పన్నెండవ అధ్యాయం: శిలువ

1. మనకు ఇష్టమున్నా లేకపోయినా, మనం సిలువ నుండి తప్పించుకోలేము. మనం క్రీస్తు సిలువను మోయకపోతే, లోక సిలువను మోయవలసి వస్తుంది. మొదట క్రీస్తు సిలువ బరువైనదిగాను, లోక సిలువ తేలికైనదిగాను అనిపించవచ్చు; కానీ అనుభవం చూపిస్తున్నదేమిటంటే, వాస్తవానికి లోక సిలువ బరువైనది మరియు దానిని మోయడం వలన కలిగే పర్యవసానం, రోమన్ సామ్రాజ్య కాలంలో జరిగినట్లుగా, ఒక బానిస మరణమే. కానీ క్రీస్తు తన సిలువను మహిమగా మార్చాడు. పూర్వం సిలువ అవమానానికి, మరణానికి చిహ్నంగా ఉండేది; ఇప్పుడు అది విజయాన్ని, జీవాన్ని సూచిస్తుంది. సిలువను మోసేవారు, ఆ సిలువ తమను మోసి, సురక్షితంగా తమ గమ్యస్థానానికి తీసుకువెళుతుందని అనుభవం ద్వారా తెలుసుకుంటారు. కానీ ఈ లోక సిలువ మనల్ని కిందికి లాగి, నాశనానికి నడిపిస్తుంది. మీరు ఏ సిలువను ఎత్తుకున్నారు? ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించండి.

2. వారి పని మరియు ఆధ్యాత్మిక స్థితిని బట్టి, వేర్వేరు వ్యక్తులకు సిలువ వేర్వేరుగా ఉంటుంది. పైకి అది మేకులతో నిండినట్లు కనిపించవచ్చు, కానీ దాని స్వభావంలో అది మధురమైనది మరియు శాంతియుతమైనది. తేనెటీగకు ముల్లు ఉన్నప్పటికీ, అది మధురమైన తేనెను ఇస్తుంది. సిలువ యొక్క బాహ్య కష్టాలకు భయపడి, దాని గొప్ప ఆధ్యాత్మిక ఆశీర్వాదాలను మనం కోల్పోకూడదు.

3. కొండలు ఎక్కి దిగి నడిచి అలసిపోయిన ఒక అజ్ఞానియైన యాత్రికుడు, దేవుడు పర్వతాలను సృష్టించడంలో పొరపాటు చేశాడని, ఆయన కేవలం మైదానాలను మాత్రమే సృష్టించి ఉంటే ఎంతో బాగుండేదని అనుకోవచ్చు. దీని అర్థం, అతనికి పర్వతాల యొక్క అనేక ఉపయోగాలు మరియు వాటిలో నిక్షిప్తమై ఉన్న సంపదల గురించి తెలియదని. ఉదాహరణకు, పర్వతాలు నీటి ప్రసరణను కొనసాగిస్తాయి, మరియు శరీరంలో రక్త ప్రసరణ ఎంత అవసరమో, ప్రపంచంలో నీటి ప్రసరణ కూడా అంతే అవసరం. అదే విధంగా, జీవితంలోని ఒడిదుడుకులు మరియు సిలువను మోయడంలో ఎదురయ్యే కష్టాలు మన ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని నిరంతరం ప్రవహించేలా చేస్తాయి, అది స్తబ్ధంగా మారకుండా నివారిస్తాయి మరియు ఆత్మకు లెక్కలేనన్ని ఆశీర్వాదాలను అందిస్తాయి.

4. మహాయుద్ధ సమయంలో, సారవంతమైన ప్రదేశంలో కందకాలు తవ్వి పొలాలను ధ్వంసం చేశారు. కొంత కాలం తర్వాత ఈ కందకాలలో అందమైన పువ్వులు, పండ్లు మొలవడం ప్రారంభించాయి. నేల సారవంతమైనదని, ఆ నేల కింద మరింత సారవంతమైన మట్టి ఉందని కనుగొనబడింది. అలాగే మనం శిలువను భరించి, బాధపడినప్పుడు, మన ఆత్మలోని నిగూఢమైన సంపదలు వెలుగులోకి వస్తాయి. వినాశకరమైనదిగా కనిపించే ఈ ప్రక్రియ గురించి మనం నిరాశ చెందకూడదు, ఎందుకంటే ఇది మన ఆత్మలోని నిగూఢమైన, ఉపయోగించని శక్తులను పనిచేయిస్తుంది.

5. స్విట్జర్లాండ్‌లో, ఒక గొర్రెల కాపరి ఒక గొర్రె కాలు విరిచాడు. ఎందుకలా చేశావని అడగ్గా, దానికి ఇతర గొర్రెలను తప్పుదారి పట్టించి, ప్రమాదకరమైన ఎత్తైన ప్రదేశాలకు, అగాధాలకు తీసుకువెళ్లే చెడ్డ అలవాటు ఉందని చెప్పాడు. ఆ గొర్రెకు ఎంత కోపం వచ్చిందంటే, కాపరి దానికి మేత పెట్టడానికి వచ్చినప్పుడు అప్పుడప్పుడు అతన్ని కరవడానికి ప్రయత్నించేది. కానీ కొంతకాలం తర్వాత అది స్నేహపూర్వకంగా మారి అతని చేతులను నాకేది. అదే విధంగా, దేవుడు అవిధేయులను, తిరుగుబాటుదారులను దుఃఖం మరియు బాధల ద్వారా భద్రత మరియు నిత్యజీవ మార్గంలోకి నడిపిస్తాడు.

6. చల్లగా ఉన్నప్పుడు ప్రతి వాయువు కొన్ని కాంతి కిరణాలను శోషించుకుంటుంది, వేడిగా ఉన్నప్పుడు వాటిని వెలువరిస్తుంది. అలాగే, మనం ఆత్మీయంగా చల్లగా ఉన్నప్పుడు, నీతి అనే సూర్యుడు మన చుట్టూ నిరంతరం ప్రకాశిస్తున్నప్పటికీ, మనం చీకటిలో జీవిస్తాము. కానీ సిలువ రాపిడి ద్వారా మనలో పరిశుద్ధాత్మ అగ్ని ప్రజ్వరిల్లినప్పుడు మరియు వెచ్చదనం ఉత్పత్తి అయినప్పుడు, అప్పుడు ఆయన కిరణాల ద్వారా మనం మొదట స్వయంగా జ్ఞానోదయం పొంది, ఆ వెలుగును ఇతరులకు అందిస్తాము.

7. వజ్రాలను కోయకపోతే అవి సౌందర్యంతో మెరవవు. కోసినప్పుడు, సూర్యకిరణాలు వాటిపై పడి అద్భుతమైన రంగులతో ప్రకాశింపజేస్తాయి. అలాగే, సిలువ ద్వారా మనం రూపుదిద్దుకున్నప్పుడు, దేవుని రాజ్యంలో ఆభరణాల వలె ప్రకాశిస్తాము.