బైబిల్లోని వ్యక్తుల తేదీలు మరియు సంఘటనలు

బైబిల్లోని వ్యక్తుల తేదీలు మరియు సంఘటనలు

ఈ విశ్వంలో తన సృష్టిలో దేవుడు మానవాళిని తన స్వరూపంలో సృష్టించాలని ఆకాంక్షించాడు. కాబట్టి, ఆయన ఇలా అన్నాడు, "మన స్వరూపంలో, మన పోలికలో మానవులను సృష్టిద్దాం. వారు సముద్రంలోని చేపలపైనా, ఆకాశంలోని పక్షులపైనా, పశువులపైనా, అడవి జంతువులన్నిటిపైనా, మరియు నేలమీద పాకే ప్రతి ప్రాణిపైనా అధికారం చెలాయించేలా చేద్దాం." కాబట్టి దేవుడు మానవులను తన స్వరూపంలో, తన స్వరూపంలో సృష్టించాడు. ఆయన వారిని పురుషుడుగాను, స్త్రీగాను సృష్టించాడు. ఆయన వారిని "ఫలించండి" అని సృష్టించాడు. దేవుడు వారిని ఆశీర్వదించి, వారితో ఇలా అన్నాడు, "మీ సంతానాన్ని వృద్ధి చేసి, భూమిని నింపండి, దానిని లోబరచుకోండి, సముద్రంలోని జీవులపైనా, ఆకాశంలోని పక్షులపైనా, మరియు నేలమీద పాకే ప్రతి ప్రాణిపైనా అధికారం చెలాయించండి." అప్పుడు దేవుడు ఇలా అన్నాడు, "భూమి మీద ఉన్న ప్రతి విత్తనముగల మొక్కను, విత్తనముతో ఫలముగల ప్రతి చెట్టును మీకు ఇస్తున్నాను." దేవుడు మానవులకు ఆహారంగా ఫలాలను అందించాడు, మరియు పక్షులకు, జంతువులకు, నీటిలోని చేపలకు, మరియు నేలమీద ఉన్న ప్రతి జీవికి తినడానికి, జీవించడానికి ఏదో ఒకటి అందించాడు. చివరగా, ఆయన తాను సృష్టించిన వాటన్నిటినీ చూసి, "ఇది మంచిది" అని తనలో తాను అనుకున్నాడు. ఈ కార్యాలన్నింటినీ ఆయన ఐదవ రోజున చేశాడు. ఏడవ రోజు నాటికి, దేవుడు తాను తలపెట్టిన పనిని పూర్తి చేసి, విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు. ఆయన వారిని ఆశీర్వదించాడు. ఏడవ రోజును పరిశుద్ధపరచెను, ఎందుకంటే ఆ రోజున ఆయన ఏ పని చేయకుండా విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు. అప్పుడు ప్రభువైన దేవుడు తూర్పున ఏదేనులో ఒక తోటను నాటి, అందులో మానవుడిని సృష్టించాడు. ఆ తర్వాత ఆయన ఆ తోటలో కంటికి ఇంపుగా, మంచి ఆహారంగా ఉండే అన్ని రకాల ఫలవృక్షాలను నాటాడు. దీని తర్వాత ఆయన తోట మధ్యలో రెండు చెట్లను, అనగా “జీవ వృక్షం” మరియు “మంచి చెడుల జ్ఞాన వృక్షం” నాటాడు. ప్రభువైన దేవుడు ఆ మానవుడిని ఏదేను తోటలో పని చేయడానికి మరియు దానిని సంరక్షించడానికి ఉంచాడు. ఆయన ఆ మానవుడికి ఆజ్ఞాపించి ఇలా చెప్పాడు, "నీవు ఏ చెట్టు నుండి అయినా పండు తినవచ్చు, కానీ మంచి చెడుల జ్ఞాన వృక్షం నుండి తినకూడదు, ఎందుకంటే దాని నుండి తింటే నీవు నిశ్చయంగా చనిపోతావు." దేవుడు భూమి నుండి అడవి జంతువులన్నింటినీ, ఆకాశంలో ఎగిరే పక్షులన్నింటినీ సృష్టించాడు. ఆయన వాటన్నిటినీ ఈ మానవుడి వద్దకు తీసుకువచ్చి, వాటన్నిటికీ పేర్లు పెట్టమని అడిగాడు. ఆదాము తన పశువులన్నిటికీ తగిన పేర్లు పెట్టాడు. మరలా ప్రభువైన దేవుడు ఇలా అన్నాడు, "మానవుడు ఒంటరిగా ఉండటం మంచిది కాదు. నేను అతనికి తగిన సహాయకురాలిని సృష్టిస్తాను." కానీ ఆదాముకు తగిన సహాయకురాలు ఎవరూ కనబడలేదు. కాబట్టి, అతను ఆమె ఆ పురుషునికి గాఢ నిద్ర కలుగజేసి, అతని ప్రక్కటెముకలలో ఒకదానిని తీసి ఒక స్త్రీని చేసి, దానితో ఆమెను ఆదాము యొద్దకు తీసుకువచ్చింది. అప్పుడు ఆదాము, “ఇప్పుడు ఈమె నా ఎముకలోని ఎముక, నా మాంసంలోని మాంసం; ఈమె పురుషుని నుండి తీయబడినది గనుక ఈమెకు స్త్రీ అని పేరు పెట్టబడును” అని చెప్పి, ఆ స్త్రీకి ఆ పేరు పెట్టాడు.

యెరూషలేము నుండి వచ్చిన చిగుళ్ళు, అలాగే హవ్వ అంటే జీవించే వారందరికీ తల్లి అని కూడా అర్థం. ఒక స్త్రీ పురుషునిలో అంతర్భాగం అయ్యింది, అతను తన తండ్రిని, తల్లిని విడిచిపెట్టి, వివాహం తర్వాత తన భార్యను అంటిపెట్టుకుని ఉండి, ఒకే శరీరంగా మారాడు. బైబిల్‌లోని ఆదికాండము 2వ అధ్యాయము 24వ వచనంలో ఇలా చెప్పబడింది, “కాబట్టి పురుషుడు తన తండ్రిని, తన తల్లిని విడిచిపెట్టి, తన భార్యను అంటిపెట్టుకొని యుండును; వారిద్దరూ ఒకే శరీరముగా ఉందురు” (ఆదికాండము 2:24). ఈ మాట వినడానికి బాగుంటుంది, కానీ ఈ వాక్యంలో కొన్ని ప్రతికూలతలు ఉన్నాయి. యువకులు వివాహం చేసుకున్న వెంటనే, వారు తమ భార్యలను అంటిపెట్టుకుని ఉండి, వారి వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులను చూసుకోవడం మరచిపోతారు. కుమారులు, కుమార్తెలు ఉన్నప్పటికీ, ఆహారం లేక వీధి బిచ్చగాళ్లుగా మారిన కొందరు వృద్ధ తల్లిదండ్రులు నాకు తెలుసు. వృద్ధాప్యంలో తమ తల్లిదండ్రులను ప్రేమించి, గౌరవించే కుమారులు దీర్ఘాయుష్షు మరియు ఆశీర్వాదకరమైన జీవితాన్ని పొందుతారు, మరియు మనం ఆ ఆజ్ఞకు తగిన గౌరవం ఇవ్వాలి. “నీ తండ్రిని, నీ తల్లిని సన్మానించుము.” ఆదాము, హవ్వ ఇద్దరూ ఏదేను తోటలో దేవునితో చాలా సంతోషంగా ఉంటూ, సకల ఫలాలను అనుభవించారు. కానీ ఒక రోజు ఒక సర్పం వచ్చి, కొద్దిసేపు మాట్లాడిన తర్వాత మంచి చెడుల జ్ఞాన వృక్ష ఫలాన్ని తినమని హవ్వను ప్రలోభపెట్టింది. ఈ సర్పం యొక్క నేపథ్యం ఏమిటి? బైబిల్ చరిత్ర ప్రకారం, లూసిఫర్ స్వర్గంలోని ప్రధాన దేవదూతలలో ఒకడు. ఒక రోజు, తాను అన్ని విషయాలలో దేవునితో సమానంగా మంచివాడినని చెప్పి అతను దేవునికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేశాడు. సర్పం యొక్క వ్యాఖ్యలకు దేవుడు కోపించి, అతన్ని భూమిపైకి తోసేశాడు. అతను భూమిపైకి విసిరివేయబడినప్పుడు, దేవదూతల జనాభాలో మూడవ వంతు మంది కూడా అతనితో పాటు భూమిపైకి వచ్చారు. అప్పటి నుండి, లూసిఫర్ సాతాను, దుష్టశక్తి, దెయ్యం, డ్రాగన్ మరియు సర్పం అనే పేర్లతో దేవునిపై ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు, మరియు అతని మొదటి మానవ సృష్టి అయిన ఆదాము, హవ్వలు దానికి బాధితులుగా మారారు. హవ్వ సాతాను యొక్క ప్రలోభపెట్టే మాటలను నమ్మి, ఆ నిషిద్ధ వృక్ష ఫలాన్ని తిన్నది. ఆమె కొంత ఆదాముకు కూడా ఇచ్చింది, అతను కూడా ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా దానిని తిన్నాడు. ఈ విషయం దేవునికి తెలిసి, వెంటనే ఆదామును పిలిచాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు: "ఆదామా, ఎక్కడున్నావు? నిషిద్ధ వృక్ష ఫలాన్ని తిన్నావా?" ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానమిస్తున్నప్పుడు, ఆదాము స్వరంలో మనకు ఎలాంటి వినయం గానీ, పశ్చాత్తాప భావం గానీ కనిపించదు. కాబట్టి, అతని జవాబు ఏమిటంటే, "నువ్వు నాకు సహాయకురాలిగా ఇచ్చిన ఆ స్త్రీయే దాన్ని ఇచ్చింది, నేను దాన్ని తిన్నాను." దేవుడు హవ్వను అడిగినప్పుడు ఆమె ఇలా చెప్పింది, "సర్పం తన జిత్తులమారి మాటలతో నన్ను ప్రలోభపెట్టింది, నేను దాన్ని తిని ఆదాముకు ఇచ్చాను." ఆదాము ఆ పండును ఇచ్చినందుకు హవ్వను నిందించాడు కానీ తన పాపాన్ని ఒప్పుకోలేదు. హవ్వ కూడా జిత్తులమారి మాటలతో తనను ఒప్పించినందుకు సర్పంపై నింద వేసింది. నిషేధించబడిన ఫలాన్ని తినడం ద్వారా ఆదాము, హవ్వ ఇద్దరూ అప్పటికే పాపం చేశారు. కానీ ఇక్కడ, వారు దాన్ని ఒప్పుకోకుండా ఇతరులను నిందించారు. కాబట్టి, తప్పు చేయడం,

తమ తప్పును అంగీకరించకుండా ఇతరులను నిందించడాన్ని రెండవ పాపం అంటారు. ఇక్కడ ఆదాము, హవ్వలు కూడా రెండవ పాపాన్ని చేశారు. కాబట్టి, బైబిల్ ప్రకారం ఆదాము, హవ్వలు నాలుగవ పాపంలో పాలుపంచుకున్నారు మరియు వారి క్షమించరాని తప్పుకు తగిన శిక్షను పొందారు. అమాయకులైన ఆదాము, హవ్వల పట్ల సర్పం యొక్క మోసపూరిత స్వభావాన్ని దేవుడు అర్థం చేసుకుని, ఆ సర్పానికి తగిన శిక్షను విధించాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు, "సమస్త పశువులలోను, అడవి జంతువులలోను నీవు శపించబడిన దానివి. నీవు నీ కడుపుతో పాకుతూ, నీ జీవితాంతం ధూళిని తింటావు. నీకును స్త్రీకిని, నీ సంతానానికిని ఆమె సంతానానికిని మధ్య నేను వైరము పుట్టిస్తాను. అతడు నీ తలను చితకగొడతాడు, నీవు అతని మడమను గాయపరుస్తావు." ఇది ప్రపంచంలోని సర్పాలన్నింటికీ శాశ్వతమైన శిక్షగా మారింది. నిషేధించబడిన ఫలాన్ని తినడం ద్వారా మొదట పాపం చేసింది హవ్వ. కాబట్టి, ఆమెకు దేవుని శిక్ష అది. నీ ప్రసవ వేదనను నేను చాలా తీవ్రతరం చేస్తాను, బాధాకరమైన ప్రసవంతో నీవు నీ పిల్లలను కంటావు. నీ కోరిక నీ భర్త మీదే ఉంటుంది. దేవుడు ఆదామును శిక్షించాడు, నీ కారణంగా భూమి శపించబడింది, బాధాకరమైన నడక ద్వారా నీవు నీ జీవితాంతం దాని నుండి ఆహారం తింటావు. నేను నీ కొరకు ముళ్ళను మరియు దాహాన్ని పుట్టిస్తాను, మరియు మీరు పొలంలోని మొక్కలను తింటారు. నీ నుదుటి చెమటతో నీవు నీ ఆహారాన్ని తింటావు. నీవు మట్టి నుండి తీయబడినందున, నీవు మట్టికి తిరిగి వెళ్ళే వరకు, నీవు ఉన్నావు మరియు మట్టికే తిరిగి వెళ్తావు.

అప్పుడు దేవుడు, ఆదాము మరియు హవ్వలు ఆ పండును తినడం వలన వారికి మంచి చెడుల జ్ఞానం వచ్చింది కాబట్టి, వారిని ఏదేను తోటలో ఉంచడం ప్రమాదకరమని అనుకున్నాడు. కాబట్టి ఆయన వారిని ఆ తోట నుండి వెలివేశాడు. ఆయన వారిని తోటకు తూర్పు వైపున ఉంచాడు. అప్పటి నుండి ప్రవేశం నిషేధించబడింది మరియు మరింత భద్రత కోసం, తోట మధ్యలో ఉన్న ఆ రెండు చెట్లను కాపాడటానికి దేవుడు మండుతున్న ఖడ్గంతో కెరూబు దేవదూతను ఉంచాడు. తోట నుండి వెలివేయబడిన తరువాత, వారు దాని వెలుపల శిక్ష ప్రకారం జీవించారు. ఆదాము తన భార్యను ప్రేమించాడు మరియు కయీను, అబెలు అనే ఇద్దరు కుమారులను కన్నాడు. దేవుడు కయీను కంటే అబెలును ఎక్కువగా ప్రేమించాడు, దీనివల్ల కయీను తన సోదరుడైన అబెలును చంపాడు. వారి తరువాత, ఆదాము మరియు హవ్వలకు ఇంకా పిల్లలు మరియు సంతానం ఉన్నారా లేదా అనే దాని గురించి మనకు స్పష్టమైన చిత్రం లేదు.

కానీ మనకు ఒక సమాచార ఆధారం ఉంది. బైబిల్ చరిత్ర ప్రకారం, మృత సముద్రం సమీపంలోని "కుమ్రాన్ గుహల"లో అసలైన హీబ్రూ భాషలో ఉన్న కొన్ని పుస్తకాలను 1947లో బెడోవైన్ అనే గొర్రెల కాపరి కనుగొన్నాడు. అతను "జుబిలస్ గ్రంథం" మరియు "యెషయా గ్రంథం" మొదలైనవాటిని కనుగొన్నాడు. జుబిలస్ గ్రంథంలో, ఆదాము మరియు హవ్వలకు మగ మరియు ఆడ పిల్లలు కలిపి 8 మంది ఉన్నారని చెప్పబడింది.

యెరూషలేము ప్రజలు తమ కుటుంబంలోనే వివాహం చేసుకున్నారు మరియు వారి వంశవృక్షం కొనసాగింది. ఆదాము, హవ్వల తరువాత ఏడవ తరం ముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే ఆ కాలంలో "హనోకు" దేవుని ప్రవక్తగా ఉన్నాడు. అతడు, "ఇదిగో, ప్రభువు తన పదివేల మంది పరిశుద్ధులతో వచ్చుచున్నాడు" అని ప్రవచించాడు. అతడు కేవలం 365 సంవత్సరాలు జీవించి, మరణాన్ని చూడకుండా నేరుగా దేవుని వద్దకు వెళ్ళిపోయాడు. కానీ అతని కుమారుడు 969 సంవత్సరాలు జీవించాడు, బైబిల్లో అత్యధిక కాలం జీవించిన వ్యక్తిగా నిలిచాడు. అతని పేరు మెతూషెలా. తరువాత 10వ తరంలో నోవహు వచ్చాడు. అతడు కూడా ఒక గొప్ప ఓడను నిర్మించినవాడు మరియు ఒక ప్రవక్త. ఈ 10 తరాల కాలంలో, కయీనుతో మొదలుకొని మనిషి యొక్క దుష్టత్వాన్ని దేవుడు పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్నాడు. వారి ఆలోచనా విధానంలోని ప్రతి అంశం ఎల్లప్పుడూ కేవలం చెడు మాత్రమేనని దేవుడు చూశాడు.

భూమిపై మానవులను సృష్టించినందుకు దేవుడు విచారపడ్డాడు. ఆయన హృదయం తీవ్రంగా కలత చెందింది. కాబట్టి, ప్రభువు ఇలా అన్నాడు, “నేను సృష్టించిన మానవ జాతిని భూమి మీద నుండి తుడిచివేస్తాను.” దురదృష్టవశాత్తు, దేవుని నిర్ణయం వల్ల భూమిపై ఉన్న అన్ని జంతువులు, పక్షులు మరియు ఇతర జీవులు మానవజాతితో పాటు బలి అయ్యాయి మరియు నోవహు వరదలో నశించిపోయాయి. ఈ రోజు ప్రపంచంలోని వివిధ వ్యక్తుల వంశావళిని మనం అధ్యయనం చేస్తే, వారందరూ నోవహు యొక్క ముగ్గురు కుమారుల వారసులే. గొప్ప నిర్మాణకర్త మరియు ప్రవక్త అయిన నోవహు తర్వాత, బైబిల్లో తదుపరి గొప్ప మరియు ముఖ్యమైన వ్యక్తి అబ్రహాము. అబ్రహాము యొక్క చారిత్రక నేపథ్యం ప్రకారం, అతను మొదటి కుమారుడైన నోవహు యొక్క మనవడు. అతనే షేము, అతని వారసులను కల్దీయుల దేశమైన ‘ఊర్’ నుండి వచ్చిన స్టీమీట్ తెగ లేదా సెమిటిక్ తెగ అని పిలిచేవారు.

అతను క్రీ.పూ. 2166లో జన్మించాడు మరియు అతని కుటుంబ సభ్యులు అన్యజనులు. అతని తల్లిదండ్రులు విగ్రహాలను తయారు చేసి, వాటిని అమ్మి జీవనం సాగించేవారు. అబ్రహాము విగ్రహారాధకులకు దూరంగా ఉంటూ, నిజమైన దేవుని గురించి తెలుసుకోవడానికి స్వర్గం వైపు చూశాడు. అందుకే ప్రజలు అతన్ని "హెబ్రీయుడు" అని పిలిచారు, అంటే హెబ్రీయుడైన అబ్రహాము అంటే పరదేశి అని అర్థం. అటువంటి పరిస్థితిలో ఒక రోజు దేవుడు అబ్రహామును, తన ఊరు అనే స్థలాన్ని మరియు తన ప్రజలందరినీ విడిచిపెట్టి, కనాను అనే కొత్త ప్రదేశానికి వెళ్ళమని పిలిచాడు. అది అతని ప్రజలకు వాగ్దానం చేయబడిన దేశమని, అది పాలు తేనెలతో సమృద్ధిగా ఉందని కూడా దేవుడు అతనికి చెప్పాడు. కాబట్టి, అతను దేవుని పిలుపును అంగీకరించి, ఆ స్థలాన్ని శాశ్వతంగా విడిచిపెట్టి తన ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించాడు. అతని సోదరుని కుమారుడైన లోతు కూడా అతనిని అనుసరించాడు. అతను క్రీ.పూ. 2091 సంవత్సరంలో ఊరును విడిచిపెట్టాడు. అంటే, అతనికి 75 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు తన స్వస్థలాన్ని విడిచిపెట్టాడు. ఆ తర్వాత క్రీ.పూ. 2066లో అతనికి ఇస్సాకు జన్మించాడు. అబ్రాహాము తన చిన్నతనం నుండి, సమస్తాన్ని నియంత్రించే దేవుని కోసం పరలోకం వైపు చూసేవాడు. దేవుడు కూడా అతన్ని ఎంతో ప్రేమించాడు, మరియు అతను ఎంతగా ఆశీర్వదించబడ్డాడో మనకు తెలుసు. అబ్రాహాము చాలా నీతిమంతుడని, తన యెడల నమ్మకమైనవాడని దేవునికి తెలిసినప్పటికీ, ఆయన అతని విశ్వాసాన్ని పరీక్షించాలనుకున్నాడు. కాబట్టి ఒక రోజు దేవుడు అడిగాడు.

యెరూషలేము నుండి వచ్చిన వార్తలు: అబ్రహాము తన ఏకైక కుమారుడైన ఇస్సాకును బలిగా అర్పించడానికి వెళ్ళాడు. అతను ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా, కేవలం తన కుమారుడిని తీసుకుని మరియా పర్వతానికి వెళ్ళాడు. అబ్రహాముకు సుమారు 100 సంవత్సరాల వయస్సు ఉన్నప్పుడు జన్మించిన తన ఏకైక కుమారుడిని బలిగా అర్పించాడు. ఈ సంఘటన క్రీ.పూ. 2050వ సంవత్సరంలో జరిగింది. అబ్రహాము యొక్క విశ్వాసానికి దేవుడు చాలా సంతోషించి, అతనిపై లెక్కలేనన్ని ఆశీర్వాదాలను కురిపించాడు. మరి అబ్రహాము దేవుని నుండి ఎలాంటి ఆశీర్వాదాలను పొందాడు? అబ్రహామును ఇలా పిలిచేవారు:

1) పాశ్చాత్య శాస్త్ర పితామహుడు.

2) పాశ్చాత్య మత పితామహుడు.

3) నీతికి తండ్రి

4) విశ్వాస పితామహుడు.

5) అనేక జాతుల తండ్రి.

6) సున్నతి పితామహుడు.

7) ఏకేశ్వరవాద పితామహుడు. ఇస్సాకు తన 40వ ఏట రెబెకాను వివాహం చేసుకున్నాడు. క్రీ.పూ. 1991లో అబ్రహాము మరణించిన తరువాత, ఆమె క్రీ.పూ. 2006లో యాకోబు మరియు ఏశావులకు జన్మనిచ్చింది. యాకోబు భార్య అయిన రాహేలు క్రీ.పూ. 1915లో యోసేపుకు జన్మనిచ్చింది. ఇస్సాకు కూడా క్రీ.పూ. 1886లో మరణించాడు. క్రీ.పూ. 1898లో యోసేపును అతని సోదరులు కొందరు ఐగుప్తీయులకు బానిసగా అమ్మేశారు. కానీ దేవుడు అతనితో ఉండి అన్ని దశలలోనూ అతన్ని కాపాడాడు. చివరకు దేవుడు అతన్ని ఫరోకు ప్రతినిధిగా ఉన్నత స్థానానికి హెచ్చించాడు. ఫరోకు యోసేపు అంటే చాలా ఇష్టం, దేశంలో కరువు వచ్చినప్పుడు జాతి యొక్క పూర్తి బాధ్యతను అతని చేతుల్లో పెట్టాడు. క్రీ.పూ. 1820లో యోసేపు తండ్రి మరియు ఇతర కుటుంబ సభ్యులు వచ్చి “గోషోను” అనే మంచి ప్రదేశంలో స్థిరపడ్డారు, ఆ తరువాత క్రీ.పూ. 1859లో యాకోబు మరణించాడు. క్రీ.పూ. 1805లో యోసేపు మరణించిన తరువాత వచ్చిన ఫరోలకు, యోసేపు ఎవరో, అతను దేశానికి ఏమి చేసాడో, లేదా అతని కుటుంబ సభ్యుల గురించి ఏమీ తెలియదు, కానీ ఇశ్రాయేలీయులందరూ బానిసలుగా చూడబడ్డారు. దానికి తోడు, దేవుడు అబ్రాహాముకు చేసిన వాగ్దానం కారణంగా ఇశ్రాయేలీయులు అద్భుతంగా వృద్ధి చెందారు. వారు సుమారు 430 సంవత్సరాలు ఐగుప్తులో బానిసలుగా ఉండి, చివరకు అటువంటి దుస్థితి నుండి తమను రక్షించమని దేవునికి మొరపెట్టారు. దేవుడు తాను ఎన్నుకున్న ప్రజల మొరను విన్నాడు. ఆయన స్పందించి, వారిని ఆ బానిసత్వం నుండి విడిపించడానికి ఒక వ్యక్తిని ఎంచుకున్నాడు. ఆ గొప్ప కార్యానికి దేవుడు ప్రతిపాదించినది మోషేనే. "మోషే అంటే 'నీటి నుండి తీయబడినవాడు'". మోషే క్రీ.పూ. 1526లో జన్మించాడు. ఫరో మనసు మార్చడానికి దేవుడు 10 తెగుళ్లను పంపాడు. చివరకు క్రీ.పూ. 1446 సంవత్సరంలో, వారు ఐగుప్తును విడిచిపెట్టి, తమకు వాగ్దానం చేయబడిన దేశమైన కనానుకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది.

యెరూషలేము యాత్ర: అన్ని వర్గాలకు చెందిన సుమారు 15 లక్షల మంది ప్రజలు వారి ప్రయాణంలో ఏకమయ్యారు. వారు 1446వ సంవత్సరం వసంతకాలంలో తమ యాత్రను ప్రారంభించారు. ఎర్ర సముద్రాన్ని దాటిన తరువాత, వారు మొదట సీనాయి పర్వతం పాదాల వద్ద ఆగారు. అప్పుడు దేవుడు మోషేను పర్వతం పైకి పిలిచి, అతనికి కొన్ని సూచనలు ఇచ్చాడు. దేవుడు మోషేకు పది ఆజ్ఞలను, దేవుని పవిత్ర ఆలయంగా పిలువబడే గుడారం యొక్క నమూనాని, మరియు వారు ఐగుప్తును విడిచిపెట్టినప్పటి నుండి, సీనాయి పర్వతం పాదాల వద్ద వారి నివాసం, మరియు గుడారం నిర్మాణం వరకు వర్తించే కొన్ని సూచనలను ఇచ్చాడు. ఈ సూచనలనే మోషే ధర్మశాస్త్రం లేదా తోరా అని పిలుస్తారు. ఈ పనులన్నీ ఒక సంవత్సరంలోనే పూర్తయ్యాయి. కాబట్టి, ఇశ్రాయేలీయులు తమ మొదటి వార్షికోత్సవాన్ని జరుపుకోవాలని కోరుకున్నారు మరియు వారు దేవుణ్ణి కూడా ఆహ్వానించారు. దేవుడు ఆ వేడుకను చూసి, తాను ఎన్నుకున్న ప్రజలను కలుసుకోవడం పట్ల సంతోషించాడు. వారిని కలుసుకోవాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఆయన ఏడు పండుగలను లేదా ఉత్సవాలను ప్రవేశపెట్టాడు. అవి పస్కా, పులియని రొట్టెల పండుగ, తొలిఫలాల పండుగ, వారాల పండుగ (దీనిని పెంతెకోస్తు అని కూడా పిలుస్తారు), బూరల పండుగ, ప్రాయశ్చిత్త పండుగ మరియు గుడారపు పండుగ. దేవుడు తన విమోచన ప్రణాళికలో ఈ ఏడు పండుగలను ప్రవేశపెట్టాడు. వారు అరణ్యంలో సంచరిస్తున్నప్పుడు దేవుడు వారికి ఆహారంగా “పిట్టలను మరియు మన్నాను” పంపాడు. వారు విగ్రహారాధకులుగా మారినందుకు దేవుడు వారిని శిక్షించి, వాగ్దాన భూమిని చేరుకోవడానికి 40 సంవత్సరాలు సంచరించేలా చేశాడు. ఆ కాలంలో నివసిస్తున్న అన్యజనుల పరిస్థితిని తెలుసుకోవడానికి 1443లో కనానుకు సుగంధ ద్రవ్యాలు పంపబడ్డాయి. ఈలోగా, యాజకులకు అధిపతి అయిన అహరోను క్రీ.పూ. 1406లో మరణించాడు. అప్పుడు ఇశ్రాయేలీయులు ప్రతిఘటించినప్పటికీ, 1406లో మోరా ప్రదేశాలలో తమ శిబిరాన్ని ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. దేవుని సేవకుడైన మోషే ఇశ్రాయేలీయులను ఇప్పటి వరకు నడిపించి, క్రీ.పూ. 1406లో “నెబో పర్వతం” వద్ద మరణించాడు. అప్పుడు దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులను వాగ్దాన భూమికి నడిపించడానికి యెహోషువను నియమించాడు. ఆయన యుద్ధాలతో దానిని కొనసాగించాడు. యెహోషువ చేసిన యుద్ధాలన్నింటిలో, దుష్ట కనానీయుల పట్టణమైన యెరికోతో జరిగిన యుద్ధం ముఖ్యమైనది. ఆయన ఆ పట్టణానికి సుగంధ ద్రవ్యాలను పంపాడు, వారికి ఒక వేశ్య సహాయం చేసింది. ఆమె వారికి సహాయం చేసి, వారు తప్పకుండా విజయం సాధిస్తారని ప్రోత్సహించింది. ఆమె చేసిన సహాయానికి, నైతిక మద్దతుకు కృతజ్ఞతగా ఇశ్రాయేలీయులు ఆమెను రాణిగా గౌరవించారు. చివరకు, మెస్సీయ సంబంధం ఉన్న సల్మోనును వివాహం చేసుకోవడం ద్వారా, ఆమె యేసు క్రీస్తు వంశావళిలో ప్రముఖ అన్యజనులలో ఒకరిగా నిలిచింది. చివరికి ఇశ్రాయేలీయులు క్రీ.పూ. 1406 నుండి 1375 మధ్య కాలంలో కనానును చేరుకున్నారు మరియు యెహోషువ క్రీ.పూ. 1375లో మరణించాడు.

ఇశ్రాయేలీయులు వేర్వేరు ప్రదేశాలలో శాంతియుతంగా స్థిరపడిన తరువాత, న్యాయాధిపతులు వారిని పరిపాలించడం ప్రారంభించారు. వారు సుమారు 325 సంవత్సరాలు పరిపాలించారు. అంటే క్రీ.పూ. 1375 నుండి 1050 వరకు. పరిపాలించిన ముఖ్యమైన న్యాయాధిపతులలో క్రీ.పూ. 1209 నుండి 1169 వరకు పరిపాలించిన డెబోరా ఒకరు.

యెరూషలేము ఘట్టాలు 40 సంవత్సరాలు. గిద్యోను 1142 నుండి 1122 వరకు సుమారు 20 సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు. ఈ సమయంలో బేత్లెహేములో కరువు కారణంగా, బేత్లెహేముకు చెందిన ఒక యూదు స్త్రీ అనుకోకుండా మోయాబుకు వెళ్ళింది. ఆమె అక్కడ 10 సంవత్సరాలు ఉండి, తన భర్తను, ఇద్దరు కుమారులను కోల్పోయింది. ఆ తర్వాత ఆమె తన కోడలు రూతుతో కలిసి తిరిగి వచ్చింది. ఆమె కూడా మోయాబుకు చెందిన అన్యజనురాలు, మరియు బోయాగు అనే ధనిక యూదు రైతును వివాహం చేసుకుంది. ఆమె యేసు క్రీస్తు వంశావళిలో అత్యంత ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించి, దావీదు రాజుకు ముత్తాత అయ్యింది.

సమూయేలు క్రీ.పూ. 1105లో జన్మించాడు. అతను పెరిగి, ఏలీ ప్రవక్త వద్ద పరిచర్య చేయడం ప్రారంభించాడు. ఆ సమయంలో, ఇశ్రాయేలీయులు న్యాయాధిపతుల పరిపాలన పట్ల విసుగు చెంది, పొరుగు దేశాలలో రాజుల పరిపాలనను చూసినట్లుగా తమకు కూడా ఒక రాజును ఇవ్వమని సమూయేలును కోరారు. కాబట్టి, సమూయేలు ఇశ్రాయేలుకు మొదటి రాజుగా సౌలు పేరును ప్రతిపాదించాడు, కానీ అతను స్వార్థపరుడయ్యాడు, దేవుడు కూడా అతనితో సంతోషంగా లేడు. ఏదేమైనా, అతను 40 సంవత్సరాలు పరిపాలించి మరణించాడు. అతని పరిపాలన 1050-1010 మధ్య కాలంలో కొనసాగింది. దావీదు తన పరిపాలనకు అడ్డంకి అవుతాడని భావించిన సౌలు, అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా అతన్ని చంపడానికి ప్రయత్నించాడు. సౌలు మరణం తర్వాత అతనే తదుపరి రాజు కాబోతున్నందున, దేవుడు అతన్ని అన్ని ప్రమాదకర పరిస్థితుల నుండి కాపాడాడు.

దావీదును సమూయేలు ఇశ్రాయేలుకు తదుపరి రాజుగా అభిషేకించాడు. అతను ఒక సాధారణ గొర్రెల కాపరి బాలుడి నుండి క్రీ.పూ. 1025లో తాను ఎన్నుకున్న ప్రజలకు రాజు స్థాయికి ఎదిగాడు. గొర్రెల కాపరిగా ఉన్నప్పుడే, అతను వడిసెల మరియు చిన్న రాళ్ల సహాయంతో ఫిలిష్తీయుల నాయకుడైన గొలియాతును చంపాడు. అతని ఎత్తు సుమారు 9.5 అడుగులు మాత్రమే అని చెబుతారు. క్రీ.పూ. 1010లో సౌలు మరణించిన తర్వాతే ఇది జరిగింది. దానియేలు క్రీ.పూ. 1010 నుండి 970 వరకు ఇశ్రాయేలును పరిపాలించాడు. దేవుని ఆశీస్సులు అతనితో ఉన్నప్పటికీ, దావీదు వాటిని మరచి, ఊరియా అనే సైనికాధికారి భార్యతో వ్యభిచారం చేశాడు. దావీదు ఎలాగోలా ఆ అధికారిని చంపించి, అతని భార్య అయిన బత్షెబాను వివాహం చేసుకున్నాడు. దావీదు రాజుకు బత్షెబా ద్వారా సొలొమోను అనే కుమారుడు కలిగాడు. దావీదు తర్వాత సొలొమోను ఇశ్రాయేలుకు రాజు అయ్యాడు మరియు తన తండ్రిలాగే 970 నుండి 930 వరకు... 40 సంవత్సరాలు పరిపాలించాడు.

దేవుడు సొలొమోనును సమృద్ధిగా ఆశీర్వదించి, అతడిని తన కాలంలోనే అత్యంత ధనవంతుడిగా, జ్ఞానిగా చేశాడు, కానీ అతడు దేవుణ్ణి మరచిపోయి, తన ఆశీర్వాదాలను దుర్వినియోగం చేశాడు. అతడు అనేకమంది అన్యమత స్త్రీలను భార్యలుగా చేసుకున్నాడు, వారిని సంతోషపెట్టడానికి బాల్ బెక్ అనే ప్రదేశంలో అన్యమత దేవాలయాలను కూడా నిర్మించాడు. అతనికి 700 మంది భార్యలు, 300 మంది ఉపపత్నులు ఉన్నారని చెబుతారు. దానికి తోడు, అతడు షేబా రాణిని కూడా తన భార్యగా చేసుకుని, ఆమె ద్వారా ఒక కుమారుడిని పొందాడు. అతడు దేవుని ఆలయాన్ని నిర్మించినప్పటికీ, దానిని పూర్తి చేయడానికి కేవలం 7 సంవత్సరాలు మాత్రమే తీసుకున్నాడు, అయితే తన రాజభవనం నిర్మాణానికి 13 సంవత్సరాలు తీసుకున్నాడు.

జెరూసలేం భార్య, ఈజిప్టు ఫరో కుమార్తె. అతను క్రీ.పూ. 966-959 మధ్య, కేవలం ఏడు సంవత్సరాలలో దేవుని ఆలయాన్ని నిర్మించాడు. అతని వ్యభిచార జీవన విధానం దేవునికి కోపం తెప్పించి, క్రీ.పూ. 930లో ఇశ్రాయేలు రాజ్యాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించడం ద్వారా సొలొమోను రాజును శపించాడు. మొదటి భాగంలో 10 గోత్రాలతో ఉత్తర ఇశ్రాయేలు రాజ్యం, దాని రాజధాని సమరియా. రెండవ భాగంలో యూదా మరియు బెంజమిన్ అనే రెండు గోత్రాలతో దక్షిణ యూదా రాజ్యం, దాని రాజధాని జెరూసలేం. సొలొమోను రాజు మరణం తర్వాత మాత్రమే ఈ విభజన అమలులోకి వచ్చింది.

సొలొమోను రాజు కుమారుడైన రెహబోవాము యూదా దక్షిణ రాజ్యానికి రాజు అయి, క్రీ.పూ. 930 నుండి 913 వరకు పరిపాలించాడు. ఉత్తర రాజ్యానికి యరొబాము రాజు అయి, ఇశ్రాయేలీయులను యెరూషలేముకు వెళ్ళనివ్వకుండా, దేవుని ఆలయమైన దానిని సందర్శించనివ్వకుండా ఆ రాజ్యాన్ని ఒక అన్యజన దేశంగా మార్చాడు. దానికి బదులుగా, అతను ప్రతిచోటా అన్య దేవాలయాలను నిర్మించి, కేవలం విగ్రహాలను మాత్రమే ఆరాధించేలా వారిని బలవంతం చేశాడు. క్రమంగా ఇశ్రాయేలీయులు తమ పూర్వీకుల దేవుణ్ణి మరచిపోయి, అన్య వివాహాలు చేసుకోవడం వంటి వాటిలో కూడా పాల్గొన్నారు. యరొబాము తర్వాత, క్రూరుడైన అహాబు క్రీ.పూ. 874 నుండి 857 వరకు ఇశ్రాయేలుకు రాజు అయ్యాడు. ఈ సందర్భంలో, అహాబు భార్య అయిన అత్యంత వక్రబుద్ధి గల స్త్రీ యెజెబెలును మనం గుర్తుకు తెచ్చుకోవచ్చు. ఆ తర్వాత యూదా రాజ్యానికి క్రీ.పూ. 872 నుండి 848 వరకు యెహోషాఫాతు రాజు అయ్యాడు. ఇప్పుడు ఇశ్రాయేలులోని పది గోత్రాలు తనను పూర్తిగా మరచిపోయాయని దేవుడు చూశాడు. ఆయన దాని గురించి మిక్కిలి దుఃఖించి, ఆ దేశానికి ఒకరి తర్వాత ఒకరు దూతలను పంపడం ప్రారంభించాడు. దాని ప్రకారం మొదటి సందేశహరుడు ప్రవక్తయైన ఏలీయా. ఆయన 875-848 మధ్యకాలంలో వెళ్లి తన పరిచర్యను ప్రారంభించాడు. రెండవ వ్యక్తి ఎలీషా మరియు ఆయన క్రీ.పూ. 848-797 మధ్యకాలంలో తన పరిచర్యను కొనసాగించాడు. మూడవ వ్యక్తి ఆమోసు. చదువుకోని గొర్రెల కాపరి బాలుడైనప్పటికీ, క్రీ.పూ. 710-750 మధ్య దేవుడు అతనిని తన కార్యము కొరకు పిలిచాడు. నాలుగవ వ్యక్తి హోషేయ. అతడు క్రీ.పూ. 750-715 మధ్య తన పరిచర్యను ప్రారంభించాడు. వీరందరూ నిస్సందేహంగా ప్రవక్తలే. అహాబు పరిపాలన కాలంలో, అతని భార్య యెజెబెలు ప్రవక్తయైన ఏలీయాను చంపడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ అతడు ఎలాగోలా ఆమె నుండి తప్పించుకున్నాడు. క్రీ.పూ. 722లో ఇశ్రాయేలు రాజ్యం చివరకు అన్యజనులైన అష్షూరీయుల చేతుల్లోకి పడిపోయింది. వారు వారిపై యుద్ధం ప్రకటించి, అదే సంవత్సరంలో అనేకమంది ఇశ్రాయేలీయులను బందీలుగా అష్షూరుకు తీసుకువెళ్లారు. చారిత్రక నేపథ్యం ప్రకారం, ఈ అష్షూరీయులు అబ్రహాము సంతతికి చెందినవారు. ఆ సమయంలో ప్రవక్తయైన యెషయా క్రీ.పూ. 740-681 మధ్య యూదాలో తన పరిచర్యను ప్రారంభించాడు మరియు హిజ్కియా క్రీ.పూ. 715-686 మధ్య యూదాను పరిపాలిస్తున్నాడు. ఆ తర్వాత మనస్సే క్రీ.పూ. 697-642 మధ్య పరిపాలించాడు. అమ్మోను కేవలం రెండు సంవత్సరాలే క్రీ.పూ. 642-640 మధ్య పరిపాలించాడు. మాత్రమే. అప్పుడు క్రీ.పూ. 640-609 మధ్య యోషీయా పరిపాలించాడు, ప్రవక్తలు కూడా ఒకరిని మార్చారు.

జెరూసలేం ఆరాధకుల దృశ్యాలు. కాబట్టి, ప్రవక్త యిర్మీయా క్రీ.పూ. 620-585 మధ్య యూదాలో తన పరిచర్యను ప్రారంభించాడు. యెహోయాకీము క్రీ.పూ. 609-598 మధ్య పరిపాలించాడు మరియు జెదెకియా దావీదు వంశ పాలకులలో చివరివాడు. అతని కాలంలో యూదా పూర్తిగా బబులోనీయులు అని పిలువబడే అన్యజనుల పాలనలోకి వెళ్లిపోయింది. అతను తన కుటుంబ సభ్యులతో తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, నెబుకద్నెజరు అతన్ని పట్టుకుని బబులోనుకు తీసుకువెళ్ళాడు. అతని ఇద్దరు కుమారులు దారుణంగా చంపబడ్డారు మరియు జెదెకియా కళ్ళు పీకబడ్డాయి. అతన్ని శాశ్వతంగా చెరసాలలో ఉంచారు మరియు అతను అక్కడే మరణించాడు. బబులోను రాజు క్రీ.పూ. 586లో యెరూషలేము మరియు దేవాలయంపై తన మూడవ దాడిలో ఇదంతా చేశాడు, దానిని అతను పూర్తిగా నాశనం చేశాడు. కాబట్టి, మొదటి అన్యజనుల పాలన అస్సిరియన్లతో ప్రారంభమైంది. ఇశ్రాయేలు మరియు యూదాపై రెండవ అన్యజనుల పాలకులైన బబులోనీయుల చేతిలో వారు ఓడిపోయారు. అనేకమంది యూదులు మూడు దశలలో బందీలుగా పట్టుబడ్డారు మరియు యెహెజ్కేలు మూడవ దశలో ఉన్నవారిలో ఒకడు. అతను బబులోనులో చెరలో ఉన్న యూదులకు తన పరిచర్యను ప్రారంభించాడు. దేవుని నుండి వచ్చిన శిక్షగా, ఈ బందీలుగా పట్టుబడిన యూదులు డెబ్బై సంవత్సరాలు బబులోనులో ఉండిపోయారు. కాబట్టి, ప్రవక్తయైన యెహెజ్కేలు క్రీ.పూ. 593-571 మధ్య తన పరిచర్యను కొనసాగించాడు. మొదటి దశలో క్రీ.పూ. 606లో దానియేలు కూడా తన స్నేహితులైన షెల్ద్రక్, మెషక్ మరియు అబెద్నెగోలతో పాటు బందీగా పట్టుబడ్డాడు, మరియు దానియేలు క్రీ.పూ. 606-536 మధ్య తన పరిచర్యను ప్రారంభించాడు. నెబుకద్నెజరు క్రీ.పూ. 606-562 మధ్య పరిపాలించాడు. కానీ దానియేలు, తన జ్ఞానం మరియు గ్రహణశక్తి వలన రాజు తర్వాత అత్యున్నత స్థానానికి ఎదిగాడు. దానికి తోడు, దేవుడు తన ప్రియ ప్రవక్త అని పిలిచిన దానియేలుతో ఉన్నాడు. ఆ తర్వాత క్రీ.పూ. 539లో బబులోనును మేదో-పర్షియన్లు జయించారు. ఈ ప్రజలు దయతో యూదులందరినీ విడుదల చేసి వారి స్వదేశానికి తిరిగి పంపారు. తదనుసారం క్రీ.పూ. 538లో బబులోను నుండి యూదుల మొదటి బృందం యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చింది. అదే సమయంలో, హగ్గయి మరియు జెకర్యా క్రీ.పూ. 520-480 మధ్య తమ పరిచర్యను కొనసాగించారు. పర్షియాలో ఖేరాసు రాజు పరిపాలించాడు. క్రీ.పూ. 485-465. క్రీ.పూ. 479వ సంవత్సరంలో, సౌందర్య రాణి ఎస్తేరు పర్షియా రాణి అయ్యింది. ఆ హోదాలో ఆమె తన ప్రజలైన యూదులకు సంబంధించిన అత్యంత క్లిష్టమైన సమస్యను పరిష్కరించింది. ఆ రాజ్యం నుండి యూదులందరినీ నిర్మూలించడానికి హత్యా కుట్ర పన్నిన హామానును ఆమె శిక్షించింది. ఆ స్వేచ్ఛా దినాన్ని యూదులు నేటికీ అనుభవిస్తున్నారు, ఎందుకంటే పూరీమ్ పండుగ కేవలం ఆమె జ్ఞాపకార్థం జరుపుకుంటారు. ప్రవాసంలో ఉన్న యూదుల రెండవ బృందం క్రీ.పూ. 458లో ఎజ్రా నాయకత్వంలో యెరూషలేముకు తిరిగి రాగా, మూడవ మరియు చివరి బృందం క్రీ.పూ. 445లో నెహెమ్యా మార్గదర్శకత్వంతో యెరూషలేముకు తిరిగి వచ్చింది.