సహస్రాబ్ది రాజ్యం ఎలా ఉంటుంది? (పేజీలు 98–113)

81 యూదుల చరిత్ర

నిబంధన ప్రకారం, ఆ ధర్మశాస్త్రం దాని ఉద్దేశ్యాన్ని విశ్వసనీయంగా మరియు మరింత ప్రభావవంతంగా నెరవేర్చింది, మరియు దాని స్థానంలో మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు కృప వచ్చింది. ఈ సత్యం యొక్క నిర్ధారణ కోసం, మనం రోమా పత్రికను పరిశీలిస్తే మంచిది.

మోషే ధర్మశాస్త్రానికి మనం కట్టుబడి ఉండవలసిన మరో ముఖ్యమైన విషయం ఉంది. అదేమిటంటే, ఒకసారి యేసుక్రీస్తు పరిసయ్యులతోను, సద్దూకయులతోను వాదనలో నిమగ్నమై ఉన్నారు. ఆ సమయంలో, ఆ విషయంలో మంచి ప్రావీణ్యం ఉన్న ఒక ధర్మశాస్త్ర పండితుడు యేసు వద్దకు వచ్చి, “బోధకుడా, ధర్మశాస్త్రమందు అతి గొప్ప ఆజ్ఞ ఏది?” అని ఆయనను అడిగాడు. నిజానికి, ఆ ధర్మశాస్త్ర పండితుడు క్రీస్తును అడగాలనుకున్నది ఏమిటంటే, “మోషే ధర్మశాస్త్రమందు అతి గొప్పది ఏది?” అందుకు యేసు ఇంకేమీ చర్చించకుండా, ఇలా జవాబిచ్చారు, “నీవు నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణహృదయముతోను, నీ పూర్ణాత్మతోను, నీ పూర్ణమనస్సుతోను ప్రేమించవలెను. ఇదే మొదటి మరియు గొప్ప ఆజ్ఞ. దానికి రెండవది, ‘నీ పొరుగువానిని నీవలెనే ప్రేమించవలెను.’ ఈ రెండు ఆజ్ఞల మీదే ధర్మశాస్త్రమంతయు, ప్రవక్తల బోధలును ఆధారపడియున్నవి”. ఇదే మోషే ధర్మశాస్త్రము యొక్క హృదయము మరియు ఆత్మ, మరియు మానవాళి అంతా దానికి కట్టుబడి ఉండాలి. అయితే అపొస్తలుడైన పౌలు కూడా ఇలాంటి ధర్మశాస్త్రాన్నే ఉదహరించాడు. “ఒకరి భారమును ఒకరు మోయుడి, అట్లు క్రీస్తు నియమమును నెరవేర్చుడి” (Galatians 6:2). క్రీస్తుతో మన నడక యొక్క ప్రాథమిక సూత్రం విశ్వాసం, ప్రేమ మరియు ఆయనకు వినయపూర్వకంగా లోబడి ఉండటం. మనల్ని మనం యేసుకు పూర్తిగా సమర్పించుకోవడం ద్వారా, మనం నిజమైన అర్థంలో మోషే ధర్మశాస్త్రానికి కట్టుబడి ఉంటాము. Romans 8:3-4లో పౌలు ఇలా వ్రాశాడు, “శరీరమునుబట్టి బలహీనమైన ధర్మశాస్త్రము చేయలేని దానిని, దేవుడు పాపశరీర పోలికలో తన సొంత కుమారుణ్ణి పంపి, పాపము నిమిత్తము శరీరమందు పాపమును ఖండించెను. శరీరానుసారముగా కాక ఆత్మానుసారముగా నడుచుకొను మనలో ధర్మశాస్త్ర నీతి నెరవేర్చబడునట్లు.”

కాబట్టి, మన విశ్వాసంతో క్రీస్తును అనుసరిస్తూ, ఆయన సిలువను మన భుజాలపై మోస్తూ ఆయనతో నడవడం ద్వారా, మన రక్షణకు మరియు నిత్యజీవానికి అవసరమైన ప్రతిదాన్నీ మనం సాధించగలము. ఆయన సర్వవ్యాపి కాబట్టి, ఆయన పాత నిబంధనలో ఉన్నారు మరియు క్రొత్త నిబంధనలో సర్వస్వమై ఉన్నారు. అందువల్ల, క్రొత్త నిబంధన పాత నిబంధనలో దాచబడియుండెను, మరియు పాత నిబంధన క్రీస్తు ద్వారా క్రొత్త నిబంధనలో బయలుపరచబడియుండెను అని చక్కగా చెప్పబడింది.

సహస్రాబ్ది రాజ్యం ఎలా ఉంటుంది?

ఇజ్రాయెల్‌కు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?

ఆధునిక ఇశ్రాయేలు తన 65వ పుట్టినరోజు జరుపుకుంటున్న సందర్భంగా, సంపూర్ణ వినాశనమనే మహా ప్రణాళికతో పరిపాలించి, ఘోరంగా విఫలమైన అన్య సామ్రాజ్యాలు మనకు గుర్తుకు వస్తున్నాయి. మరి, ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు? మనం అధ్యయనం చేసినట్లుగా, ఇశ్రాయేలును ఈజిప్ట్, అస్సిరియా, బాబిలోన్, మేదీ-పర్షియా, గ్రీస్, రోమ్, ఒట్టోమన్ టర్కులు, నాజీలు మొదలైనవారు నియంత్రించారు. ఈ సామ్రాజ్యాలు మరియు వాటి ప్రభుత్వాలు ఇశ్రాయేలును నియంత్రించినప్పటికీ, వారు యూదుల తప్పు ఏమీ లేకపోయినా వారిని పూర్తిగా ద్వేషించారు. అన్యజనులచే యూదుల పట్ల ఈ నిరంతర ద్వేషం అంధమైనది మరియు సమర్థనీయం కానిది. మరియు మంచితనాన్ని, న్యాయాన్ని ప్రేమించేవారు సహజంగానే అటువంటి అంధ ద్వేషాన్ని వ్యతిరేకిస్తారు. ఇది ఒక పీడకల లాంటిది, మరియు అటువంటి మానసిక స్థితిని ఎప్పటికీ నయం చేయలేము. నిజానికి, 3,500 సంవత్సరాల క్రితం ప్రజలు దీని గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడుకున్నారు మరియు దానిని ఇష్టపడ్డారు. బైబిల్‌లో పేర్కొన్నట్లుగా, ఈజిప్ట్ ఫరో ఇశ్రాయేలీయులను బానిసలుగా హింసించాడు. ఆ సమయంలో దేవుడు తన సేవకుడైన మోషేతో, “ఐగుప్తులో ఉన్న నా ప్రజల శ్రమలను నేను నిశ్చయంగా చూశాను….. మరియు వారిని విడిపించడానికి నేను దిగి వచ్చాను” అని చెప్పాడు (నిర్గమకాండము 3:7-8).

దురదృష్టవశాత్తు, ఫారోలు ఎలా అధికారంలోకి వచ్చి యూదు ప్రజలను హింసించారో, మరియు అటువంటి విపత్తుల నుండి వారిని విడిపించడానికి దేవుడు ఎలా అవతరించాడో అనే విషయం చరిత్ర పదేపదే పునరావృతమైంది. ఈ నిరంతర హింస అస్సిరియన్లు, బాబిలోనియన్లు, మేదీ-ప్రాచ్య పర్షియన్లు మరియు గ్రీకుల ద్వారా కొనసాగింది. యాకోబు ద్వారా అబ్రహాము సంతతికి చెందిన యూదు ప్రజలను హింసించడానికి, ఖైదు చేయడానికి, హత్య చేయడానికి మరియు దోచుకోవడానికి ఈ సామ్రాజ్యాలన్నీ తమ సొంత పద్ధతులను అమలు చేశాయి. ఆ తర్వాత, కల్వరికి ఇవతల, లేదా సాధారణ శకం అని పిలువబడే యేసు క్రీస్తు కాలంలో, ఇశ్రాయేలు రోమన్ల నియంత్రణలో ఉంది, క్రైస్తవ క్రూసేడర్లు, స్పానిష్ ఇన్క్విజిషన్లు, రష్యన్ కార్యక్రమాలు మరియు హోలోకాస్ట్ అన్నీ యూదు ప్రజలపై జరిగిన నిరంతర మరియు కనికరం లేని హింసకు ప్రతినిధులు. వారు 2013 మే 14న తమ 65వ పుట్టినరోజు, లేదా వార్షికోత్సవాన్ని జరుపుకున్నారు. ఈ వేడుక యొక్క ప్రాముఖ్యత ఏమిటంటే, 19 శతాబ్దాలకు పైగా సంచరించిన తర్వాత యూదులలో అధిక శాతం మంది వివిధ ప్రదేశాల నుండి తమ మాతృభూమికి తిరిగి వచ్చారు. 1948లో స్వాతంత్ర్యం పొందిన తర్వాత కూడా, ఇజ్రాయెల్ అనేకసార్లు దాడుల నుండి తనను తాను రక్షించుకోవలసి వచ్చింది, మరియు వాటిలో 6 దాడులు దానిని యుద్ధాలలోకి నడిపించాయి.

83 యూదుల చరిత్ర

మొట్టమొదటగా, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో ఇజ్రాయెల్‌పై జరిగిన అకృత్యాల కారణంగా ప్రపంచంలోని అనేక దేశాలు దాని పట్ల సానుభూతిని పెంచుకున్నాయి. ఆ యుద్ధంలో జర్మనీ నియంత, నాజీల అడాల్ఫ్ హిట్లర్ చేత సుమారు 60 లక్షల మంది యూదు ప్రజలు నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపబడ్డారని చరిత్ర చెబుతుంది. కాబట్టి, 1948, 1956, 1967, 1973, 1982, మరియు 2006లలో తన మనుగడ కోసం ఇజ్రాయెల్ ధైర్యంగా పోరాడుతున్నందున, ఇతర దేశాల సానుభూతి కూడా దాని వైపు మళ్లింది. అయితే, ఇజ్రాయెల్ 1973లో "యోమ్ కిప్పూర్" (అంటే ప్రాయశ్చిత్త దినం) యుద్ధం అని పిలువబడే సంఘర్షణను అనుసరిస్తోంది. కానీ ఈ సమయంలో, ప్రజల సానుభూతి మరియు అభిప్రాయం క్రమంగా తగ్గడం ప్రారంభమైంది, మరియు ప్రజల దృష్టి మధ్యప్రాచ్యం వైపు మళ్లింది.

ఆ ఆకస్మిక మార్పుకు ప్రధాన కారణం చమురు కొరత మరియు పెట్రోలియం ఉత్పత్తుల ధరలు విపరీతంగా పెరగడమే. దీనితో ప్రజలు, వాహన యజమానులు అసంతృప్తికి గురయ్యారు, మరియు చమురు యజమానులు ఇజ్రాయెల్‌కు చమురు సరఫరాను దాదాపుగా నిలిపివేశారు. అప్పుడు, ప్రపంచంలోని అనేక దేశాలు ఇజ్రాయెల్ వైఖరిని పెడచెవిని పెట్టాయి, కానీ అమెరికా ఒక్కటే తన నైతిక మద్దతును కొనసాగించింది. సెమిటిజం మళ్ళీ తన వికృత రూపాన్ని చూపించడం ప్రారంభించింది. అది ఎప్పటినుంచో ఉన్నప్పటికీ, చమురు సంక్షోభం దానిని మరింత ప్రస్ఫుటం చేసింది. సెమిటిజం వ్యతిరేకత ఆకస్మికంగా తలెత్తడంతో చరిత్రకారులు, శాస్త్రవేత్తలు దానిని స్పష్టంగా వివరించవలసి వచ్చింది. చాలామంది ఇజ్రాయెల్‌ను దాని ప్రత్యేక మతానికి నిందించగా, మరికొందరు కొంతమంది యూదుల విచిత్ర స్వభావానికి నిందించారు.

యూదుల పట్ల ప్రజలు అటువంటి ద్వేషాన్ని కలిగి ఉండటం పూర్తిగా తప్పు. ప్రపంచ విమోచన కోసం ప్రణాళిక చేస్తున్న దేవుని ప్రణాళికను మరియు కార్యక్రమాన్ని విఫలం చేయడానికి మరియు ఓడించడానికి ఇది సాతాను యొక్క చర్య అని మనం నిశ్చయించుకోవచ్చు. యేసు చేసిన ప్రకటనను ఎన్నటికీ శూన్యంగా లేదా చెల్లనిదిగా పరిగణించలేము. ఆయన, “రక్షణ యూదుల నుండి వస్తుంది” అని అన్నారు (John 4:22). దేవుడు తన సార్వభౌమాధికారంలో విశ్వ ఆశీర్వాదాల కోసం ఇశ్రాయేలును ఒక సాధనంగా ఎంచుకున్నాడు. మనం చదివినట్లుగా, యూదుల ద్వారా మాత్రమే మెస్సీయ-విమోచకుడు ఈ లోకంలోకి రావాల్సి ఉంది. దేవుని గొర్రెపిల్లగా ఆయన మొదటి రాకడ, ప్రపంచ పాపాల కోసం తనను తాను బలిగా అర్పించుకునే గొప్ప ఉద్దేశ్యంతో జరిగింది. యూదా గోత్రపు సింహంగా ఆయన రెండవ రాకడ లేదా రాకడ, తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడం వంటి కొన్ని లక్ష్యాలతో జరిగింది.

ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?

భూమిని పరిపాలించాలనే మానవుని అంతిమ గమ్యాన్ని సైతాను లాక్కున్నాడు. కాబట్టి, ఆయన ప్రణాళికలు నెరవేరడానికి యూదు ప్రజల ఉనికి అవసరం. ఈ కారణంగానే దేవుని ప్రజలకు మరియు సైతానుకు మధ్య సుదీర్ఘమైన, నిరంతర యుద్ధం జరుగుతూ వచ్చింది.

ఈ అంశం యొక్క శీర్షిక అయిన “తరువాత ఎవరు?”ను పరిశీలిద్దాం. ఈ సున్నితమైన ప్రశ్నకు సాధ్యమైనంత వరకు సమాధానం చెప్పడానికి ప్రయత్నిద్దాం. ఇజ్రాయెల్ అనే చిన్న దేశానికి వ్యతిరేకంగా మారిన దేశాలన్నీ దైవ ఆగ్రహానికి గురయ్యాయి. వాస్తవం ఏమిటంటే, 65 సంవత్సరాలుగా అమెరికా ఇజ్రాయెల్‌కు మద్దతు ఇస్తోంది. దీనికి పాక్షికంగా కారణం ఆ దేశంలోని యూదు జనాభా మరియు వారు కలిగి ఉన్న పలుకుబడి. ఈ దేశంలో (అమెరికాలో) యూదుల జనాభా సుమారు 60 లక్షలు అని చెబుతుండగా, ఇజ్రాయెల్‌లో మాత్రం అది కేవలం 30 లక్షలు మాత్రమే. దానికి తోడు, దాని విదేశాంగ విధానం మరియు ఇజ్రాయెల్ సంక్షేమం ఒకదానితో ఒకటి సరిపోలుతున్నాయి. ఇవన్నీ ఉన్నప్పటికీ, అమెరికాలో పరిస్థితులు వేగంగా మారుతున్నాయి. ప్రస్తుతం, వార్తా మాధ్యమాల ద్వారా ప్రజలలో ఇజ్రాయెల్ వ్యతిరేక ఉద్యమం పెరగడం, అలాగే ఇజ్రాయెల్ మరియు పాలస్తీనాల మధ్య నిరంతర శత్రుత్వం అమెరికన్ల మనస్సులలో నిరాసక్తతను కలిగిస్తుండటంతో, అమెరికా తన నైతిక మద్దతును కొనసాగించలేకపోతోంది. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, అమెరికా ఆర్థిక మరియు నైతిక పరిస్థితులు రోజురోజుకు దిగజారుతున్నాయి.

కాబట్టి, ఇజ్రాయెల్ పట్ల అమెరికా వైఖరి మారదు. ఒకవేళ గ్యాస్ ధరలు ఎప్పటికప్పుడు పెరిగినా, లేదా అమెరికన్లు మరో 9/11 వంటి ఉగ్రవాద దాడిని ఎదుర్కొన్నా, లేదా దేశంలో నిరుద్యోగం మరింత పెరిగినా, లేదా అరాచకం అదుపు తప్పినా, లేదా ఆహార కొరత వాస్తవరూపం దాల్చినా, అప్పుడు అమెరికా ప్రభుత్వం తన విదేశాంగ విధానంలో కొన్ని మార్పుల గురించి ఆలోచించవచ్చు. పైన పేర్కొన్న సంఘటనలు వాస్తవరూపం దాల్చితే, అప్పుడు అమెరికా ఒక బలిపశువు కోసం వెతకవలసి వస్తుంది. మరియు ఈ సందర్భంలో, ప్రపంచవ్యాప్తంగా బలిపశువు మరెవరో కాదు, యూదు ప్రజలే. ఇజ్రాయెల్ ఒక పునర్జన్మ పొందిన దేశంగా తన 65వ వార్షికోత్సవాన్ని జరుపుకుందని మనం అధ్యయనం చేసుకున్నాము. కాబట్టి, దేవునికి ప్రియమైన దేశానికి మనం "వార్షికోత్సవ శుభాకాంక్షలు" అని చెప్పడం నిజంగా మంచిది, మరియు ఆయన ఆ దేశాన్ని మరెన్నో సంతోషకరమైన వార్షికోత్సవాలతో ఆశీర్వదించుగాక. ఒకవేళ అమెరికా, ఇతర దేశాల వలె ఇజ్రాయెల్‌కు వెన్నుపోటు పొడిచి, తన నైతిక మద్దతును నిలిపివేస్తే, అప్పుడు దాని ముందున్న ప్రతి దేశం తీర్పులో మరియు అంతిమంగా దేవుని ఆగ్రహానికి గురవుతుంది. ఇజ్రాయెల్

85 యూదుల చరిత్ర

శతాబ్దాలుగా తమను విచక్షణారహితంగా హింసించిన వారి సమాధుల వైపు చూడటం ప్రారంభిస్తారు. ఆ విధంగా, అమెరికా కూడా అటువంటి దేశాల మధ్య చిన్నచూపు చూస్తుందా? యేసు క్రీస్తు తన తండ్రి వద్దకు వెళ్ళిన తర్వాత తన శిష్యులు ఏమి చేయాలో వారికి చాలా విషయాలు చెప్పారు. కానీ, ఆయన మరణంతో ఆశలు, కలలు, ఆకాంక్షలు మరియు కోరికలు నిలిచిపోయాయి. వారు నిజానికి మూడున్నర సంవత్సరాలు ఆయనను అనుసరించారు, ఆయనతో నడిచారు, ఆయనతో నిద్రించారు, ఆయనతో తిన్నారు, ఆయన నుండి నేర్చుకున్నారు, ఇంకా ఎన్నో చేశారు. అసహ్యించుకోబడిన రోమన్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేయడానికి కూడా యేసు తమను నడిపిస్తాడని వారు భావించారు. రోమన్లు ​​దురాక్రమణదారులు మరియు అణచివేతదారులు. వారు యూదు మతాన్ని కేవలం ఎగతాళి చేశారు. వారు యూదు ప్రజలపై భారీగా పన్నులు విధించారు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, యూదులు కూడా రోమన్లను పూర్తిగా ద్వేషించారు.

ఇశ్రాయేలుకు నిజమైన రాజు ఎవరు?

దావీదు కుమారుడు, అబ్రాహాము కుమారుడు అయిన యేసు క్రీస్తు, యూదులకు జన్మతః రాజు. ఆయన నిష్కళంకుడు మరియు కన్యకు జన్మించినందున, ఇశ్రాయేలును పరిపాలించడానికి ఆయనకు చట్టబద్ధమైన హక్కు ఉంది. యూదుల గ్రంథం కూడా, "అన్యజనుల అణచివేతను విచ్ఛిన్నం చేయడానికి వచ్చే విమోచకుడు" గురించి మాట్లాడింది. (Ezekiel 34:27). యేసు గురించిన ఈ మాటకు కారణం లేకపోలేదు. శిష్యులు ఆయనను తమ భవిష్యత్ రాజుగా చూశారు. అపొస్తలుడైన పేతురు ఇలా ప్రశ్నించాడు, "ఇదిగో, మేము సమస్తమును విడిచిపెట్టి నిన్ను వెంబడించాము; కాబట్టి నీవు నీ రాజ్యంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు మాకు ఏమి లభిస్తుంది?" (Matthew 19:27). మరియు యాకోబు, యోహానుల తల్లి తన కుమారుల కొరకు యేసును ఇలా వేడుకుంది, "నీ రాజ్యంలో ఈ ఇద్దరు కుమారులు ఒకడు కుడివైపునను, మరొకడు ఎడమవైపునను కూర్చునేలా అనుగ్రహించు." (Matthew 20:21). అదే సమయంలో, యెరికో నుండి బయలుదేరి వెళ్తున్న యేసు గురించి ఇద్దరు అంధులైన బిచ్చగాళ్ళు విని, “ప్రభూ, దావీదు కుమారుడా, మమ్మల్ని కరుణించు” అని మొరపెట్టారు.

శిష్యుల మనస్సులలో దైవరాజ్యంపై భక్తి పెరిగిపోతుండగా, వారు ఒలీవ కొండ శిఖరానికి బయలుదేరారు. అది వసంతకాలం, మరియు నిస్సాన్ అని పిలువబడే హీబ్రూ నెల యొక్క 14వ రోజు, అంటే "పస్కా పండుగ" సమీపిస్తోంది. ఈ పవిత్ర పండుగను పాటించడానికి ప్రపంచం నలుమూలల నుండి యూదు ప్రజలు యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చారని కొంతమంది చరిత్రకారులు సమాచారం ఇచ్చారు. యేసు మరియు శిష్యులు ఒలీవ కొండ శిఖరం నుండి కిద్రోను లోయకు అవతల ఉన్న తళతళలాడే యెరూషలేము నగరాన్ని, ఆ తర్వాత దేవాలయ పర్వతాన్ని చూశారు.

ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?

చొరబాటుదారుల నుండి యెరూషలేమును కాపాడటానికి నగరం చుట్టూ నిర్మించిన భారీ గోడను వారు చూశారు. పవిత్ర దేవాలయాన్ని అలంకరించిన అందమైన రాళ్ళు మరియు విలువైన లోహాలపై సూర్యకిరణాలు ప్రతిఫలించడాన్ని కూడా వారు చూశారు. ఇటీవల కురిసిన వర్షాలు ఆగిపోయాయి, మరియు ఆహ్లాదకరమైన వాతావరణం పచ్చని గడ్డితో, రంగురంగుల పువ్వులతో నిండిన కొండలను ఆకర్షించింది. యాజకులు తమ పస్కా వైభవంతో గొప్ప ఇశ్రాయేలు పండుగకు సిద్ధమవుతూ కనిపించారు. చుట్టూ ఉన్న అందమైన దృశ్యాలు, బూరల శబ్దాలు మరియు వివిధ పువ్వుల సువాసనలు ఆ పరిస్థితిని మరింత శోభాయమానం చేశాయి. అటువంటి అద్భుతమైన వాతావరణం మధ్యలో, యేసు తన శిష్యుల వైపు తిరిగి, “వెళ్ళి గాడిదను తీసుకురండి” అని చెప్పారు. ఆ శిష్యులు యూదులు, వారికి లేఖనాలు బాగా తెలుసు. జెకర్యా ప్రవచన వాక్యాలు వారికి సుపరిచితమే, “ఇదిగో, నీ రాజు దీనుడై గాడిద మీదను, గాడిద పిల్ల మీదను స్వారీ చేస్తూ నీ యొద్దకు వచ్చుచున్నాడు.” మీరు గనక ఆ సమయంలో అక్కడ ఉండి ఉంటే, శిష్యులు ఎంతో ఉత్సాహంగానూ, అదే సమయంలో అయోమయంలోనూ ఉండటం మీరు చూసి ఉండేవారు. తమ రాజు తమ యొద్దకు వచ్చుచున్నాడనే శుభవార్త విని వారు ఆశ్చర్యపోయారు. ఎందుకంటే, తమ గురువు ఒక అందమైన తెల్లని గుర్రం మీద కాకుండా గాడిద మీద వచ్చాడన్నమాటతో వారు అయోమయానికి గురయ్యారు. ప్రజలు యేసును ఆ గాడిద మీద ఎక్కించి ఒలీవ కొండ నుండి క్రిందికి తోలారు. అప్పుడు ఆయన ఇరుకైన కిద్రోను లోయ గుండా ప్రయాణించి, ఆ తర్వాత మోరియా పర్వతాన్ని అధిరోహించి, చివరకు “బంగారు ద్వారం” ద్వారా అత్యంత వైభవమైన నగరమైన యెరూషలేములో ప్రవేశించారు. అక్కడ, సర్వ వైభవముతోను, తేజస్సుతోను దేవాలయం ఆయన ఎదుట నిలిచియుండెను.

ఊరేగింపు సాగుతుండగా, వెనుక వస్తున్న జనసమూహం ఖర్జూరపు ఆకులను కోసి ఆయన ముందు ఉంచి, “దావీదు కుమారునికి హోసన్నా!” అని బిగ్గరగా కేకలు వేశారు. వారు ఈ మాటలను నేరుగా చెప్పారు. వారు యేసును పాపశాపం నుండి తమను రక్షించమని అడగలేదు, ఎందుకంటే ఆ సమయంలో ఆయన మరణం, సమాధి, మరియు పునరుత్థానం గురించి వారికి తెలియదు. వారు ద్వేషించే రోమీయుల అణచివేత నుండి తమను రక్షించమని ఆయనను అడిగారు. మనం యేసుక్రీస్తు వంశావళిని పరిశీలిస్తే, ఆయన దావీదు రాజు యొక్క ప్రత్యక్ష వారసుడు మరియు సింహాసనంపై కూర్చోవడానికి చట్టబద్ధంగా పూర్తి హక్కు ఆయనకు ఉంది. కానీ అతి తక్కువ సమయంలో పరిస్థితులు యేసుకు ప్రతికూలంగా మారాయి. ఆ గుంపులో “దావీదు కుమారునికి హోసన్నా!” అని కేకలు వేసిన కొందరు చంచల మనస్కులు ఉన్నారు.

87 యూదుల చరిత్ర

ఆ నిర్దిష్ట రోజున, “ఆయనను సిలువ వేయండి!” అని ఆయనకు వ్యతిరేకంగా కేకలు వేయబోయే వారు ఉన్నారు. కాబట్టి, పరిస్థితులలో ఆకస్మిక మార్పు వచ్చింది మరియు యేసు రోమన్ సిలువపై స్వర్గానికి మరియు భూమికి మధ్య వేలాడదీయబడవలసి వచ్చింది, మరియు ఆ భయంకరమైన దృశ్యం ఊహకు అందనిది. శిష్యులు తమ భవిష్యత్ రాజు అని భావించిన ఈ వ్యక్తి, రోమన్ సిలువపై ఒక సామాన్యుడిలా, దీనంగా మరణించాడు. ఆయన శత్రువుల చేతిలో ఒక నేరస్థుడిలా చనిపోయాడు. క్రీస్తు మరణం శిష్యులను ఓటమి మరియు నిరాశ యొక్క అగాధంలోకి నెట్టివేసింది. రోమన్ పాలకులకు వ్యతిరేకంగా యేసు తమను నడిపిస్తాడని ప్రజలందరూ చివరకు ఆయనపై నమ్మకం ఉంచారు. కానీ రోమన్ పాలన నుండి విముక్తి అనే తమ లక్ష్యాన్ని సాధించలేకపోయినప్పుడు వారు నిరుత్సాహపడ్డారు.

యేసు మృతదేహాన్ని సమాధిలో ఉంచగా, తమ నిరీక్షణ అంతటితో ముగిసిపోయిందని శిష్యులు భావించారు. వారి కలలు నెరవేరలేదు, వారి ఆకాంక్షలు తీరలేదు. కానీ మూడవ రోజున ఆయన తన సమాధి నుండి లేచారు. ఆయన మరణాన్ని జయించి, తన అనుచరుల ఎదుట ప్రత్యక్షమయ్యారు. ఆయన పునరుత్థానం చెందారు, ఇక ఎన్నటికీ మరణించరు. ప్రభువు 40 రోజుల పాటు తన శిష్యులకు పరిచర్య చేశారు. ఆ తర్వాత, పరలోకానికి, తన తండ్రి వద్దకు వెళ్ళే ముందు, తనకు చెందిన వారికి ఆయన ఆజ్ఞాపించారు – “పరిశుద్ధాత్మ మీ మీదకు వచ్చిన తరువాత మీరు శక్తిని పొందుదురు; యెరూషలేములోను, యూదయ దేశములన్నిటిలోను, సమరియాలోను, భూలోకపు నలుమూలల వరకును మీరు నాకు సాక్షులుగా ఉందురు.” (Acts 1:8). యేసు క్రీస్తు జననానికి రెండు వేల సంవత్సరాల ముందు, అబ్రాహాము సంతానం ద్వారా సమస్త జనులు ఆశీర్వదించబడతారని దేవుడు ఆయనకు వాగ్దానం చేశారు. అత్యంత జ్ఞానులైన పండితులలో కూడా, ఎన్నుకోబడిన వారిలో మరియు ఎన్నుకోబడిన జనులలో ఉన్న తన సొంత ప్రజలు తమ మెస్సియాను తిరస్కరిస్తారని ఎవరూ ఊహించి ఉండరు. ఇశ్రాయేలీయులు తమ మెస్సియాను తిరస్కరించినందువల్ల కలిగిన పరిణామాలు భయంకరమైనవి. 40 సంవత్సరాల లోపే, మోరియా పర్వతం మీదున్న దేవాలయం నాశనమైంది మరియు యూదు ప్రజలు శతాబ్దాల పాటు వివిధ దేశాలకు తమ సుదీర్ఘమైన, ఒంటరి, బాధాకరమైన నడకను ప్రారంభించారు.

“ఒక జాతి పునర్జన్మ”

దేవుని నమ్మకమైన హస్తం ద్వారా ఒక జాతి (ఇజ్రాయెల్) పునరుజ్జీవనాన్ని మనం ఈ రోజు చూస్తున్నాము. 1947 నవంబర్‌లోని ఐక్యరాజ్యసమితి (UN) తీర్మానం ప్రకారం, ఇజ్రాయెల్ ఒక “కాగితపు దేశం”గా మారింది మరియు పాలస్తీనా చట్టబద్ధంగా విభజించబడింది.

ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?

దేవుడు అబ్రాహాముకు మరియు అతని సంతతికి వాగ్దానం చేసిన భూభాగంలో కొంత భాగాన్ని ప్రపంచం ఇశ్రాయేలుకు తిరిగి ఇచ్చింది. దేవుడు, “ఈ దేశమంతటా సంచరించు, నేను దానిని నీకు ఇస్తాను” అని చెప్పినప్పుడు. (Genesis 13:17). వాస్తవానికి ఐక్యరాజ్యసమితి చాలా చిన్న భూభాగాన్ని ఇచ్చింది. అది 1917 నాటి ఆదేశంలో బ్రిటిష్ వారు ప్రతిపాదించిన భూమిలో నాలుగో వంతు కన్నా తక్కువ, అమెరికాలోని న్యూజెర్సీ రాష్ట్రం పరిమాణం కంటే చిన్నది. కానీ అది ఏదో ఒకటి, ఒక భూమి, ఒక ఇల్లు, సంచార యూదు ప్రజలు తిరిగి రాగల ఒక ప్రదేశం. ఆ భూమిలోకి వారికి స్వాగతం లభిస్తుంది మరియు వారు తమ అలసిన తలలను విశ్రాంతి కోసం ఆనించగలరు.

గణాంకాల ప్రకారం, 1948లో ఇజ్రాయెల్‌లో యూదుల జనాభా కేవలం 6 లక్షల 40,000 మాత్రమే. అయితే, చుట్టుపక్కల ఉన్న అరబ్ దేశాల మొత్తం జనాభా 8 కోట్లకు పైగా ఉంది మరియు వారు యూదులను మధ్యధరా సముద్రంలోకి తరిమివేస్తామని బెదిరిస్తూ వచ్చారు. అటువంటి క్లిష్ట పరిస్థితులలో, అనివార్యమైన దాడికి సిద్ధం కావడానికి ఇజ్రాయెల్‌కు కేవలం ఆరు నెలల సమయం మాత్రమే ఉంది. అత్యవసర పరిస్థితిలో శాంతిని కాపాడటానికి అప్పటికే సుమారు లక్ష మంది బ్రిటిష్ సైన్యం సిద్ధంగా ఉంది.