దేవుని రాజ్యం సమీపంలో ఉందని, ప్రజలు పశ్చాత్తాపంతో మరియు దేవుని పట్ల భక్తితో ఆ రాజ్య పౌరులుగా మారడానికి తమను తాము సిద్ధం చేసుకోవాలని యేసు పదేపదే ప్రకటించిన సందేశం. యేసు తన తండ్రి వద్దకు వెళ్ళే ముందు, ఎటువంటి పరిస్థితులలోనైనా యెరూషలేములోనే ఉండమని తన శిష్యులకు ఆజ్ఞాపించాడు. దానికి అనుగుణంగా, వారు అక్కడే ఉండి, కలిసి భోజనం చేయడానికి ఒక ప్రైవేట్ ఇంట్లో కలుసుకునేవారు. రోమన్ సైనికులచే బంధించబడటానికి ముందు క్రీస్తు తన శిష్యులతో కలిసి తిన్న చివరి విందును స్మరించుకునే తొలి క్రైస్తవుల "అగాపే" లేదా "ప్రేమ విందు" లేదా భోజనానికి ఇదే మూలం. ఆయన జ్ఞాపకార్థం రొట్టెను విరిచి, ద్రాక్షారసం త్రాగమని వారికి చెప్పాడు.
137 యూదుల చరిత్ర
రహస్యంగా దాగి జీవిస్తున్న శిష్యులను కలుసుకోవడానికి అపొస్తలుడైన పౌలు యెరూషలేముకు వచ్చాడు. ఈ పౌలు, క్రైస్తవ చరిత్రలో యేసు క్రీస్తు తర్వాత ఒక విశేషమైన వ్యక్తి మరియు మనం ఈనాడు చూస్తున్న మతానికి రూపశిల్పి. అతను అగ్నిపర్వతంలాంటి శక్తి, తీవ్రమైన ఉత్సాహం గల వ్యక్తి. అతను పాలస్తీనా వెలుపల, ఆసియా మైనర్లోని "టార్సస్" అనే గ్రీకు నగరంలో ఒక సంపన్న యూదు కుటుంబంలో పెరిగాడు, కానీ గ్రీకు మాట్లాడేవాడు మరియు మేధోపరంగా పూర్తి పరిజ్ఞానం కలవాడు. యేసు సర్వలోకానికి దైవిక రక్షకుడని ఆయనకు ప్రత్యక్షమైనందున, తాను ఆయన దూత లేదా అపొస్తలుడనని అతను భావించేవాడు. అప్పటి నుండి, అన్యజనులకు మరియు యూదులు కానివారికి యేసు యొక్క ప్రత్యేక సందేశాన్ని బోధించాలని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు. దేవుని వాక్యాన్ని ప్రకటించే తన పరిచర్యలో ఎదురయ్యే ఎలాంటి అవాంఛనీయ సంఘటనలను పౌలు లెక్కచేయలేదు. అతను సిరియా, సైప్రస్, ఆసియా మైనర్ మరియు గ్రీస్ వంటి అనేక ప్రదేశాలకు ఒక సందేశంతో ప్రయాణించాడు. అతను నగరాల్లోని అన్యజనుల క్రైస్తవ సంఘాలలో కూడా బోధించాడు.
యేసు యూదుల మెస్సీయ కాదని, కానీ సర్వలోక రక్షణ కొరకు మరణించడానికి కుమారునిగా ఈ లోకానికి వచ్చిన దేవుడని ప్రకటించడం ద్వారా, పౌలు తన బోధనలలో క్రైస్తవ మతానికి ఒక ప్రత్యేక సిద్ధాంతాన్ని రూపొందించిన మొదటి వ్యక్తిగా కనిపిస్తాడు. పౌలు యొక్క ఈ రకమైన బోధన యెరూషలేములో మిగిలిపోయిన యూదులకు ఏమాత్రం ఆమోదయోగ్యం కాలేదు. యేసు, మెస్సీయ మరియు రెండవ దేవుడు అనే విషయం వారి ఏకేశ్వరవాద సిద్ధాంతానికి విరుద్ధంగా ఉండటంతో అది వారిని మరింత బాధించింది. వారు పౌలు మాటలను తీవ్రంగా ఖండించారు మరియు ఆ విషయం వారి మనస్సులలో ఇంకా నిలిచి ఉంది. క్రైస్తవులే ఇప్పుడు నిజమైన ఇశ్రాయేలు మరియు యూదుతనం ఇకపై అవసరం లేదు. క్రీస్తు తన మరణం మరియు పునరుత్థానం ద్వారా తన ప్రజలను చెడు మరియు మరణం నుండి విమోచించడానికి చేసిన దైవిక రక్షకుడు మరియు కృప యొక్క అద్భుతమైన కార్యం. కాబట్టి, క్రీస్తు స్వయంగా చేయవలసినది చేసినందున, క్రైస్తవులు చెడు మరియు మరణంపై విజయం సాధించారు. కాబట్టి క్రైస్తవ మతం వేగంగా వృద్ధి చెందడానికి ప్రధాన కారణం సహజంగానే దేవుని పట్ల ఉన్న సర్వోన్నత ప్రేమ, ఆత్మత్యాగం మరియు ధనిక, పేద, విద్యావంతుడు, నిరక్షరాస్యుడు, పురుషుడు, స్త్రీ, యజమాని, బానిస అనే తేడా లేకుండా ప్రతి ఒక్కరికీ ఆయన అందించే అమరత్వం అనే విశ్వాసమే. ఆయన మానవుల మధ్య జీవించి రెండు వేల సంవత్సరాల క్రితం మరణించారు.
క్రీస్తుతో ఏకీభావం అంటే ఆయనపై విశ్వాసం మరియు ఆయనకు వ్యక్తిగత అంకితభావం. పౌలు దీనిని “మంచి పనుల” కన్నా ముఖ్యమైనదిగా భావించాడు. మంచి నైతిక ప్రవర్తన ఒక నిజమైన క్రైస్తవునికి అత్యంత అవసరమైన అర్హత.
క్రైస్తవ విశ్వాసంలో వేగవంతమైన మార్పులు
క్రీస్తు కూడా దీనిని క్రైస్తవ జీవితంలో ఒక అంతర్భాగంగా భావించారు. ఈసారి యేసు నజరేతు వంటి గృహంలో కాకుండా, దివ్య మేఘాలపై మహిమతో భూమికి వస్తారని పౌలు అభిప్రాయపడ్డారు. అప్పుడు ఆయన ప్రతి శక్తిని, అధికారాన్ని నాశనం చేస్తారు. ప్రభువు రెండవ రాకడ అనేది యూదులకు సంబంధం లేని భావన, కానీ మనం దానిని ఎప్పుడైనా ఆశించవచ్చు.
క్రైస్తవులలో అత్యంత ముఖ్యమైన ఆచారం "ప్రభువు విందు". యేసు మరణం నుండి క్రైస్తవులు దీనిని రొట్టె మరియు ద్రాక్షారసంతో పాటిస్తున్నారు. తరువాత ఇది ప్రేమ విందులో లేదా సామూహిక భోజనంలో ఒక భాగంగా మారింది. కానీ ఇది కొంతమంది క్రైస్తవులకు విభేదంగా మారినప్పటికీ, వారి భక్తిలో ఒక స్మరణగా మిగిలిపోయింది. కొద్ది కాలంలోనే ఒక తీవ్రమైన మార్పు వచ్చింది. బాప్తిస్మం పొందిన క్రైస్తవులు మాత్రమే (మంచి స్థితిలో ఉండి) ప్రభువు విందులో పాల్గొనడానికి అర్హులని భక్తులు నిర్ణయించారు. ఈ సమయంలో అన్యజనులు కూడా ఈ పద్ధతిని అవలంబించి, క్రైస్తవులు ఒకరి శరీరాన్ని, రక్తాన్ని భుజిస్తూ నరమాంస భక్షణ చేస్తున్నారని ఆరోపించడం ప్రారంభించారు.
అటువంటి క్లిష్ట పరిస్థితిలో అపొస్తలుడైన పౌలు వచ్చి, ప్రభువు యొక్క విందు ఆచారాన్ని, ఆయన మరణ పునరుత్థానాలలో ప్రభువుతో ఏకీభావం చెందడంగాను, క్రీస్తు యొక్క శరీర రక్తములతో సహవాసంగాను తాను భావిస్తున్నానని చెప్పి విషయాన్ని స్పష్టం చేశాడు. ఆ తర్వాత సుమారు క్రీ.శ. 58లో, పౌలు యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చాడు, కానీ అతను గొడవలు సృష్టించేవాడనే నెపంతో రోమన్ అధికారులు అతన్ని అరెస్టు చేశారు. అతను వాస్తవానికి రోమన్ పౌరుడు, కాబట్టి అతను న్యాయం కోసం సీజర్కు విజ్ఞప్తి చేశాడు మరియు ఆ కారణంగా అతన్ని రోమ్కు పంపించి, అక్కడ రెండు సంవత్సరాలు గృహనిర్బంధంలో ఉంచారు. ఆ సమయంలో అపొస్తలుడైన పేతురు కూడా అక్కడే ఉన్నాడని, మరియు అత్యంత క్రూరమైన రోమన్ చక్రవర్తి "నీరో" ప్రారంభించిన భయంకరమైన హింసలో వారిద్దరూ అమరులయ్యారని చెప్పబడింది.
బైబిల్ చరిత్రకారులు అతన్ని రోమన్ రాజులందరిలో అత్యంత అమానుషమైన మరియు క్రూరమైన రాజు అని పిలిచారు. అతని పాలనలో కొంతమంది క్రైస్తవులను కుక్కలతో ముక్కలు ముక్కలుగా చంపించారని, కొందరిని శిలువ వేశారని, మరికొందరిని శిలువకు కట్టి, నీరో తోటలో ఒక వినోద కార్యక్రమాన్ని ప్రకాశవంతం చేయడానికి సజీవ కాగడాల వలె కాల్చారని చెబుతారు. రోమన్ రాజుల పాలనలో క్రైస్తవులు అలాంటి క్రూరమైన హింసను అనుభవించారు. పేతురును సజీవ దహనం చేసి, భూమి కింద పాతిపెట్టారని నమ్ముతారు.
139 యూదుల చరిత్ర
రోమ్లోని సెయింట్ పీటర్స్ ప్రధాన బలిపీఠం మరియు జెరూసలేం గోడల వెలుపల ఉన్న సెయింట్ పాల్ స్థలంలో పాల్.
ఆ కాలంలో యెరూషలేములోని క్రైస్తవ నాయకులు మరియు సమాజం గొప్ప ప్రతిష్టను, ప్రభావాన్ని నిలుపుకున్నారు, కానీ రోమన్ అధికారులు వారిని అకస్మాత్తుగా స్వాధీనం చేసుకుని దోచుకున్నారు. అందువల్ల, ఆ నగరంలోని యూదు క్రైస్తవ్యం తన ప్రధాన కేంద్రాన్ని, అధికార మూలాన్ని కోల్పోయింది. చివరికి పౌలు యొక్క క్రైస్తవ్యం మాత్రమే మనుగడ సాగించింది. నాలుగు సువార్తలతో సంబంధం లేకుండా, కేవలం పౌలు ద్వారానే క్రైస్తవ్యం ప్రాచుర్యం పొంది ప్రపంచమంతటా వ్యాపించిందని చాలా మంది విద్యావంతులు విశ్వసించారు. చివరకు, పౌలు మరియు అతని పదమూడు పత్రికలు లేకుండా క్రొత్త నిబంధన లేదని; మరియు పౌలు లేకుండా మనం యేసు క్రీస్తు గురించి విని ఉండేవారం కాదని నిర్ధారణకు వచ్చారు. కాబట్టి, అపొస్తలులు మరియు శిష్యులందరిలో, క్రైస్తవ్యం వ్యాప్తి చెందడానికి పూర్తిగా అపొస్తలుడైన పౌలే బాధ్యుడని మేము ముగిస్తున్నాము.
పౌలు మరణం తర్వాత, అతని సమకాలీనులు క్రైస్తవ మత పురోగతికి ఎటువంటి ప్రాముఖ్యత ఇవ్వలేదు. అయినప్పటికీ ప్రజల ధోరణి మారింది. క్రీ.శ. 200 నాటికి రోమన్ సామ్రాజ్యంలో ప్రతి రాష్ట్రంలో క్రైస్తవులు ఉండేవారు మరియు విశ్వాసం బయటకు కూడా వ్యాపించింది. ఫలితంగా క్రీ.శ. 300 నాటికి యూదుల కంటే క్రైస్తవులే ఎక్కువగా ఉన్నారు. మరియు క్రీ.శ. 325లో, రోమన్ సామ్రాజ్యం యొక్క తూర్పు భాగాన్ని బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం అని పిలిచేవారు, దానికి కాన్స్టాంటైన్ రాజు అయ్యాడు. అతను చక్రవర్తి నీరోకు పూర్తిగా వ్యతిరేకి. కాన్స్టాంటైన్ మరియు అతని తల్లి హెలెనా క్రైస్తవ మతాన్ని స్వీకరించి, విశ్వాస వ్యాప్తికి చాలా కృషి చేశారు. క్రీస్తు మరణించిన నిజమైన శిలువను కనుగొనడానికి ఆమెకు మార్గనిర్దేశం చేయబడింది. కాన్స్టాంటైన్ క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని అన్యమత నమ్మకాలతో మిళితం చేసినట్లు అనిపిస్తుంది, ఇది బహుశా ఆ కాలంలో సర్వసాధారణం. అతను మతం పట్ల అధికారిక సహనాన్ని ఎక్కువగా నొక్కి చెప్పాడు మరియు తన కొత్త తూర్పు రాజధాని కాన్స్టాంటనోపుల్లో చర్చిలను నిర్మించాడు, దీనిని ఇప్పుడు ఆధునిక టర్కీ అని పిలుస్తారు.
దీనికి అదనంగా, అతను నజరేత్లో “చర్చ్ ఆఫ్ అనన్సియేషన్”, బెత్లెహెంలో “చర్చ్ ఆఫ్ నేటివిటీ”, జెరూసలేం నగరంలోని క్రైస్తవ నివాస ప్రాంతాలలో “చర్చ్ ఆఫ్ హోలీ సెపల్చర్”, మరియు ఒలీవ కొండపై తన తల్లి జ్ఞాపకార్థం “చర్చ్ ఆఫ్ హెలెనా” అనే చర్చిలను నిర్మించాడు. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, శనివారం సుబ్బత్ దినాన్ని ఆదివారానికి మార్చింది అతనే. క్రైస్తవ మత పురోగతి కోసం శిలువ శిక్షను మరియు మరెన్నో శిక్షలను రద్దు చేసింది కూడా అతనే. అంతకు ముందే
క్రైస్తవ విశ్వాసంలో వేగవంతమైన మార్పులు
ఈ విషయాలన్నిటి కారణంగా, క్రీస్తు ఎవరో తెలుసుకోవడానికి అతను బిషప్ల మండలిని పిలిపించాడు. ఆయన దేవుని కుమారుడు మరియు మానవ కుమారుడు అని వారు అతనికి చెప్పారు. తండ్రి, కుమారుడు మరియు పరిశుద్ధాత్మ అనే ముగ్గురు దేవుళ్లను ఏకత్వంలో కలిగి ఉండటాన్ని ఆమోదించిన క్రైస్తవుల విశ్వాసానికి సంబంధించిన ఏరియన్ వివాదాన్ని పరిష్కరించడానికి అతను ఆసియా మైనర్లోని (నెకాయాలో) బిషప్ల సమావేశాన్ని మళ్ళీ పిలిపించాడు; ఎందుకంటే వారు ఒకే దేవునిలోని ముగ్గురు వ్యక్తులను ఆరాధించడంలో తమను తాము ఏకేశ్వరోపాసకులుగా భావించుకున్నారు. సామ్రాజ్యం యొక్క తూర్పు భాగం ముఖ్యంగా రాజకీయంగా మరియు మతపరంగా గొప్పదైంది మరియు కాన్స్టాంటైన్ ఆ భాగాన్ని పరిపాలించాడు.
ఆ తూర్పు ప్రాంతంలోని చర్చి కూడా ప్రాచుర్యం పొందింది, అందువల్ల చర్చి అధికారులు ఆ ప్రదేశాన్ని గౌరవించాలని కోరుకున్నారు. చక్రవర్తి చర్చి విషయాలపై ఎక్కువ ఆసక్తి చూపడంతో, అతను తూర్పు చర్చిలకు వాస్తవ అధిపతి అయ్యాడు మరియు సీనియర్ బిషప్ కాన్స్టాంటినోపుల్ పాట్రియార్క్ అయ్యాడు. అప్పుడు ప్రజలలో విశ్వాసం మరియు సూత్రాలను వ్యాప్తి చేయడంలో మఠాలు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించాయి. మొదట వారు అనుసరించారు, ఆపై ప్రజలకు బోధించారు. వారు రోగులను చూసుకున్నారు, పేదలకు సహాయం చేశారు. వారు పిల్లలకు బోధించారు మరియు ప్రయాణికులకు వసతి కల్పించారు. వారు ప్రజలందరికీ అన్ని రకాల మంచితనాన్ని చూపించారు మరియు ఇతరులకు ఆదర్శంగా నిలిచారు. అందువల్ల చక్రవర్తి కాన్స్టాంటైన్ పాలనలో యూదులు మరియు క్రైస్తవులు ఇద్దరూ అత్యంత సౌకర్యవంతమైన జీవితాన్ని అనుభవించారు.
తూర్పు మధ్యధరా ప్రాంతంలోని రోమ్లో, ఆసియా మైనర్లోని అలెగ్జాండ్రియా, ఆంటియోక్లలో మరియు ఆఫ్రికాలోని కార్తేజ్లో ఉన్న తొలి కేంద్రాలు క్రైస్తవ విశ్వాసానికి పూర్తిస్థాయి ప్రదేశాలుగా పరిగణించబడ్డాయి మరియు క్రైస్తవ మతం ఆ నగరాల మతంగా మారింది. కానీ ఈ అద్భుతమైన పురోగతి అల్పకాలికమే. కొన్ని రోమన్ శక్తులు ముందుకు వచ్చి, చక్రవర్తిని ఒక దైవిక శక్తిగా పరిచయం చేశాయి, అందువల్ల అతన్ని దేవుడిలా పూజించాలని చెప్పాయి. ఫలితంగా, కొంతమంది క్రైస్తవులు ఆ ఆజ్ఞను పాటించారు మరియు ఆ ప్రకటనను గౌరవించని వారు హింసించబడి, చంపబడ్డారు. కాలక్రమేణా, క్రైస్తవ మతం కొంతమంది వ్యతిరేక సభ్యుల చేతుల్లో వివాదాస్పద మతంగా మారింది, వారు తరువాత తమను తాము జ్ఞానవాద క్రైస్తవులు అని పిలుచుకున్నారు.
ఈ జ్ఞానవాద క్రైస్తవ్యం క్రమంగా "గ్నోస్టిసిజం"గా అభివృద్ధి చెందింది, ఇది "గ్నోసిస్" అనే గ్రీకు పదం నుండి వచ్చింది. దీని అర్థం "జ్ఞానం". వారి
141 యూదుల చరిత్ర
మానవ శరీరం మరియు ప్రపంచం చెడ్డవని, అవి అమర ఆత్మకు చెరసాల అని ఒక గుడ్డి నమ్మకం ఉండేది. ఈ జ్ఞానవాద క్రైస్తవులు పాత నిబంధన దేవుడిని ఖండించి, ఆయనను చెరసాల సృష్టికర్తగా పరిగణించారు. దేవుని కుమారుడైన క్రీస్తు మానవ శరీరంతో జీవించాడని, సిలువపై ఆయన పడిన బాధ కేవలం భ్రమ మాత్రమేనని కూడా వారు నమ్మలేదు. మానవాళిని విమోచించడానికి తండ్రి తన కుమారుడిని మానవుడిగా పంపించాడనే ప్రధాన సిద్ధాంతాన్ని ఈ జ్ఞానవాదుల నమ్మకం కప్పివేసింది.
నిజమైన విశ్వాసులు వారి అన్యమత ఆలోచనా విధానానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేశారు. క్రైస్తవ ఉద్యమంలో తొలినాళ్లలో నాటబడిన వివాదం, అదుపులేని వ్యక్తుల వల్ల కలిగే ప్రమాదాలకు ఒక సజీవ నిదర్శనం. దానికి తోడు, ఎదురుచూస్తున్న యేసు క్రీస్తు రాకడ ఇంకా జరగలేదు మరియు క్రైస్తవులు మరికొన్ని సంవత్సరాలు, లేదా మరికొన్ని తరాలు కూడా వేచి ఉండవలసి రావచ్చు. ఆయన రెండవ రాకడ విషయంలో క్రైస్తవులు బయటివారిచే వేధింపులకు గురయ్యారు. క్రమం కోసం సంఘమే అవసరమనే భావనకు ప్రతిస్పందనగా క్రైస్తవ మతపు ప్రామాణిక భావనలు మరియు సంస్థలు రూపుదిద్దుకున్నాయి. ‘సంఘం’ అనే పదం గ్రీకు పదం “కిరియాపోమ్” నుండి వచ్చింది, దీని అర్థం దేవునికి చెందినది లేదా “ప్రభువుకు చెందినది”. ఆదివారాలలో దేవుణ్ణి ఆరాధించడానికి క్రైస్తవులు సమావేశమయ్యే ఉద్దేశ్యంతో నిర్వహించే భవనాలకు ఈ సంఘమనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు.
భూమిపై క్రీస్తు శరీరాన్ని ఏర్పరిచే సనాతన క్రైస్తవ సమాజం కూడా దీనిని ఉపయోగించవచ్చు. ఇక కాథలిక్ చర్చి అనే పదం విషయానికి వస్తే, రెండవ శతాబ్దంలో కూడా ఇది సార్వత్రికమైనది మరియు సనాతనమైనది. చర్చి వెలుపల మిగిలిపోయిన ఏ సమూహమైనా ఆధ్యాత్మికంగా మరియు భౌతికంగా వేరుచేయబడే ప్రమాదంలో ఉండేది. కానీ గ్నోస్టిక్ల కోసం, ప్రాథమిక విశ్వాస ప్రకటన రూపొందించబడింది, దీనిని సాధారణంగా "అపోస్తలుల విశ్వాస ప్రమాణం" అని పిలిచేవారు. అనేక పుస్తకాలు వ్రాయబడి ప్రజలలో ప్రచారం చేయబడ్డాయి. అవి ఒక అపోస్తలునిచేత గానీ లేదా మరెవరిచేత గానీ రచించబడి ఉండవచ్చు, కానీ అవి 'అజ్ఞేయవాదం'తో మిళితమై ఉన్నాయి. 'సనాతన గ్రంథం' యొక్క నియమావళి మరియు సుమారు క్రీ.శ. 250లో, ప్రస్తుత రూపంలో ఉన్న కొత్త వివరణ విస్తృతంగా ఆమోదించబడింది. మరియు ఈ పవిత్ర గ్రంథాన్ని క్రైస్తవులు, యూదులు మరియు ముస్లింలు గౌరవించి, విశ్వాసాన్ని పంచుకున్నారు. గ్రంథాన్ని వ్రాసిన వారు పవిత్రాత్మచే ప్రేరేపించబడ్డారని కూడా వారు అంగీకరించారు.
క్రైస్తవ విశ్వాసంలో వేగవంతమైన మార్పులు
అదే సమయంలో, అధికారం యొక్క అవసరానికి ప్రతిస్పందనగా, ఇతర మతాలలో సాటిలేని ఒక క్రమానుగత నిర్మాణం అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభమైంది. బిషప్ (గ్రీకులో దీనిని "ఎపిస్కోప్స్" అని పిలుస్తారు, దీని అర్థం సూపరింటెండెంట్) ఒక స్థానిక సంఘ సమూహానికి నాయకుడు మరియు ఆధ్యాత్మిక పాలకుడు. ఈ వ్యవస్థ క్రమంగా ఆమోదించబడి, మెరుగుపరచబడింది. అపొస్తలులు తమ వారసులుగా బిషప్లను నియమించారు. అపొస్తలుల అధికార గొలుసు వలె ఇతరుల నియామకం ద్వారా వారి వారసులు అయ్యారు. చర్చి వ్యవహారాలను నియంత్రించడానికి బిషప్లు సైనోడ్లు లేదా సభలలో తరచుగా సమావేశమయ్యేవారు. జెరూసలేం నాశనం తరువాత, రోమ్ రోమన్ సామ్రాజ్యానికి రాజధానిగా మారింది మరియు క్రైస్తవులు కూడా రోమ్ను తమ చర్చి కార్యకలాపాలన్నింటికీ ప్రధాన కేంద్రంగా చేసుకున్నారు. రోమ్ బిషప్ తనను తాను బిషప్లందరికీ మరియు సెయింట్ పీటర్ చర్చికి అధిపతిగా ప్రకటించుకున్నాడు.
యూదుల వలె శనివారం కాకుండా, క్రైస్తవులకు విశ్రాంతి దినంగా ఉండేది కాదు, కానీ చక్రవర్తి కాన్స్టాంటైన్ కాలంలో ఆదివారాన్ని విశ్రాంతి దినంగా చేశారు. మరియు క్రైస్తవులకు కేవలం రెండు ముఖ్యమైన పండుగలు ఉన్నాయి - క్రీస్తు జనన జ్ఞాపకార్థం క్రిస్మస్ మరియు ఆయన మరణం మరియు పునరుత్థానం జ్ఞాపకార్థం "ఈస్టర్". కానీ యూదులకు, దేవుడే స్వయంగా నియమించిన ఏడు పండుగలు ఉన్నాయి మరియు వాటిలో అత్యంత ముఖ్యమైనది "పస్కా". వారికి "ప్యూరెం" అనే మరో ప్రముఖ పండుగ కూడా ఉంది, ఇది రాణి ఎస్తేర్ కాలంలో స్థాపించబడింది. ఉత్తర ఐరోపా ప్రజలైన "నార్స్" మరియు ఆంగ్లేయులు రోమన్ చర్చి ద్వారా క్రైస్తవ మతంలోకి మార్చబడ్డారు. తూర్పు ఆర్థడాక్స్ చర్చి తన విశ్వాసాన్ని "బాల్టియామోస్" మరియు "రష్యా" ప్రజలకు తీసుకువెళ్ళింది, అక్కడ పెద్ద సంఖ్యలో ప్రజలు మతం మార్చుకున్నారు.
అత్యంత ముఖ్యమైన మత మార్పిడులలో ఒకటి కీవ్ యువరాజు వ్లాదిమిర్ ఒక బైజాంటైన్ యువరాణితో కలిసి వెళ్లడం. సరిగ్గా అదే సమయంలో తూర్పు సరిహద్దును టర్కులు స్వాధీనం చేసుకున్నారు, వారు పాలస్తీనా మరియు సిరియాను కూడా ఆక్రమించారు. ఈ పరిస్థితుల వల్ల యాత్రికులు జెరూసలేంలోని పుణ్యక్షేత్రాలను సందర్శించడం అసాధ్యమైంది. ఈ ఇబ్బందికరమైన పరిస్థితి బైజాంటైన్ చక్రవర్తిని "పోప్ అర్బన్"కు విజ్ఞప్తి చేసేలా ప్రేరేపించింది, మరియు ఆ విజ్ఞప్తికి ప్రతిస్పందనగా, పోప్ క్రీ.శ. 1094లో ఇస్లాంపై పవిత్ర యుద్ధాన్ని ప్రకటించారు. కాబట్టి, అవిశ్వాసుల నుండి పవిత్ర భూమిని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ముస్లింలకు వ్యతిరేకంగా "తెల్ల శిలువ" చిహ్నం క్రింద ఒక గొప్ప పోరాటం కొనసాగింది.
143 యూదుల చరిత్ర
పోప్ గారి విజ్ఞప్తికి ఐరోపా పోరాట దళాల నుండి భావోద్వేగభరితమైన, ఉత్సాహభరితమైన స్పందన లభించింది. వారు తమ ప్రతిభను దేవుని సేవ కోసం ప్రదర్శించాలనుకున్నారు. చర్చి సేవలో ఎవరు చంపబడినా వారికి నేరుగా స్వర్గానికి వెళ్లే మార్గం లభిస్తుందని చర్చిలో ఒక వాగ్దానం ఉండేది. అదే వాగ్దానంతో ముస్లింలు కూడా ప్రోత్సహించబడ్డారు. అందువల్ల, సిరియా మరియు పాలస్తీనా మీదుగా జెరూసలేంపై దాడి చేయడానికి 1099లో మొదటి క్రూసేడ్ జరిగింది. అనేక క్రూసేడ్లు జరగాల్సి వచ్చింది మరియు 1204లో జరిగిన నాల్గవ క్రూసేడ్లో, ముస్లింలు పవిత్ర భూమిపై దాడి చేయడానికి మార్గాన్ని కనుగొనలేకపోయారు, కానీ వారు కాన్స్టాంటినోపుల్పై దాడి చేసి నగరాన్ని భారీగా దోచుకున్నారు. ముస్లింలు మళ్ళీ జెరూసలేంను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోగా, మరోవైపు గ్రీకులు తమ సామ్రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందారు.
కాలక్రమేణా, పోప్ పశ్చిమ మరియు తూర్పు చర్చిల పునరేకీకరణకు ప్రణాళిక వేసారు, కానీ వారి అనుమానాలు మరియు అపార్థాలు చాలా లోతుగా పాతుకుపోయాయి. మరియు వారు తమ ఐక్యతకు ఎలాంటి అవకాశం కనుగొనలేకపోయారు. రోమ్లోని నాయకత్వంపై ఆధిపత్యం అనే ప్రశ్నతో పాటు, వారు వివిధ సిద్ధాంతపరమైన అంశాలపై విడివిడిగానే ఉండిపోయారు. ఉదాహరణకు, తూర్పు చర్చి పర్గేటరీని నమ్మలేదు మరియు యాజకులకు నీటిలో పూర్తిగా ముంచి బాప్తిస్మం ఇవ్వనవసరం లేదని, కేవలం నీళ్ళు పోస్తే సరిపోతుందని కూడా తిరస్కరించింది.
వాస్తవం ఏమిటంటే, పశ్చిమ దేశాలు మానవుని పాప స్వభావానికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలని కోరుకోగా, తూర్పు దేశాలు మానవునిలోని మంచి సామర్థ్యానికి ప్రాధాన్యత ఇచ్చాయి. పశ్చిమ దేశాలు యేసును, మానవుని పాపం కోసం తనను తాను బలిగా అర్పించుకున్న, హింసించబడిన బాధితునిగా చూశాయి మరియు శిలువ వేయడాన్ని అంతిమ చిహ్నంగా భావించాయి. కానీ తూర్పు చర్చిలు యేసును, చెడు మరియు మరణంపై విజయవంతంగా విజయం సాధించిన వ్యక్తిగా చూశాయి. పశ్చిమ దేశాలు క్రీస్తు ద్వారా మానవుని విమోచనను (ఉద్దేశాన్ని) చూశాయి. పశ్చిమ దేశాల సాంప్రదాయవాద ఉద్దేశం సరైన ఆరాధన. పశ్చిమ దేశాల చర్చిలలో, పోప్ ఇన్నోసెంట్ III ద్వారా పోప్ పదవి తన ప్రాపంచిక అధికారంలో శిఖరాగ్రానికి చేరుకుంది, ఆయన తనను తాను క్రీస్తు ప్రతినిధిగా (భూమిపై దేవుని ప్రతినిధి) ప్రకటించుకున్నాడు; మరియు బిషప్లందరూ అదుపులో ఉంచబడ్డారు.
సమాజంలో క్రమాన్ని స్థాపించడంతో చర్చికి ముడిపడి ఉంది మరియు వారి ప్రకారం ఆ క్రమాన్ని సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు విధించాడు, ఈ పరిస్థితులలో ఒక కొత్త రకమైన ఏకేశ్వరవాద క్రమం ఉనికిలోకి వచ్చింది, దీనిని అంటారు
క్రైస్తవ విశ్వాసంలో వేగవంతమైన మార్పులు
సామూహిక సన్యాస జీవితపు ఆరాధ్య దైవాన్ని అనుసరిస్తూ, పేదరికం, బ్రహ్మచర్యం మరియు దైవసేవ అనే ఆదర్శాలను పాటించిన 'ఫ్రైయర్స్'. వారు ప్రధానంగా నగరాల్లోని అన్ని రకాల ప్రజలకు బోధించడానికి వెళ్లేవారు. వారు భిక్షాటన ద్వారా జీవనం సాగించేవారు మరియు పశ్చిమ ఐరోపాలోని సాధారణ క్రైస్తవులకు మిషనరీలుగా పిలువబడ్డారు. 'ఫ్రైయర్స్' యొక్క రెండు వర్గాలను "అస్సిసి"కి చెందిన సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ మరియు సెయింట్ డొమిని స్థాపించారు.
సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ యొక్క సౌమ్యత మరియు ఆనంద స్వభావం అతన్ని ఒక ఆకర్షణీయమైన వ్యక్తిగా మార్చాయి మరియు చివరికి క్రీస్తు స్వరాన్ని వినడం ద్వారా మిషనరీగా మారడానికి అతన్ని ప్రేరేపించాయి. క్రీస్తు స్వయంగా ఆజ్ఞాపించినట్లుగా, ఆయన సేవను చేయడానికి యేసుక్రీస్తు తనను నియమించారని అతను భావించాడు. అతని శిష్యులు మొదట వెళ్లి, పశ్చాత్తాపం గురించి మరియు సమీపంలో ఉన్న దేవుని రాజ్యం గురించి ప్రకటించవలసి ఉంది. సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్కన్ మరియు సెయింట్ డొమినికన్ సన్యాసులు వారి పాండిత్యానికి మరియు వాదనా నైపుణ్యానికి ప్రసిద్ధి చెందారు. జుడాయిజంలో స్పష్టంగా వివరించినట్లుగా, మతం కేవలం విశ్వాసం విషయంలోనే కాకుండా, హేతుబద్ధంగా కూడా సరైనదని నిరూపించడానికి తత్వవేత్తలు పూనుకున్నారు. అటువంటి తత్వవేత్తలలో గొప్పవాడు "థామస్ అక్వినోస్", అతని క్రమబద్ధమైన క్రైస్తవ తత్వశాస్త్రం రోమన్ కాథలిక్ వేదాంతానికి ఆధారం అయింది.
క్రైస్తవులలో అత్యధికులు సంఘం ద్వారా మోక్షాన్ని కోరుకున్నారు కానీ, కేవలం ఆధ్యాత్మికవేత్తల ఏకాంత సహవాసం ద్వారా కాదు. మధ్యయుగపు క్రైస్తవులకు మూడు ప్రధాన విభాగాలు ఉండేవి, వాటిని వేదాంతశాస్త్రంలో ఆధ్యాత్మిక పరిస్థితులు అని పిలిచేవారు, కానీ సాధారణంగా అసాధారణమైన మంచితనం గల క్రైస్తవులు స్వర్గానికి వెళ్తారని, అవిశ్వాసులు మరియు అసాధారణమైన దుష్టత్వం గల క్రైస్తవులు నరకానికి వెళ్తారని ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇంకా, పాపాత్ములైనప్పటికీ విమోచించబడగల క్రైస్తవులలో అత్యధికులు పర్గేటరీకి వెళ్తారు. ఆ ప్రదేశంలో వారి పాపాలు శుభ్రపరచబడి, పవిత్రపరచబడాలి. వారి పాప స్వభావం శుద్ధి చేయబడిన తర్వాత మాత్రమే వారు స్వర్గంలోకి ప్రవేశించడానికి అర్హులు అవుతారు. విశ్వాసులు భూమిపై ప్రార్థనలు చేయాలి, ఎందుకంటే ఈ ప్రార్థనలు పర్గేటరీలోని శిక్ష ద్వారా మృతులకు సహాయపడతాయి. అప్పుడు, కాలం ముగింపులో క్రీస్తు న్యాయాధిపతిగా మరియు రక్షకుడిగా వస్తాడు. మృతులు పునరుత్థానం చేయబడతారు మరియు వారిలో కొందరిని తీర్పును బట్టి స్వర్గానికి, మిగిలిన వారిని నరకానికి పంపవలసి ఉంటుంది.