ఒకవేళ ఇజ్రాయెల్ స్వయంగా యుద్ధం ప్రకటిస్తే, అన్ని విషయాల్లోనూ ఎంతో ఉన్నతమైన అరబ్బులు దానిపై ఖచ్చితంగా దాడి చేస్తారని ప్రపంచంలోని చాలా మంది నాయకులు అభిప్రాయపడ్డారు. ఈలోగా, అమెరికా విదేశాంగ కార్యదర్శి ఇజ్రాయెల్కు జాతీయ హోదా కల్పించడానికి అనుకూలమైన రాజకీయ వాతావరణం కోసం ఇజ్రాయెల్ నాయకులను సంప్రదించారు. ఏదేమైనా, 1948 మే 8న, ఇజ్రాయెల్ మొదటి ప్రధానమంత్రి కాబోయే బెన్ గురియన్, టెల్ అవీవ్లోని (ఇజ్రాయెల్ రాజధాని) ఒక సినిమా థియేటర్లో హడావిడిగా ఏర్పాటు చేసిన విలేకరుల సమావేశంలో నిలబడి, ఇజ్రాయెల్ను ప్రపంచ దేశాలలో ఒకటిగా ప్రకటించారు (ఎందుకంటే ఆ సమయంలో జెరూసలేం ఇజ్రాయెల్ ఆధీనంలో లేదు). మే 15న, ఇజ్రాయెల్లో మిగిలి ఉన్న బ్రిటిష్ సైన్యం ఆ ప్రాంతాన్ని విడిచిపెట్టింది మరియు ఆశ్చర్యకరంగా అదే రోజున, 6 అరబ్ దేశాలు ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేశాయి. అవి ఈజిప్ట్, సిరియా, జోర్డాన్ (ట్రాన్స్జోర్డాన్), లెబనాన్, ఇరాక్ మరియు సౌదీ అరేబియా. ఈ 6 దేశాలు ఏకమై, అన్ని వైపుల నుండి ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేయడానికి ఒక బృహత్ ప్రణాళికను రూపొందించాయి, మరియు ఇజ్రాయెల్ వద్ద సరైన ఆయుధాలు లేకపోవడంతో అది భారీ ప్రాణనష్టాన్ని ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. ఈలోగా ఐక్యరాజ్యసమితి ఇరు పక్షాల మధ్య కాల్పుల విరమణ కోసం తీవ్రంగా ప్రయత్నించింది, కానీ అది కేవలం ఒక నెల మాత్రమే విజయవంతం కాగలిగింది. ఆ విరామంలో ఇజ్రాయెల్ ప్రణాళిక రచించగలిగింది.
89 యూదుల చరిత్ర
తదుపరి దాడికి మరింత మెరుగ్గా సిద్ధమవ్వాలి. సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఇజ్రాయెల్ కాబోయే ప్రధానమంత్రి అయిన "గోల్డా మీర్" అనే అద్భుతమైన, ధైర్యవంతురాలైన మహిళ వెలుగులోకి వచ్చింది. ఆమెను ఒక పని మీద అమెరికాకు పంపారు, అక్కడ ఆమె అధునాతన ఆయుధాలను కొనుగోలు చేయడానికి 5 మిలియన్ డాలర్లను సేకరించగలిగింది. గోల్డా మీర్ రష్యాలో జన్మించినప్పటికీ, చిన్నతనం నుండి అమెరికాలోనే పెరిగింది. ఆమె విస్కాన్సిన్లోని మిల్వాకీలో నివసించి, అక్కడే విద్యను అభ్యసించింది. ఆమె పూర్తిగా అమెరికన్ సంస్కృతిలో కలిసిపోయింది. ఒక యువతిగా, జియోనిస్ట్గా ఆమె ఇజ్రాయెల్కు వలస వెళ్లింది. ఆమె మళ్ళీ అమెరికాకు వెళ్లి ఆయుధాల కోసం డబ్బు (సుమారు 15 మిలియన్ డాలర్లు) సేకరించింది. యుద్ధం తిరిగి ప్రారంభమైనప్పుడు, అరబ్బులు పరిస్థితులలో ఒక అనూహ్యమైన మార్పును గమనించారు; ఇజ్రాయెలీయులు వ్యక్తిగతంగా మరియు సమిష్టిగా తమ ప్రతిభను ప్రదర్శించారు. ఇద్దరు యువకులు ఇంట్లో తయారుచేసిన బాంబుల సహాయంతో మొత్తం యుద్ధనౌకలను ధ్వంసం చేశారు. సైనిక జనరల్, ఒంటి కన్ను గల అత్యంత శక్తివంతమైన వ్యక్తి అయిన మోషి దయాన్, సినాయ్ ఎడారిలో జరిగిన ఒక యుద్ధంలో (సామ్సన్ ఫాక్సెస్) అనే మెషిన్ గన్ సమూహంతో కూడిన జీప్కు నాయకత్వం వహించాడు. పది రోజుల్లోనే ఈజిప్టు దాడి ఛిన్నాభిన్నమైంది, సమర్థులైన యూదుల చేతుల్లోకి వారి ఆయుధాలు వెళ్లడంతో పాటు, వారికి భారీ ప్రాణనష్టం కూడా జరిగింది.
ఆ తర్వాత జరిగిన మరో పెద్ద దాడిలో, ఇరాక్, సిరియా, జోర్డాన్ సైన్యాలు కలిసి ఇజ్రాయెల్ ఉత్తర భాగాన్ని, మరియు ముఖ్యమైన హైఫా నగరాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. అది మెగిద్దో పర్వతం సమీపంలోని యూదుల నివాస ప్రాంతంలో ఉంది. నిస్సందేహంగా, అది తీవ్ర పరిణామాలతో కూడిన యుద్ధం. ఆ సమయంలో, యూదుల వద్ద సైనికులు, ఆయుధాలు (తుపాకులు) లేకపోవడంతో, వారు శత్రువులచే చుట్టుముట్టబడ్డారు. దానికి తోడు, వారి వద్ద ఆయుధాల కొరత తీవ్రంగా ఉంది. వారు విముక్తిపై ఉన్న ఆశలన్నీ కోల్పోయారు. అకస్మాత్తుగా యూదు సైన్యం అరబ్బుల సైనిక పంక్తులలో ఒక ఖాళీని కనుగొంది, మరియు ఆ రహస్యమైన ఖాళీ గురించి ఈనాటికీ ఎవరూ ఎలాంటి ఆచూకీ చెప్పరు. అది సమాధానం లేని ప్రశ్నగా మిగిలిపోయింది. యూదుల రక్షణ దళాలు ఆ అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకుని, తమను తాము బలోపేతం చేసుకోవడానికి వెంటనే ఆ నివాస ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించాయి. దీనికి దిగ్భ్రాంతి చెందిన అరబ్బులు, వెనుదిరిగి తమ బలగాలను ఉపసంహరించుకున్నారు.
జెజ్రీల్ లోయ అని పిలువబడే ఆ ప్రదేశం ఇజ్రాయెల్కు ఒక మలుపు, దీనినే భవిష్యత్తులో అర్మగెడాన్ అని పిలువబడే యుద్ధభూమిగా కూడా పిలుస్తారు. 1949, జనవరి 7 నాటికి, యుద్ధం ముగిసింది మరియు ఇజ్రాయెల్కు పూర్తి స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించబడింది. ఈ యుద్ధ ఫలితంగా ఇజ్రాయెల్ ఉత్తర, దక్షిణ మరియు మధ్య ప్రాంతాలలో కొన్నింటిని స్వాధీనం చేసుకుంది.
ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?
వారు సుమారు 19 వందల సంవత్సరాలుగా తమ భూమికి దూరంగా ఉన్నారు. యుద్ధం యొక్క చివరి ఎనిమిది నెలల్లో, ఇజ్రాయెల్ 4,000 మందికి పైగా సైనికులను మరియు 2,000 మంది పౌరులను కోల్పోయింది. ఆ యువ దేశం యొక్క ఆర్థిక పరిస్థితి అత్యంత ఆందోళనకరంగా ఉంది. లోటు 500 మిలియన్లకు పెరిగినప్పటికీ, యూదు ప్రజలు ప్రపంచం నలుమూలల నుండి తమ మాతృభూమికి రావడం ప్రారంభించారు. వారు, “ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళే సమయం వచ్చింది” అని అనేవారు.
1956వ సంవత్సరంలో, ఇజ్రాయెల్ రెండవ యుద్ధంలో పాల్గొనవలసి వచ్చింది. సుమారు 3000 సంవత్సరాల క్రితం డేవిడ్ గోలియత్ను ఓడించిన అదే ప్రదేశంలో, 1948 యుద్ధంలో ఈజిప్టు సైన్యంలోని కల్నల్, జనరల్ గమాల్ అబ్దెల్ నాసర్ ఘోరంగా ఓడిపోయారు. ఆ తర్వాత, జర్మనీలో అడాల్ఫ్ హిట్లర్ లాగా నాసర్ ఈజిప్టులో అధికారాన్ని చేజిక్కించుకుని, అరబ్ దేశాల ఐక్యత కోసం ప్రయత్నించారు. అరబ్బుల లాగే, అతను కూడా యూదులను ద్వేషించాడు మరియు స్వాతంత్ర్య యుద్ధ సమయంలో ఇజ్రాయెల్ విడిచి వెళ్ళిన ముస్లిం శరణార్థుల పట్ల పైపై సానుభూతి చూపించాడు. అందుకే, అతను, "యూదులే మిమ్మల్ని మీ ఇళ్ల నుండి తరిమివేశారా?" అని అనేవాడు. ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి, అతను ఉగ్రవాదులు మరియు హంతకుల బృందానికి శిక్షణ ఇచ్చాడు. మధ్యప్రాచ్యంలో పాగా వేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్న సోవియట్ యూనియన్ సరఫరా చేసిన ఆయుధాల సహాయంతో, ఎవరికీ తెలియకుండా ఇజ్రాయెల్లోకి చొరబడి, వీలైనంత ఎక్కువ మందిని చంపడమే వారి పనిగా అప్పగించాడు. ఈలోగా, నాసర్ బ్రిటిష్ వారి ఆధీనంలో ఉన్న సూయజ్ కాలువను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ఈ చర్యతో డేవిడ్ బెన్ గురియన్ వెంటనే స్పందించి జనరల్ మోషి దయాన్ను పంపారు. ఈ దాడి ఫలితంగా, దయాన్ దళాలు అన్ని ఉగ్రవాద స్థావరాలను ధ్వంసం చేసి, భారీ పరిమాణంలో సోవియట్ ఆయుధాలను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. పది రోజుల యుద్ధంలో, ఈజిప్షియన్ల ప్రతిఘటన విచ్ఛిన్నమైంది మరియు మోషి దయాన్ సూయజ్ కాలువలోకి చొచ్చుకుపోయి, ఎర్ర సముద్రంలోని "షర్మ్ ఎల్ షీఫ్" భాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు. కానీ, ఐక్యరాజ్యసమితి ఒత్తిడి కారణంగా, ఆ జలమార్గాలను అందరికీ తెరిచారు.
1967లో జరిగిన మూడవ యుద్ధాన్ని ఆరవ రోజు యుద్ధం అని పిలుస్తారు. ఈ యుద్ధంలో విమానాలు బాగా పనిచేశాయి, మరియు గంటల వ్యవధిలోనే ఆరు అరబ్ దేశాల విమానాలను ధ్వంసం చేశాయి. ఈ ఆరవ రోజు యుద్ధంలో, ఇజ్రాయెల్ వాయువ్యంలో వ్యూహాత్మకమైన గోలన్ హైట్స్ను, సిరియా నుండి దక్షిణాన మొత్తం సినాయ్ను, ఈజిప్షియన్ల నుండి అత్యంత ముఖ్యమైన శాంతి నగరమైన "పాత జెరూసలేం"ను, బైబిల్ కాలం నాటి జుడియా, సమారియా, వెస్ట్ బ్యాంక్ మరియు జోర్డాన్ నుండి గాజాను స్వాధీనం చేసుకుంది. మానవ చరిత్రలో కొన్ని యుద్ధాలు అత్యంత ఆసక్తికరంగా మరియు ఆలోచనలను రేకెత్తించేవిగా కనిపిస్తాయి.
91 యూదుల చరిత్ర
ఈ దశను ఒక పరిశీలకుడు మరింత అందంగా వివరించాడు. “ఆధునిక కాలంలో అపూర్వమైన ఆయుధ విన్యాసాలతో, పరిమాణంలోనూ, నాణ్యతలోనూ ఎంతో ఆధిక్యత కలిగిన శత్రువులను ఇజ్రాయెల్ చుట్టుముట్టింది. సంఖ్యాపరంగా సంపూర్ణ ఆధిక్యతతో వారు మూడు విధాలుగా యుద్ధం చేశారు. వారు కేవలం ప్రాణాలతో బయటపడటమే కాకుండా, ఘన విజయాన్ని సాధించారు.”
మరింత స్పష్టంగా చెప్పాలంటే, 1948లో ఇజ్రాయెల్ తన జాతీయ మనుగడ కోసం దండెత్తి వచ్చిన ఆరు సైన్యాలకు వ్యతిరేకంగా ఒక అద్భుతమైన యుద్ధంలో విజయం సాధించింది. 1956 యుద్ధంలో, ఉగ్రవాదులు యూదులను పలు సున్నితమైన ప్రదేశాలలో దెబ్బతీయడానికి ప్రయత్నించారు, కానీ వారు పూర్తిగా ఓడిపోయారు, మరియు ఇజ్రాయెల్ విజయం సాధించింది. ఇక 1967 యుద్ధంలో, మూడు దేశాల నుండి ప్రమాదకరమైన దాడిని ఇజ్రాయెల్ ఊహించింది. ఈసారి, సిరియా జోర్డాన్ నది యొక్క జీవనాధార జలాలను మళ్లించడానికి ప్రయత్నించింది, ఈ క్రూరమైన చర్యతో ప్రపంచం మొత్తం దిగ్భ్రాంతికి గురైంది. కానీ ఆధ్యాత్మిక దృక్పథం ఉన్న ప్రజల దృష్టిలో, ఆ యుద్ధాలన్నిటి వెనుక ఒక అదృశ్య సేనాపతిగా ఉండి అద్భుతమైన విజయాలను అందించింది ఇజ్రాయెల్ దేవుడే. ఆ తర్వాత 1973 యుద్ధాన్ని ఆరు రోజుల పాటు జరిగిన “యోమ్ కిప్పూర్” యుద్ధం అని పిలుస్తారు. ఈ యుద్ధంలో ఇజ్రాయెల్ ఒక పెద్ద పొరపాటు చేసింది. తమ మునుపటి యుద్ధాలలో సాధించిన అద్భుతమైన విజయాలకు వారు దేవుణ్ణి మహిమపరచలేదు.
వారు గతంలో సాధించిన విజయాలకు గర్వపడ్డారు. తమ విజయానికి తమ పూర్వీకుల దేవుడే కారణమని వారు ఎన్నడూ గ్రహించలేదు, పశ్చాత్తాపపడలేదు. తాము స్వయం సమృద్ధి గలవారమని, అజేయులమని వారు నటించారు. అందువల్ల, 1973 అక్టోబర్ 6న, ఇజ్రాయెల్ ఈజిప్ట్ మరియు సిరియాలచే ఒక భారీ దాడిని ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. దీనిని యోమ్ కిప్పూర్ యుద్ధం అని పిలుస్తారు, దీని అర్థం "ప్రాయశ్చిత్త దినం". ఈజిప్ట్ సూయజ్ కాలువ మీదుగా దాడి చేయగా, సిరియా గోలన్ హైట్స్ మీదుగా దాడి చేసింది. కానీ ఇజ్రాయెల్ యొక్క గూఢచార సేకరణ సామర్థ్యం ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమమైనది. వాస్తవానికి, రాబోయే దాడి గురించి ధైర్యంగా తెలియజేసిన రహస్య ఏజెంట్ల నుండి వందలాది హెచ్చరికలు అందాయి.
అమెరికన్ నిఘా వర్గాలు కూడా 48 గంటల ముందే ఈ దాడిని ధృవీకరించాయి. అయినప్పటికీ, ఇజ్రాయెలీయులు ఆ హెచ్చరికలన్నింటినీ పెడచెవిని పెట్టారు. వారు ఇంకేమీ దాడులు చేయకూడదని నిర్ణయించుకున్నారు. వారు ఆ హెచ్చరికలను కూడా అబద్ధాలుగా భావించారు. వారు మతపరమైన పండుగలకు భంగం కలిగించి, మతపరమైన యూదులను అవమానించాలనుకోలేదు. ఏది ఏమైనప్పటికీ,
ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?
సిరియా సైన్యం, 1800 ట్యాంకులతో, సిద్ధంగా లేని ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేయడానికి గోలన్ హైట్స్ మీదుగా బయలుదేరింది. అది కాకుండా, ఈజిప్ట్ కూడా తన భారీ సైనిక బలాన్ని ప్రదర్శిస్తూ ముందుకు సాగింది. ఒక ముఖ్యమైన పండుగ ముందు రోజు చాలా మంది సైనికులు సెలవులో ఉండటంతో, 500 కంటే తక్కువ సంఖ్యలో ఉన్న ఇజ్రాయెల్ సైనికులను ఎదుర్కోవడానికి ఆ సైన్యం సూయజ్ కాలువను దాటింది. ఎన్నో ఒడిదుడుకులతో, యోమ్ కిప్పూర్ యుద్ధం ఒక వాస్తవంగా నిలిచి, విజయాన్ని అందించింది.
సుమారు 3,500 సంవత్సరాల క్రితం, ప్రవక్తయైన మోషే మండుతున్నా దహించబడని ఒక పొదను చూశాడు. అప్పుడు ఆయన, “నేను ఇప్పుడు అటువైపు తిరిగి ఈ గొప్ప దృశ్యాన్ని చూస్తాను, ఈ పొద ఎందుకు కాలిపోవడం లేదు?” అని అన్నాడు. (Exodus 3:3). ఇక్కడ మోషే అరణ్యంలో చూసిన పొదకు ఇశ్రాయేలు ప్రతీకగా ఉంది. ఆ పొద అగ్నిలో పూర్తిగా కప్పబడి ఉన్నప్పటికీ, అది కాలిపోలేదు. అదే విధంగా, ఇశ్రాయేలు శిక్ష మరియు హింస యొక్క వేడిని అనుభవించినప్పటికీ, అది ఎన్నటికీ నాశనం కాదు. ఇక్కడ ప్రస్తావన ఆ పొద నుండే వచ్చింది. యెహోవా ఆ పొద మధ్య నుండి ప్రపంచ ప్రజలతో మాట్లాడతాడు, మరియు ఆ రోజు మరీ దూరంలో లేదు. ఇశ్రాయేలు యొక్క ప్రతిభావంతుడైన సేనాపతి మరియు ట్యాంక్ కమాండర్ అయిన ఏరియల్ షరామ్, సీనాయిలో ఈజిప్టు దళాల ముట్టడిని ఛేదించి సూయజ్ కాలువను దాటగలిగాడు. తన దళాలు SAM 7 క్షిపణి స్థావరాలను పూర్తిగా ధ్వంసం చేశాయని అతను కనుగొన్నాడు.
తుఫానుకు ముందు శాంతి
ఇజ్రాయెల్ శాంతి కోసం తహతహలాడుతూ, దానికి హామీ ఇవ్వగల ఒక ప్రపంచ నాయకుడితో ఒడంబడిక చేసుకుంది. కానీ, ఇది దాని సమీప వినాశనానికి నాంది అవుతుంది. కాబట్టి, మనం దీనిని "తుఫానుకు ముందు శాంతి" అని పిలవవచ్చు. దీనికి బైబిల్లో మనకు ఒక మంచి ఉదాహరణ ఉంది. సంసోను ఇజ్రాయెల్ శత్రువులను (ఫిలిష్తీయులను) ఓడించాడు, ఆ క్రమంలో అతను తన ప్రాణాలను కోల్పోయాడు. కానీ సంసోనులా కాకుండా, ఇశ్రాయేలీయులు దేవుని కృప ద్వారా తమ శత్రువులపై విజయం సాధిస్తారు, మరియు మిగిలిన వారు చివరికి దేవుని మహిమాన్వితమైన శాంతిని అనుభవించడానికి జీవిస్తారు. సెప్టెంబర్ 13, 1993న (అమెరికాలోని) వైట్ హౌస్ వేడుకలో, అధ్యక్షుడు మరియు కార్యదర్శి ఆతిథ్యంలో, ఇజ్రాయెల్కు ప్రాతినిధ్యం వహించిన ప్రధానమంత్రి యిట్జాక్ రాబిన్ మరియు విదేశాంగ మంత్రి షిమోన్ పెరెస్, మరియు పాలస్తీనాకు ప్రాతినిధ్యం వహించిన పిఎల్ఓ ఛైర్మన్ యాసర్ అరాఫత్, వెస్ట్ బ్యాంక్ మరియు గాజా స్ట్రిప్లో పాలస్తీనియన్ల తాత్కాలిక స్వయం పరిపాలనపై కొన్ని సూత్రాలను కలిగి ఉన్న ఒక ప్రకటనపై సంతకం చేశారు.
93 యూదుల చరిత్ర
కొందరు ప్రపంచ నాయకులు దీనిని ఆశ్చర్యంతో చూసినప్పటికీ, వారు దీనిని ఒక గొప్ప విజయంగా అభివర్ణించారు. ఎన్నో ఏళ్ల సంఘర్షణ తర్వాత ఇది ఒక ముందడుగు అని, శాంతికి నాంది అని వారు భావించారు. ఇక్కడ గమనించదగ్గ విషయం ఏమిటంటే, కేవలం ఒక నెల ముందు వరకు యాసర్ అరాఫత్ మరియు పాలస్తీనా విమోచన సంస్థ (PLO) సభ్యులను అమెరికా కూడా గుర్తించలేదు. ఒకవేళ ఇజ్రాయెల్కు అవకాశం దొరికి ఉంటే, CIAతో సమానమైన దాని "మొస్సాద్" అతన్ని హత్య చేసి ఉండేది లేదా కనీసం అత్యంత హేయమైన నేరాలకు పాల్పడిన యుద్ధ నేరస్థుడిగా విచారించి ఉండేది. అయినప్పటికీ, అతను ఒక గొప్ప నాయకుడిగా, జాతీయ వీరుడిగా మరియు శాంతిదూతగా గుర్తింపు పొందాడు. ఆ తర్వాత అరాఫత్ 1994 నోబెల్ శాంతి బహుమతిని గెలుచుకున్నారు. ఆయన ఆ బహుమతిని ఇజ్రాయెల్ ప్రధానమంత్రి యిట్జాక్ రాబిన్ మరియు ఇజ్రాయెల్ విదేశాంగ మంత్రి షిమోన్ పెరెస్లతో పంచుకున్నారు. ఈ విషయంలో, ప్రవక్త యెషయా ఇలా వ్రాశాడు, “కీడును మేలని, మేలును కీడని పిలుచువారికి, చీకటిని వెలుగు అని, వెలుగును చీకటి అని పిలుచువారికి, చేదును తీపి అని, తీపిని చేదు అని పిలుచువారికి శ్రమ కలుగును” (Isaiah 5:20).
పాలస్తీనా విమోచన సంస్థ (పి.ఎల్.ఓ.) ఏ పరిస్థితులలో ఉనికిలోకి వచ్చిందో, లేదా వారు ఇజ్రాయెల్కు శత్రువులైనప్పటికీ పి.ఎల్.ఓ. ఉనికిని అంగీకరించడానికి ఇజ్రాయెల్ను ఏ రకమైన పరిస్థితులు బలవంతం చేశాయో, లేదా లెక్కలేనన్ని మరణాలకు కారణమైన ఆ ఉగ్రవాద సమూహంతో చర్చలకు వారి పరిపాలన అంగీకరించడానికి ఏ సంఘటనలు అనుమతించాయో, మరియు ఈ సంఘటనలన్నీ శాశ్వత శాంతికి ఎంతవరకు దోహదపడ్డాయో తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం. మే 8, 1948న ఇజ్రాయెల్కు స్వాతంత్ర్యం వచ్చి, దేశంగా ప్రకటించబడటానికి కొన్ని నెలల ముందు, చాలా మంది పాలస్తీనా అరబ్బులు ఇజ్రాయెల్లోని తమ ఇళ్లను విడిచిపెట్టి ఇతర అరబ్ దేశాలలో స్థిరపడాలని కోరుకున్నారు. వారు అక్కడే ఉండి ఉంటే వారికి వెంటనే పౌరసత్వం లభించేది. కాబట్టి, వెస్ట్ బ్యాంక్ లేదా గాజా స్ట్రిప్లో స్థిరపడమని వారికి సలహా ఇవ్వబడింది.
అరబ్ సైన్యాలు మరియు పాలస్తీనియన్లు, ఇజ్రాయెల్ తమ దేశాన్ని ప్రకటించుకున్న రోజే దానిపై దాడి చేయాలని ప్రణాళిక వేశారు. రాజకీయ పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్న అరబ్బులు, ఇజ్రాయెల్ మొత్తాన్ని మధ్యధరా సముద్రంలోకి తరిమివేస్తామని బహిరంగంగా ప్రకటించారు. ఇజ్రాయెల్ కొత్తగా ఆవిర్భవించిన దేశానికి వ్యతిరేకంగా నిలబడి, అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకున్న ప్రజలు, త్వరలోనే తాము ఎన్నడూ ఊహించని పరిస్థితిని ఎదుర్కొన్నారు. ఆ యుద్ధం ఒకటి రెండు వారాల్లో ముగియలేదు, దాని ఫలితమే...
ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?
ఇజ్రాయెల్ విజయం సాధించింది. యుద్ధ సమయంలో ఇజ్రాయెల్లోనే ఉండాలనుకున్న అరబ్బులు చాలా సురక్షితంగా ఉన్నారు. వారు అన్ని అధికారాలు, పౌరసత్వం, ఇంకా మెరుగైన జీవన ప్రమాణాలను కూడా అనుభవించారు. 1948-1949 స్వాతంత్ర్య యుద్ధం ఫలితంగా రెండు శరణార్థి శిబిరాలు ఏర్పడ్డాయి. ఒకటి యూదులది, మరొకటి పాలస్తీనియన్లది. శతాబ్దాలుగా అరబ్ దేశాలలో నివసించిన సుమారు 8 లక్షల మంది యూదులను ఇజ్రాయెల్లో ఎలాగోలా కలుపుకున్నారు. కానీ, ఇజ్రాయెల్ నుండి వెస్ట్ బ్యాంక్ లేదా గాజా స్ట్రిప్కు పారిపోయిన అంతే సంఖ్యలో ఉన్న అరబ్బుల (8 లక్షల) పరిస్థితి భిన్నంగా మారింది.
వారికి తమ దేశంలోకి స్వాగతం లభించలేదు, ప్రవేశం కూడా అనుమతించబడలేదు. దానికి బదులుగా, వారిని చాలాకాలం పేదరికంలో, మట్టి గుడిసెల్లో, కేవలం శరణార్థి శిబిరంలోనే ఉంచారు. అరబ్బులు పాలస్తీనియన్లను రాజకీయ పావులుగా కూడా ఉపయోగించుకున్నారు. ఆ తర్వాత, మానవతా దృక్పథంతో, ఐక్యరాజ్యసమితి ఆ సంవత్సరాలన్నింటిలోనూ శరణార్థి శిబిరాలకు సహాయాన్ని అందించింది మరియు ఆ ఖర్చులో 90% అమెరికా భరించింది.
పి.ఎల్.ఓ. ఆవిర్భావం
విచిత్రమైన పరిస్థితులలో పాలస్తీనా విమోచన సంస్థ (పి.ఎల్.ఓ.) ఉనికిలోకి వచ్చింది. ఉగ్రవాదం మరియు యుద్ధం ద్వారా యూదు రాజ్యాన్ని నాశనం చేస్తానని ప్రమాణం చేసిన యాసర్ అరాఫత్ దాని వ్యవస్థాపకుడు. ఆ పి.ఎల్.ఓ. సభ్యులు మొదట పాఠశాల పిల్లలు మరియు నిస్సహాయులపై తమ దురాగతాలను ప్రారంభించారు. ఆ తర్వాత 1967లో జరిగిన 6 రోజుల యుద్ధంలో, జోర్డాన్ రాజు హుస్సేన్ దళాల ఎదురుదాడిలో ఇజ్రాయెల్ వెస్ట్ బ్యాంక్ను స్వాధీనం చేసుకుంది. ఈ యుద్ధం తర్వాత, ఉగ్రవాద శిబిరాలను నాశనం చేయడానికి ఇజ్రాయెలీయులు రహస్యంగా జోర్డాన్లోకి ప్రవేశించారు.
భూభాగంలో, పి.ఎల్.ఓ. ఇజ్రాయెల్పై తన దాడులను కొనసాగించి, రోజురోజుకూ బలపడింది. పి.ఎల్.ఓ. తన రాజ్యానికి, తన సార్వభౌమ పాలనకు ముప్పుగా మారుతోందని కింగ్ హుస్సేన్ గ్రహించారు. అందువల్ల, 1970లో, రాజు తన సొంత భూభాగంలోని పి.ఎల్.ఓ. స్థావరాలపై తన సుశిక్షిత సైన్యాన్ని పంపారు. ఈ శక్తివంతమైన సైన్యం 20,000 మందికి పైగా పాలస్తీనియన్లను చంపగా, మిగిలిన వారిని జోర్డాన్ నుండి తరిమివేశారు. ఈ దాడి వాస్తవానికి ముస్లింలకు ముస్లింలకు, అరబ్బులకు అరబ్బులకు, సోదరులకు సోదరులకు మధ్య జరిగినది. అదృష్టవశాత్తు, ఈ మారణకాండలో ఇజ్రాయెల్ జోక్యం చేసుకోలేదు. అందుకే ప్రజలు దీనిని "బ్లాక్ సెప్టెంబర్" అని పిలిచారు.
95 యూదుల చరిత్ర
ఆ ఉగ్రవాదులు కొంతకాలం ఇజ్రాయెల్ సరిహద్దుల్లో రహస్యంగా నివసించి, ఆ తర్వాత 1948లో వెస్ట్ బ్యాంక్కు పారిపోయి, అక్కడి నుండి జోర్డాన్లోకి ప్రవేశించారు. వారు అనేకమందిని ఊచకోత కోసి లెబనాన్లోకి చొరబడ్డారు. 1970లో లెబనాన్ వివిధ జాతుల ప్రజలు నివసించే ఒక చాలా చిన్న దేశం. కానీ వారిలో అత్యధికులు ముస్లింలే. కొంతమంది క్రైస్తవులు కూడా (అల్పసంఖ్యాకులుగా) ఉండేవారు, కానీ వారు ధనవంతులు మరియు ఎక్కువ పలుకుబడి ఉన్నవారు. ఇతర అరబ్ దేశాల దృష్టిలో పి.ఎల్.ఓ. చాలా శక్తివంతమై, తత్ఫలితంగా లెబనాన్ దేశంలోనే తన సొంత దేశాన్ని స్థాపించుకుంది. అందువల్ల, ఇజ్రాయెల్పై దాడి చేయడానికి అది తన సైన్యాన్ని లెబనాన్ గుండా పంపింది.
అప్పుడు ఈ పి.ఎల్.ఓ. తమను ఎవరూ ఓడించలేరని, తమకు జవాబుదారీతనం లేదని భావించింది. దానితో, అది లెబనాన్లో సాధ్యమైనంత ఎక్కువ మంది నాయకులను చంపేసింది. అది చాలా మంది యువతులను అత్యాచారం చేసింది, మరియు తన విధానానికి సహకరించని వారిని అపహరించింది కూడా. లెబనీస్ ప్రభుత్వం ఆమె (పి.ఎల్.ఓ.) దురాగతాలకు ఏమీ చేయలేకపోయింది మరియు ఆ ఉగ్రవాది ముందు నిస్సహాయంగా నిలబడింది. కాబట్టి లెబనాన్లో ఉగ్రవాదం, అరాచకం మరియు గందరగోళం రాజ్యమేలాయి మరియు చివరకు, 1975-76లో, వారి నేరాలన్నీ లెబనాన్ మరియు పి.ఎల్.ఓ. నాయకుల మధ్య అంతర్యుద్ధానికి దారితీశాయి.
ఆ యుద్ధంలో సుమారు 80,000 మంది లెబనీయులు చంపబడ్డారు మరియు క్రైస్తవులు ఇజ్రాయెల్లో ఆశ్రయం పొందారు. ప్రపంచ రాజకీయ నాయకులు ఈ పరిస్థితిని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు, కానీ ఈ సమస్యను సామరస్యంగా పరిష్కరించడానికి ఎవరూ ముందుకు రాలేదు. ఏదేమైనా, పి.ఎల్.ఓ. నేరాలు ఇజ్రాయెల్కు సహించరానివిగా మారాయి. అందువల్ల 1978 మార్చిలో, ఇజ్రాయెల్ ప్రభుత్వం లెబనాన్పై "లిటానె" అనే పేరుతో ఒక పెద్ద సైనిక దండయాత్రను ప్రారంభించింది.
పి.ఎల్.ఓ. స్థావరాలను తుడిచిపెట్టి, భద్రతను నెలకొల్పడమే ఇజ్రాయెల్ యొక్క ప్రధాన లక్ష్యం. రాజకీయ జోక్యం మరియు శాంతి కోసం ప్రపంచ అభిప్రాయం కారణంగా ఇజ్రాయెల్ నాలుగు సార్లు తన సైన్యాన్ని పెంచి, నాలుగు సార్లు వెనక్కి తగ్గింది. అయినప్పటికీ, 1981 జూలై 24న మరియు 1982 జూన్ 4న పి.ఎల్.ఓ. ఇజ్రాయెల్పై 290 దాడులు చేసింది. పి.ఎల్.ఓ. వైఖరి ఇజ్రాయెల్కు భరించరానిదిగా మారడంతో, వారు భూ మరియు సముద్ర దళాలతో దానిపై దాడి చేశారు. ఈ దాడిని "గెలీలీకి శాంతి" అని పిలుస్తారు.
ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి శత్రువు ఎవరు?
పి.ఎల్.ఓ. యొక్క శక్తి ఇజ్రాయెల్కు తెలిసినప్పటికీ, అది 60 మైళ్ల దూరంలో ఉన్న బీరూట్ వైపు తన బలగాలను ముందుకు నడిపింది. బీరూట్లోని క్రైస్తవులు, తమను విడిపించడానికే వచ్చినట్లుగా ఇజ్రాయెల్ సైనికులకు స్వాగతం పలికారు. ఇజ్రాయెల్ ఆ యుద్ధంలో గెలిచి, పి.ఎల్.ఓ. వద్ద ఉన్న యుద్ధ సామగ్రిని స్వాధీనం చేసుకుంది. ఆ ఆయుధాలన్నింటినీ తరలించడానికి ఒక నెల కంటే ఎక్కువ సమయం పట్టింది. ఇస్లాం మరియు యూదుల మధ్య సంఘర్షణకు ప్రధాన కారణం ఏమి అయి ఉండాలి? అది పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికమైనది.
వాస్తవానికి ఇస్లాంకు చెందిన భూభాగంలో 7వ శతాబ్దం నుండి 19వ శతాబ్దం వరకు ఒక యూదు రాజ్యం ఉనికిలో ఉండేది. అది గొంతులో ఇరుక్కుపోయిన ముల్లులా బయటకు తీయలేని విధంగా ఉండిపోయింది. ఐకమత్య శక్తులు కూడా యుద్ధభూమిలో ఇజ్రాయెల్ను ఓడించలేకపోయాయి. అయినప్పటికీ, శాంతిని కాపాడటానికి వెస్ట్ బ్యాంక్లోని గాజా స్ట్రిప్ను పాలస్తీనియన్లకు, గోలన్ హైట్స్ను సిరియన్లకు అప్పగించారు. ఇజ్రాయెల్ జెరూసలేంను తమ శాశ్వత రాజధానిగా పిలుచుకుంది. కానీ ఇక్కడ కూడా, ప్రస్తుతం వెస్ట్ బ్యాంక్లో భాగంగా ఉన్న తూర్పు జెరూసలేం, ఆవిర్భవిస్తున్న పాలస్తీనా దేశానికి రాజధానిగా ఉండాలని పాలస్తీనియన్లు వాదించారు.
1993 నుండి తూర్పు జెరూసలేంపై పాలస్తీనా జెండాలు ఎగురుతున్నాయి. అయినప్పటికీ, ఇజ్రాయెల్ ఈ విభజనను ఎప్పటికీ అనుమతించదని చాలా మంది ప్రజలు భావించారు. ముస్లింలకు, మక్కా మరియు మదీనాల తర్వాత టెంపుల్ మౌంట్ వారి మూడవ పవిత్ర స్థలం. ఆ పర్వతంపై డోమ్ ఆఫ్ ది రాక్ ఉంది, దాని నుండే వారి ప్రవక్త ముహమ్మద్ స్వర్గానికి ఆరోహణమయ్యారు. ఆ డోమ్ సమీపంలో, ముస్లింల పవిత్ర ప్రార్థనా స్థలమైన "అలక్సా" అనే మసీదు ఉంది.
యూదులు దేవాలయ పర్వతానికి తగిన గౌరవం చూపుతారు, ఎందుకంటే అబ్రహాము ఇస్సాకును బలిగా అర్పించడానికి వచ్చిన స్థలం అదే. అదే స్థలంలో దావీదు రాజు దుష్టులైన యెబూసీయులను ఓడించి, "శాంతి నగరం" అయిన తన రాజధాని యెరూషలేమును నిర్మించాడు. మరియు అదే స్థలంలో అతని కుమారుడైన సొలొమోను రాజు దేవుని మందిరాన్ని నిర్మించాడు. అదే స్థలంలో లేవీయులైన యాజకులు మోషే ధర్మశాస్త్రం ఆధారంగా తమ విధులను నిజాయితీగా నిర్వర్తించారు. అదే స్థలంలో పాపులు దేవుని ఆమోదాన్ని పొందారు, ఇస్లాం ఆవిర్భావానికి చాలా కాలం ముందు, సుమారు 15 వందల సంవత్సరాల పాటు యూదులు ప్రభువును ఆరాధించారు.
క్రీ.శ. 5వ శతాబ్దంలో అరేబియా ఎడారులు.