నేను ఎవరిని నమ్మియున్నానో నాకు తెలుసు; ఆ దినమున నేను ఆయనకు అప్పగించినదానిని ఆయన కాపాడగలడని నేను నిశ్చయముగా నమ్ముచున్నాను. నేను మంచి పోరాటము పోరాడితిని, నా పరుగును ముగించితిని, విశ్వాసమును కాపాడుకొనియున్నాను. ఇకమీదట నా కొరకు నీతి కిరీటము సిద్ధపరచబడియున్నది; నీతిగల న్యాయాధిపతియగు ప్రభువు ఆ దినమున దానిని నాకు అనుగ్రహించును.
మరియు కృపా నిబంధన యొక్క స్వభావం, మరియు ఆ నిబంధనలోని విషయాల నియామకం మరియు ఏర్పాటులో దేవుడు ప్రకటించిన ఉద్దేశ్యాలు, ఈ భూమిపై జీవిస్తున్న పరిశుద్ధులకు నిత్యజీవమనే నిశ్చయమైన నిరీక్షణను కలిగియుండుటకు దేవుడు సమృద్ధిగా ఏర్పాటు చేయాలనేది ఆయన సంకల్పమని స్పష్టంగా చూపిస్తున్నాయి. ఎందుకంటే, దేవుని పక్షమున ప్రతిదీ నిశ్చయపరచబడునట్లు ఆ నిబంధనలో సమస్తమును క్రమపరచి, ఏర్పాటు చేయబడినవి. "ఆ నిబంధన అన్ని విషయములలో క్రమపరచబడినదియు నిశ్చయమైనదియునై యున్నది:" దాని వాగ్దానములు సంపూర్ణమైనవి, అనేకసార్లు పునరుద్ఘాటించబడినవి, మరియు నానావిధములుగా చూపబడినవి; దానికి అనేకులైన సాక్షులును, అనేక ముద్రలును ఉన్నవి; మరియు దేవుడు తన వాగ్దానములను ప్రమాణముతో స్థిరపరచెను. వీటన్నిటిలో దేవుడు ప్రకటించిన ఉద్దేశ్యం ఏమనగా, వాగ్దానముల వారసులు తమ భవిష్యత్ మహిమను గూర్చిన నిశ్చయతతో, సందేహములేని నిరీక్షణను మరియు సంపూర్ణమైన ఆనందాన్ని కలిగియుండవలెను. హెబ్రీ. 6:17, 18, "వాగ్దానమునకు వారసులైనవారికి తన సంకల్పము మార్పులేనిదని దేవుడు అధికముగా కనబరచుటకు ఇష్టపడి, ప్రమాణముచేత దానిని స్థిరపరచెను. దేవుడు అబద్ధము చెప్పుట అసాధ్యముగా ఉన్న ఈ రెండు మార్పులేని విషయముల వలన, మన యెదుట ఉంచబడిన నిరీక్షణను హత్తుకొనుటకు శరణు పొందిన మనము బలమైన ఓదార్పును పొందునట్లు." అయితే, సాధారణ సందర్భాలలో ఆ నిశ్చయమైన వాగ్దానాలలో పరిశుద్ధులకు ఉన్న ప్రయోజనం నిర్ధారించబడకపోతే, వారి బలమైన ఓదార్పు మరియు భవిష్యత్తులో మహిమను పొందుతామనే నిరీక్షణ వంటి ఏ ప్రయోజనానికైనా ఇదంతా వ్యర్థమే. ఎందుకంటే, దేవుని వాగ్దానాలు మరియు ప్రమాణాలు ఎంత నిశ్చయమైనవిగా ఉన్నప్పటికీ, ఆ వాగ్దానాలు తనకు చేయబడ్డాయని ఒక వ్యక్తి తెలుసుకోగలిగినంత వరకు, అవి ఏ ఒక్క వ్యక్తికీ బలమైన నిరీక్షణను మరియు ఓదార్పును ఇవ్వలేవు. మరియు, హెబ్రీయులకు 9:9లో సూచించినట్లుగా, విశ్వాసులు మనస్సాక్షి విషయంలో పరిపూర్ణులుగా ఉండటానికి యేసుక్రీస్తులో చేయబడిన ఏర్పాటు వ్యర్థమే, ఒకవేళ పాప దోషం నుండి విముక్తి లభిస్తుందనే నిశ్చయత పొందలేకపోతే.
ఇంకా, నిశ్చయత అనేది కొన్ని చాలా అసాధారణమైన సందర్భాలలో మాత్రమే సాధ్యమవుతుందని కాదు, కానీ క్రైస్తవులందరూ తమ పిలుపును మరియు ఎన్నికను నిశ్చయపరచుకోవడానికి పూర్తి శ్రద్ధ చూపాలని నిర్దేశించబడ్డారని, మరియు వారు దానిని ఎలా చేయగలరో వారికి చెప్పబడిందని కూడా స్పష్టమవుతుంది, 2 పేతురు 1:5-8. క్రీస్తు తమలో ఉన్నాడో లేదో తెలుసుకోకపోవడం అనేది క్రైస్తవులకు చాలా తగని విషయంగాను, మరియు వారిలో చాలా నిందనీయమైన దానికి నిదర్శనంగాను చెప్పబడింది: 2 కొరింథీయులు 13:5, "యేసు మీలో ఏలాగు ఉన్నాడో మీకే తెలియదా?"
"మీరు తిరస్కరించబడినవారు అయితే తప్ప, క్రీస్తు మీలో ఉన్నాడు కదా?" మరియు 1 కొరింథీయులు 9:26లో చెప్పినట్లుగా, ప్రతిఫలం గురించి నిశ్చయత లేకుండా క్రైస్తవ్యాన్ని ఆచరిస్తే, అది క్రైస్తవులలో చాలా నిందనీయమైన నిర్లక్ష్యానికి ఒక వాదన అని సూచించబడింది: "కాబట్టి నేను నిశ్చయత లేకుండా పరుగెత్తుచున్నాను." ఇంకా చెప్పనవసరం లేదు, రక్షణ ప్రయోజనాలలో తమ ఆసక్తిని క్రైస్తవులు తెలుసుకోవడం స్పష్టంగా ఉంది.
XI. అనురాగాలు సరైనవని గానీ, అవి తప్పు అని గానీ చెప్పడానికి ఇది ఏమాత్రం సంకేతం కాదు, ఎందుకంటే క్రైస్తవ్యం అనేది సాధారణంగా సాధించదగిన విషయం, అపొస్తలుడు మనకు ఏ విధంగా చెబుతున్నాడో
క్రైస్తవులు (అపొస్తలులు మరియు అమరవీరులు మాత్రమే కాదు) ఈ విషయాన్ని తెలుసుకునేవారు: 1 కొరింథీయులకు 2:12, "దేవుడు మనలకు ఉచితముగా అనుగ్రహించిన వాటిని మనము తెలిసికొనునట్లు, లోకసంబంధమైన ఆత్మను కాక దేవుని నుండి వచ్చిన ఆత్మను పొందియున్నాము." మరియు, "ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనుటవలన మనము ఆయనను ఎరుగుదుమని దీనివలన తెలిసికొందుము." మరియు 5వ వచనం, "మనము ఆయనయందు ఉన్నామని దీనివలన తెలిసికొందుము." 3వ అధ్యాయము:14, "మనము సహోదరులను ప్రేమించుటవలన మరణములోనుండి జీవములోనికి దాటియున్నామని తెలిసికొందుము;" 19వ వచనం, "దీనివలన మనము సత్యమునకు చెందినవారమని తెలిసికొందుము, మరియు ఆయన యెదుట మన హృదయములను నిశ్చయపరచుకొందుము;" 24వ వచనం, "ఆయన మనలకు అనుగ్రహించిన ఆత్మవలన ఆయన మనలో నివసించుచున్నాడని దీనివలన తెలిసికొందుము." అలాగే 4వ అధ్యాయము:13, మరియు అధ్యాయం. 5:2, మరియు 19వ వచనం.
అందువల్ల, కేవలం తమ మోక్షం విషయంలో వారికి ఎటువంటి సందేహం లేనట్లు కనిపించడం వల్ల, మరియు వారు కలిగి ఉన్న భావోద్వేగాలు నరకం గురించిన అన్ని భయాలను తొలగిస్తున్నట్లు అనిపించడం వల్ల, ఆ వ్యక్తులు కపటవాదులని, వారి భావోద్వేగాలు తప్పు అని నిర్ధారించడం చాలా అసమంజసమైనది అవుతుంది.
మరోవైపు, తమ స్థితి మంచిదని, తమ అనురాగాలు దైవికమైనవని వారికి ఉన్న అపారమైన విశ్వాసంతో కూడిన అనురాగాల వలన, మనుషులు పరిశుద్ధులని, వారి అనురాగాలు కృపామయమైనవని నిర్ధారించడానికి ఇది ఏమాత్రం సరిపోదు.27 వారి విశ్వాసం ఎంత గొప్పగా, బలంగా కనిపించినప్పటికీ, దాని నుండి ఏ విషయాన్నీ నిశ్చయంగా వాదించలేము. ఒక వ్యక్తి ధైర్యంగా దేవుణ్ణి తన తండ్రి అని పిలుస్తూ, ప్రార్థనలో సాధారణంగా అత్యంత ధైర్యమైన, ఆత్మీయమైన, మరియు సముచితమైన భాషలో, "నా తండ్రీ, నా ప్రియ విమోచకుడా, నా మధురమైన రక్షకా, నా ప్రియుడా," మరియు అలాంటి మాటలు మాట్లాడటాన్ని మనం చూస్తే; మరియు తన స్థితి యొక్క మంచితనం గురించి మనుషుల ముందు అత్యంత విశ్వాసంతో కూడిన మాటలను ఉపయోగించడం అతనికి సర్వసాధారణం అయితే; ఉదాహరణకు, దేవుడు నా తండ్రి అని నాకు నిశ్చయముగా తెలుసు; పరలోకంలో దేవుడు ఉన్నంత నిశ్చయంగా ఆయన నా దేవుడని నాకు తెలుసు; నేను ఇప్పటికే అక్కడ ఉన్నట్లే పరలోకానికి వెళ్తానని నాకు తెలుసు; దేవుడు ఇప్పుడు నా ఆత్మకు తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకుంటున్నాడని, మరియు ఇప్పుడు నాపై చిరునవ్వు చిందిస్తున్నాడని నాకు తెలుసు;" మరియు తన స్థితి గురించిన ఏ విచారణ లేదా పరిశీలననైనా, అది తగినంతగా తెలిసిన మరియు సందేహం లేని విషయంగా భావించి, దానిని శాశ్వతంగా విడిచిపెట్టినట్లుగా కనిపిస్తుంది; అంతా సరిగ్గా ఉందో లేదో అనే సందేహానికి లేదా భయానికి ఏదైనా కారణం ఉందని సూచించే లేదా పరోక్షంగా చెప్పే ప్రతిదాన్నీ అతను ధిక్కరిస్తాడు; అటువంటి విషయాలు 27 "ఓ ప్రొఫెసర్, మీ పునాదిని జాగ్రత్తగా చూసుకోండి: 'గర్వపడకండి, కానీ భయపడండి.' మీరు మతంలో మరియు మతం కోసం అనేక పనులు చేసి, ఎన్నో బాధలు అనుభవించి ఉండవచ్చు; మీకు అద్భుతమైన వరాలు మరియు మధురమైన ఓదార్పులు ఉన్నాయి; దేవుని పట్ల తీవ్రమైన ఆసక్తి, మరియు మీ యథార్థతపై గొప్ప విశ్వాసం ఉన్నాయి: నాకు గానీ, లేదా (బహుశా) మీకు గానీ తెలిసినంత వరకు ఇవన్నీ సరిగ్గానే ఉండవచ్చు: కానీ అయినప్పటికీ, ఇది అసత్యం అయ్యే అవకాశం ఉంది. మీరు కొన్నిసార్లు మిమ్మల్ని మీరే తీర్పు తీర్చుకున్నారు, మరియు మిమ్మల్ని మీరు యథార్థవంతులుగా ప్రకటించుకున్నారు; కానీ గుర్తుంచుకోండి, మీ న్యాయాధిపతి మీ తుది తీర్పును ఇంకా ప్రకటించలేదు. మరి ఒకవేళ దేవుడు తన మరింత సమతుల్యమైన త్రాసులో మిమ్మల్ని మరలా తూచి, ‘నిన్ను త్రాసులో తూచగా, నీవు లోపమున్నవాడవని కనబడెను’ అని చెబితే?
అటువంటి తీర్పు కింద నీవు ఎంత కలవరపడినవాడవు! Quae splendent in conspectu hominis, sordent in conspectu judicis; మనుషులు ఎంతగానో మెచ్చుకునే విషయాలు దేవుని దృష్టిలో అసహ్యమైనవి: ఆయన మనిషి చూసినట్లు చూడడు. నీ హృదయం అసత్యమైనది కావచ్చు, కానీ అది నీకు తెలియకపోవచ్చు: అవును, అది అసత్యమైనది కావచ్చు, కానీ దాని యథార్థతపై నీకు ప్రగాఢమైన నమ్మకం ఉండవచ్చు."—ఫ్లేవెల్ యొక్క 'టచ్స్టోన్ ఆఫ్ సిన్సియారిటీ', అధ్యాయం 2. విభాగం 5. "కొంతమంది కపటవేషధారులు అనేకమంది సాధువుల కంటే చాలా ఎక్కువ ఆత్మవిశ్వాసంతో ఉంటారు"—స్టోడార్డ్ యొక్క 'డిస్కోర్స్ ఆన్ ది వే టు నో సిన్సియారిటీ అండ్ హిపోక్రసీ', పే. 128.
XI. ఒక వ్యక్తి తన అనురాగాలు సరైనవని గాని, అవి తప్పు అని గాని చెప్పుటకు ఏమాత్రం సూచన కాదు; ఒక వ్యక్తి తాను నమ్మినట్లుగా అవి నిజంగానే ఉన్నాయని చెప్పుటకు ఏమాత్రం సూచన కాదు.28 ఇటువంటి అహంకారపూరితమైన, పెత్తందారీ, మరియు హింసాత్మకమైన నమ్మకం, మనుషుల దృష్టిలో అత్యంత ప్రస్ఫుటంగా తనను తాను ప్రకటించుకోవాలని ఆశిస్తూ, అనేకులలో కనబడేది, ఒక నిజమైన క్రైస్తవ నిశ్చయత యొక్క రూపాన్ని కలిగి ఉండదు: అది పరిసయ్యుల స్వభావాన్ని ఎక్కువగా పోలి ఉంటుంది. వారు తాము పరిశుద్ధులమని, పరిశుద్ధులలో శ్రేష్ఠులమని ఎన్నడూ సందేహించలేదు; వారు దేవుని వద్దకు వెళ్ళడానికి, ఆయనను సమీపించడానికి, తమ కన్నులు పైకెత్తి, తమకు మరియు ఇతర మనుష్యులకు మధ్య ఆయన చేసిన గొప్ప భేదానికి ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పడానికి ధైర్యం చేశారు; క్రీస్తు వారు గ్రుడ్డివారని, కృపలేనివారని సూచించినప్పుడు, వారు ఆ సూచనను తృణీకరించారు: John 9:40, "ఆయనతోనున్న పరిసయ్యులలో కొందరు ఆ మాటలు విని, ‘మేము కూడా గ్రుడ్డివారమా?’ అని ఆయనను అడిగారు." ఒకవేళ వారికి, తన అపారమైన అనర్హతను గ్రహించి దూరంగా నిలబడి, పరలోకం వైపు కనీసం కళ్ళు ఎత్తడానికి కూడా సాహసించక, తన రొమ్ము కొట్టుకొని, తాను ఒక పాపినని కేకలు వేసిన సుంకరి యొక్క ధైర్యం మరియు విశ్వాసం మరింతగా ఉండి ఉంటే, వారి విశ్వాసం, తనపై తనకు ఏమాత్రం విశ్వాసం లేకుండా, వినయంగా క్రీస్తును నమ్మి నిరీక్షించే వాని విశ్వాసం వలె ఎక్కువగా కనబడేది.
సహజ మానవుల హృదయాలు ఎలా ఉంటాయో, అవి ఏ సూత్రాల ఆధిపత్యంలో ఉంటాయో, అక్కడ ఎలాంటి అంధత్వం, మోసం, ఆత్మస్తుతి, ఆత్మగర్వం, మరియు ఆత్మవిశ్వాసం రాజ్యమేలుతాయో మనం ఒక్కసారి ఆలోచిస్తే చాలు. ఒకసారి మనస్సాక్షి అంధమైనప్పుడు, అసత్యమైన ఉన్నత అనురాగాలతో నమ్మకాలు చంపబడినప్పుడు, మరియు పైన పేర్కొన్న సూత్రాలు విడిచిపెట్టబడినప్పుడు, అపశకునపు ఆనందాలు మరియు సౌకర్యాలచే పోషించబడి, ప్రేరేపించబడి, కొన్ని ఆహ్లాదకరమైన ఊహలచే ఉత్తేజపరచబడి, తేజోదూతగా రూపాంతరం చెందిన సాతానుచే ప్రభావితులై ఉన్నప్పుడు, వారి ఆత్మాభిమానం, వారి సంతోషకరమైన పరిస్థితులపై వారికున్న నమ్మకం పర్వతాలంత ఉన్నతంగా, బలంగా, మరియు తుఫానులా తీవ్రంగా ఉండటంలో మనం ఏమాత్రం ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు.
ఒకసారి ఒక కపటి ఈ విధంగా ఒక తప్పుడు నిరీక్షణలో స్థిరపడినప్పుడు, నిజమైన పరిశుద్ధులు తరచుగా సందేహించడానికి కారణమయ్యే, తన నిరీక్షణను ప్రశ్నించేలా చేసే విషయాలు అతనికి ఉండవు; ఎందుకంటే, మొదటిదిగా, అతనికి ఆ జాగ్రత్త స్వభావం, నిశ్చయమైన పునాది యొక్క అపారమైన ప్రాముఖ్యతను గూర్చిన గొప్ప అవగాహన, మరియు మోసపోతానేమోనన్న భయం ఉండవు. నిజమైన పరిశుద్ధులకు లభించే ఓదార్పులు జాగరూకతను, జాగ్రత్తను, మరియు అనంత పరిశుద్ధుడు, నీతిమంతుడు, సర్వజ్ఞుడు అయిన న్యాయాధిపతి ఎదుట నిలబడటం ఎంత గొప్ప విషయమో అనే స్పష్టమైన అవగాహనను పెంచుతాయి. కానీ తప్పుడు ఓదార్పులు ఈ విషయాలను అంతం చేసి, మనస్సును భయంకరంగా మొద్దుబారుస్తాయి. రెండవదిగా, నిజమైన పరిశుద్ధునికి ఉండే తన అంధత్వం గురించిన జ్ఞానం, తన హృదయం యొక్క మోసపూరిత స్వభావం, మరియు తన గ్రహణశక్తిపై ఉండే నీచమైన అభిప్రాయం కపటికి ఉండవు. తప్పుడు ఆవిష్కరణలు మరియు అనురాగాలతో మోసగించబడిన వారు,
28 "కొంతమంది విశ్వాసుల విషయంలో, విశ్వాస కార్యము దాని పైకొమ్మల మీద ధన్యమైన నిశ్చయత అనే పూర్తిగా పండిన ఫలాలను ఇస్తుందా?
ఇదిగో, పరిశుద్ధపరచబడని వారిలో దేవునియందు తమకు భాగ్యము కలదన్న బలమైన విశ్వాసము, ఉన్నతమైన నమ్మకాలు కొన్నిసార్లు కనబడును! అవును, ఈ తప్పుడు నిశ్చయత ఎంత బలంగా ఉంటుందంటే, వారు ధైర్యంగా దేవుని తీర్పు సింహాసనం వద్దకు వెళ్లి, అక్కడ దానిని సమర్థించుకోవడానికి సాహసిస్తారు. దేవుని ఆత్మ, నిశ్చయత కలిగిన విశ్వాసి యొక్క హృదయాన్ని వర్ణనాతీతమైన ఆనందముతోను, మహిమతోను నింపి, దాని ప్రథమ ఫలములలో విశ్వాసము ద్వారా అతనికి పరలోకపు పూర్వానుభూతిని లేదా ముందస్తు రుచిని అనుగ్రహిస్తుందా?
మతభ్రష్టులలో ఇది కనబడుతుందని అపొస్తలుడు ఊహించినది దీనికి ఎంత దగ్గరగా వస్తుందో కదా!"—ఫ్లేవెల్ యొక్క 'హస్బెండ్రీ స్పిరిచువలైజ్డ్', అధ్యాయం 12.
XI. తమ వెలుగు మరియు అవగాహన గురించి ఎల్లప్పుడూ మితిమీరిన అహంకారం కలిగి ఉండటం అనేది, వారి అనురాగాలు సరైనవని గానీ, లేదా అవి తప్పు అని గానీ సూచించదు. మూడవదిగా, సైతాను ఒక నిజమైన పరిశుద్ధుని నిరీక్షణను దెబ్బతీసినట్లుగా, కపటి యొక్క నిరీక్షణను దెబ్బతీయడు. సైతాను ఒక నిజమైన క్రైస్తవ నిరీక్షణకు గొప్ప శత్రువు, ఎందుకంటే అది దానిని కలిగివున్నవానికి గొప్ప ఓదార్పును ఇస్తుంది కాబట్టి మాత్రమే కాదు, అది పవిత్రమైన, పరలోక సంబంధమైన స్వభావం కలిగి, హృదయంలో కృపను పెంపొందించడానికి మరియు పోషించడానికి ఎంతగానో దోహదపడుతుంది, మరియు క్రైస్తవ జీవితంలో కఠినత్వానికి, శ్రద్ధకు గొప్ప ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తుంది కాబట్టి కూడా. కానీ అతను కపటి యొక్క నిరీక్షణకు శత్రువు కాదు, ఎందుకంటే అది అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా దానిని కలిగివున్నవానిపై సైతానుకు ఆసక్తిని కలిగిస్తుంది. ఒక కపటి తాను బ్రతికినంత కాలం ఎటువంటి వ్యతిరేకత లేకుండా తన నిరీక్షణను నిలుపుకోగలడు, సైతాను దానిని ఎన్నడూ భంగపరచడు, లేదా భంగపరచడానికి ప్రయత్నించడు. కానీ బహుశా సైతాను చేత తన నిరీక్షణ దెబ్బతినని నిజమైన క్రైస్తవుడు ఎవరూ లేరు. ఆయన దేవుని కుమారుడో కాదో అనే విషయంలో సాతాను స్వయంగా క్రీస్తుపైనే దాడి చేశాడు: మరియు సేవకుడు తన యజమాని కంటే గొప్పవాడు కాదు, శిష్యుడు తన ప్రభువు కంటే గొప్పవాడు కాదు; ఈ లోకంలో అత్యంత ఆధిక్యత పొందిన శిష్యునికి, తన యజమాని వలె ఉండటమే చాలు. నాలుగవది, అబద్ధపు నిరీక్షణ గలవానికి, పరిశుద్ధునికి ఉన్నట్లుగా తన సొంత భ్రష్టత్వాలను చూసే దృష్టి ఉండదు. ఒక నిజమైన క్రైస్తవునికి, ఒక వేషధారితో పోలిస్తే, తన హృదయంతోను మరియు దాని భ్రష్టత్వాలతోను పది రెట్లు ఎక్కువ పని ఉంటుంది: మరియు అతని హృదయం మరియు ఆచరణ యొక్క పాపాలు వాటి నల్లదనంలో అతనికి కనిపిస్తాయి; అవి భయంకరంగా కనిపిస్తాయి; మరియు అటువంటి భ్రష్టత్వంతో ఏ కృప అయినా ఎలా పొందికగా ఉండగలదో, లేదా అటువంటి హృదయంలో ఎలా ఉండగలదో అనేది తరచుగా చాలా రహస్యమైన విషయంగా కనిపిస్తుంది. కానీ ఒక అబద్ధపు నిరీక్షణ భ్రష్టత్వాన్ని దాచిపెడుతుంది, దానిని పూర్తిగా కప్పివేస్తుంది, మరియు వేషధారి తన దృష్టిలో తాను పరిశుభ్రంగా మరియు ప్రకాశవంతంగా కనిపిస్తాడు.
రెండు రకాల కపటవేషధారులు ఉన్నారు: మొదటి రకం వారు తమ బాహ్య నైతికత మరియు బయటి మతం ద్వారా మోసపోతారు; వీరిలో చాలామంది నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సిద్ధాంతంలో తమను తాము ఆర్మీనియన్లుగా చెప్పుకుంటారు. రెండవ రకం వారు, తప్పుడు ప్రకటనలు మరియు ఉన్నతి ద్వారా మోసపోతారు; వీరు తరచుగా క్రియలను, మనుషుల సొంత నీతిని తక్కువ చేసి మాట్లాడతారు, మరియు ఉచిత కృప గురించి ఎక్కువగా ప్రస్తావిస్తారు; కానీ అదే సమయంలో, తమ ప్రకటనలను మరియు తమ వినయాన్ని నీతిగా మలుచుకొని, వాటితో తమను తాము ఆకాశమంత ఎత్తుకు హెచ్చించుకుంటారు. పదిమంది కన్యకల ఉపమానానికి మిస్టర్ షెపర్డ్ ఇచ్చిన వివరణలో, ఈ రెండు రకాల కపటవేషధారులను ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన మరియు సువార్త సంబంధమైన కపటవేషధారులు అని వేరు చేసి చూపిస్తారు; మరియు తరచుగా రెండవ రకం వారిని అత్యంత చెడ్డవారిగా పేర్కొంటారు. మరియు రెండవ రకం వారు సాధారణంగా తమ నిరీక్షణ విషయంలో అత్యంత ధీమాతో ఉంటారని, మరియు దాని నుండి బయటకు తీసుకురాబడటం కూడా అత్యంత కష్టమని స్పష్టమవుతోంది: నా జీవితంలో అలాంటి ఒక్కరు కూడా మోసపోకుండా ఉండటాన్ని నేను దాదాపుగా చూడలేదు. వారిలో చాలామంది యొక్క విశ్వాసానికి ప్రధాన కారణాలు, ఇటీవలి కాలంలో భవిష్యత్తు సంఘటనల గురించి చాలామందికి కలిగినటువంటి అవే రకమైన ప్రేరణలు మరియు ప్రత్యక్షతలు (కొన్నిసార్లు లేఖన వచనాలతో, కొన్నిసార్లు లేకుండా) ఉన్నాయి; తమ మంచి స్థితికి సంబంధించిన ఈ ప్రేరణలను వారు ఆత్మ సాక్ష్యమని పిలుస్తున్నారు; కానీ ఆత్మ సాక్ష్యం యొక్క స్వభావాన్ని వారు పూర్తిగా తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు, ఈ విషయాన్ని నేను తర్వాత చూపిస్తాను. ఇతర విషయాల గురించి దర్శనాలు మరియు ప్రేరణలు పొందిన వారికి, సాధారణంగా వారు కోరుకునే మరియు ఇష్టపడే విషయాలను వెల్లడి చేయడమే జరిగింది: అటువంటి విషయాలకు శ్రద్ధ చూపే వ్యక్తులకు, వారి స్వంత నిత్య రక్షణ గురించి కూడా అవే రకమైన దర్శనాలు లేదా అనుభూతులు కలగడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. వారి పాపాలు క్షమించబడ్డాయని, వారి పేర్లు జీవగ్రంథంలో వ్రాయబడ్డాయని, వారు దేవుని దృష్టిలో అత్యంత అనుగ్రహవంతులుగా ఉన్నారని మొదలైనవి వారికి వెల్లడి చేయబడతాయి. ప్రత్యేకించి, తమ ఎన్నికకు మరియు రక్షణకు సంబంధించిన సాక్ష్యాన్ని అత్యంత నిశ్చయమైన మరియు మహిమాన్వితమైన సాక్ష్యంగా భావించి, దాని కోసం వారు ఈ విధంగా తీవ్రంగా వెదికుతున్నప్పుడు, ఆశిస్తున్నప్పుడు మరియు ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు ఇలా జరుగుతుంది. అటువంటి ప్రేరణలు పొందినప్పుడు, వారు తమ పాపాలను క్షమించేవారని మరియు తమ పేర్లను జీవగ్రంథంలో వ్రాసేవారని, వారు దేవుని దృష్టిలో అత్యంత అనుగ్రహవంతులుగా ఉంటారని మొదలైనవి వారికి వెల్లడి చేయబడతాయి.
XI. వారి మంచి స్థితిని గూర్చి తమకు ఒక ప్రత్యక్షత కలిగిందని వారు భావించడం, దానిపై వారిలో అత్యున్నతమైన విశ్వాసాన్ని రేకెత్తిస్తుంది. ఇది వారి అనురాగాలు సరైనవని గానీ, లేదా అవి తప్పు అని గానీ సూచించదు. ప్రేరణల ద్వారా మరియు ఊహాజనిత ప్రత్యక్షతల ద్వారా నడిపించబడేవారు అత్యంత విశ్వాసంతో ఉంటారని విస్తారమైన అనుభవం ద్వారా తెలుస్తుంది: గొప్ప యెహోవా తమకు ఫలానా విషయాలను ప్రకటించాడని వారు భావిస్తారు; మరియు ఆయన ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం ఉండటం వలన, బలమైన విశ్వాసమే అత్యున్నత సద్గుణం. అందువల్ల, "నాకు ఫలానా విషయం తెలుసు—నాకు నిశ్చయంగా తెలుసు—నాకు ఒక ఉనికి ఉన్నంత నిశ్చయత నాకు ఉంది" మరియు అలాంటి మాటలు చెప్పడానికి వారు ధైర్యం చేస్తారు; మరియు వారు ఆ విషయంలో ఎలాంటి వాదనను, విచారణను తృణీకరిస్తారు. అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా, తాము దేవుని ప్రియమైన పిల్లలమని, ఆయన అనుగ్రహంలో ప్రపంచంలోని చాలామంది కంటే ప్రత్యేకులమని భావించడం వంటి, వారి ఆత్మప్రేమకు మరియు గర్వానికి ఎంతగానో సరిపోయే, వారికి ఎంతో ప్రీతికరమైన ముద్రలు మరియు ప్రేరణలు వారిని బలంగా విశ్వాసంలో ఉంచుతాయని సులభంగా వివరించవచ్చు; ప్రత్యేకించి వారి ప్రేరణలు మరియు ప్రత్యక్షతలతో పాటు, వారు కృప యొక్క అత్యున్నత అభ్యాసాలుగా భావించే ఉన్నతమైన అనురాగాలు ఉన్నప్పుడు ఇది మరింత నిజం. వారిని ఆవరించిన తీవ్రమైన ఉద్రేకం వలన, ప్రాపంచికమైన దాని కొరకు ఒక గాఢమైన కోరికను కలిగియున్న అనేకమంది వ్యక్తుల గురించి నాకు తెలుసు; వారు తాము కోరుకున్నది నెరవేరాలని తీవ్రంగా ప్రయత్నిస్తూ, ఆ విషయంలో గొప్ప కష్టాలను మరియు అనేక నిరుత్సాహాలను ఎదుర్కొన్నారు, కానీ చివరికి, తాము కోరినది పొందుతామనే ఒక ప్రేరణను, లేదా అది ఒక దైవ ప్రకటన అని భావించబడిన దానిని పొందారు; మరియు వారు దానిని సర్వోన్నతుని నుండి వచ్చిన ఖచ్చితమైన వాగ్దానంగా భావించారు, ఇది, దానికి విరుద్ధంగా వారిని ఒప్పించడానికి ఉన్న అన్ని రకాల హేతువులకు మరియు వారికి వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తున్న అన్ని సంఘటనలకు వ్యతిరేకంగా, వారిని అత్యంత హాస్యాస్పదమైన విశ్వాసంలో ముంచింది. మరియు తమ రక్షణను వెదకుచున్న వ్యక్తులు కూడా ఇలాంటి మోసపూరిత ప్రేరణలచే మోసగించబడి, అదే విధంగా దానిపై విశ్వాసం పొందకుండా నిరోధించేది ఏదీ లేదు.
మిస్టర్ షెపర్డ్ సువార్త సంబంధమైన కపటవేషధారులు అని పిలిచే ఈ రకమైన అనేకమంది కపటవేషధారుల విశ్వాసం, తాము రాజులమని అనుకునే కొంతమంది పిచ్చివాళ్ళ విశ్వాసం లాంటిది; వారు అన్ని రకాల హేతువులకు మరియు సాక్ష్యాలకు వ్యతిరేకంగా దానిని నిలబెట్టుకుంటారు. మరియు ఒక విధంగా, ఇది నిజమైన కృపా నిశ్చయత కంటే చాలా కదలనిది; ఆత్మను పవిత్రమైన స్థితిలో ఉంచి, కృపను సజీవంగా ఆచరించినప్పుడే నిజమైన నిశ్చయత నిలబడుతుంది. ఒకవేళ క్రైస్తవునిలో కృపా కార్యాలు బాగా క్షీణించి, అతను నిర్జీవమైన స్థితిలోకి జారిపోతే, అతను తన నిశ్చయతను కోల్పోతాడు: కానీ ఈ రకమైన కపటవేషధారుల విశ్వాసం పాపం వలన కదిలించబడదు; వారు (కనీసం వారిలో కొందరైనా) అత్యంత భ్రష్టమైన స్థితులలో మరియు దుష్ట మార్గాలలో తమ నిరీక్షణలోని ధైర్యాన్ని నిలబెట్టుకుంటారు; ఇది వారి భ్రమకు కచ్చితమైన సాక్ష్యం.29
29 మిస్టర్ షెపర్డ్ దానిని "దుష్కార్యములచేత అంతరాయం కలగని, భంగం కాని అహంకారపూరితమైన శాంతి" అని వర్ణిస్తారు. మరియు "చెడు స్వభావాలు, కోరికలు వెల్లువెత్తే ఆ హృదయంలో ఆత్మ నిట్టూర్పు విడుస్తుంది గానీ, గానం చేయదు" అని అంటారు.
మరియు "అటువంటి మనస్తత్వములో ఉన్న మనుష్యులు, ప్రభువు యొక్క కరుణను నమ్ముచున్నామనే నెపముతో, ఆత్మ యొక్క ఓదార్పును పొందుచున్నట్లు కనబడుచు, తమ వేషధారణను అనుమానించనట్లు కనిపించినప్పటికీ; వారు లోకము యొక్క శిక్షను తప్పించుకోలేరు";
పదిమంది కన్యకల ఉపమానం, భాగం I. పే. 139. ఒక దుష్టుని శాంతికి, ఒక భక్తిపరుని శాంతికి మధ్య తేడాను గుర్తించగల ఒక అంశంగా డా. అమేస్ దీనిని గురించి ప్రస్తావిస్తారు, "ఒక దుష్టుడు భక్తి, నీతి విధులను నిర్వర్తించినా, నిర్వర్తించకపోయినా అతని శాంతి కొనసాగుతుంది; ప్రకృతికే భయంకరంగా కనిపించే నేరాలకు దూరంగా ఉన్నంత వరకు." మనస్సాక్షికి సంబంధించిన విషయాలు, గ్రంథాలయం III. అధ్యాయం vii.
XI. భావోద్వేగాలు సరైనవని గానీ, లేదా అవి తప్పు అని గానీ చెప్పడానికి అది ఏమాత్రం సూచన కాదు, ఎందుకంటే… మరియు ఇక్కడ నేను గమనించకుండా ఉండలేకపోతున్నాను, ప్రజలకు తరచుగా బోధించబడే కొన్ని సిద్ధాంతాలు ఉన్నాయి, వాటిని తరచుగా బోధించే దానికంటే ఎక్కువ జాగ్రత్తతో మరియు వివరణతో అందించాల్సిన అవసరం ఉంది; ఎందుకంటే, చాలామంది వాటిని అర్థం చేసుకున్న విధానం వల్ల, అవి కపటవేషధారుల యొక్క ఈ భ్రమను మరియు తప్పుడు విశ్వాసాన్ని స్థిరపరచడానికి ఎంతగానో దోహదపడతాయి. నేను ప్రస్తావిస్తున్న సిద్ధాంతాలు ఏవంటే, "క్రైస్తవులు దృష్టితో కాక, విశ్వాసంతో జీవించడం; చీకటిలో ఆయనను నమ్మడం ద్వారా దేవునికి మహిమను ఇవ్వడం; అనుభవాలపై కాక, క్రీస్తుపై ఆధారపడి జీవించడం; తమ మంచి స్వభావాన్ని తమ విశ్వాసానికి పునాదిగా చేసుకోకపోవడం:" ఇవి సరిగ్గా అర్థం చేసుకుంటే నిజంగా శ్రేష్ఠమైన మరియు ముఖ్యమైన సిద్ధాంతాలే, కానీ చాలామంది వాటిని అర్థం చేసుకున్న విధానం వల్ల అవి చెడిపోయినవి మరియు వినాశకరమైనవి. లేఖనం దృష్టితో కాక, విశ్వాసంతో జీవించడం లేదా నడవడం గురించి ఈ క్రింది విధంగా తప్ప మరే విధంగానూ మాట్లాడదు, అనగా, విశ్వాసానికి వస్తువులైన మరియు కనబడని నిత్య విషయాల పట్ల గౌరవంతో నడిపించబడటం, కనబడే తాత్కాలిక విషయాల పట్ల గౌరవంతో కాదు; మరియు మన భౌతిక కన్నులతో ఎన్నడూ చూడని, బయలుపరచబడిన విషయాలను నమ్మడం; మరియు వాగ్దానం చేయబడిన వాటిని ఇంకా చూడకుండా లేదా అనుభవించకుండా, లేదా అవి ఎలా నెరవేరుతాయో మార్గం తెలియకుండా, భవిష్యత్తు వాగ్దానంపై విశ్వాసంతో జీవించడం. దృష్టికి విరుద్ధంగా విశ్వాసం గురించి మాట్లాడే లేఖనాలను పరిశీలించే ఎవరికైనా ఇది సులభంగా స్పష్టమవుతుంది; ఉదాహరణకు 2 కొరింథీ. 4:18, and 5:7, హెబ్రీ. 11:1, 8, 13, 17, 27, 29, Rom. 8:24, John 20:29. కానీ ఈ సిద్ధాంతాన్ని చాలామంది అర్థం చేసుకున్న ప్రకారం, క్రైస్తవులు ఆత్మీయ దృష్టి లేదా వెలుగు లేకుండా, వారు చీకటితో నిండిన నిర్జీవమైన స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, మరియు ప్రస్తుతానికి వారికి ఎటువంటి ఆత్మీయ అనుభవాలు లేదా ఆవిష్కరణలు లేనప్పటికీ, క్రీస్తును గట్టిగా విశ్వసించి నమ్మాలి. మరియు ఈ విధంగా చీకటిలో ఉన్నవారు, చీకటి నుండి వెలుగులోకి వచ్చి విశ్వసించడం నిజంగా వారి కర్తవ్యం. కానీ వారు ఇంకా ఆత్మీయ వెలుగు లేదా దృష్టి లేకుండా ఉన్నప్పుడే, ధైర్యంగా విశ్వసించి నమ్మాలి అనేది లేఖన విరుద్ధమైన మరియు అసంబద్ధమైన సిద్ధాంతం. క్రీస్తును ఆత్మీయంగా చూడటంపై ఆధారపడని, క్రీస్తుపై లేదా దేవుని కార్యంపై అటువంటి విశ్వాసం గురించి లేఖనానికి తెలియదు. నిత్యజీవానికి అర్హతను ఇచ్చే క్రీస్తును విశ్వసించడమే "కుమారుని చూచి, ఆయనయందు విశ్వాసముంచడం".
వ్యక్తులు "అద్దంలో చూచినట్లు ప్రభువు మహిమను చూచి, యేసు క్రీస్తు ముఖములో దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానమును కలిగియున్న" కన్నా మించి క్రీస్తుయందు నిజమైన విశ్వాసం ఎన్నడూ ప్రదర్శించబడదు.
2 కొరింథీ. 3:18, and 4:6. "దేవుని స్వరూపియైన క్రీస్తు మహిమగల సువార్త వెలుగు ఎవరి మనస్సులలో ప్రకాశించదో, వారు నమ్మరు," 2 కొరింథీ. 4:5. ఆత్మ సంబంధమైన వెలుగు లేని ఆ విశ్వాసం, వెలుగు సంబంధుల మరియు పగటి సంబంధుల విశ్వాసం కాదు; అది చీకటి సంబంధుల అహంకారం. అందువల్ల, ఎలాంటి ఆత్మ సంబంధమైన వెలుగు లేదా దృష్టి లేకుండా వారిని నమ్మమని ఒత్తిడి చేయడం, చీకటి అధిపతి యొక్క భ్రమలను ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి ఎంతగానో దోహదపడుతుంది.
మనుషులు కొంత ఆధ్యాత్మిక వెలుగు లేకుండా విశ్వాసాన్ని ప్రదర్శించలేకపోవడమే కాకుండా, వారికి ఆధ్యాత్మిక వెలుగు ఉన్నంత మేరకే విశ్వాసాన్ని ప్రదర్శించగలరు. మనుషులు దేవుణ్ణి తెలుసుకున్నంత వరకే ఆయనను నమ్ముతారు; మరియు ఆయన పరిపూర్ణతను, విశ్వసనీయతను వారు ప్రత్యక్షంగా చూసేంత వరకు ఆయనపై ఒక్క అడుగు కూడా విశ్వాసాన్ని ప్రదర్శించలేరు. అలాగే, వారు దైవకృపతో కూడిన మానసిక స్థితిలో ఉన్నంత వరకు దేవునిపై నమ్మకాన్ని ప్రదర్శించలేరు. నిర్జీవమైన శారీరక మానసిక స్థితిలో ఉన్నవారు నిస్సందేహంగా దేవునిపై నమ్మకం ఉంచాలి; ఎందుకంటే అది వారి చెడు మానసిక స్థితి నుండి బయటకు వచ్చి దేవుని వైపు తిరగడంతో సమానం; కానీ మనుషులు దైవకృపతో కూడిన మానసిక స్థితిలో లేనప్పటికీ, దేవునిపై ధైర్యంగా నమ్మకం ఉంచి, వారి నిరీక్షణను, శాంతిని నిలబెట్టుకునేలా వారిని ప్రోత్సహించాలి.
XI. అనురాగాలు సరైనవని గానీ, లేదా అవి తప్పు అని గానీ చెప్పడానికి అది ఏమాత్రం సూచన కాదు; అలా ఉండటం అనేది, వారిని దేవునిపై విశ్వాసం ఉంచమని గట్టిగా ప్రోత్సహించడంతో సమానం, కానీ కృపాయుతమైన విశ్వాసంతో కాదు: మరి అది దుష్టమైన అహంకారం తప్ప మరేమిటి? కృపాయుతమైన అభ్యాసాలు గానీ, స్పష్టమైన క్రైస్తవ అనుభవాలు గానీ లేనప్పుడు మనుష్యులు దేవునిపై బలమైన లేదా సజీవమైన విశ్వాసం కలిగి ఉండటం ఎంత అసాధ్యమో, కృపాయుతమైన అభ్యాసాలు లేకుండా వారు కృపాయుతమైన అభ్యాసాలలో ఉండటం కూడా అంతే అసాధ్యం.
చీకటిలో ఉన్నప్పుడు దేవుని ప్రజలు ఆయనను నమ్మడం వారి కర్తవ్యం అనేది నిజం. వారు ఇంకా చీకటిలోనే ఉన్నప్పటికీ, ఆ అర్థంలో, ఆయన సంరక్షణకు సంబంధించిన అంశాలు అంధకారంగా ఉన్నప్పుడు, దేవుడు వారిని విడిచిపెట్టాడని, వారి ప్రార్థనలను వినలేదని అనిపించినప్పుడు, అనేక మేఘాలు కమ్ముకుని, అనేకమంది శత్రువులు వారిని చుట్టుముట్టి, వారిని మింగివేస్తామేమోనని భయంకరంగా బెదిరిస్తున్నట్లు అనిపించినప్పుడు, దైవసంబంధమైన సంఘటనలన్నీ వారికి వ్యతిరేకంగా ఉన్నట్లు అనిపించినప్పుడు, అన్ని పరిస్థితులు దేవుని వాగ్దానాలు నెరవేరడం కష్టతరం చేస్తున్నట్లు అనిపించినప్పుడు, మరియు దేవుడు తన వాక్యాన్ని ఏ విధంగా నెరవేర్చగలడో మనం చూడలేనప్పుడు, ఆయనను కంటికి కనిపించకుండానే నమ్మవలసి వచ్చినప్పుడు వారు ఆయనను నమ్మాలి. కాబట్టి, దేవుని వాక్యం తప్ప మిగతావన్నీ అది అసంభవం అనిపించేలా చేస్తాయి, అందువల్ల ప్రజలు విశ్వసిస్తే, వారు నిరాశలోనూ నిరీక్షించాలి. ఈ విధంగానే ప్రాచీన పితృపురుషులు, యోబు, కీర్తనకారుడు, యిర్మీయా, దానియేలు, షద్రక్, మెషెక్, అబెద్నెగో మరియు అపొస్తలుడైన పౌలు చీకటిలో దేవునిపై నమ్మకం ఉంచి ఆయనకు మహిమను తెచ్చారు. మరియు హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రికలోని పదకొండవ అధ్యాయంలో అటువంటి మహిమాన్వితమైన, విజయవంతమైన విశ్వాసానికి సంబంధించిన అనేక ఉదాహరణలు మనకు కనిపిస్తాయి. అయితే, ఆత్మీయ దృష్టి లేకుండా దేవునిపై నమ్మకం ఉంచి, అదే సమయంలో మృతమైన మరియు శారీరకమైన స్థితిలో ఉండటానికి, దీనికి ఎంత తేడా ఉంది!
ఒక విధంగా ఆత్మలోకి ఆత్మీయ వెలుగు ప్రవేశించి, మరో విధంగా ప్రవేశించకపోవడం అనే విషయం కూడా ఉంది; అలాగే, పరిశుద్ధులు కొన్ని రకాల అనుభవాలు లేనప్పుడు కూడా దేవునిపై విశ్వాసం ఉంచడం, మరియు తమ మంచి స్థితిని తెలుసుకోవడం అనే విషయం కూడా ఉంది. ఉదాహరణకు, వారు దేవుని సంపూర్ణతను, విశ్వసనీయతను స్పష్టంగా చూడగలిగి, ఆయనపై నమ్మకంగా విశ్వాసం ఉంచి, తాము ఆయన పిల్లలమని తెలుసుకోగలరు; అదే సమయంలో, ఇతర సమయాల్లో ఉన్నట్లుగా ఆయన ప్రేమను గూర్చిన స్పష్టమైన, మధురమైన భావనలు వారికి కలగకపోవచ్చు: ఎందుకంటే, క్రీస్తు తన చివరి శ్రమల సమయంలో కూడా ఇలాగే ఉన్నారు. మరియు వారు తమ మంచి స్థితి పట్ల సంతృప్తి చెందనప్పుడు కూడా, దేవుని సార్వభౌమత్వం, పరిశుద్ధత, మరియు సంపూర్ణ సంపూర్ణతను గూర్చి చాలా వరకు చూడగలిగి, ఆయనకు నిశ్శబ్దంగా లోబడటానికి, మరియు దేవుని పరిపూర్ణతపై మధురమైన, అత్యంత ప్రోత్సాహకరమైన నిరీక్షణను కలిగి ఉండటానికి వీలు కల్పించుకోవచ్చు. కానీ, ఆత్మీయ వెలుగు లేదా అనుభవం లేకుండా దేవునిపై నమ్మకంగా విశ్వాసం ఉంచడానికి, ఈ విషయాలకు ఎంత తేడా ఉంది!
ఎటువంటి అనుభవం లేకుండా, చాలా దుస్థితిలో ఉన్నప్పుడు కూడా, వ్యక్తులు విశ్వాసంతో జీవించాలని పట్టుబట్టే వారి విశ్వాస భావనలు కూడా చాలా అసంబద్ధమైనవి. వారి దృష్టిలో విశ్వాసం అంటే, తాము మంచి స్థితిలో ఉన్నామని నమ్మడం. అందువల్ల, వారు ఏ స్థితిలో ఉన్నా, ఎన్ని దుష్కార్యాలు చేసినా, తమ స్థితిని గూర్చి సందేహించడాన్ని ఒక ఘోరమైన పాపంగా పరిగణిస్తారు; ఎందుకంటే అది అవిశ్వాసమనే మహా ఘోర పాపం; మరియు, తనకు అతి తక్కువ వెలుగు గానీ, అనుభవం గానీ ఉన్నప్పుడు, అంటే తాను అత్యంత దుస్థితిలో, అత్యంత చెడ్డ స్థితిలో ఉన్నప్పుడు కూడా, తన మంచి స్థితిపై నిరీక్షణను అత్యంత దృఢంగా, నిశ్చలంగా నిలబెట్టుకునేవాడే ఉత్తముడు, దేవుణ్ణి అత్యధికంగా గౌరవించేవాడు; ఎందుకంటే, నిజానికి, అది అతడు విశ్వాసంలో బలవంతుడని, దేవునికి మహిమను ఇస్తున్నాడని, నిరీక్షణ లేనిచోట కూడా నిరీక్షణతో నమ్ముతున్నాడని చెప్పడానికి ఒక సూచన. కానీ, విశ్వాసం గురించిన ఈ భావనను వారు ఏ బైబిల్ నుండి నేర్చుకున్నారు?
XI. ఒక వ్యక్తి తాను మంచి స్థితిలో ఉన్నానని నిశ్చయముగా నమ్ముట వలన, అనురాగాలు సరైనవని గాని, అవి తప్పు అని గాని సూచించదు.30 ఇదే విశ్వాసమైతే, పరిసయ్యులు అత్యున్నతమైన విశ్వాసాన్ని కలిగియుంటిరి; వారిలో కొందరు పరిశుద్ధాత్మకు విరోధముగా క్షమించరాని పాపము చేసిరి అని క్రీస్తు బోధించుచున్నాడు. మనుష్యులు మంచి స్థితిలోకి తీసుకురాబడేది విశ్వాసమేనని లేఖనం సూచిస్తుంది; కాబట్టి అది, తాము ఇప్పటికే మంచి స్థితిలో ఉన్నామని నమ్మడంతో సమానం కాదు. వ్యక్తులు తాము మంచి స్థితిలో ఉన్నామని నమ్మడంలోనే విశ్వాసం ఉందని భావించడం, ఒక వ్యక్తికి విశ్వాసం ఉందని నమ్మడంలో గాని, లేదా తాను నమ్ముతున్నానని నమ్మడంలో గాని విశ్వాసం ఉందని భావించడంతో సమానం.
నిజానికి, తమ మంచి స్థితిని గూర్చి సందేహించే వ్యక్తులు, అనేక విధాలుగా అవిశ్వాసం నుండి ఉత్పన్నం కావచ్చు.
అది అవిశ్వాసం వలన కావచ్చు, లేదా వారికి విశ్వాసం ఎంత తక్కువగా ఉందంటే, వారి మంచి స్థితికి సంబంధించిన సాక్ష్యం కూడా చాలా తక్కువగా ఉండటం వలన కావచ్చు: ఒకవేళ వారికి విశ్వాస క్రియల గురించి మరింత అనుభవం, తద్వారా కృపా కార్యాల గురించి మరింత అనుభవం కలిగి ఉంటే, వారి స్థితి మంచిదని వారికి మరింత స్పష్టమైన సాక్ష్యం లభించేది; తద్వారా వారి సందేహాలు తొలగిపోయేవి. ఇక, వారి స్థితిపై వారికున్న సందేహం ఈ విధంగా అవిశ్వాసం నుండి రావచ్చు, ఎందుకంటే వారిలో కృపా కార్యానికి మంచి సాక్ష్యాలుగా అనేక విషయాలు ఉన్నప్పటికీ, తాము నిజంగా దేవుని అనుగ్రహ స్థితిలో ఉన్నామో లేదో అని వారు తీవ్రంగా సందేహిస్తారు. ఎందుకంటే, అంతటి అపాత్రులు తామేనని, మరియు దేవునికి తమపై కోపం తెప్పించడానికి తామే ఎంతో చేశామని వారు భావిస్తారు. అటువంటి సందర్భంలో వారి సందేహాలు అవిశ్వాసం నుండి పుడతాయి, ఎలాగైతే దేవుని కృప యొక్క అనంతమైన ఐశ్వర్యంపైనా, మరియు పాపులలో అగ్రగణ్యుడైన వానికి క్రీస్తు చాలుననే భావన, దానిపై ఆధారపడటంలో తగినంత పరిజ్ఞానం లేకపోవడం వలన అవి పుడతాయో. దేవుడు తమతో వ్యవహరించే మర్మం కారణంగా వారు తమ స్థితిపై సందేహించినప్పుడు కూడా అవి అవిశ్వాసం నుండి రావచ్చు; వారు అటువంటి అనుగ్రహాలను తమ పట్ల దేవుని అనుగ్రహంతో సమన్వయం చేసుకోలేనప్పుడు; లేదా దైవ సంకల్పం దృష్ట్యా ఆ వాగ్దానాలు నెరవేరడం అసంభవంగా కనిపించడం వల్ల, మరియు మార్గంలో ఉన్న కష్టాలు అనేకం మరియు గొప్పవి కావడం వల్ల, ఆ వాగ్దానాలలో తమకు ఏమైనా భాగం ఉందో లేదో అని సందేహించినప్పుడు. తమ శక్తికి అనంతంగా అతీతమైన దేవుని సర్వశక్తి, మరియు ఆయన జ్ఞానం, వివేకంపై ఆధారపడలేకపోవడం వల్ల అటువంటి సందేహం పుడుతుంది. అయినప్పటికీ, అటువంటి వ్యక్తులలో, వారి అవిశ్వాసం మరియు తమ స్థితిపై వారికున్న సందేహం ఒకటే కాదు; ఒకటి మరొకదాని నుండి పుట్టినప్పటికీ.
పైన పేర్కొన్న చివరి కారణాల వంటి వాటిపై తమ స్థితిని సందేహించినందుకు వ్యక్తులు ఎంతగానో నిందించబడవచ్చు; మరియు తమ స్థితి యొక్క మంచితనానికి సాక్ష్యంగా నిలిచే కృప, మరియు దాని ప్రస్తుత అభ్యాసాలు, అనుభవాలు వారికి ఇక లేనందుకు కూడా వారు నిందించబడవచ్చు: మనుషులు నిస్సందేహంగా నిర్జీవమైన, శారీరకమైన శరీరధారణలో ఉన్నందుకు నిందించబడతారు; కానీ వారు అటువంటి శరీరధారణలో ఉన్నప్పుడు, మరియు కృపా అభ్యాసాల యొక్క స్పష్టమైన అనుభవం వారికి లేకపోగా, దానికి విరుద్ధంగా,