కృపపై గ్రంథం

ఆ వ్యవహారంలో సంబంధం ఉన్న వ్యక్తి, మరియు వారిలో ప్రతి ఒక్కరికీ చెందవలసిన సమాన గౌరవం మరియు ప్రశంసలు.

ఆ కార్యమునుబట్టి తండ్రికిని కుమారునికిని మహిమ కలుగును, ఎందుకనగా వారు లోకమును ఎంతగానో ప్రేమించిరి.

తండ్రికి, ఆయన లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తన ఏకైక కుమారుని ఇచ్చాడు; ఆయనే ఆయనకు సర్వ ఆనందము, ఆయనే ఆయనకు అనంతమైన ప్రత్యక్ష సంతోషము. కుమారునికి, ఆయన లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తనను తానే అర్పించుకున్నాడు. అయితే ఈ విషయంలో పరిశుద్ధాత్మకు కూడా సమానమైన మహిమ చెందాలి, ఎందుకంటే

ఆయన తండ్రి మరియు కుమారుని ప్రేమ, అది ప్రాథమికంగా దేవుని వైపు, మరియు రెండవదిగా క్రీస్తు రక్షించడానికి వచ్చిన ఎన్నికైన వారి వైపు ప్రవహిస్తుంది. కాబట్టి, తండ్రి మరియు కుమారుని ప్రేమ ఎంత అద్భుతంగా కనబడినప్పటికీ, ఆ అద్భుతమైన మరియు శ్రేష్ఠమైన ప్రేమ నిలిచియున్న పరిశుద్ధాత్మునికే మరింత మహిమ చెందుతుంది.

ఇది తండ్రి యొక్క అనంతమైన శ్రేష్ఠతను ఈ విధంగా చూపిస్తుంది:-- కుమారుడు ఆయనయందు ఎంతగానో ఆనందించి, ఆయన ఘనతను, మహిమను ఎంతగానో విలువైనవిగా భావించి, పాపులను రక్షించాలని తలంచినప్పుడు, మనుష్యుల రక్షణ ఆ ఘనతకు, మహిమకు హాని కలిగించకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో అనంతంగా తగ్గించుకున్నారు. ఇది కుమారుని యొక్క అనంతమైన శ్రేష్ఠతను, యోగ్యతను చూపిస్తుంది; తండ్రి ఆయనయందు ఎంతగానో ఆనందించి, ఆయన కొరకు తన సొంతవారిని విడిచిపెట్టడానికి సిద్ధపడ్డారు; అంతేకాక, ఆయన చేతిలో అనంతమైన కీడుకు అర్హులైన వారిని కూడా అనుగ్రహంలోకి స్వీకరించారు. ఈ రెండూ పరిశుద్ధాత్ముని యొక్క అనంతమైన శ్రేష్ఠతను చూపిస్తాయి, ఎందుకంటే తండ్రి మరియు కుమారుడు ఒకరిపట్ల ఒకరు పొందే ఆనందం ఆయనే, మరియు ఆ ఆనందం ఈ విషయాల ద్వారా ఎంత గొప్పదో, అనంతమైనదో వ్యక్తమవుతుంది.

చెప్పిన దానిని బట్టి ఈ విషయంలో మన ఆధారపడటం ప్రతి ఒక్కరిపై సమానంగా ఉందని తెలుస్తోంది.

తండ్రి విమోచకుడిని ఆమోదించి, అనుగ్రహిస్తాడు, మరియు ఆయనే సంపాదించబడిన వస్తువు యొక్క వెలను స్వీకరించి, ఆ వస్తువును ప్రసాదిస్తాడు. కుమారుడే విమోచకుడు, మరియు సంపాదించబడిన వస్తువు కొరకు అర్పించబడిన వెల. మరియు పరిశుద్ధాత్మ సంపాదించబడిన వస్తువు; ఎందుకంటే, క్రీస్తు మానవుని కొరకు సంపాదించిన వాటన్నిటి యొక్క సారాంశమే పరిశుద్ధాత్మ అని పవిత్ర లేఖనాలు సూచిస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తుంది.

(గలతీ. 3:13-14.) క్రీస్తు మన కొరకు సంపాదించినది ఏమనగా, మనం ఆయన మేలులో దేవునితో సహవాసం కలిగియుండవలెనని. నేను చూపినట్లుగా, పరిశుద్ధాత్మలో పాలుపొందడం లేదా సహవాసం కలిగి ఉండటమే ఈ సహవాసం. విమోచించబడిన వారి సమస్త ఆశీర్వాదము, వారి శిరస్సు మరియు విమోచకుడైన క్రీస్తు యొక్క పరిపూర్ణతలో పాలుపొందడంలోనే ఉంది. ఇది, నేను గమనించినట్లుగా, ఆయనకు కొలత లేకుండా ఇవ్వబడిన ఆత్మలో పాలుపొందడంలోనే ఉంది. ఇదే ప్రాణులు నిజమైన ద్రాక్షతీగ నుండి పొందే జీవరసం. ఇదే తల మీద పోయబడి, అవయవాల వరకు ప్రవహించే పవిత్రమైన తైలం. మనం ప్రేమను అనుభవించాలని క్రీస్తు మన కొరకు సంపాదించాడు: కానీ దేవుని ప్రేమ ఆత్మ ద్వారా ప్రవహిస్తుంది;

అధ్యాయం III. మరియు పరిశుద్ధాత్మ వారిలో నివసించుట ద్వారా దేవుని ప్రేమయు ఆనందమును వారిలో నివసించునట్లు ఆయన వారికొరకు సంపాదించెను.

ఈ లోకంలో సాధువులకు ఉన్న సమస్త ఆధ్యాత్మిక మేలు యొక్క సారాంశం, మనం చదివినట్లుగా వారి అంతరంగంలోని జీవజల ఊట, (John 4:10;) మరియు మనం చదివినట్లుగా వారి అంతరంగం నుండి ప్రవహించే జీవజల నదులు, (John 7:38,39,) అదే పరిశుద్ధమైనదని మనకు అక్కడ చెప్పబడింది.

పరిశుద్ధాత్మ. మరియు పరలోకంలోని సమస్త ఆనందానికి సారాంశం, దేవుని మరియు గొర్రెపిల్ల యొక్క సింహాసనం నుండి ప్రవహించే జీవజల నది, అదే దేవుని ఆనందాల నది, మరియు అదే పరిశుద్ధాత్మ. దీనిని పవిత్ర గ్రంథంలో తరచుగా నీటితో, వర్షం మరియు మంచుతో, నదులు మరియు నీటి వరదలతో పోలుస్తారు, (యెషయా 44:3; 32:15; 41:17,18, John 4:14 తో పోల్చితే; యెషయా.

35:6,7; 43:19,20.) పరిశుద్ధాత్మ పరిశుద్ధుల యొక్క సంపాదించబడిన స్వాస్థ్యము మరియు వారసత్వము, ఇది స్పష్టమగుచున్నదే, ఎందుకంటే ఈ లోకంలో పరిశుద్ధులకు ఉన్న దానిలో కొద్దిపాటిదే ఆ సంపాదించబడిన వారసత్వమునకు పూచీకత్తు అని చెప్పబడింది, (ఎఫెసీ. 1:13,14; 2 కొరింథీ. 1:22, వ.5.) అది మనం ఇకమీదట సంపూర్ణతను పొందబోయే దానికి పూచీకత్తు. పరిశుద్ధాత్మ సువార్త వాగ్దానాలన్నిటికీ ప్రధానమైన విషయం, అందువలన ఆయనను వాగ్దానపు ఆత్మ అని పిలుస్తారు, (ఎఫెసీ. 1:13.) ఆయనను తండ్రి వాగ్దానము అని పిలుస్తారు, (Luke 24:49.) పరిశుద్ధాత్మ సువార్తలో వాగ్దానం చేయబడిన అన్ని మంచి విషయాల యొక్క గ్రహణశక్తి కాబట్టి, అపొస్తలుని విచారణలోని శక్తిని మనం సులభంగా చూడవచ్చు: గలతీ. 3:2-- "నేను మీ నుండి ఇది మాత్రమే తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.

ధర్మశాస్త్ర క్రియల వలననా, లేక విశ్వాసము వినుట వలననా మీరు ఆత్మను పొందియున్నారు? " కాబట్టి విమోచన ప్రతిష్ఠలో మన మేలు కొనబడినది దేవుని వలననే, మరియు దానిని కొనువాడు కూడా దేవుడే, మరియు కొనబడినది కూడా దేవుడే. ఈ విధంగా మన మేలులన్నియు దేవుని వలనను, దేవుని ద్వారాను, దేవుని యందును ఉన్నవి. ఆయన వలనను, ఆయన ద్వారాను, ఆయన కొరకబడి, ఆయన యొద్దను ఉన్నవి; ఆయనకు నిరంతరము మహిమ కలుగును గాక." మన మేలు అంతయు తండ్రియైన దేవుని వలనను, కుమారుడైన దేవుని ద్వారాను ఉన్నవి, మరియు సమస్తము పరిశుద్ధాత్మ యందు ఉన్నవి.

ఆయనే మన మేలు అంతటికీ కారణం. కాబట్టి దేవుడే తన ప్రజల భాగము మరియు సంపాదించబడిన వారసత్వము. ఈ విధంగా ఈ విమోచన కార్యములో దేవుడే ఆది అంతము.

పరిశుద్ధాత్మ గురించి ఇంతకుముందు భావించిన దానికంటే ఎక్కువగా మనం భావించకపోతే, విమోచన కార్యంలో పరిశుద్ధాత్మకు లభించే ఘనత ఏ విధంగానూ తండ్రికి, కుమారునికి లభించే ఘనతకు సమానం కాదు; అలాగే ఈ కార్యం యొక్క మహిమలో ఆయనకు సమానమైన భాగం కూడా లేదు. సంపాదించబడిన ఆశీర్వాదాన్ని కేవలం మనకు వర్తింపజేయడం, లేదా వెంటనే మనకు ఇవ్వడం లేదా అందించడం అనేది మిగిలిన ఇద్దరు వ్యక్తులకు లోబడి ఉంటుంది — క్రీస్తు అనంతమైన వెలను చెల్లించి, దానిని సంపాదించి పెట్టడానికి తనను తాను బలిగా అర్పించుకోవడం ద్వారా దానిని సంపాదించిన వారికి ఇది చాలా చిన్న విషయం; మరియు ఈ మేలును సంపాదించి పెట్టడానికి తండ్రియైన దేవుడు తన అత్యంత ప్రియమైన కుమారుని మన కొరకు బలిగా అర్పించడం కూడా చాలా చిన్న విషయమే. కానీ ఇప్పుడు భావించబడిన దాని ప్రకారం, ఒక సమానత్వం ఉంది. దేవుని అద్భుతమైన ప్రేమగా ఉండటం అనేది, తండ్రి మరియు కుమారుడు అద్భుతమైన ప్రేమను కనబరచడంతో సమానం; మరియు సంపాదించబడిన వస్తువుగా ఉండటం అనేది, దానిని సంపాదించే వెలగా ఉండటంతో సమానం. వెల, మరియు ఆ వెలతో కొనబడిన వస్తువు, విలువలో ఒకదానికొకటి సరిపోతాయి; మరియు అందించబడిన శ్రేష్ఠమైన ప్రయోజనంగా ఉండటం, అటువంటి శ్రేష్ఠమైన ప్రయోజనాన్ని అందించడంతో సమానం. దానికి చెందిన కీర్తి కోసం

అధ్యాయం III. సువార్తను అనుగ్రహించేవానికి, ఆ కానుక యొక్క శ్రేష్ఠత మరియు విలువ నుండి కలుగుతుంది, అందువల్ల ఆ మేలు యొక్క శ్రేష్ఠతకు సమానమైన మహిమ కలుగుతుంది. కాబట్టి, ఆ శ్రేష్ఠమైన మేలు స్వరూపుడైన ఆ వ్యక్తి, అటువంటి శ్రేష్ఠమైన మేలును అనుగ్రహించేవానితో సమానమైన మహిమను కలిగి ఉంటాడు.

అయితే ఇప్పుడు అసలు విషయానికి వస్తే: పరిశుద్ధాత్మ స్వభావం గురించి పరిశుద్ధ లేఖనాల నుండి ఇప్పుడు గమనించిన దాని నుండి, మనుష్యుల హృదయాలలో ఆత్మ వలన కలిగే ఇతర ప్రభావాలకు భిన్నంగా, పరిశుద్ధుల హృదయాలలోని కృపను ఆత్మీయమైనది అని ఎందుకు పిలుస్తారో స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఎందుకంటే దీని ద్వారా పరిశుద్ధులలోని దైవ సూత్రం ఆత్మ స్వభావం కలదని స్పష్టమవుతుంది; ఎందుకంటే దేవుని ఆత్మ స్వభావం దైవ ప్రేమ అయినట్లే, పరిశుద్ధుల హృదయాలలోని ఆ పవిత్ర సూత్రం యొక్క స్వభావం మరియు సారం కూడా దైవ ప్రేమే.

దేవుని ఆత్మ, కృప లేని ప్రాకృత మనుష్యుల మనస్సులపై పనిచేసి ప్రభావాలను కలుగజేయగలదు; ఆయన ప్రాకృత మనస్సాక్షికి, పాపము మరియు ప్రమాదమును గూర్చిన దోషారోపణలకు సహాయం చేసినట్లే ఇది చేస్తుంది. దేవుని ఆత్మ నిర్జీవ వస్తువులపై కూడా ప్రభావాలను కలుగజేయగలదు, పూర్వకాలంలో ఆయన జలముల మీద సంచరించినట్లుగా. కానీ ఆయన తన స్వభావములో మాత్రమే, అనగా పరిశుద్ధుల హృదయాలలో కలుగజేసే ఆ పరిశుద్ధమైన ప్రభావాల ద్వారా మాత్రమే పరిశుద్ధతను అనుగ్రహిస్తాడు. అందువల్ల, ఆ పరిశుద్ధమైన ప్రభావాలను మాత్రమే ఆత్మీయమైనవి అని పిలుస్తారు; మరియు పరిశుద్ధ గ్రంథంలో పరిశుద్ధులను మాత్రమే ఆత్మీయ వ్యక్తులు అని పిలుస్తారు.

మనుషులు సహజంగా చేసే పనులను, ఎక్కువ లేదా తక్కువ స్థాయిలో, చేయడానికి వీలుగా, వారి మనస్సులపై దేవుని ఆత్మ చేసే కార్యం ద్వారా వారి సహజ సామర్థ్యాలకు మరియు సూత్రాలకు సహాయం అందవచ్చు. కానీ, ఆయన జలాల మీద సంచరించినప్పుడు ఎలాగైతే జరగలేదో, అలాగే ఆత్మ తన స్వభావమైన దైవిక ప్రేమను దానిలో ఏమాత్రం వ్యక్తపరచదు.

అందువల్ల, హృదయంలోని కృపకు సంబంధించి పరిశుద్ధ గ్రంథంలో మనకు బోధించబడినట్లుగా కనిపించే ఒక సిద్ధాంతాన్ని మనం మరింత సులభంగా స్వీకరించి, అర్థం చేసుకోగలము—అదేమిటంటే, అది ఒక పరిశుద్ధుని హృదయంలో నివసించి, పనిచేసే దేవుని ఆత్మ తప్ప మరేమీ కాదు,—ఈ విషయాలను పరిశీలించడం ద్వారా ఇది స్పష్టమవుతుంది:-- (1.) పరిశుద్ధ గ్రంథాలు కృపను కేవలం ఆత్మీయమైనది అని మాత్రమే కాకుండా, "ఆత్మ" అని కూడా పిలుస్తాయి.

(2.) పవిత్ర లేఖనాలు కృపను ఆత్మ అని పిలిచినప్పుడు, అది దేవుని ఆత్మను సూచిస్తుంది; మరియు కృపను "ఆత్మ" అని పిలవడం అనేది మూడవ దేవుడైన పరిశుద్ధాత్మ యొక్క నామంగా మాత్రమే పిలువబడుతుంది.

త్రిత్వంలోని వ్యక్తి అనే లక్షణం దీనికి ఆపాదించబడింది.

1. ఈ పవిత్ర సూత్రాన్ని పరిశుద్ధ గ్రంథంలో తరచుగా "ఆత్మ" అనే పేరుతో పిలుస్తారు. కాబట్టి John 3:6లో-- "ఆత్మ వలన పుట్టినది ఆత్మయే." ఇక్కడ శరీరం మరియు ఆత్మ అనే పదాల ద్వారా, మనం ఇప్పటికే చూపినట్లుగా, హృదయంలోని రెండు వ్యతిరేక సూత్రాలైన భ్రష్టత్వం మరియు కృప ఉద్దేశించబడ్డాయి. కాబట్టి గలతీయులకు 5:17లో కూడా శరీరం మరియు ఆత్మ అనే పదాల ద్వారా అవే విషయాలు స్పష్టంగా ఉద్దేశించబడ్డాయి-- "శరీరము ఆత్మకు విరోధముగాను, ఆత్మ శరీరమునకు విరోధముగాను కోరుచున్నది; ఈ రెండూ ఒకదానికొకటి విరోధమైనవి; అందువలన మీరు చేయగోరిన కార్యములను చేయలేరు." ఇక్కడ దీనికి కారణంగా ఇవ్వబడినది ఇదే.

క్రైస్తవులు తాము చేయాలనుకున్న పనులను చేయలేరు అనేది, రోమా పత్రిక 7వ అధ్యాయం చివరి భాగంలో అదే విషయం కోసం ఇవ్వబడిన కారణంతో స్పష్టంగా సమానంగా ఉంది. వారు తాము చేయాలనుకున్న పనులను ఎందుకు చేయలేరనే దానికి అక్కడ ఇవ్వబడిన కారణం ఏమిటంటే, అవయవాల ధర్మశాస్త్రం మనస్సు యొక్క ధర్మశాస్త్రంతో పోరాడుతుంది; అందువల్ల, అవయవాల ధర్మశాస్త్రం మరియు మనస్సు యొక్క ధర్మశాస్త్రం అంటే గలతీయులకు రాసిన పత్రికలోని శరీరం మరియు ఆత్మ అని అర్థం. అవును, తర్వాతి అధ్యాయం ప్రారంభంలో అదే ప్రసంగం యొక్క కొనసాగింపులో, అదే సందర్భంలో వాటిని శరీరం మరియు ఆత్మ అనే అదే పేరుతో పిలుస్తారు:-- "కాబట్టి క్రీస్తుయేసునందున్న వారికి ఏ శిక్షావిధియు లేదు; వారు శరీరానుసారంగా కాక, ఆత్మానుసారంగా నడుచుకొందురు." ఇక్కడ అపొస్తలుడు, తాను గలతీయులకు రాసిన పత్రికలో చేసినట్లే, ఇక్కడ కూడా శరీరం మరియు ఆత్మ అని పిలిచే, ఒకదానికొకటి వ్యతిరేకంగా పోరాడే అవే రెండు వ్యతిరేక సూత్రాలను స్పష్టంగా సూచిస్తున్నాడు.

తర్వాతి మాటల ద్వారా ఇది మరింత స్పష్టంగా తెలుస్తుంది, అవి ఏమనగా, "క్రీస్తు యేసునందున్న జీవమునిచ్చు ఆత్మ నియమము పాపమరణముల నియమము నుండి నన్ను విడిపించెను." ఇక్కడ, ముందు వచనంలో "శరీరము మరియు ఆత్మ" అని పిలువబడిన ఈ రెండు విషయాలు, ఈ వచనంలో పిలువబడ్డాయి.

"జీవపు ఆత్మ నియమము" మరియు "పాపమరణముల నియమము," అనేవి, స్పష్టంగా, గత అధ్యాయంలోని చివరి వచనంలో చెప్పబడిన మన మనస్సు యొక్క నియమము మరియు పాపపు నియమము అనే అదే నియమాన్ని ఇప్పటికీ సూచిస్తున్నాయి.

అపొస్తలుడు 8వ అధ్యాయంలో విజ్ఞాపన మరియు కృపలను శరీరం మరియు ఆత్మ అనే పేర్లతో పిలవడం కొనసాగిస్తాడు (4-9 వచనాలు, మరియు మళ్ళీ 12,13 వచనాలు). ఈ రెండు సూత్రాలు మత్తయి 26:41లో కూడా అవే పేర్లతో పిలువబడ్డాయి— "ఆత్మ సిద్ధంగానే ఉంది, కానీ శరీరం బలహీనంగా ఉంది." రోమా పత్రిక 7వ మరియు 8వ అధ్యాయాలలో, మరియు గలతీయులకు 5వ అధ్యాయంలో (ఇక్కడ మరియు ఆ వచనాలలో శరీరం మరియు ఆత్మ గురించి చెప్పబడిన వాటిని పోల్చి చూస్తే) శరీరం మరియు ఆత్మ అనే పదాల ద్వారా ఉద్దేశించినదే ఇక్కడ కూడా ఉద్దేశించబడిందనడంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు. మళ్ళీ, గలతీయులకు 6:8లో కూడా ఈ రెండు సూత్రాలు అవే పదాలతో పిలువబడ్డాయి. దీనిని మునుపటి అధ్యాయంలోని 18వ వచనంతో, మరియు 13వ వచనంతో పోల్చి చూస్తే, ప్రతి చోటా అదే విషయం ఉద్దేశించబడిందనడంలో ఎవరికీ సందేహం ఉండదు.

2. పవిత్ర లేఖనాలను సరిగ్గా పరిశీలిస్తే, కృపను "ఆత్మ" అనే పేరుతో పిలిచిన చోట, త్రిత్వంలోని మూడవ వ్యక్తి అయిన పరిశుద్ధాత్మను, పరిశుద్ధుల హృదయాలలోని ఆ దైవిక సూత్రానికి ఆపాదించడం ద్వారా దానిని అలా పిలుస్తారని స్పష్టమవుతుంది. వారిలోని ఆ సూత్రం, ఆత్మతో ఐక్యమై, దానిలో జీవిస్తూ, పనిచేస్తూ, దాని సామర్థ్యాల వినియోగం మరియు అభివృద్ధిలో తనను తాను నిమగ్నం చేసుకునే దేవుని ఆత్మ తప్ప మరేదీ కానట్లుగా ఇది ఉంటుంది.

అందుకే రోమా పత్రిక 8వ అధ్యాయంలో, 9-16 వచనాల ద్వారా ఇది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది-- "అయితే దేవుని ఆత్మ మీలో నివసించిన యెడల, మీరు శరీర సంబంధులు కాక ఆత్మ సంబంధులే," మొదలైనవి. "ఇప్పుడు ఎవనికైనను క్రీస్తు ఆత్మ లేనియెడల, వాడు ఆయనకు చెందినవాడు కాడు," మొదలైనవి.

పరిశుద్ధుల హృదయాలలో ఉన్న ఆ పవిత్ర సూత్రాన్ని తాను తరచుగా "ఆత్మ" అనే పేరుతో పిలవడంలో తన ఉద్దేశ్యం ఏమిటో అపొస్తలుడు ఇక్కడ పూర్తిగా వివరిస్తున్నాడు. దీని అర్థం, దేవుని ఆత్మ స్వయంగా వారిలో నివసిస్తూ, పనిచేయడమే. 9వ వచనంలో ఆయన దానిని దేవుని ఆత్మ అని, 10వ వచనంలో క్రీస్తు ఆత్మ అని పిలుస్తాడు. 11వ వచనంలో ఆయన దానిని వారిలో ఉన్న క్రీస్తు అని పిలుస్తాడు. మృతులలో నుండి యేసును లేపిన వాని ఆత్మ వారిలో నివసిస్తోందని ఆయన దానిని పిలుస్తాడు; మరియు 14వ వచనంలో ఆయన దానిని దేవుని ఆత్మ అని పిలుస్తాడు. 16వ వచనంలో ఆయన దానిని స్వయంగా ఆత్మ అని పిలుస్తాడు. కాబట్టి 1 కొరింథీయులకు 2:11,12లో దానిని దేవుని ఆత్మ అని పిలుస్తారు. కాబట్టి, మనం గమనించిన ఆ పవిత్ర, దైవిక సూత్రం, ప్రాథమికంగా మరియు ముఖ్యంగా దైవిక ప్రేమలో ఉంటుంది, అది దేవుడే అయిన అదే అనంతమైన దైవిక ప్రేమ యొక్క ప్రసారం మరియు భాగస్వామ్యం తప్ప మరేమీ కాదు; మరియు దానిలోనే దైవత్వం నిత్యం ఊదబడుతుంది; మరియు ధన్యమైన త్రిత్వంలో మూడవ వ్యక్తిగా నిలిచి ఉంటుంది.

కాబట్టి ఆ నిజమైన రక్షణ కృప దేవుని ప్రేమ తప్ప మరేమీ కాదు-- అనగా, దేవుడు, త్రిత్వంలోని ఒక వ్యక్తిగా, ఒక ప్రాణి యొక్క ఆత్మతో ఒక జీవ సూత్రంగా ఏకం కావడం, అక్కడ నివసించడం మరియు తన స్వంత స్వభావంలో, ప్రకృతి సూత్రం వలె మనిషి ఆత్మ యొక్క శక్తుల ద్వారా తనను తాను వ్యక్తపరచడం.

అపొస్తలుడైన యోహాను పదేపదే చెప్పిన మాటల అర్థం ఏమిటో మనం వెనక్కి తిరిగి చూసుకొని మరింత పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవచ్చు: "దేవుడు ప్రేమ స్వరూపి," "ప్రేమలో నివసించువాడు దేవునిలో నివసించును, దేవుడు అతనిలో నివసించును," "మనం ఒకరినొకరు ప్రేమించుకుంటే, దేవుడు మనలో నివసించును," "ఆయన ప్రేమ మనలో పరిపూర్ణమగును," [మరియు] "ఆయన తన ఆత్మను మనకు అనుగ్రహించెను గనుక మనము ఆయనలోను, ఆయన మనలోను నివసించుచున్నామని దీనివలన మనకు తెలియును."

దీని ద్వారా, అపొస్తలుడైన పేతురు తన రెండవ లేఖలో, పరిశుద్ధులు "దైవ స్వభావంలో పాలుపొందుదురు" అని చెప్పినదాని అర్థం కూడా మనం గ్రహించవచ్చు. వారు, దేవుని స్వభావానికి అనుగుణంగా ఉన్నందున, ఒక విధంగా దైవికమని పిలువబడే స్వభావంలో పాలుపొందుట మాత్రమే కాదు; కానీ సాక్షాత్తు దైవత్వమే ఒక విధంగా వారిలో నివసిస్తుంది. ఆ పవిత్రమైన మరియు దైవిక ప్రేమ వారి హృదయాలలో నివసిస్తూ, మానవ సామర్థ్యాలతో ఎంతగా ఐక్యమవుతుందంటే, అదే ఒక నూతన స్వభావ సూత్రంగా మారుతుంది. దేవుని స్వంత భాష మరియు ఆత్మ అయిన ఆ ప్రేమ, వారి ఆత్మలలో ఎంతగా నివసిస్తుందంటే, అది వారిలోని ఒక సహజ లేదా ప్రాణ సూత్రం వలె, ఆ సామర్థ్యాలను ఉపయోగించడంలో తన స్వభావంలోనే వ్యక్తమవుతుంది.

పరిశుద్ధులు నిజంగానే "పరిశుద్ధాత్మ ఆలయాలు" అని ఎలా పిలువబడతారో ఇది మనకు చూపిస్తుంది.

దీని ద్వారా, పరిశుద్ధులు "దేవుని పరిశుద్ధతలో పాలుపొందుతారని" ఎలా చెప్పబడిందో మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు; వారు దేవుడు ఇచ్చే పరిశుద్ధతలో పాలుపొందడమే కాకుండా, ఆయనే పరిశుద్ధుడిగా ఉండే ఆ పరిశుద్ధతలో కూడా పాలుపొందుతారు. ఎందుకంటే, ఇదివరకే గమనించినట్లుగా, దేవుని పరిశుద్ధత అనేది, దేవుని సారం నిజంగా ప్రవహించే ఆ దైవిక ప్రేమలోనే ఉంటుంది.

పరిశుద్ధులలో తన ఆనందం నెరవేరుతుందని మన ప్రభువు చెప్పినప్పుడు, ఆయనను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలో ఇది కూడా మనకు చూపిస్తుంది: John 17:13-- "ఇప్పుడు నేను నీ యొద్దకు వచ్చుచున్నాను; నా ఆనందము వారిలో సంపూర్ణముగా ఉండునట్లు ఈ సంగతులు లోకములో చెప్పుచున్నాను." ఆ దైవిక శక్తి వారిలో నివసించడం ద్వారానే ఇది సాధ్యమవుతుంది.

పరిశుద్ధాత్మ, దేవుడైన తండ్రి మరియు కుమారుని పరస్పర అనంతమైన ప్రేమ మరియు ఆనందంగా మేము చూపించాము. 13వ వచనంలో ఆయన తన శిష్యులతో తన వాక్యాన్ని పలికానని, "తన ఆనందం పరిపూర్ణం కావడానికి" అని చెప్పారు; మరియు 26వ వచనంలో ఆయన, "మరియు నేను వారికి నీ నామాన్ని ప్రకటించాను, మరియు ప్రకటిస్తాను; తద్వారా నీవు నన్ను ప్రేమించిన ప్రేమ వారిలో ఉంటుంది, మరియు నేను వారిలో ఉంటాను" అని చెప్పారు.

మరియు ఇక్కడే క్రీస్తుకు మరియు విశ్వాసి ఆత్మకు మధ్య ఉన్న జీవ సంబంధమైన ఐక్యత యొక్క రహస్యం ఉంది, దీని గురించి సనాతన దైవశాస్త్ర పండితులు ఎంతగానో మాట్లాడుతారు, క్రీస్తు ప్రేమ—అనగా, ఆయన ఆత్మ వాస్తవానికి వారి ఆత్మల సామర్థ్యాలతో ఐక్యమై ఉంటుంది. కాబట్టి అది వారి సామర్థ్యాల వినియోగంలో సరిగ్గా జీవిస్తుంది, పనిచేస్తుంది మరియు తన స్వభావాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. ఈ ప్రేమ వారిలో ఉండటం ద్వారా, ఆయన వారిలో ఉంటాడు, మరియు అందుకే 1 కొరింథీయులకు 6:17లో ఇలా చెప్పబడింది— "అయితే ప్రభువుతో ఐక్యమైనవాడు ఆయనతో ఏకమైన ఆత్మగా ఉంటాడు."

అందువలననే పరిశుద్ధులు జీవిస్తున్నారని చెప్పబడింది, "అయితే వారు కాదు, క్రీస్తే వారిలో జీవిస్తున్నాడు," (గలతీ.

2:20.) వారి ఆత్మలలోని ఆత్మీయ జీవమునకు వాగ్దానము క్రీస్తు ఆత్మయే. కాబట్టి శరీర అవయవములు ప్రభువు జీవమునుబట్టి ఎలా జీవిస్తాయో, కొమ్మలు వేరు కాండం జీవమునుబట్టి ఎలా జీవిస్తాయో, వారు కూడా ఆయన జీవమునుబట్టి జీవిస్తారు. "నేను జీవిస్తున్నాను గనుక,

అధ్యాయం III. మీరు కూడా జీవిస్తారు," (John 14:19.) "మనం చనిపోయాము: కానీ మన జీవితం క్రీస్తుతో దేవునిలో దాగి ఉంది," (కొలొస్సయులు.

3:3.) "మన జీవమైన క్రీస్తు ప్రత్యక్షమైనప్పుడు," (Col 3:4.) క్రీస్తు ప్రేమ మనలో నివసించడం ద్వారా, రెండు విధాలుగా క్రీస్తుతో ఐక్యత కలుగుతుంది. మొదటిది, అది క్రీస్తు నుండి వచ్చినది మరియు క్రీస్తు యొక్క నిజమైన ఆత్మ, జీవం మరియు పరిపూర్ణత; మరియు రెండవది, అది క్రీస్తుకు ప్రతిస్పందించే విధంగా. ఎందుకంటే దాని స్వభావమే ఆయన పట్ల ప్రేమ మరియు హృదయపూర్వక ఐక్యత.

దేవుని ఆత్మ ఆత్మలో ఒక ప్రాణ సూత్రంగా లేదా నూతన జీవ సూత్రంగా నివసిస్తుంది కాబట్టి, దానిని "జీవపు ఆత్మ" (Rom. 8:2;) అని, మరియు "పునరుజ్జీవింపజేసే ఆత్మ" (John 6:63) అని పిలుస్తారు.

శరీరంలో ప్రాణవాయువు ఎలాగైతే ప్రాణములో కీలకమో, ఆత్మలో దేవుని ఆత్మ కూడా అలాగే కీలక సూత్రం: యెహెజ్కేలు.

37:5--"యెహోవా దేవుడు ఈ ఎముకలతో ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు, నేను మీలో ప్రాణమును ప్రవేశింపజేసెదను, అప్పుడు మీరు జీవింతురు;" మరియు 9,10 వచనాలు కూడా అలాగే...

పరిశుద్ధుల హృదయాలలో ఉన్న ఆ కృపా సూత్రం, త్రిత్వంలోని మూడవ వ్యక్తి అయిన దేవుని ఆత్మ యొక్క సరైన ప్రసారం లేదా భాగస్వామ్యం ఎంత ముఖ్యమో, ఈ శరీరాలలోకి ప్రవేశించిన ఆ శ్వాస, వాటిపై వీచిన గాలి యొక్క భాగస్వామ్యంగా కూడా అంతే ముఖ్యం. ప్రవక్త చెప్పిన, "ఓ శ్వాసా, నాలుగు దిక్కుల నుండి రమ్ము, వధింపబడిన వీరి మీద ఊదుము, అప్పుడు వారు బ్రదుకుదురు," అనేది ఇప్పుడు అదే గాలి మరియు అదే శ్వాస; కానీ ఈ శరీరాలలో ఒక ప్రాణశక్తి ఉండటానికి మాత్రమే అది అవసరమైంది, లేకపోతే అవి నిర్జీవంగా ఉండేవి. అందువల్ల

క్రీస్తు స్వయంగా తన శిష్యులపై ఊదడం ద్వారా మరియు వారికి తన శ్వాసను అందించడం ద్వారా తన ఆత్మను వారికి అనుగ్రహించడాన్ని సూచిస్తాడు, (John 20:22.)

మనం తరచుగా, ఇలాంటి విషయాల గురించి మన సాధారణ భాషలో, కృపా సూత్రం గురించి మాట్లాడుతాము. ఆత్మలో నివసిస్తూ, అక్కడ ఒక జీవ సూత్రంగా పనిచేసే పరిశుద్ధాత్మ తప్ప ఆత్మలో వేరే కృపా సూత్రం మరొకటి లేదని నేను అనుకుంటున్నాను. కృపా ప్రవృత్తిని, కృపను ఆచరించడానికి గల ఒక సహజ స్వభావంగా, దైవిక వెలుగు యొక్క మొదటి ప్రవేశం ద్వారా ఆత్మలో పుట్టినదిగా, మరియు ఆ మొదటి వెలుగు యొక్క సహజమైన మరియు అవసరమైన పర్యవసానంగా మాట్లాడటం, కొన్ని విధాలుగా తప్పుడు భావనను కలిగి ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది. నిజానికి, మొదటి వెలుగులో కృపను మొదటిసారి ఆచరించడం అనేది, కృప మరియు దేవుని నిబంధన ద్వారా ఒక శాశ్వత సూత్రం నుండి భవిష్యత్ కార్యాలకు దారితీస్తుంది; కానీ ఏ సహజ శక్తి వల్ల కాదు. ఒక కృపా ప్రకటన లేదా కృపా కార్యాన్ని ఇవ్వడం గానీ, లేదా వెయ్యి ఇవ్వడం గానీ, భవిష్యత్తులో శాశ్వతమైన కృపా ప్రవృత్తిని కలిగించడానికి సరైన సహజ ప్రవృత్తిని కలిగి ఉండదు; దైవిక నిర్మాణం మరియు నిబంధన ద్వారా తప్ప మరే విధంగానూ కాదు. కానీ ఆ తర్వాత వచ్చే కృపా కార్యాలన్నీ మొదటి కార్యం వలెనే తక్షణమే, మరియు అన్ని విధాలా, ఆత్మపై దేవుని ఆత్మ యొక్క తక్షణ కార్యం నుండి మాత్రమే జరగాలి; ఒకవేళ దేవుడు ఆత్మలో నుండి తన ఆత్మను తీసివేస్తే— గదిలో నుండి కొవ్వొత్తిని తీసివేసినప్పుడు వెలుగు ఎలాగైతే వెంటనే ఆరిపోతుందో, అలాగే కృపా సంబంధమైన అలవాట్లు మరియు క్రియలన్నీ వాటంతట అవే ఆగిపోతాయి. మరియు ఒక మనిషిలో కృపా సంబంధమైన అలవాటు ఏ విధంగానూ నివసించదు, అతని ఆలయంలో పరిశుద్ధాత్మ నివసిస్తూ, ఒక ప్రాణశక్తి వలె అతని సహజ సామర్థ్యాలతో ఏకమై పనిచేస్తున్నప్పుడు తప్ప. కాబట్టి వారు కృపను ఆచరించినప్పుడు,

అపోస్తలుని మాటల్లో చెప్పాలంటే, "వారు కాదు, వారిలో నివసించే క్రీస్తే." నిజానికి, మానవ సామర్థ్యాలతో ఐక్యమైన దేవుని ఆత్మ, ఒక సహజ సూత్రం లేదా అలవాటు వలెనే పనిచేస్తుంది. ఆ విధంగా ఒక క్రియ మరొకదానికి దారి తీస్తుంది, మరియు అది ఇప్పుడు ఆత్మను పవిత్రమైన కార్యాలు చేసే స్వభావంలో స్థిరపరుస్తుంది; కానీ అది కృప మరియు నిబంధన ద్వారా అలా చేస్తుంది, అంతేగానీ ఏ సహజమైన అవసరం నుండి కాదు.

అందుకే పవిత్ర గ్రంథంలో దైవాత్మ, అది నివసించే వ్యక్తుల యొక్క ఒక గుణంగా చెప్పబడినట్లు కనిపిస్తుంది. అందువల్ల వారిని ఆత్మీయ వ్యక్తులు అని పిలుస్తారు; ఎలాగైతే మనం ఒక సద్గుణవంతుడు అని అంటామో, అలాగే సద్గుణాన్ని ఆ వ్యక్తి యొక్క గుణంగా చెబుతాము. హృదయంలోని నిజమైన సద్గుణానికి ఆత్మయే ఏకైక ఆధారం. కాబట్టి, నిజంగా సద్గుణవంతుడిగా ఉండటమే ఆత్మీయుడిగా ఉండటంతో సమానం.

అందువల్ల ఇది భూమిపై ఉన్న పరిశుద్ధుల హృదయాలలో ఉన్న సద్గుణానికి సంబంధించి మాత్రమే కాదు, పరలోకంలో ఉన్న పరిశుద్ధుల పరిపూర్ణ సద్గుణానికి మరియు పవిత్రతకు కూడా వర్తిస్తుంది. అది పూర్తిగా వారి అలవాట్లలో దేవుని ఆత్మ నివసించడం మరియు పనిచేయడంలోనే ఉంటుంది. పతనానికి ముందు మానవుని విషయంలో కూడా అలాగే ఉండేది; మరియు ఎన్నుకోబడిన, పాపరహిత దేవదూతల విషయంలో కూడా అలాగే ఉంటుంది. దేవుని పవిత్రత మరియు ఆనందం పరిశుద్ధాత్మలో ఉన్నాయని మేము చూపించాము; అలాగే పరలోకంలో లేదా భూమిపై ఉన్న దేవుని ప్రతి పవిత్రమైన లేదా నిజంగా సద్గుణవంతుడైన సృష్టి యొక్క పవిత్రత మరియు ఆనందం అదే ఆత్మ యొక్క సహవాసంలో ఉంటాయి.

లేఖన సూచనల సూచిక లేఖన సూచనల సూచిక 1 Samuel 16:14

Song of Solomon 1:15 5:2 5:12

Isaiah 32:15 35:6 35:7 41:17 41:18 43:19 43:20 44:3 63:10

Ezekiel 36:26 36:27 37:5 47:1

Matthew 3:16 3:17 4:18-22 7:11 8:3 9:9 20:30 22:36-38 22:40 26:41

Mark 1:10-11 1:31 1:42 10:52

Luke 3:22 5:13 8:28 8:44 11:13 11:49 13:12-13 18:43 24:49

యోహాను 1 1:1 1:16 1:32-33 3:5-6 3:6 3:6 3:34 4:10 4:14 4:14 5:8-9 5:25 5:25 5:42 6:63

6:63 7:38 7:38 7:39 7:39 14:17 14:19 16:8 17:13 17:26 17:26 20:22

Acts 2:37-39 7:51 9:13 9:31

Romans 1:4 1:11 5:5 8:2 8:5 8:6 8:6 8:6 8:6-9 8:9 8:28-30 11:36 13:8 13:9 13:10 14:17

1 Corinthians 1:9 2:11 2:12 2:13-15 2:14 2:15 3:1 6:11 6:17 8:6 13 2 Corinthians 1:22 1:22 5:17 6:6 13:14

Galatians 2:20 3:2 3:13-14 5 5 5:13-16 5:17 5:17 5:22 5:22 5:23 6:1 6:8 6:8

Ephesians 1:3 1:13 1:14 1:14 3:19 4:30 5:9

Philippians 2:1 3:8-9 లేఖన సూచనల సూచిక Colossians 1:8 1:9 1:9 2:9 3:3 3:4 3:14

1 Thessalonians 5:23-24 2 Thessalonians 2:13

Hebrews 1:9 6:4 9:15 10:29