిర్మూలనకు సంబంధించి అమెరికాలో అంతర్యుద్ధం జరిగింది మరియు అబ్రహం లింకన్ అమెరికా అధ్యక్షుడయ్యాడు. చివరకు బానిసత్వ వ్యవస్థ రద్దు చేయబడింది మరియు దేశం శాంతియుతంగా మారింది.
దానికి తోడు, వ్యవసాయ రంగంలో ప్రపంచం వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతోంది. ఈ అభివృద్ధి పనుల వల్ల ప్రపంచమంతా నెమ్మదిగా క్రైస్తవ ప్రపంచంగా మారుతుందని కొంతమంది పండితులు భావించారు.
దానికి తోడు, స్వర్ణ సహస్రాబ్ది యుగం కూడా ఆసన్నమై ఉంది. థియోడర్ హెర్జెల్ పిలుపు మేరకు క్రీ.శ. పంతొమ్మిది వందలలో జియోనిజం ప్రారంభం కావాల్సి ఉంది. చాలా మంది వేదాంతవేత్తలు యూరోపియన్ యూదులు ఇతర యూరోపియన్ సమాజంతో కలిసిపోవడాన్ని చూడగలిగారు. దాదాపు 750 సంవత్సరాల పాటు ఇజ్రాయెల్ మరియు పాలస్తీనాలపై ఒట్టోమన్ల నియంత్రణ, ఎటువంటి మార్పు లేకుండా, గమనించదగినది. అలాగే, ప్రపంచవ్యాప్తంగా చెల్లాచెదురుగా ఉన్న యూదులు ఇజ్రాయెల్లో ఏకం అవుతారనడానికి ఎటువంటి సూచన లేదు.
చరిత్ర ప్రకారం బైబిల్లోని ప్రవచనాలన్నీ పరస్పర విరుద్ధంగా మారాయి మరియు అన్యజనులు ఇశ్రాయేలు దేశాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంటారనే ఆలోచనను కలిగించవచ్చు. యూరోపియన్ యూదులు మరో వంద సంవత్సరాలు ఆశతో ఉన్నప్పటికీ, వారు తమ స్వదేశానికి తిరిగి వస్తారనేది చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఇశ్రాయేలు అసాధ్యంగా కనిపిస్తుంది, ఎందుకంటే వారు అప్పటికే యూరోపియన్ సమాజంలో కలిసిపోయి దానిలో భాగమయ్యారు.
173 ప్రత్యామ్నాయ వేదాంతం
వారు నిస్సందేహంగా ఆ యూరోపియన్ సమాజంలో కలిసిపోయి, తిరిగి రాకుండా అక్కడే స్థిరపడి ఉండవచ్చు. కాబట్టి, చాలా మంది పండితుల అభిప్రాయం ప్రకారం, ఒకవేళ వారు యూరోపియన్లతో కలిసిపోయి యూరోపియన్ మనస్తత్వాన్ని అలవర్చుకుంటే, చారిత్రాత్మకంగా ఇశ్రాయేలీయుల విషయంలో ఈ ప్రత్యామ్నాయ సిద్ధాంతం వర్తిస్తుంది. ఒకవేళ వారు లేఖనాలను అర్థం చేసుకోకుండా ఏదైనా పొరపాటు చేస్తే, వారి సమస్యను పరిశీలించడం సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని విచక్షణకే వదిలివేయబడింది. అటువంటి పరిస్థితులలో, ఈ ప్రత్యామ్నాయ సిద్ధాంతం క్రైస్తవులను యూదులకు మరియు ఇశ్రాయేలుకు తమ నైతిక మద్దతును ఇకపై కొనసాగించకుండా స్వయంచాలకంగా నిరుత్సాహపరుస్తుంది. అప్పుడు సహజంగానే, ఇశ్రాయేలు తమ జాతి మరియు భూమిపై హక్కును కోల్పోయిందని ప్రపంచం అర్థం చేసుకుంటుంది. ఈ దయనీయమైన పరిస్థితి, పొరుగు దేశాలకు (ముస్లిం దేశాలకు) ఇశ్రాయేలును ఎవరికీ చెందని భూమిగా భావించి ఆక్రమించుకోవడానికి ఆస్కారం కల్పించవచ్చు.
7వ శతాబ్దంలో ముస్లింలు ఈ చిన్న ఇజ్రాయెల్ దేశంపై దండెత్తారు. ఆ తర్వాత క్రూసేడర్లు దానిని స్వాధీనం చేసుకుని తమ నియంత్రణలో ఉంచుకున్నారు. ఒకవేళ ఆ దేశానికి మళ్లీ అలాంటి పరిస్థితి ఎదురైతే, అది పేదరికంలోకి జారి, పర్యాటకం కూడా నిరుత్సాహపడవచ్చు. అంతేకాకుండా, ఇజ్రాయెల్ రాజకీయ పరిస్థితులను పరిశీలిస్తే, గాజా నుండి క్షిపణులను పంపి ఆ దేశాన్ని ప్రపంచ పటం నుండి తుడిచిపెట్టడానికి ఉగ్రవాదులు ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఈ ఉగ్రవాద దాడి ప్రణాళిక కూడా అరబ్ క్రైస్తవులకు, యూదులకు నిరంతర ఉద్రిక్తతకు, వేదనకు మరో కారణంగా మారింది.
ఇలాంటి పరిస్థితులలో, బోర్ట్లర్ లాగే ఆలోచించే వ్యక్తులు సమిష్టిగా ఈ క్రింది నిర్ధారణకు రావాలి – ముస్లింలకు వ్యతిరేకంగా ఇజ్రాయెల్ చేస్తున్న నిరంతర పోరాటంలో, ఆ భూమిపై వారికి ఎలాంటి అధికారాన్ని గానీ, హక్కును గానీ నిరాకరించాలి. ఒకానొక రోజు, ఈ ముస్లింలు అని పిలవబడే వారు తమ జనాభా విస్ఫోటనం కారణంగా ఈ భూమిని ఆక్రమించుకోవచ్చు, అప్పుడు ఇజ్రాయెల్ ఎవరూ కానట్లుగా గాలిలో కలిసిపోతుంది.
బైబిల్లో కొన్ని వాక్యభాగాలు ఉన్నాయి, అవి ఇశ్రాయేలు దేశం లేదా ప్రజల విషయంలో దేవుడు ఇంకా తన పనిని పూర్తి చేయలేదని స్పష్టంగా సూచిస్తున్నాయి.
అపొస్తలుల కార్యములు 1:6-8: ఒకనాడు పేతురు శిష్యులలో ఒకడైన యేసును, “ప్రభూ, ఈ కాలమందు ఇశ్రాయేలుకు రాజ్యమును తిరిగి అప్పగిస్తావా?” అని అడిగాడు.
174
దేవుని విమోచన ప్రణాళిక
ఈ ప్రశ్నకు యేసు ఇలా జవాబిచ్చారు – ప్రభువు తన అధికారంలో ఉంచిన సమయం లేదా కారణాలను తెలుసుకోవడం మీకు సాధ్యం కాదు. అయితే పరిశుద్ధాత్మ మీ మీదకు వచ్చిన తరువాత మీరు శక్తిని పొందుతారు, మరియు మీరు యెరూషలేములోను, యూదా అంతటా, సమరియాలోను, భూమి యొక్క చివరి అంచుల వరకు నాకు సాక్షులుగా ఉంటారు.
పేతురు మూడు సంవత్సరాలు యేసుతో నడిచి, ఆయన నుండి అనేక విషయాలు నేర్చుకున్నాడు. ఇప్పుడు, స్థాపించబడబోతున్న ఇశ్రాయేలు విషయానికి వద్దాం. ఈ ప్రశ్న యొక్క అర్థాన్ని గ్రహించడానికి ప్రయత్నిద్దాం. దేవుడు ఇశ్రాయేలుకు శాశ్వతంగా ఏదో ఒకటి చేస్తాడని కొంతమంది పండితులు తమదైన అవగాహన కలిగి ఉన్నారు. బైబిల్లో, వారి గతి ఆయన సొంత సమయంలో నిర్ణయించబడుతుందని చెప్పబడింది. అదే బైబిలు నిరీక్షణ. యేసు పేతురుకు జవాబు ఇవ్వలేదు, కానీ ఆయనకు గుర్తుచేశాడు, దానికి ముందు, మృతులలో నుండి లేచిన క్రీస్తును ప్రపంచమంతటా ప్రకటించడం వంటి ఇతర పనులు అతనికి ఉన్నాయని. అప్పుడు ఆయన తన దైవిక సమయంలో ఇశ్రాయేలును పునరుద్ధరిస్తాడు.
రోమా పత్రిక 11:1-2, 11:11-12 వచనాలలో, వారిలో చాలామంది క్రీస్తును తమ రాజుగాను, మెస్సీయాగాను అంగీకరించడానికి మొహమాటం లేకుండా నిరాకరించినప్పటికీ, దేవుడు ఇశ్రాయేలును మరియు యూదులను వదిలిపెట్టలేదని సూచించబడింది.
జెకర్యా 12:8-14లో కూడా ఇదే సిద్ధాంతం చెప్పబడింది. ఆ దినమున యెహోవా సెలవిచ్చునదేమనగా, ఆయన యెరూషలేము నివాసులను కాపాడును; ఆ కాలమందు వారిలో బలహీనుడుగా ఉన్నవాడు దావీదువలెను, దావీదు వంశస్థులు వారి యెదుట యెహోవా దూతవలె దేవునివలెను ఉండుదురు. మరియు ఆ దినమున యెరూషలేము మీదికి వచ్చు సమస్త జనులను నేను నాశనము చేయుటకు ప్రయత్నము చేయుదును.
మరియు నేను దావీదు వంశం మీద మరియు యెరూషలేము నివాసుల మీద కృప మరియు విన్నపం యొక్క ఆత్మను కుమ్మరిస్తాను. వారు తాము పొడిచిన నన్ను చూస్తారు, మరియు తమ ఏకైక కుమారుని కోసం దుఃఖించేవాడిలా, తమ తొలి సంతానం కోసం దుఃఖించేవాడిలా వారు అతని కోసం దుఃఖిస్తారు “——” . మిగిలి ఉన్న కుటుంబాలన్నీ, తమ భార్యలను వేరు చేసిన ప్రతి కుటుంబం.
ఈ భాగం క్రీ.పూ. 536 ప్రాంతంలో వ్రాయబడింది, దీనిని కొంతమంది యూదు బాలురు తమ పదమూడేళ్ల వయసులో బార్ మిట్జ్వా కోసం హీబ్రూ భాషలో కంఠస్థం చేశారు. 5వ వచనంలో, అనేక దేశాలు ఇశ్రాయేలుపై దాడి చేస్తాయని, ఆ సందర్భంలో దేవుడు వారికి సాటిలేని "దైవిక విజయాన్ని" ప్రసాదిస్తాడని మనం కనుగొంటాము. కానీ సానుకూల చర్య
175 క్రీ.శ. 70 మరియు 134లో, రోమన్ చక్రవర్తులు టైటస్ మరియు హాడ్రియన్ ఇశ్రాయేలును మొత్తంగా, ప్రత్యేకంగా యెరూషలేము నగరాన్ని మరియు ప్రభువు ఆలయాన్ని నాశనం చేసినప్పుడు, ప్రత్యామ్నాయ వేదాంతాన్ని అంగీకరించలేము; బహుశా ప్రవచన నెరవేర్పు ప్రయోజనం కోసం అది అలా జరగవలసి వచ్చి ఉండవచ్చు. కానీ పైన చెప్పిన దైవిక విజయం సైనిక విమోచనతో సాధించబడింది. దేవుడు వారిపై తన ఆత్మను కుమ్మరిస్తాడు మరియు చివరికి విశ్వాసంతో, వారు పొడిచిన నన్ను చూస్తారు. బహుశా, ఈ వాక్యభాగం అంత్యకాలం గురించి మాట్లాడుతుంది.
అర్మగెడాన్ ద్వారా ఇశ్రాయేలును రక్షించడం వల్ల, యెరూషలేముకు వ్యతిరేకంగా అనేక దేశాలు ఏకం కావచ్చు. ఈ దాడి యూదులు మరియు ఇశ్రాయేలీయులు తమ మాతృభూమికి తిరిగి రావడాన్ని సూచిస్తుంది. దేవునితో శత్రుత్వం ఉన్న అనేక దేశాలు ఆ దేశాన్ని నిజంగా ద్వేషించి, ఆక్రమించాయి. ఈ సందర్భంలో, దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులను వారి ఆక్రమణదారుల నుండి ఎలా రక్షించాడో మనం గుర్తుంచుకోవాలి. ఆ ఆక్రమణదారులకు ఇశ్రాయేలీయులతో ఏమాత్రం సంబంధం గానీ, నిబద్ధత గానీ లేదు, కానీ వారు దేవునికి ప్రత్యక్ష శత్రువులు. యూదుల మానసిక స్థితి ఎలా ఉండేదంటే, వారు ఎంతటి బాధనైనా ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు కానీ క్రీస్తును తమ మెస్సీయాగా అంగీకరించడానికి ఎప్పుడూ ప్రయత్నించలేదు. అయినప్పటికీ, దేవునికి యూదుల పట్ల కరుణ ఉండేది, అందుకే వారిని ముస్లిం, ఇతర అన్యజనులు మరియు క్రీస్తు విరోధుల బారి నుండి రక్షించాలని ఆయన కోరుకున్నాడు. వారు దేవునికి ప్రత్యక్ష శత్రువులు కాబట్టి, ఆయన స్వయంగా వారిని నాశనం చేయాలనుకున్నాడు. మనం బైబిల్ చరిత్రను పరిశీలిస్తే, క్రీస్తును తమ మెస్సీయాగా అంగీకరించనందుకు యూదులు ఎంతగా బాధపడ్డారో మరియు దాని కారణంగా వారు దైవిక సహాయాన్ని కూడా పొందలేకపోయారో అర్థం చేసుకోగలం. కాబట్టి, ఇది దావీదు వంశం, నాతాను వంశం, లేవీ వంశం మరియు షిమెలు కుటుంబం చేసిన తీవ్రమైన పశ్చాత్తాపం అయి ఉండవచ్చు. ఇది స్పష్టంగా ఇశ్రాయేలీయుల గురించి చెప్పబడింది కానీ ఏ సంఘం గురించి కాదు. దావీదు మరియు నాతాను ఇద్దరూ మరణించారు, మరియు నాలుగు వందల సంవత్సరాల తరువాత జెకర్యా వచ్చి ఈ విషయాలన్నిటినీ ప్రవచించాడు.
ఆ దినమున (జెకర్యా 13:1-2) దావీదు వంశస్థులకును, యెరూషలేము నివాసులకును వారి పాపమును అపవిత్రతనుబట్టి ఒక ఊట తెరవబడును. ఆ దినమున ఆ దేశములోనుండి విగ్రహముల పేర్లను నేను తీసివేసెదను, అవి ఇక జ్ఞాపకమునకు రావు. మరియు ప్రవక్తలను, అపవిత్రాత్మలను కూడా ఆ దేశములోనుండి తొలగిపోయేలా చేసెదను అని సైన్యములకధిపతియగు యెహోవా సెలవిచ్చుచున్నాడు.
ఈ మాటలు జెకర్యా గ్రంథంలోని 12వ అధ్యాయానికి కొనసాగింపుగా ఉన్నాయి. చెప్పినట్లుగా, ఇశ్రాయేలీయులు క్రీస్తునందు తమ విశ్వాసాన్ని చూపినప్పుడు, వారు సామూహికంగా శుద్ధి చేయబడతారు. మరియు అప్పుడు వారు నా వైపు చూస్తారు, వారు తమ విశ్వాసాన్ని చూపినప్పుడు.
176
దేవుడైన క్రీస్తు యొక్క విమోచన ప్రణాళిక. అప్పుడు వారు, తాము పొడిచిన నన్నే చూస్తారు. ఇది మళ్ళీ జరగలేదు, మరియు ఈ మాట ఇక్కడ విమోచించబడిన జనాంగం గురించిన సందర్భంలో చెప్పబడింది కానీ, ఒక వ్యక్తిగత యూదుని రక్షణ గురించి కాదు. యెరూషలేముకు తూర్పున ఉన్న ఒలీవ కొండపై ఆ రోజున వాస్తవం నిలిచినప్పుడు ఇది జరుగుతుంది. ఈ సందర్భంలో, దాడికి గురయ్యే ఇశ్రాయేలును రక్షించడానికి మెస్సీయ ఒకనాడు వస్తాడని, మరియు అది పూర్తయిన తర్వాత ఆయన ఒలీవ కొండపై నిలబడతాడని జెకర్యా చేసిన ప్రవచనాలను మనం అధ్యయనం చేద్దాం. ఆ రోజున, యేసు దేవునికి ప్రార్థించడానికి ఇష్టపడిన స్థలం ఇదే ఒలీవ కొండ.
లూకా 1:32-33 ఆయన గొప్పవాడై, మహోన్నతుని కుమారుడని పిలువబడును. మరియు ప్రభువైన దేవుడు ఆయన తండ్రియైన దావీదు సింహాసనమును ఆయనకు అనుగ్రహించును. మరియు ఆయన యాకోబు వంశము మీద నిరంతరము ఏలును, మరియు ఆయన రాజ్యమునకు అంతము ఉండదు.
అబ్రాహాము పుట్టిన సుమారు రెండు వేల సంవత్సరాల తరువాత, యేసు క్రీస్తు జననానికి ముందు, దేవుడు అబ్రాహాముకు చేసిన వాగ్దానాన్ని మరియు గబ్రియేలు దేవదూత కన్యయైన మరియకు చేసిన వాగ్దానాన్ని మనమందరం గుర్తుంచుకుంటాము. దేవుడు అబ్రాహాముకు చేసిన వాగ్దానాలలో, అతని సంతతికి పాలు తేనెలు ప్రవహించే దేశాన్ని కేటాయిస్తానన్న వాగ్దానం గమనించదగినది. ప్రధాన యాజకుడైన మెల్కీసెదెకు ఈ దేశానికి కనాను అని పేరు పెట్టాడు, ఆ తరువాత అబ్రాహాము మనవడైన ఇశ్రాయేలీయులు (యాకోబు) ఈ దేశంలో నివసించారు. యాకోబు కుమారులు తరువాత ఇశ్రాయేలు యొక్క పన్నెండు గోత్రాలుగా ఏర్పడ్డారు. అబ్రాహామును విశ్వాసుల తండ్రి అని పిలిచేవారు మరియు దేవుడు కూడా అతడిని ఎంతగానో ఇష్టపడ్డాడు. కాబట్టి దేవుడు, అబ్రాహామును దీవించే వారిని తాను దీవిస్తానని, అబ్రాహామును శపించే వారిని తాను శపిస్తానని చెప్పాడు. అబ్రాహాము పట్ల దేవుని ప్రేమను నిరూపించడానికి ఈ ముగింపు వాక్యాలు సరిపోతాయి.
177 అధ్యాయం : 18