వినయం: విమోచన రహస్యం

ఏ చెట్టూ తాను పుట్టిన వేరు మీద తప్ప పెరగలేదు. తన ఉనికి అంతటిలోనూ, దానికి అస్తిత్వాన్ని ఇచ్చిన విత్తనంలో ఉన్న జీవంతో మాత్రమే అది జీవించగలదు. ఈ సత్యాన్ని మొదటి మరియు రెండవ ఆదాములకు అన్వయించి పూర్తిగా గ్రహించడం, యేసులో ఉన్న విమోచన యొక్క ఆవశ్యకతను మరియు స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మనకు ఎంతగానో సహాయపడుతుంది.

అవసరం.—తన గర్వం కారణంగా పరలోకం నుండి వెలివేయబడిన, సైతానుగా గర్వమే తన స్వభావమైన ఆ పాత సర్పం, హవ్వ చెవిలో తన శోధన మాటలను పలికినప్పుడు, ఆ మాటలు నరకపు విషాన్నే మోసుకొచ్చాయి.

మరియు ఆమె విని, మంచి చెడులను తెలుసుకొని దేవునిలా ఉండాలనే ఆశకు తన కోరికను, సంకల్పాన్ని అప్పగించినప్పుడు, ఆ విషం ఆమె ఆత్మలోకి, రక్తంలోకి, జీవితంలోకి ప్రవేశించి, మన శాశ్వత ఆనందానికి మూలమైన ఆ ధన్యమైన వినయాన్ని, దేవునిపై ఆధారపడటాన్ని శాశ్వతంగా నాశనం చేసింది.

దీనికి బదులుగా, ఆమె జీవితం మరియు ఆమె నుండి ఉద్భవించిన జాతి జీవితం, అన్ని పాపాలలోకెల్లా మరియు శాపాలలోకెల్లా అత్యంత భయంకరమైనదైన, సైతాను యొక్క అహంకారమనే విషంతో మూలాల నుంచే భ్రష్టుపట్టిపోయాయి.

ఈ ప్రపంచం సాక్ష్యమిచ్చిన సమస్త దుర్భరస్థితికి, దేశాల మధ్య జరిగే యుద్ధాలు మరియు రక్తపాతం అంతటికీ, దాని స్వార్థం మరియు బాధలన్నింటికీ, దాని ఆశలు మరియు అసూయలన్నింటికీ, దాని విరిగిన హృదయాలు మరియు చేదు అనుభవాలు పొందిన జీవితాలతో సహా, దాని దైనందిన దుఃఖమంతటికీ మూలం, మనదైనా లేదా ఇతరులదైనా, ఈ శాపగ్రస్తమైన, నరకప్రాయమైన అహంకారం మనకు తెచ్చిపెట్టిన దానిలోనే ఉంది.

అహంకారమే విమోచనను అవసరం చేసింది; అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా మన అహంకారం నుండే మనం విమోచించబడాలి.

మరియు విమోచన ఆవశ్యకతపై మన అవగాహన, మన అస్తిత్వంలోకి ప్రవేశించిన శక్తి యొక్క భయంకరమైన స్వభావం గురించిన మన జ్ఞానంపై చాలా వరకు ఆధారపడి ఉంటుంది.

ఏ చెట్టు కూడా అది పుట్టిన వేరు నుండి తప్ప పెరగలేదు. సైతాను పాతాళం నుండి తెచ్చి మనిషి జీవితంలోకి ప్రవేశపెట్టిన శక్తి, ప్రపంచమంతటా ప్రతి దినమున, ప్రతి గంటా అపారమైన శక్తితో పనిచేస్తోంది.

మనుషులు దానివల్ల బాధపడతారు; దానికి భయపడతారు, దానితో పోరాడతారు, దాని నుండి పారిపోతారు; అయినప్పటికీ, అది ఎక్కడి నుండి వస్తుందో, దాని భయంకరమైన ఆధిపత్యం ఎక్కడి నుండి వచ్చిందో వారికి తెలియదు.

దాన్ని ఎక్కడ, ఎలా అధిగమించాలో వారికి తెలియకపోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు. అహంకారానికి మూలం, బలం మన లోపల, బయట ఉన్న ఒక భయంకరమైన ఆధ్యాత్మిక శక్తిలో ఉన్నాయి; అది మనదేనని మనం ఒప్పుకుని, దానిని ఖండించడం ఎంత అవసరమో, దాని సైతాను మూలాన్ని తెలుసుకోవడం కూడా అంతే ముఖ్యం.

దీనిని ఎప్పటికీ జయించలేమని లేదా తరిమివేయలేమని ఇది మనల్ని తీవ్ర నిరాశలోకి నెట్టివేస్తే, మన విమోచన కేవలం దానిలోనే లభించే ఆ అతీంద్రియ శక్తి అయిన దేవుని గొర్రెపిల్ల విమోచన వైపుకు ఇది మనలను మరింత త్వరగా నడిపిస్తుంది.

మనలోని అహం మరియు గర్వం యొక్క కార్యకలాపాలకు వ్యతిరేకంగా మనం చేసే నిస్సహాయ పోరాటం, వీటన్నిటి వెనుక ఉన్న అంధకార శక్తి గురించి మనం ఆలోచించినప్పుడు మరింత నిస్సహాయంగా మారవచ్చు; ఆ తీవ్రమైన నిరాశ, మనకు వెలుపల కూడా ఒక శక్తి మరియు జీవం ఉన్నాయని గ్రహించి, అంగీకరించడానికి మనల్ని మరింతగా సిద్ధం చేస్తుంది; అదే, సాతానును మరియు అతని గర్వాన్ని వెళ్లగొట్టడానికి దేవుని గొర్రెపిల్ల ద్వారా క్రిందికి తీసుకురాబడి, సమీపంగా ఉంచబడిన పరలోకపు వినయం.

ఏ చెట్టూ తాను పుట్టిన వేరు మీద తప్ప పెరగలేదు. మనలోని పాపపు శక్తిని తెలుసుకోవడానికి మనం మొదటి ఆదామును, ఆయన పతనాన్ని చూడవలసినట్లే, గర్వం ఎంత వాస్తవమైనదో, ఎంత శాశ్వతమైనదో, ఎంత అణకువ గలదో, అంతటి నిజమైన, శాశ్వతమైన, అణకువ గల జీవితాన్ని మనలో అణకువతో కూడిన జీవితంగా ఇవ్వగల రెండవ ఆదామును, ఆయన శక్తిని కూడా మనం క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవాలి.

ఆదాము నుండి మరియు ఆదాములో కంటే, అంతే నిజంగా, అవును మరింత నిజంగా, మన జీవం క్రీస్తు నుండి మరియు క్రీస్తులో ఉంది.

మనం 'ఆయనలో వేరూని' నడుచుకోవాలి, 'దేవుని వృద్ధిచేత శరీరమంతయు వృద్ధిపొందే శిరస్సును గట్టిగా పట్టుకొని ఉండాలి.'

అవతారంలో మానవ స్వభావంలోకి ప్రవేశించిన దైవిక జీవమే మనం నిలబడి, ఎదగవలసిన మూలం; అక్కడ, మరియు అక్కడి నుండి పునరుత్థానం వరకు పనిచేసిన అదే సర్వశక్తివంతమైన శక్తి, మనలో ప్రతిరోజూ పనిచేస్తుంది.

మనకున్న ఏకైక అవసరం ఏమిటంటే, క్రీస్తులో వెల్లడి చేయబడిన జీవాన్ని అధ్యయనం చేసి, తెలుసుకొని, విశ్వసించడం. ఆ జీవమే ఇప్పుడు మనది, మరియు మన సంపూర్ణ అస్తిత్వాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని, దానిపై ఆధిపత్యం సాధించడానికి మన అంగీకారం కోసం వేచి ఉంది.

ఈ దృక్కోణంలో, క్రీస్తు అంటే ఏమిటి, వాస్తవానికి ఆయనను క్రీస్తుగా నిలబెట్టేది ఏమిటి, మరియు ప్రత్యేకంగా మన విమోచకుడిగా ఆయన గుణమంతటికీ మూలమైన, ఆయన ప్రధాన లక్షణంగా పరిగణించబడేది ఏమిటో మనం సరైన అవగాహన కలిగి ఉండటం ఊహించలేనంత ప్రాముఖ్యమైనది.

దీనికి ఒకే ఒక సమాధానం ఉండగలదు: అది ఆయన వినయం.

అవతారం అంటే ఆయన దివ్యమైన వినయం, తనను తాను తగ్గించుకొని మానవుడిగా మారడం తప్ప మరేమిటి?

భూమిపై ఆయన జీవితం వినయం తప్ప మరేమిటి; ఆయన దాసుని రూపం ధరించడమే కదా?

మరియు ఆయన ప్రాయశ్చిత్తం వినయం కాక మరేమిటి? 'ఆయన తనను తాను తగ్గించుకొని మరణం వరకు విధేయుడయ్యాడు.'

మరియు ఆయన ఆరోహణము మరియు ఆయన మహిమ అంటే ఏమిటి? అది సింహాసనానికి హెచ్చింపబడి, మహిమతో కిరీటం ధరించిన వినయం తప్ప మరేమీ కాదు.

ఆయన తనను తాను తగ్గించుకొనెను, గనుక దేవుడు ఆయనను మిక్కిలి హెచ్చించెను.

పరలోకంలో, ఆయన తండ్రితో ఉన్నచోట, ఆయన జననంలో, ఆయన జీవితంలో, ఆయన మరణంలో, ఆయన సింహాసనంపై ఆసీనుడై ఉండటంలో, అదంతా వినయం తప్ప మరేమీ కాదు.

క్రీస్తు మానవ స్వభావంలో మూర్తీభవించిన దైవిక వినయం; మనలను గెలుచుకొని, సేవించి, రక్షించడానికి, తనను తాను తగ్గించుకొని, సాత్విక, సౌమ్యత అనే వస్త్రాలను ధరించిన నిత్య ప్రేమ.

దేవుని ప్రేమ మరియు కరుణ ఆయనను అందరికీ ఉపకారిగా, సహాయకుడిగా మరియు సేవకుడిగా చేసినట్లే, యేసు కూడా అవతార వినయంగా అవతరించాడు.

అందువలన ఆయన, సాత్వికమైన మరియు వినయమైన దేవుని గొర్రెపిల్లగా, సింహాసనం మధ్యలో ఇప్పటికీ ఉన్నారు.

ఇదే చెట్టుకు మూలం అయితే, దాని స్వభావం ప్రతి కొమ్మలో, ఆకులో, పండులో తప్పక కనబడుతుంది.

యేసు జీవితంలోని సర్వవ్యాప్తమైన కృప వినయమే అయితే,—ఆయన ప్రాయశ్చిత్తానికి రహస్యం వినయమే అయితే,—అప్పుడు మన ఆధ్యాత్మిక జీవితపు ఆరోగ్యం మరియు బలం కూడా మనం ఈ కృపకు మొదటి స్థానం ఇవ్వడంపైనే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆయనలో మనం మెచ్చుకునే ప్రధానమైన విషయంగా, ఆయనను అడిగే ప్రధానమైన విషయంగా, మిగతా అన్నింటినీ త్యాగం చేసే ఏకైక విషయంగా వినయాన్ని మనం చేసుకోవాలి.

క్రీస్తు జీవనానికి మూలమైన దానిని నిర్లక్ష్యం చేసినప్పుడు, దానిని గుర్తించనప్పుడు, క్రైస్తవ జీవితం తరచుగా బలహీనంగా, నిష్ఫలంగా ఉండటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?

క్రీస్తు దేనిలోనైతే రక్షణానందాన్ని కనుగొని, దానిని అందిస్తాడో, దానిని అంత తక్కువగా అన్వేషిస్తున్నప్పుడు, ఆ రక్షణానందం అంత తక్కువగా అనుభూతి చెందబడటంలో ఆశ్చర్యమేముంది?

స్వభావము యొక్క అంతము మరియు మరణము తప్ప మరేదానిలోనూ నిలవని వినయము; యేసు చేసినట్లుగా మనుషుల నుండి వచ్చే సమస్త ఘనతను వదులుకొని, కేవలం దేవుని నుండి మాత్రమే వచ్చే ఘనతను వెదకే వినయము; దేవుడే సర్వస్వమై, ప్రభువు మాత్రమే ఘనపరచబడవలెనని తనను తాను పూర్తిగా శూన్యముగా ఎంచుకొనే వినయము—మన ప్రధాన ఆనందము కంటే ఎక్కువగా క్రీస్తునందు మనం అటువంటి వినయమును వెదకి, దానిని ఏ మూల్యమునకైనా స్వాగతించేంత వరకు, ప్రపంచాన్ని జయించగల మతం ఉంటుందనే ఆశ చాలా తక్కువ.

ఒకవేళ తనలో గానీ, తన చుట్టూ గానీ వినయం కొరవడిందనే విషయాన్ని నా పాఠకుడు ఇంతవరకు ప్రత్యేకంగా గమనించకపోయి ఉంటే, ఒక్క క్షణం ఆగి, ఆయన నామమున పిలువబడిన వారిలో సాత్వికమైన, వినయమైన దేవుని గొర్రెపిల్ల యొక్క ఆత్మ తనకు ఎక్కువగా కనిపిస్తోందా అని ప్రశ్నించుకోవాలని నేను ఆయనను మనస్ఫూర్తిగా వేడుకుంటున్నాను.

ప్రేమ లేకపోవడం, ఇతరుల అవసరాలు, భావాలు, బలహీనతల పట్ల ఉదాసీనత; సూటిగా, నిజాయితీగా ఉన్నామనే సాకుతో తరచుగా సమర్థించుకునే పదునైన, తొందరపాటు తీర్పులు, మాటలు; కోపం, చిరాకు, చికాకు వంటి అన్ని ప్రదర్శనలు; ద్వేషం, పరాయీకరణ భావాలన్నింటికీ మూలం అహంకారమేనని, అది ఎల్లప్పుడూ తనను తాను వెతుక్కుంటుందని అతను ఆలోచించాలి. అప్పుడు, పరిశుద్ధుల సమావేశాలతో సహా దాదాపు ప్రతిచోటా ఒక చీకటి, లేదా ఒక సైతాను అహంకారం ఎలా చొరబడుతుందో చూడటానికి అతని కళ్ళు తెరుచుకుంటాయి.

తనలోనూ, తన చుట్టూ ఉన్నవారిలోనూ, తోటి పరిశుద్ధుల పట్ల మరియు లోకం పట్ల విశ్వాసులు నిజంగా, శాశ్వతంగా యేసు యొక్క వినయం ద్వారా నడిపించబడితే, దాని ప్రభావం ఎలా ఉంటుందో అతడు ప్రశ్నించడం ప్రారంభించాలి; మరియు రాత్రింబగళ్ళు మన హృదయపూర్వక ఆక్రందన, "ఆహా, నాలోనూ, నా చుట్టూ ఉన్నవారందరిలోనూ యేసు యొక్క వినయం ఎంత అవసరం!" అని ఉండకూడదా అని అతడు అడగాలి.

క్రీస్తు జీవిత పోలికలోను, ఆయన విమోచన సంపూర్ణ స్వభావంలోను వెల్లడి చేయబడిన వినయం తనలో లోపించిందనే విషయాన్ని అతడు నిజాయితీగా తన హృదయంలో నిలుపుకుంటే, క్రీస్తు మరియు ఆయన రక్షణ అంటే ఏమిటో తాను ఇంతవరకు నిజంగా తెలుసుకోలేదేమో అన్న భావనను పొందడం ప్రారంభిస్తాడు.

విశ్వాసీ! యేసు యొక్క వినయాన్ని అధ్యయనం చేయి. ఇదే నీ విమోచన రహస్యం, దాగివున్న మూలం.

రోజు రోజుకి దానిలోకి మరింత లోతుగా దిగండి.

దేవుడు నీకు అనుగ్రహించిన ఈ క్రీస్తు, తన దైవిక వినయంతో నీ కొరకు కార్యమును నెరవేర్చినట్లే, నీలో కూడా ప్రవేశించి నివసించి కార్యము జరిగించి, తండ్రి నిన్ను ఎలా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాడో అలా నిన్ను తీర్చిదిద్దుతాడని నీ పూర్ణహృదయముతో నమ్ముము.