పాపాలను ఒప్పుకునేటప్పుడు, దైవిక ఆజ్ఞలకు విరుద్ధంగా చేసిన పాపాలకు, మనుషుల శాసనాలకు విరుద్ధంగా చేసిన పాపాలకు మధ్య ఉన్న తేడాను చాలా స్పష్టంగా గుర్తించాలి. నేను ఈ మాట ఎందుకు అంటున్నానంటే, ఈ రోజుల్లో ఒక పిచ్చి ప్రబలంగా ఉంది. అది పోప్ శాసనాలకు విరుద్ధంగా చేసిన పాపాలను అత్యంత శ్రద్ధతో చూస్తుంది, కానీ దేవునికి విరుద్ధంగా చేసిన పాపాలను ఏమాత్రం పట్టించుకోదు.
నేను మీకు కొన్ని ఉదాహరణలు ఇస్తాను:
పూజారులు, సన్యాసులు నత్తిగా మాట్లాడినా లేదా ప్రార్థనలోని ఒక అక్షరాన్ని పునరావృతం చేసినా, ఏదో భయంకరమైన రాక్షసుడు ఎదురైనట్లుగా వణికిపోవడం మీరు చూస్తారు. అది నాలుక లోపం వల్ల గానీ, లేదా ఏదైనా ప్రమాదం వల్ల గానీ జరిగి, ఎలాంటి పాపం జరగకపోయినా సరే. అంతేకాక, వారిలో ప్రతి ఒక్కరూ తాము పరధ్యానంలో ఉన్నామని గానీ, తమ సన్నాహక పాఠాలను చదవడంలో విఫలమయ్యామని గానీ, లేదా అలాంటి మరేదైనా ముసలమ్మల లాంటి చిన్న విషయాన్ని గానీ ఒప్పుకుంటారు. ఒకతను, అప్పటికే బలిపీఠం వద్ద పూజ చేస్తుండగా, తన మనసులో ఏదో మెదిలిందని ఒప్పుకోవడానికి ఒక పూజారిని మూడుసార్లు పిలిచాడు. చివరగా, వారిలో చాలామంది సైతాను యొక్క ఈ అంతులేని చేష్టలను ఎంత తీవ్రంగా తీసుకున్నారంటే, వారు దాదాపు పిచ్చివాళ్లయ్యేంతగా ప్రవర్తించడం నేను చూశాను. కానీ వారు తమ హృదయాలలో ద్వేషాన్ని లేదా రహస్య అసూయను పెంచుకున్నా, పూజకు ముందు లేదా తర్వాత శపించినా, తేలికగా అబద్ధాలు చెప్పినా, నిందలు వేసినా—ఇవేవీ వారిని కదిలించలేదు.
- 21 వాటిని అస్సలు. అటువంటి విపరీతత్వం ఎక్కడ నుండి పుడుతుంది? "సత్యాన్ని తిరస్కరించే మనుషుల" సంప్రదాయాల నుండి (అపొస్తలుడు చెప్పినట్లుగా [Titus 1:14]), మరియు మనం నిజమైన పాపాలను దేవునికి ఒప్పుకోవడంలో నిర్లక్ష్యం వహించినందున. ఆయన మనలను మన నీచమైన మనస్సులకు అప్పగించాడు [Rom. 1:28]. పర్యవసానంగా, మనం కల్పిత పాపాలతో మనల్ని మనం మోసగించుకుంటాము మరియు మనం దానిని అత్యంత ఎక్కువగా కోరుకుంటున్నట్లు కనిపించే ప్రయత్నం ద్వారానే సంస్కారం యొక్క ప్రయోజనాన్ని మనమే కోల్పోతాము. ఇటువంటి వ్యక్తులే నియమానుసారమైన గంటలను23 నిర్లక్ష్యం చేయడాన్ని దాదాపు క్షమించరాని పాపంగా చేస్తారు, అదే సమయంలో, దేవుని ఆజ్ఞకు విరుద్ధమైన వ్యభిచారాలను లేదా పొరుగువారి పట్ల సద్భావనను నిర్లక్ష్యం చేయడాన్ని సులభంగా క్షమిస్తారు. సెయింట్ పట్ల అటువంటి ప్రాధాన్యతను కలిగి ఉన్న కొందరిని మీరు కనుగొంటారు.
సెవెరిన్24 యొక్క ఊహ లేదా ఉదాహరణ ఏమిటంటే, వారు నియమిత సమయానికి ముందు గానీ లేదా తరువాత గానీ నియమిత ప్రార్థనలను పాటిస్తే పాపం చేసినట్లేనని భావిస్తారు. తమ పొరుగువారి అవసరాలలో వారికి సేవ చేయవలసిన అవసరం వంటి అత్యంత న్యాయమైన కారణం వల్ల నియమిత సమయంలో ప్రార్థనలు పాటించలేకపోయినప్పటికీ వారు ఇలాగే అనుకుంటారు. ఈ సేవలో, వారి అత్యంత నిర్జీవమైన మరియు బహుశా నిందార్హమైన ప్రార్థనల కంటే ఆరు వందల రెట్లు ఎక్కువ పుణ్యం ఉంది. నియమిత ప్రార్థనల మాటలను ఆలోచనారహితంగా గొణుగుతూ, వారు ఒక స్థితికి చేరుకుంటారు, అక్కడ పొరుగువారికి సేవ చేయడంలో దేవుని ఆజ్ఞ, మనుషుల ఆజ్ఞ కంటే శ్రేష్ఠమైనదని వారు గ్రహించలేరు. ఈ రకమైన వ్యక్తులలో, అత్యంత అవసరం మరియు ప్రమాదం ఉన్న సందర్భాలలో కూడా, దివ్యబలిపూజ సమయంలో మాట్లాడటం లేదా ఒక బాలుడిని [అకోలైట్] పిలవడం నేరమని భావించేవారు కూడా ఉన్నారు. చివరగా, వారు సహజ ఉపవాసాన్ని ఒక విధంగా, మతపరమైన ఉపవాసాన్ని మరొక విధంగా చూస్తారు; మరియు ఎవరైనా అనుకోకుండా కొన్ని చుక్కల ద్రవాన్ని మింగినా, లేదా కొద్దిగా మందు తీసుకున్నా, వారు వారిని దివ్యబలిపూజ నుండి పూర్తిగా దూరంగా ఉంచి, దానిని పాపంగా, మహాపాపాలలో ఒకటిగా ప్రకటిస్తారు. ఇలాంటి వ్యక్తులకు ఈ చట్టాలను రూపొందించడానికి, తాము స్వయంగా సృష్టించుకున్న పాపాలతో మనస్సాక్షిని గందరగోళానికి గురి చేయడానికి అధికారం ఎక్కడి నుండి వస్తుందో అని నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఇలాంటి ఇతర కేసులను కూడా ఈ ఉదాహరణల ఆధారంగానే అంచనా వేయవచ్చు.
నిజానికి, ఒక సామాన్యుడు తనకు తీపి పదార్థాలు రుచి చూడటం ఇష్టమని ఒప్పుకోగా, మరొకరు ఆహ్లాదకరమైన మాటలు వినడం, పరిమళాలు ఆస్వాదించడం, మృదువైన వస్తువులను తాకడం ఇష్టమని తెలిపారు.
మనం ఉన్నతమైన విషయాల వైపు ముందుకు సాగుదాం! ఉపవాస దినాలలో వెన్న లేదా గుడ్లు తినడం పాషండత్వమని సామాన్య ప్రజలు నమ్మించబడుతున్నారు. దేవుని సంఘంలో మనుషుల చట్టాలు ఎంత ఘోరంగా విజృంభిస్తున్నాయో కదా! ప్రజలు మన చట్టాలకు భయపడి, పాలిపోయినంత కాలం, దేవుని ఆజ్ఞలు ప్రతిచోటా ఒక పరిహాసంగా పరిగణించబడుతున్నాయని ఏమాత్రం పట్టించుకోకుండా, మనం ప్రజల మూఢనమ్మకంలో—నిజానికి, మన నిరంకుశత్వంలో—స్వేచ్ఛగా ఆనందిస్తాము. వ్యభిచారిని ఎవరూ పాషండి అని పిలవరు; జారత్వం ఒక తేలికపాటి పాపం; సంఘం యొక్క అధికారం మరియు నామంతో ప్రేరేపించబడి, కాపాడబడి, వృద్ధి చేయబడిన చీలికలు మరియు కలహాలు కూడా పుణ్యఫలాలే; కానీ శుక్రవారం మాంసం తినడం అన్ని పాషండత్వాలలోకెల్లా గొప్పది. క్రీస్తు ప్రజలకు మనం బోధించేది మరియు బోధించడానికి అనుమతించేది ఇదే.
నిజమైన వేదాంతం గురించిన ఈ దయనీయమైన అజ్ఞానం, పాపొప్పుకోలు అనే అత్యంత హితకరమైన సంస్కారంపై రుద్దిన ఈ అంతులేని మూఢనమ్మకాల గందరగోళం వల్ల నాకు అసహ్యం, వికారం, సిగ్గు, మరియు జాలి కలుగుతున్నాయి—మానవ చట్టాలు స్థాపించబడినప్పటి నుండి ఈ అజ్ఞానం తన నిరంకుశత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తూనే ఉంది.
జాన్ గెర్సన్25 అనేకసార్లు సలహా ఇచ్చినట్లుగా, నేను కూడా సలహా ఇస్తున్నాను, ఒక వ్యక్తి అతిగా మద్యం సేవించినప్పుడు, లేదా మాట్లాడినప్పుడు, లేదా నిద్రపోయినప్పుడు, లేదా మరేదైనా చేసినప్పుడు, లేదా నియమిత ప్రార్థన సమయాలలో ఒక్కటి కూడా చేయనప్పుడు, అతను కొన్నిసార్లు మనస్సాక్షి సందేహంతో, అంటే పాపాలు ఒప్పుకోకుండా, బలిపీఠం వద్దకు లేదా సంస్కారానికి వెళ్ళాలి. అటువంటి సలహా ఎందుకు ఇవ్వబడిందో మీరు తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారా? వినండి: మనిషి తన సొంత ఒప్పుకోలు లేదా ప్రయత్నం కంటే దేవుని కరుణను ఎక్కువగా నమ్మడం నేర్చుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఇది ఇవ్వబడింది. ఎందుకంటే, మన సొంత క్రియలపై ఉన్న ఈ శాపగ్రస్తమైన నమ్మకానికి వ్యతిరేకంగా ఎంత చేసినా సరిపోదు. అందువల్ల, శోధన లేదా మరణం వంటి ఏదైనా సందర్భం ఒక వ్యక్తిపై దాడి చేసినప్పుడు, మరియు ఎన్నడూ చూడలేని లేదా ఒప్పుకోలేని రహస్య పాపాలు బయటపడటం ప్రారంభించినప్పుడు, అప్పుడు అతను, "అతని హృదయం ప్రభువును నమ్మడానికి సిద్ధంగా ఉంది" [Ps. 28:7] అనే సూక్తి ప్రకారం, అనర్హులకు అందించబడిన దేవుని కరుణపై నమ్మకం ఉంచే అభ్యాసాన్ని అప్పటికే సిద్ధం చేసుకుని ఉండాలి. ఈ జీవితంలో, తనకు ఇంకా సమయం ఉన్నప్పుడే, అతి చిన్న లేదా ఊహించిన పాపం విషయంలో కూడా ప్రభువునందు నిరీక్షించడం నేర్చుకోకపోతే, ఆ సమయంలో అకస్మాత్తుగా విరుచుకుపడే అటువంటి పాపాల రాశిని ఎదుర్కొన్నప్పుడు ఒక మనిషి ఇంకెలా నిరీక్షించగలడు? "దీని అర్థం పవిత్ర సంస్కారాన్ని తృణీకరించడం మరియు దేవుణ్ణి శోధించడం అయితే?" అని మీరు అంటే, నేను ఇలా సమాధానమిస్తాను: అది దేవుని మహిమ కొరకు చేయబడితే దేవుణ్ణి శోధించడం కాదు; అంటే, మీరు ప్రతిదీ ఒప్పుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నందున, దేవుని పవిత్ర సంస్కారాన్ని తృణీకరించి లేదా ఆయనను శోధించడానికి కాకుండా, కలత చెందిన మనస్సాక్షిని దేవునిపై నమ్మకం ఉంచేలా మరియు రాలిపడే ప్రతి ఆకు శబ్దానికి వణకకుండా ఉండేలా అలవాటు చేయడానికి మీరు అలా చేస్తే. దేవునిపై నమ్మకాన్ని కలిగించే ప్రతిదీ దేవునికి అత్యంత ప్రీతికరమైనదని మీరు సందేహించకూడదు. ఎందుకంటే, మనం ఆయన కరుణను మన పూర్ణ హృదయంతో నమ్మడమే ఆయన సంపూర్ణ మహిమ. అయితే, ఇది ప్రతిసారీ జరగాలని నేను కోరుకోవడం లేదు; బదులుగా, నేను చెప్పేది ఏమిటంటే, కేవలం కొన్ని సమయాల్లో, అదీ కూడా కేవలం దేవునిపై నమ్మకాన్ని రేకెత్తించడానికి మరియు మన స్వంత ఒప్పుకోలుపై ఉన్న నమ్మకాన్ని నాశనం చేయడానికి మాత్రమే. ఒక వ్యక్తి దేవుడు కరుణామయుడు కాబట్టి కాకుండా, తాను పాపాలు ఒప్పుకున్నాననే అధిక నిశ్చయతతో ఆరాధనకు వెళితే, అతడు పాపం చేయకుండా ఉండటం దాదాపు అసాధ్యం. ఇది నిస్సందేహంగా పచ్చి భక్తిహీనత తప్ప మరేమీ కాదు. సంగ్రహంగా చెప్పాలంటే, "ప్రభువునందు నమ్మికయుంచువారు ధన్యులు" [Ps. 2:11]. మీరు "ప్రభువునందు" అని విన్నప్పుడు, ప్రభువును తప్ప మరేదానినైనా నమ్మికయుంచువాడు ఆశీర్వాదం లేనివాడని మీకు ఖచ్చితంగా తెలుస్తుంది. పాపాలు ఒప్పుకోవడంలో నేర్పరి అయిన ఈ కళాకారులు తయారుచేసే మనిషి అలాంటివాడే. ఎందుకంటే, సరిగ్గా పాపాలు ఒప్పుకునే కళ, నమ్మే కళను మరియు ఆచరణను నాశనం చేయడం తప్ప మరేం చేసింది? దానివల్ల మనం ఎక్కువగా ఒప్పుకోవడం నేర్చుకున్నాం కానీ, అస్సలు నమ్మడం నేర్చుకోలేదు.
"రిజర్వ్ చేయబడిన కేసుల" గురించి చాలా మంది ప్రజలు కలత చెందుతున్నారు.26 మానవుల చట్టాలు న్యాయానికి లోబడి ఉండాలని27 మరియు కఠినంగా కాకుండా సౌమ్యతతో వర్తింపజేయబడాలని నాకు తెలుసు కాబట్టి, రహస్య పాపాల యొక్క ఏ కేసునూ రిజర్వ్ చేయకూడదని భావించే వారి ఆచారాన్ని మరియు సలహాను నేను అనుసరిస్తాను. అందుకే, శారీరక పాపాలు అయినా, లేదా అన్ని రకాల కామాలు, గర్భస్రావం మరియు అలాంటివి అయినా, దాగి ఉన్న పాపాలు చేసిన వారందరికీ పాపవిమోచనం ఇవ్వాలి. ఎందుకంటే, రహస్య పాపాల విషయంలో ఆత్మలను ప్రమాదంలో పడేయడానికి ఏ పోపీ అయినా ఇన్ని ఉచ్చులను మరియు ఉచ్చులను రూపొందించాలని కోరుకున్నాడని భావించకూడదు. కానీ ఎక్కడైనా బహిరంగ నేరం జరిగినప్పుడు, లేదా స్పష్టంగా రిజర్వ్ చేయబడిన కేసు ఉన్నప్పుడు, అది న్యాయమైనదైనా లేదా అన్యాయమైనదైనా, దానిని తప్పకుండా సంబంధిత అధికారి ముందుకు తీసుకురావాలి. ఆ సందర్భంలో పాపవిమోచకుడు తాళాల అధికారాన్ని28 ఎంతగా నియంత్రించగలడంటే, కనీసం రిజర్వ్ చేయబడలేదని తనకు తెలిసిన పాపాల విషయంలోనైనా పాపవిమోచనం లేకుండా ఒప్పుకోని వ్యక్తిని అతను వదిలిపెట్టడు. ఈ సమయంలో నాకు సందేహాలు ఉన్నప్పటికీ మరియు అపరాధ పరిహారానికి సంబంధించిన ఏదైనా కేసును వాయిదా వేయవచ్చా లేదా ఎప్పుడైనా వాయిదా వేస్తారా అనే ప్రశ్నపై సరైన చర్చకు ఇంకా వేదిక దొరకనప్పటికీ, శిక్షను వాయిదా వేయవచ్చనడంలో సందేహం లేదు. అయితే, దీనిపై ఇతరులే న్యాయనిర్ణేతలుగా ఉండాలి. కానీ శిక్షా పరిహారం విషయంలో, పాప పరిహారాన్ని స్వీకరించే వ్యక్తి గానీ, పాప పరిహారాన్ని చెప్పించే వ్యక్తి గానీ అతిగా నిక్కచ్చిగా ఉండకూడదు; నేను సంఘ బహిష్కరణ శిక్ష గురించి లేదా సంఘం విధించే మరేదైనా నింద గురించి ఆలోచిస్తున్నాను—వాటిని వారు తమ అని పిలుస్తారు.
"ఉరుములు మరియు మెరుపులు." ఎందుకంటే బహిష్కరణ అనేది కేవలం శిక్ష మాత్రమే కానీ అపరాధం కాదు, మరియు అది ఒక నిర్దోషిపై విధించబడవచ్చు లేదా తెలివి తెచ్చుకున్న వ్యక్తిపై విధించబడి ఉండవచ్చు, మరియు సుదీర్ఘ ప్రయాణం లేదా పేదరికం కారణంగా కొన్నిసార్లు ప్రాయశ్చిత్తాన్ని చాలాసార్లు వాయిదా వేయవలసి ఉంటుంది కాబట్టి, ఒప్పుకున్నవాడు తాను కోరుకుంటే తన పాపాలన్నిటి నుండి విముక్తి పొందాలి, మరియు బహిష్కరణ బంధం నుండి విడిపించబడటానికి మరియు ప్రాయశ్చిత్తం చేయడానికి [తగిన] అధికారి వద్దకు పంపబడాలి. ఈ విధంగా, దేవుని న్యాయస్థానంలో మరియు మనస్సాక్షి అపరాధం నుండి మరియు పాపాల నుండి విముక్తి పొందిన అతను, శిక్ష నుండి విముక్తి పొందడానికి సంఘ న్యాయస్థానానికి పంపబడాలి. విముక్తి పొందబోయే పాపికి ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలనే కోరిక30 ఉంటే చాలు అని చెప్పడంలో దీని అర్థం ఇదే.
ఈ విషయంలో దాదాపు అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్న అయిన మొక్కుల విషయాన్ని కూడా పరిగణించాలి. ఇది కేసుల రిజర్వేషన్ కంటే చాలా గందరగోళంగా ఉంటుంది మరియు గొప్ప నిరంకుశత్వంతో తన "బబులోను" [ప్రకటన 14:8] ను ప్రయోగిస్తుంది. ఇక్కడ ఎవరైనా స్వేచ్ఛగా మాట్లాడాలనుకుంటే, దుష్టుడైన అమజ్యా ఆమోసు గురించి చెప్పినట్లుగా [ఆమోసు 7:10], "అతని మాటలన్నింటినీ దేశం భరించలేదు."
ఒకవేళ మతగురువులు మరియు ప్రసంగీకులు, ప్రజలు ప్రమాణాలు చేసే వారి సహజ ప్రవృత్తి నుండి వారిని నిరుత్సాహపరచాలనుకుంటే, వారు ఇవ్వగల మొట్టమొదటి మరియు ఉత్తమమైన సలహా ఏమిటంటే, పవిత్ర భూమి, రోమ్, కంపోస్టెల్లా,32 లేదా ఇతర పవిత్ర స్థలాలను సందర్శించడం, అలాగే ఉపవాసం ఉండటం, ప్రార్థించడం మరియు మనకు మనంగా ఎంచుకున్న పనులు చేయడం వంటివి, దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన పనులతో మరియు మనం బాప్తిస్మములో తీసుకున్న ప్రమాణాలతో పోల్చినప్పుడు ఏమీ కాదని వారికి చూపించడం.33 ప్రతి ఒక్కరూ ఈ ప్రమాణాలను తమ ఇళ్లలో తమ పొరుగువారితో, తమ భార్యతో, తమ పిల్లలతో, తమ సేవకులతో మరియు తమ యజమానులతో వ్యవహరించడంలో పాటించగలరు, తద్వారా దేవుడు ఆజ్ఞాపించని ప్రమాణాల ద్వారా లేదా తమకు తాముగా ఎంచుకున్న పనుల ద్వారా పొందగలిగే దానికంటే పోల్చలేనంత గొప్ప పుణ్యాన్ని సంపాదించుకోగలరు. సామాన్య ప్రజల మూర్ఖపు అభిప్రాయం మరియు శాసనాల ఆడంబరం కారణంగా, తీర్థయాత్రలు, ఉపవాసం, ప్రార్థన మరియు అన్ని రకాల ఇతర పనుల వంటి ఈ ప్రమాణాలు, దేవుని ఆజ్ఞల పనుల కంటే చాలా ఎక్కువగా పాటించబడ్డాయి, వాస్తవానికి ఆ పనులను చేయడానికి మనకు ఎప్పటికీ తగినంత బలం ఉండదు. నా అభిప్రాయం ప్రకారం, పూర్వకాలంలో ఆచరణలో ఉన్నట్లుగా కనిపించే బాప్తిస్మములో మనం తీసుకున్న ప్రమాణాలు తప్ప, క్రైస్తవులకు మరే ఇతర ప్రమాణాలు ఉండకూడదు; మరియు దేవుని ఆజ్ఞలకు విధేయత చూపడంలో ఏమి అవసరమో ప్రతిఒక్కరూ అర్థం చేసుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, ఈ ప్రమాణాల విషయంలో పెరిగిన ఆచారాలు, హంగులు, ప్రత్యేక ఏర్పాట్లు మరియు విమోచనల కారణంగా బాప్తిస్మపు ప్రమాణాలు అన్ని విధాలుగా చులకన చేయబడినట్లుగా కనిపిస్తున్నాయి. ఈ పనిలో మన పూర్తి శక్తిని వెచ్చిద్దాం, అప్పుడు మనం నెరవేర్చగలిగే దానికంటే ఎక్కువగా బాప్తిస్మములో ప్రమాణం చేశామని మనం కనుగొంటాము.
కొన్ని ప్రమాణాలు మనుషులకు చేయబడతాయి, మరికొన్ని దేవునికి చేయబడతాయి. మనుషులకు చేసిన ప్రమాణాలు, ఎవరికి చేయబడ్డాయో ఆ వ్యక్తి కోరుకున్నంత కాలం మరియు అంతవరకు మాత్రమే చెల్లుబాటులో ఉంటాయి. అందువల్ల, గెర్సన్ సరిగ్గా భావించినట్లుగా, విశ్వవిద్యాలయాలలో సాధారణంగా తీసుకునే ప్రమాణాలు లేదా లౌకిక ప్రభువులకు చేసే ప్రమాణాలను అంత ఉన్నతంగా పరిగణించకూడదని తెలుసుకోవాలి. అలా పరిగణించి, వాటి ఉల్లంఘనలన్నింటినీ ప్రమాణాల ఉల్లంఘనగా లేదా అబద్ధపు సాక్ష్యంగా మనం తీర్పు చెప్పకూడదు. అవమానం లేదా మొండి పట్టుదల గల దురుద్దేశంతో చేస్తే తప్ప, ఈ రకమైన ప్రమాణాలను ఉల్లంఘించినట్లుగా పరిగణించకపోవడమే మరింత సమంజసం. దేవునికి చేసిన ప్రమాణాల విషయంలో ఇది భిన్నంగా ఉంటుంది.
దేవునికి చేసిన మొక్కుల విషయంలో, పోప్లు ఇచ్చే మినహాయింపులను నేను చూడగలను, కానీ అటువంటి మినహాయింపు పొందిన వ్యక్తి సురక్షితంగా ఉంటాడని నేను ఎప్పటికీ నమ్మలేను. ఎందుకంటే అటువంటి మొక్కుబడి దైవిక చట్టానికి సంబంధించినది, మరియు ఈ విషయంలో ఏ క్రైస్తవునికైనా ఉన్నదానికంటే మధ్యవర్తికి గానీ, సర్వోన్నత పోప్కు గానీ ఎక్కువ అధికారం ఏమీ లేదు.
23 సోదరా, కొన్ని శాసనాలు మరియు శాసనాలపై వ్యాఖ్యానాలు నేను నమ్మని అనేక విషయాలను నొక్కి చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తాయని నాకు తెలిసినప్పటికీ.
అయితే, నేను ఈ విధంగా నమ్మాలనుకుంటున్నాను: యుక్తవయస్సుకు ముందు చేసిన బ్రహ్మచర్య ప్రతిజ్ఞ నిలవదు, బంధించదు. ఎందుకంటే, ఆ ప్రతిజ్ఞ చేసినవాడు తాను ఏమి ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్నాడో తెలియని అజ్ఞాని, ఎందుకంటే అతడు ఇంకా శారీరక ప్రేరణను అనుభవించలేదు. అందువల్ల, నా భక్తిపూర్వక అభిప్రాయం ప్రకారం, అటువంటి ప్రతిజ్ఞ అవివేకమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది మరియు దేవునిచే రద్దు చేయబడుతుంది. మనం ఆత్మల సంరక్షణ గురించి శ్రద్ధ వహిస్తే, చర్చి యొక్క ఒక సాధారణ శాసనం, మఠాధిపతులు ఇరవయ్యవ లేదా కనీసం పద్దెనిమిదవ ఏట కంటే ముందు యువకుడిని గానీ, లేదా పదిహేనవ లేదా పదహారవ ఏట కంటే ముందు బాలికను గానీ స్వీకరించకుండా నిషేధించాలి.
అంతేకాకుండా, ప్రమాణాలను మార్చడం మరియు సడలించడం విషయంలో, "ఉత్తమమైన పని" (వారు పిలిచే విధంగా) విధించడం అత్యంత అవివేకం. ఎందుకంటే దేవుని ముందు పనుల విషయంలో నిశ్చయంగా ఎలాంటి భేదం లేదు; ఆయన పనుల పరిమాణాన్ని బట్టి కాక, పని చేసేవాని సద్భావాన్ని బట్టి తీర్పు తీరుస్తాడు. వ్రాయబడినట్లుగా, "ఆత్మ మనస్సు ఏమిటో ప్రభువుకు తెలుసు" [Rom. 8:27]; మరియు ఆయన తరచుగా ఒక యాజకుని ఉపవాసం మరియు ప్రార్థనల కంటే ఒక పేద చేతివృత్తిదారుని శ్రమకే ప్రాధాన్యత ఇస్తాడు, దీనిని సెయింట్ వివరించారు.
ఆంథోనీ35 మరియు అలెగ్జాండ్రియాకు చెందిన ఒకానొక చర్మకారుడు.36 అలాంటప్పుడు, ఒక ప్రమాణాన్ని ఏదైనా "మంచి పని"గా మార్చాలని అతను కోరుకుంటున్నాడని భావించడానికి ఎవరు సాహసిస్తారు? కానీ ఈ విషయం వేరొక చోట చర్చించబడి ఉండాల్సింది, ఎందుకంటే ఇక్కడ మనం కలత చెందిన మనస్సాక్షులను శాంతపరచి, సాంత్వన చేకూర్చడం కోసం, దేవుని ఆజ్ఞలకు సంబంధించిన ఒప్పుకోలు కర్మకాండను మాత్రమే చర్చించడానికి పూనుకున్నాము.
నేను ఇంకొక్క విషయం మాత్రమే చెబుతాను. చాలామంది వివాహిత జంటల కోసం ప్రమాదకరమైన ఉచ్చులు పన్నుతారు, ముఖ్యంగా అక్రమ సంబంధాల విషయంలో. ఉదాహరణకు, ఒక పురుషుడు తన భార్య సోదరితోనో, అత్తగారితోనో, లేదా తనకు ఏ మాత్రం రక్త సంబంధం ఉన్న వారితోనో సంభోగించినప్పుడు (ఇది జరగవచ్చు, నిజానికి జరుగుతుంది కూడా!). అప్పుడు వారు వైవాహిక బాధ్యతను కోరే అతని హక్కును హరించివేస్తారు; అయినా కూడా, వారు అతన్ని తన భార్య పడకను విడిచి వెళ్ళకుండా అనుమతిస్తారు—నిజానికి, బలవంతం చేస్తారు. నేను మిమ్మల్ని అడుగుతున్నాను, ఇది ఎలాంటి ఘోరం? పాపానికి ఇది ఎలాంటి కొత్త మందు? పాపానికి ఇది ఎలాంటి ప్రాయశ్చిత్తం? ఈ నిరంకుశులు ఇతరుల బలహీనతలపై తమ పాలనను స్వేచ్ఛగా రుద్దుతూ, తమ సొంత బలహీనతలలో మితిమీరి ప్రవర్తిస్తున్నారని స్పష్టంగా కనిపించడం లేదా? ఎంత పశ్చాత్తాపం, పవిత్రత ఉన్న శాసనకర్త అయినా, తన కోసం అలాంటి చట్టాన్ని చేయడానికి అనుమతిస్తాడా? వారు నిప్పులో ఎండు కట్టెలు వేసి, "కాల్చవద్దు" అని అంటారు; వారు ఒక పురుషుడిని నగ్న స్త్రీ ఒడిలో కూర్చోబెట్టి, ఆమెను తాకవద్దని గానీ, ఆమెను తెలుసుకోవద్దని గానీ ఆజ్ఞాపిస్తారు; మరియు వారు దేవుని ఆజ్ఞ లేకుండా, తమ సొంత అధికారంతో ఇలా చేస్తారు.
ఎంత పిచ్చి! నా సలహా ఏమిటంటే, పాప పరిహారి అటువంటి నిరంకుశ శాసనాలు లేదా చట్టాల పట్ల జాగ్రత్త వహించాలి. అటువంటి పాపికి ధైర్యంగా వేరే ప్రాయశ్చిత్త శిక్ష విధించాలి, లేదా అతడిని శిక్షించడం పూర్తిగా మానుకోవాలి. మనిషి కాదు, దేవుడే అతడికి ప్రసాదించిన వివాహ హక్కులను అతడికి వదులుకోవాలి. స్వర్గంలోని ఏ దేవదూతకు కూడా, ఇక భూమిపై ఉన్న మనిషి మాట అటుంచితే, అటువంటి ప్రాయశ్చిత్తాన్ని (అంటే, నిరంతరం పాపాలు చేయడానికి లభించే అత్యంత ఘనమైన అవకాశాన్ని) విధించే శక్తి లేదు. అందువల్ల, అటువంటివి చేయాలని కోరుకునే వారి మాటలను ఏ విధంగానూ పట్టించుకోకూడదు; మరియు పాప పరిహారం చేసేవారు ఈ సంకోచం మరియు ప్రమాదం నుండి ధైర్యంగా విముక్తి పొందాలి.
అయితే, పాపాలు ఒప్పుకొని పశ్చాత్తాపపడే క్రైస్తవుల కలత చెందిన మనస్సాక్షిపై మోపబడిన నిరంకుశత్వాలను, తాము కనీసం ఒక వేలితో కూడా ముట్టుకోవడానికి ఇష్టపడని అత్యంత బరువైన, భరించలేని భారాలను మనుషుల భుజాలపై మోపే తెలివితక్కువ తోలుబొమ్మలచే వారు ప్రతిరోజూ వేధించబడే ప్రాణాంతకమైన నియమాలను, ఆచారాలను ఎవరు వివరించగలరు? ఈ విధంగా, అత్యంత హితకరమైన ఈ పశ్చాత్తాప సంస్కారం, ధనవంతులు విధించిన పచ్చి నిరంకుశత్వంగా తప్ప మరేమీ కాకుండా పోయింది; చివరికి, అది ఒక వ్యాధిగా మరియు పాపాలను పెంచే సాధనంగా మారింది—తద్వారా అది కలత చెందిన పాపుల కోసం ఒక విషయాన్ని సూచిస్తూ, మరొక విషయాన్ని నెరవేరుస్తుంది. దైవ ధర్మశాస్త్రంలో విద్యావంతులు కాని, దైవభక్తి లేని యాజకులు, తమ సొంత చట్టాలు మరియు కలలతో నింపేసిన దేవుని సంఘాన్ని ఈ విధంగానే పరిపాలిస్తారు.
బబులోను చెరలో ఉన్న యూదా రాజు మనస్సే చేసిన ప్రార్థన37 మా పితరులైన అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు మరియు వారి నీతిమంతులైన సంతతికి దేవా; ఆకాశమును, భూమిని వాటి సమస్త అలంకారములతో సృజించినవాడా; నీ ఆజ్ఞా వాక్యముచే సముద్రమునకు సంకెళ్ళు వేసినవాడా, అగాధమును బంధించి, నీ భయంకరమైన మరియు మహిమగల నామముతో దానికి ముద్రవేసినవాడా; నీ శక్తి యెదుట సమస్తము వణకుచు వచ్చుచున్నవి.
24 నీ మహిమాన్విత తేజస్సు భరించరానిది, పాపుల పట్ల నీ బెదిరింపు యొక్క ఉగ్రత అడ్డుకోలేనిది; అయినను నీవు వాగ్దానం చేసిన కరుణ కొలవలేనిది మరియు అగమ్యమైనది, ఎందుకంటే నీవు సర్వోన్నతుడైన ప్రభువువు, గొప్ప కరుణగలవాడవు, దీర్ఘశాంతముగలవాడవు, బహు దయగలవాడవు, మరియు మనుష్యుల కీడునుబట్టి పశ్చాత్తాపపడువాడవు.
ఓ ప్రభూ, నీ గొప్ప దయనుబట్టి నీవు పశ్చాత్తాపాన్ని, క్షమాపణను వాగ్దానం చేశావు.
కాబట్టి, ఓ నీతిమంతుల దేవా, నీకు విరోధముగా పాపము చేయని నీతిమంతులైన అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల విషయమై నీవు పశ్చాత్తాపమును నియమించలేదు గాని, పాపినైన నా విషయమై పశ్చాత్తాపమును నియమించితివి.
నేను చేసిన పాపములు సముద్రపు ఇసుకకంటె అధికముగా ఉన్నవి; నా అతిక్రమములు విస్తృతముగా వ్యాపించినవి!
నేను అనేక ఇనుప సంకెళ్లతో బంధించబడి ఉన్నాను, అందువలన నా పాపముల వలన నేను తిరస్కరించబడ్డాను, నాకు ఏ ఉపశమనమూ లేదు: ఎందుకంటే నేను నీ కోపాన్ని రేకెత్తించి, నీ దృష్టిలో చెడ్డవైన వాటిని చేసి, అసహ్యమైన వాటిని స్థాపించి, అపరాధాలను అధికం చేశాను.
ఇక ఇప్పుడు మీ మంచితనానికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
ప్రభూ, నేను పాపం చేశాను, నేను పాపం చేశాను, నా అతిక్రమాలను నేను ఎరుగుదును.
ప్రభూ, నన్ను క్షమించమని నిన్ను మనస్ఫూర్తిగా వేడుకుంటున్నాను, నన్ను క్షమించు!
నా అతిక్రమములచేత నన్ను నాశనము చేయకుము, నాకు కీడు కలుగజేయకుము; నేను యోగ్యుడను కాక, నీ గొప్ప కరుణచేత నన్ను రక్షిస్తావు, మరియు నా జీవితకాలమంతయు నేను నిన్ను నిరంతరము స్తుతిస్తాను.
పరలోక సైన్యమంతయు నిన్ను స్తుతించుచున్నది, ఎల్లకాలము మహిమ నీకే చెందును. ఆమేన్.
లైప్జిగ్లో అత్యంత ప్రసిద్ధ రోమన్ కాథలిక్కు వ్యతిరేకంగా రోమ్లోని పోప్ పదవిపై ఎరిక్ డబ్ల్యూ. మరియు రూత్ సి. గ్రిట్ష్. 1519, జూలైలో లైప్జిగ్లో లూథర్ జాన్ ఎక్తో చర్చించినప్పుడు, పోప్ అధికారం మరియు రోమ్ చర్చి యొక్క అధికార పరిధికి సంబంధించిన చర్చలోని 13వ సిద్ధాంతంపై ప్రధానంగా దృష్టి సారించారు.1 పోప్ అధికారం క్రీస్తుచే స్థాపించబడిందని మరియు దేవుని నుండి వచ్చిందని ఎక్ వాదించగా, పోప్ పదవి అనేది చరిత్రలోని ఒడిదుడుకులకు లోబడి ఉండే ఒక మానవ సంస్థ అని లూథర్ వాదించారు. ఎక్ తన వాదనను పోప్ డిక్రీలు మరియు కాన్సిలియర్ నిర్ణయాలపై ఆధారపరుచుకున్నారు; లూథర్ చారిత్రక పరిశోధన ఆధారంగా వాదించారు, చివరికి పదకొండు వందల సంవత్సరాలుగా చర్చిలో పోప్ అధికారం లేదనే సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించారు. పారిస్, లూవెయిన్, కొలోన్ మరియు ఎర్ఫర్ట్ వంటి ప్రధాన విశ్వవిద్యాలయాల మద్దతును లూథర్ గెలుచుకోనప్పటికీ, చాలా మంది పండితులు అతనితో ఏకీభవించారు. వాస్తవానికి, 1520 వసంతకాలం నాటికి కూడా ఈ చర్చ పరిష్కారానికి చాలా దూరంలో ఉన్నట్లు కనిపించింది.
1520వ సంవత్సరం మే నెల ప్రారంభంలో, ఫ్రాన్సిస్కాన్ సన్యాసి అగస్టిన్ అల్వెల్డ్2 లూథర్కు వ్యతిరేకంగా "అపోస్తలిక్ పీఠం గురించి" (సూపర్ అపోస్తలికా సెడే) అనే పేరుతో ఒక లాటిన్ గ్రంథాన్ని ప్రచురించాడు. మెర్స్బర్గ్ బిషప్ అడాల్ఫ్ వాన్ అన్హాల్ట్ ఆదేశం మేరకు, మరియు పోప్ ఛాంబర్లేన్ చార్లెస్ వాన్ మిల్టిట్జ్ ప్రోత్సాహంతో, అల్వెల్డ్ ఉపశీర్షికలో తాను "బైబిల్ యొక్క పవిత్ర గ్రంథం ఆధారంగా" అపోస్తలిక్ పీఠం "ఒక దైవిక సంస్థ" (ఇయురే డివినో) అని నిరూపించాలనే తన ఉద్దేశాన్ని ప్రకటించాడు; ఈ సిద్ధాంతాన్ని "పండితులందరూ అంగీకరించవలసి ఉంటుంది." అతను ఈ గ్రంథాన్ని బిషప్ అడాల్ఫ్ వాన్ అన్హాల్ట్కు అంకితం చేసి, దానిపై "సాక్సన్ ప్రావిన్స్కు చెందిన [ఫ్రాన్సిస్కాన్ ఆర్డర్] క్రమబద్ధమైన ఆచారాలను పాటించే పూజారి, పవిత్ర శిలువ క్రింద, లీప్జిగ్ కాన్వెంట్లో బైబిల్ గ్రంథం యొక్క బహిరంగ ఉపన్యాసకుడు"3 అని సంతకం చేశాడు. లూథర్ను ఖండించే పనికి పూర్తిగా అంకితమవ్వడానికి, లెంట్ కాలంలో తన అన్ని మతపరమైన విధుల నుండి మినహాయింపు ఇవ్వమని కూడా అతను కోరాడు.
లూథర్ ఆ గ్రంథాన్ని అసంబద్ధమైనదిగా మరియు సమాధానం ఇవ్వడానికి యోగ్యం కానిదిగా భావించాడు. "చివరకు సోదరుడు అగస్టిన్ ఆల్వెల్డ్ తన రచనతో ముందుకు వచ్చాడు," అని అతను 1520 మే 5న జార్జ్ స్పలాటిన్కు రాశాడు. "నిజానికి, అతనికి సమాధానం ఇవ్వడానికి నేను సమయం వృధా చేయలేనంత మూర్ఖుడు... ఇతరులు అతనికి సమాధానం ఇస్తారు, మరియు ఈ మొండి ఎద్దుకు వ్యతిరేకంగా పద్యాలు మరియు ప్రసంగాలు తయారుచేయడాన్ని నేను నా శిష్యుడికి ఒక అభ్యాసంగా ఇస్తాను."
ఆల్వెల్డ్ గ్రంథాన్ని క్లుప్తంగా పరిశీలిస్తే లూథర్ యొక్క తీర్పు నిర్ధారించబడుతుంది: లూథర్ను "గొర్రెల మధ్య తోడేలు," "మతవిరోధి," మరియు "పిచ్చివాడు" అని పేర్కొంటూ, ఆల్వెల్డ్ లూథర్ను "ఏడు కత్తులతో" పొడవాలని కోరుకున్నాడు.6 మొదటిదాన్ని అతను "సరియైన తర్కం" (రెక్టా రేషియో) అని పిలిచాడు, ప్రతి మానవ సమాజానికి ఒకే పరిపాలనా అధిపతి ఉండాలి కాబట్టి సంఘానికి కూడా ఒకే అధిపతి ఉండాలని వాదించాడు. రెండవదాన్ని అతను "ప్రామాణిక గ్రంథం" (కానోనికా స్క్రిప్చురా) అని పిలిచాడు, పాత నిబంధనలో అపోస్తలిక పీఠం ఒక దైవిక సంస్థగా ముందుగా సూచించబడిందని మరియు పేతురుకు క్రీస్తు ఇచ్చిన ఆజ్ఞ (మత్తయి 16:18) ద్వారా కొత్త నిబంధనలో నెరవేర్చబడిందనే తన ఊహ కోసం మత్తయి 5:17–18 మరియు 1 కొరింథీయులు 10:6 వచనాలను ఉపయోగించాడు. మూడవదాన్ని అతను "నిజమైన జ్ఞానం" (వెరా సైంటియా) అని పిలిచాడు, అంటే, అపోస్తలిక పీఠం యొక్క పేతురు పునాదికి సాక్ష్యమిచ్చే సంఘ పితరుల బోధనలు. వారి సాక్ష్యం నాల్గవ ఖడ్గం ద్వారా మరింతగా ధృవీకరించబడింది, అదే "పవిత్ర భక్తి" (pietas sacra). ఈ ఖడ్గంలో, దేవుని నామంతో తప్పులను, దైవదూషణలను ఖండించిన పోప్లు ఉన్నారు. ఐదవ ఖడ్గం "వివేకవంతమైన మేధస్సు" (sanus intellectus). దీని ద్వారా, పోప్లు అనైతిక వ్యక్తులు అనే ఆరోపణ వంటి, వారి పవిత్ర భక్తిపై వచ్చిన ఆరోపణలు ఖండించబడ్డాయి. ఆరవ ఖడ్గం, "సాధారణ మరియు స్వచ్ఛమైన జ్ఞానం" (simplex et pudica scientia), పోప్ల అనైతికతకు పోప్లు కాకుండా, వారి లౌకిక వాతావరణమే కారణమని నిరూపించింది. చివరగా, ఆల్వెల్డ్లోనే మూర్తీభవించిన "స్వచ్ఛమైన మరియు కల్మషం లేని జ్ఞానం" (pura et integra scientia), రోమ్ క్రైస్తవ ప్రపంచానికి కేంద్రంగా ఉండాలనే నిర్ధారణకు రావాలి.
లూథర్ తన ఆరాధ్య దైవమైన జాన్ లోనిసర్ కోసం కొన్ని ప్రతివాదనలను క్లుప్తంగా రాసుకున్నాడు. లోనిసర్, మే 12, 1520న, "రోమనిస్ట్ సన్యాసి అగస్టిన్ అల్వెల్డ్కు వ్యతిరేకంగా, లీప్జిగ్కు చెందిన ఫ్రాన్సిస్కన్, బైబిల్ నియమావళి యొక్క బహిరంగ ఉపన్యాసకుడు మరియు దానిని హింసించినవాడు" అనే శీర్షికతో తన జవాబును ప్రచురించాడు.7 విట్టెన్బర్గ్లో జాన్ గ్రూనెన్బర్గ్ ముద్రించిన ఇది, అల్వెల్డ్ రచనలోని శైలీ మరియు తార్కిక బలహీనతలను లక్ష్యంగా చేసుకున్న ఒక వ్యంగ్య వ్యాఖ్యానం. అటువంటి గాడిదతో వాదించడం కంటే లూథర్కు చేయడానికి మంచి పనులు ఉన్నాయని లోనిసర్ తన వ్యాఖ్యను ముగించాడు. అప్పటి నుండి అల్వెల్డ్ విట్టెన్బర్గ్లో "లీప్జిగ్ గాడిద"గా ప్రసిద్ధి చెందాడు.
విట్టెన్బర్గ్ విశ్వవిద్యాలయంలో లూథర్ స్నేహితుడు మరియు యువ పండితుడైన జాన్ బెర్న్హార్డి, అప్పటికే "ఫ్రైయర్ అగస్టిన్ అల్వెల్డ్ యొక్క అసమర్థ మరియు భక్తిహీనమైన కరపత్రం యొక్క ఖండన" అనే పేరుతో అల్వెల్డ్ గ్రంథానికి మరింత వివరమైన ఖండనను రాశాడు. దీనిని లీప్జిగ్లో మెల్కియోర్ లోథర్ ముద్రించాడు మరియు కొంతకాలం పాటు దీనిని మెలాంక్టన్ రచనగా తప్పుగా భావించారు.8
లీప్జిగ్లోని ఆల్వెల్డ్ ఉన్నతాధికారులు అతని పాండిత్య ఫలితాలతో సంతృప్తి చెందలేదు మరియు తలెత్తిన వివాదం నుండి వైదొలగమని అతన్ని ప్రోత్సహించారు. కానీ ఆల్వెల్డ్ అపోస్టోలిక్ సీ యొక్క రక్షకుడి పాత్రలో కొనసాగాలని కోరుకున్నాడు. అతను అదే విషయంపై ఒక జర్మన్ గ్రంథాన్ని ప్రచురించడానికి సిద్ధమయ్యాడు మరియు చార్లెస్ వాన్ను అడిగాడు.
దాని ప్రచురణ కోసం రోమ్ నుండి అనుమతి పొందడానికి మిల్టిట్జ్ ప్రయత్నించాడు.9 1520 మే మధ్య నాటికి, ఈ గ్రంథం "పాపల్ సీ మరియు సెయింట్ పీటర్ గురించి చాలా ఫలవంతమైన మరియు ఉపయోగకరమైన బుక్లెట్" అనే శీర్షికతో ప్రచురించబడింది;
అలాగే, మన ప్రభువైన క్రీస్తు పేతురు యొక్క రక్షణ మరియు పరిపాలన క్రింద ఉండమని ఆజ్ఞాపించిన క్రీస్తు యొక్క నిజమైన గొర్రెల గురించి కూడా, లైప్జిగ్లోని ఫ్రాన్సిస్కాన్ ఆర్డర్కు చెందిన ఫ్రైయర్ అగస్టిన్ అల్వెల్డ్ చేత చేయబడింది.10 ఇది సామాన్య ప్రజల కోసం వ్రాయబడింది మరియు నకిలీ శాస్త్రీయ వాదనలతో సులభంగా ప్రభావితమయ్యే మెల్చియోర్ లోథర్ చేత ప్రచురించబడింది. అతను లాటిన్ గ్రంథంలో ముందుకు తెచ్చిన దాదాపు అవే వాదనలను ఉపయోగించి,
రోమ్ అధికారాన్ని మరియు యావత్ చర్చిపై దానికున్న అధికార పరిధిని ఎదిరించడం అవివేకం అనే సిద్ధాంతాన్ని తెలియజేయడానికి ఆల్వెల్డ్ మితమైన భాషను, సరళమైన పదాలను ఉపయోగించాడు.
ఆ గ్రంథాన్ని చూసినప్పుడు లూథర్ తీవ్ర ఆగ్రహానికి గురయ్యాడు. రెండు వారాల కన్నా తక్కువ వ్యవధిలోనే (మే 17–30), అతను "రోమ్లోని పోప్ పాలనపై, లీప్జిగ్లోని అత్యంత ప్రసిద్ధ రోమన్ కాథలిక్కు వ్యతిరేకంగా" అనే తన ప్రత్యుత్తరాన్ని రాశాడు, దీనిని మెల్కియోర్ లోథర్ 1520 జూన్ 26న విట్టెన్బర్గ్లో ముద్రించాడు. "అతను [ఆల్వెల్డ్] తన కోతిలాంటి పుస్తకాన్ని జర్మన్ భాషలోకి మార్చి పేద సామాన్య ప్రజలకు విషం పెట్టకపోయి ఉంటే, నేను పట్టించుకోవాల్సినంత ప్రాముఖ్యత లేనివాడై ఉండేవాడు," అని అతను ఆ గ్రంథం చివరలో ప్రకటించాడు.11 ఆల్వెల్డ్ పేరు కూడా ప్రస్తావించకుండా, అతను ఆ వివాదాన్ని సామాన్య ప్రజలకు క్రైస్తవ్యం యొక్క అర్థాన్ని బోధించడానికి ఒక అవకాశంగా ఉపయోగించుకున్నాడు.12 ఈ విధంగా చర్చి స్వభావంపై లూథర్ యొక్క మొదటి ప్రధాన గ్రంథం ఆవిర్భవించింది, ఇది అతని నూతన వేదాంతశాస్త్రం యొక్క నిర్మాణంలో అత్యంత ముఖ్యమైన మైలురాళ్లలో ఒకటి.