అయితే అవయవాల నియమం మనస్సు యొక్క నియమానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడుతుంది, మరియు పరిపూర్ణ ఆనందాన్ని, విశ్వాసాన్ని అసాధ్యం చేస్తుంది. మనకు పరిశుద్ధాత్మ యొక్క నిరంతర సహాయం మరియు ఓదార్పు అవసరం. మనకు ఆయన ప్రార్థనలు అవసరం. పౌలు స్వయంగా ఇలా కేక వేశాడు: "అయ్యో, నేను ఎంత దురదృష్టవంతుడను! ఈ మరణ శరీరము నుండి నన్ను ఎవరు విడిపిస్తారు?" ఈ మరణ శరీరము అతని ఆత్మ యొక్క ఆనందాన్ని పాడుచేసింది. అతను తన పరలోక వారసత్వం గురించిన మధురమైన మరియు సంతోషకరమైన నిరీక్షణను ఎల్లప్పుడూ కలిగి ఉండలేదు.
అతను తరచుగా బాధపడేవాడు.
విశ్వసించడం ఎంత కష్టమో ఇది తెలియజేస్తుంది. విశ్వాసం బలహీనమైనది, ఎందుకంటే శరీరం ఆత్మతో పోరాడుతుంది. మనకు పరిపూర్ణమైన విశ్వాసం ఉండగలిగితే, ఈ లోక జీవితంపై మనకున్న అసహ్యం సంపూర్ణమవుతుంది. మనం ఈ జీవితం గురించి అంత జాగ్రత్తగా ఉండము. మనం లోకానికి, లోకసంబంధమైన వాటికి అంతగా అతుక్కుపోము. అవి మనకు ఉన్నప్పుడు మనం అంత సంతోషపడము; వాటిని కోల్పోయినప్పుడు మనం అంత బాధపడము. మనం మరింత వినయంగా, సహనంగా, దయగా ఉంటాము. కానీ మన విశ్వాసం బలహీనమైనది, ఎందుకంటే మన ఆత్మ బలహీనమైనది. పౌలు చెప్పినట్లుగా, ఈ జీవితంలో మనం ఆత్మ యొక్క ప్రథమ ఫలాలను మాత్రమే పొందగలం.
7వ వచనం. క్రీస్తు ద్వారా.
అపోస్తలుడు ఎల్లప్పుడూ క్రీస్తును తన నాలుక కొనపై ఉంచుకుంటాడు. ఏదో ఒక రోజు ప్రపంచంలో క్రీస్తు సువార్త కంటే తక్కువగా తెలిసిన విషయం మరొకటి ఉండదని ఆయన ముందుగానే గ్రహించాడు. అందువల్ల ఆయన నిరంతరం క్రీస్తు గురించి మాట్లాడతాడు. ఆయన నీతి, కృప, వాగ్దానం, దత్తత మరియు పరలోక వారసత్వం గురించి మాట్లాడినప్పుడల్లా, ఈ ఆశీర్వాదాలు ధర్మశాస్త్రం ద్వారా గానీ, ధర్మశాస్త్ర క్రియల ద్వారా గానీ, అంతకన్నా మరీ మన సొంత ప్రయత్నాల ద్వారా గానీ, లేదా మానవ సంప్రదాయాలను పాటించడం ద్వారా గానీ పొందలేమని, కేవలం క్రీస్తు ద్వారా, క్రీస్తులోనే పొందగలమని చూపించడానికి, ఆయన "క్రీస్తులో" లేదా "క్రీస్తు ద్వారా" అనే మాటలను జతచేస్తాడు.
8, 9 వచనాలు. అయినను మీరు దేవుణ్ణి ఎరుగనప్పుడు, స్వభావరీత్యా దేవుళ్ళు కాని వాటికి సేవ చేసిరి. అయితే ఇప్పుడు మీరు దేవుణ్ణి ఎరిగిన తరువాత, అనగా దేవునికి తెలిసినవారై యుండగా, మరల మీరు బానిసలుగా ఉండాలని కోరుకొనుటకు బలహీనమైన, దీనమైన మూలకాల వైపు ఎందుకు తిరుగుచున్నారు?
దీంతో నీతిమంతులుగా తీర్చబడటం గురించిన పౌలు ప్రసంగం ముగిసింది. ఇప్పటి నుండి పత్రిక చివరి వరకు అపొస్తలుడు ఎక్కువగా క్రైస్తవ ప్రవర్తన గురించి వ్రాస్తాడు. కానీ తన సిద్ధాంతపరమైన ప్రసంగాన్ని ఆచరణాత్మక ఉపదేశాలతో కొనసాగించే ముందు, ఆయన గలతీయులను మరొక్కసారి గద్దిస్తాడు. వారు తమ దైవిక సిద్ధాంతాన్ని విడిచిపెట్టినందుకు ఆయన వారిపై తీవ్ర అసంతృప్తితో ఉన్నాడు. ఆయన వారితో ఇలా అంటాడు: “మిమ్మల్ని తిరిగి ధర్మశాస్త్రానికి అప్పగించాలని ఉద్దేశించే బోధకులను మీరు స్వీకరించారు. నా బోధ ద్వారా నేను మిమ్మల్ని అజ్ఞానమనే చీకటిలో నుండి దేవుని గూర్చిన జ్ఞానమనే అద్భుతమైన వెలుగులోనికి పిలిచాను. నేను మిమ్మల్ని బానిసత్వంలో నుండి దేవుని కుమారుల స్వేచ్ఛలోనికి నడిపించాను, అది ధర్మశాస్త్రాల ఏర్పాటు ద్వారా కాదు, క్రీస్తు యేసు ద్వారా లభించే పరలోకసంబంధమైన మరియు నిత్యమైన ఆశీర్వాదాల బహుమానం ద్వారా. మీరు ఇంత త్వరగా వెలుగును విడిచిపెట్టి చీకటిలోకి ఎలా తిరిగి వెళ్ళగలిగారు? మీరు ఇంత త్వరగా కృప నుండి ధర్మశాస్త్రంలోనికి, స్వేచ్ఛ నుండి బానిసత్వంలోనికి ఎలా దారితప్పగలిగారు?”
మన కాలంలోని గలతీయులు, అనబాప్తిస్టులు మరియు ఇతర తెగల వారి ఉదాహరణలు, విశ్వాసం ఎంత సులభంగా నశించిపోవచ్చో సాక్ష్యమిస్తున్నాయి. మనం ప్రసంగాల ద్వారా మరియు రచనల ద్వారా విశ్వాస సిద్ధాంతాన్ని వివరించడానికి ఎంతో శ్రద్ధ తీసుకుంటాము. సువార్తను మరియు ధర్మశాస్త్రాన్ని వాటి సరైన క్రమంలో వర్తింపజేయడానికి మనం జాగ్రత్తపడతాము. అయినప్పటికీ, మనం పెద్దగా పురోగతి సాధించలేకపోతున్నాము, ఎందుకంటే సైతాను క్రీస్తును వారి దృష్టి నుండి తొలగించి, వారి కళ్ళను ధర్మశాస్త్రంపై కేంద్రీకరించడం ద్వారా ప్రజలను తప్పుడు విశ్వాసంలోకి ప్రలోభపెడతాడు.
అయితే, గలతీయులకు ధర్మశాస్త్రం ఎన్నడూ లేనప్పుడు, వారు ధర్మశాస్త్రంలోని బలహీనమైన, దీనమైన అంశాల వైపుకు తిరిగి వెళ్లారని పౌలు వారిని ఎందుకు నిందిస్తున్నాడు? ఆయన వారితో ఇలా ఎందుకు అనలేదు: “ఒకప్పుడు మీరు గలతీయులారా, దేవుణ్ణి ఎరుగరు. అప్పుడు మీరు దేవుళ్ళు కాని విగ్రహాలను సేవించారు. కానీ ఇప్పుడు మీరు సత్య దేవుణ్ణి తెలుసుకున్న తర్వాత, విగ్రహారాధన వైపుకు ఎందుకు తిరిగి వెళ్తున్నారు?” సువార్త నుండి ధర్మశాస్త్రం వైపుకు వారు వైదొలగడాన్ని, వారి పూర్వపు విగ్రహారాధనతో పౌలు ఒకేలా చూస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. నిజానికి ఆయన అలాగే చూస్తున్నాడు. నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సూత్రాన్ని విడిచిపెట్టినవాడు సత్య దేవుణ్ణి ఎరుగడు. ఒక వ్యక్తి ధర్మశాస్త్రం వైపుకు తిరిగి వెళ్లినా, విగ్రహారాధన వైపుకు తిరిగినా, ఈ రెండూ ఒకటే. నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సూత్రం పోయినప్పుడు, దోషం, వేషధారణ, దైవభక్తి లేకపోవడం, మరియు విగ్రహారాధన తప్ప మరేమీ మిగలదు.
క్రీస్తు ద్వారా తప్ప మరే విధంగానూ దేవుణ్ణి తెలుసుకోలేము, తెలుసుకోలేము. "తండ్రి ఒడిలో ఉన్న ఏకైక కుమారుడు ఆయనను బయలుపరిచాడు." మనం దేవుణ్ణి మరియు ఆయన చిత్తాన్ని తెలుసుకోగల ఏకైక మార్గం క్రీస్తు మాత్రమే. క్రీస్తులో మనం గ్రహించేది ఏమిటంటే, దేవుడు క్రూరమైన న్యాయాధిపతి కాదు, కానీ అత్యంత ప్రేమగల మరియు కరుణామయుడైన తండ్రి. ఆయన మనలను ఆశీర్వదించడానికి మరియు రక్షించడానికి "తన సొంత కుమారుని సైతం విడిచిపెట్టక, మనందరి కోసం ఆయనను అప్పగించాడు." ఇదే నిజంగా దేవుణ్ణి తెలుసుకోవడం.
క్రీస్తులో దేవుణ్ణి ఎరుగని వారు ఈ తప్పుడు నిర్ధారణకు వస్తారు: "నేను ఫలానా విధంగా దేవుణ్ణి సేవిస్తాను. నేను ఫలానా సంఘంలో చేరతాను. నేను ఫలానా సేవాకార్యంలో చురుకుగా పాల్గొంటాను."
దేవుడు నా మంచి ఉద్దేశాలను ఆమోదించి, నాకు నిత్యజీవాన్ని బహుమానంగా ఇస్తాడు. ఎందుకంటే, ఆయన అనర్హులకు, కృతజ్ఞత లేనివారికి కూడా మంచివి ఇచ్చే కరుణామయుడు, ఉదారవంతుడైన తండ్రి కాదా? నా అనేక మంచి పనులకు, యోగ్యతలకు తగిన ప్రతిఫలంగా ఆయన నాకు నిత్యజీవాన్ని ఇంకెంత ఎక్కువగా అనుగ్రహిస్తాడు." ఇది హేతుబద్ధమైన మతం. ఇది లోకపు సహజమైన మతం. "సహజమైన మనిషి దేవుని ఆత్మ సంబంధమైన విషయాలను స్వీకరించడు" (1 కొరింథీ. 2:14). "గ్రహించేవాడు ఒక్కడూ లేడు, దేవుని వెదకేవాడు ఒక్కడూ లేడు" (Romans 3:11). అందువల్ల, ఒక యూదుడికి, ఒక మహమ్మదీయుడికి, మరియు ఏ ఇతర పాత లేదా కొత్త మతభ్రష్టుడికి మధ్య నిజానికి ఎలాంటి తేడా లేదు. వ్యక్తులలో, ప్రదేశాలలో, ఆచారాలలో, మతాలలో, వేడుకలలో తేడా ఉండవచ్చు, కానీ వారి ప్రాథమిక నమ్మకాల విషయానికి వస్తే వారందరూ ఒకటే.
అందువల్ల, రోమ్ మరియు మహమ్మదీయులు మతం గురించి ఒకరితో ఒకరు పోరాడటం మహా అవివేకం కాదా? మరి సన్యాసుల సంగతేంటి? వారి ప్రాథమిక నమ్మకాలు ఒకదానికొకటి ఎంత పోలికగా ఉంటాయో, అన్ని వేళలా అంతే పోలికగా ఉన్నప్పుడు, ఏదో ఒక పనికిమాలిన ఆచారం కారణంగా ఒక సన్యాసి మరొక సన్యాసి కంటే ఎక్కువ పవిత్రుడిగా ఎందుకు పరిగణించబడాలని కోరుకుంటాడు? వారందరూ, మనం ఫలానా పని చేస్తే దేవుడు మనపై కరుణ చూపిస్తాడని; లేకపోతే, దేవుడు ఆగ్రహిస్తాడని ఊహించుకుంటారు.
ఆచారాలు, కట్టుబాట్లు వంటి మతపరమైన నియమాలను పాటించినందుకు ఎవరినీ రక్షిస్తానని దేవుడు ఎన్నడూ వాగ్దానం చేయలేదు. అటువంటి వాటిపై ఆధారపడేవారు ఒక దేవుడిని సేవిస్తారు, కానీ అది వారు సృష్టించుకున్న దేవుడే గానీ, నిజమైన దేవుడు కాదు.
దేవుడు ఇలా సెలవిస్తున్నాడు: తన కుమారుడైన యేసు ద్వారా తండ్రి మహిమపరచబడని ఏ మతమూ నాకు ప్రీతికరం కాదు. నా ఈ కుమారుని యందు విశ్వాసముంచు వారందరికీ నేనే దేవుడను మరియు తండ్రిని. నేను వారిని అంగీకరించి, నీతిమంతులుగా తీర్చి, రక్షిస్తాను. మిగిలిన వారందరూ నా శాపానికి గురవుతారు, ఎందుకంటే వారు నాకు బదులుగా సృష్టిని ఆరాధిస్తారు.
నీతిమంతులుగా తీర్చబడటమనే సిద్ధాంతం లేకుండా దేవుని గూర్చి అజ్ఞానం మాత్రమే ఉండగలదు.
క్రీస్తు ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడటానికి నిరాకరించేవారు విగ్రహారాధకులు. వారు ధర్మశాస్త్రం, పాపం, మరణం మరియు అపవాది అధికారం క్రింద నిలిచి ఉంటారు.
వారు చేసే ప్రతీదీ తప్పే.
ఈ రోజుల్లో, సువార్తను నిజంగా ఒప్పుకునేవారిలో తాము కూడా లెక్కించబడాలని కోరుకునే విగ్రహారాధకులు చాలామంది ఉన్నారు. క్రీస్తు మరణం ద్వారా మనుషులు తమ పాపాల నుండి విడిపించబడ్డారని కూడా వారు బోధించవచ్చు. కానీ వారు క్రీస్తుపై విశ్వాసం కంటే ప్రేమకే ఎక్కువ ప్రాముఖ్యతనిస్తారు కాబట్టి, వారు ఆయనను అగౌరవపరిచి, ఆయన వాక్యాన్ని వక్రీకరిస్తారు. వారు నిజమైన దేవుణ్ణి కాదు, తమ సొంతంగా సృష్టించుకున్న విగ్రహాన్ని సేవిస్తారు. నిజమైన దేవుడు ఒక వ్యక్తి యొక్క ప్రేమను బట్టి గానీ, సద్గుణాలను బట్టి గానీ ఎన్నడూ ఆయనను మెచ్చుకోలేదు, కేవలం క్రీస్తు యోగ్యతలను బట్టి మాత్రమే మెచ్చుకున్నాడు.
మనం దేవుణ్ణి మన పూర్ణ హృదయంతో ప్రేమించాలని బైబిలు ఆజ్ఞాపిస్తుందనే అభ్యంతరం తరచుగా లేవనెత్తబడుతుంది. అది నిజమే. కానీ దేవుడు ఆజ్ఞాపించినంత మాత్రాన మనం దానిని చేయాలని కాదు. మనం దేవుణ్ణి మన పూర్ణ హృదయంతో ప్రేమించగలిగితే, మన విధేయత ద్వారా నిస్సందేహంగా నీతిమంతులుగా తీర్చబడతాము, ఎందుకంటే, "ఒకడు దేనిని అనుసరించిన యెడల, అతడు వాటియందు జీవించును" అని వ్రాయబడియున్నది (లేవీ.
18:5). కానీ ఇప్పుడు సువార్త వచ్చి ఇలా చెబుతోంది: "మీరు ఈ విషయాలు చేయనందున, మీరు వాటిలో జీవించలేరు." "నీవు ప్రభువును ప్రేమించాలి, నీ
"దేవుడు" పరిపూర్ణ విధేయత, పరిపూర్ణ భయం, పరిపూర్ణ విశ్వాసం మరియు పరిపూర్ణ ప్రేమను కోరుతాడు.
కానీ పరిపూర్ణతను అందించగల వ్యక్తులు ఎక్కడ ఉన్నారు?
కాబట్టి, ఈ ఆజ్ఞ మనుష్యులను నీతిమంతులుగా తీర్చకపోగా, వారిని నిందించి ఖండిస్తుంది. "విశ్వసించు ప్రతివానికి నీతి కలుగుటకై క్రీస్తే ధర్మశాస్త్రమునకు అంతము" (Romans 10:4).
అపోస్తలుని యొక్క, "మీరు దేవుని ఎరుగరు," మరియు "మీరు దేవుని ఆరాధించిరి," అనే ఈ రెండు పరస్పర విరుద్ధమైన వాక్యాలను ఎలా సమన్వయం చేయవచ్చు? నేను ఇలా సమాధానమిస్తాను: స్వభావరీత్యా మనుష్యులందరూ దేవుడు ఉన్నాడని ఎరుగుదురు, "ఎందుకంటే దేవుని గూర్చి తెలుసుకోదగినది వారిలో స్పష్టముగా కనబడుచున్నది; దేవుడు దానిని వారికి బయలుపరచెను. ప్రపంచ సృష్టి నుండి ఆయన అదృశ్యమైనవి స్పష్టముగా కనబడుచున్నవి" (Romans 1:19, 20).
అంతేకాకుండా, అన్ని కాలాలలో అన్ని దేశాలలో కనిపించే విభిన్న మతాలు, మానవులందరికీ దేవుని గురించి ఒక నిర్దిష్ట సహజ జ్ఞానం ఉందనే వాస్తవానికి సాక్ష్యమిస్తున్నాయి.
మానవులందరికీ దేవుడు తెలిసినట్లయితే, సువార్త వినకముందు గలతీయులకు దేవుడు తెలియదని పౌలు ఎలా చెప్పగలడు? నేను ఇలా సమాధానమిస్తాను: దేవుని గూర్చిన జ్ఞానం సాధారణమైనది మరియు ప్రత్యేకమైనది అని రెండు రకాలుగా ఉంటుంది. ఆకాశమును భూమిని సృష్టించిన, నీతిమంతుడును పరిశుద్ధుడును, దుష్టులను శిక్షించువాడును అయిన దేవుడు ఒకడున్నాడని మానవులందరికీ సాధారణంగా మరియు సహజంగానే తెలుస్తుంది. దేవుడు మన గురించి ఎలా భావిస్తాడు, ఆయన ఉద్దేశాలు ఏమిటి, ఆయన మనకోసం ఏమి చేస్తాడు, లేదా ఆయన మనలను ఎలా రక్షిస్తాడు అనే విషయాలను మానవులు సహజంగా తెలుసుకోలేరు. అది వారికి వెల్లడి చేయబడాలి. నేను ఒక వ్యక్తిని చూడగానే గుర్తుపట్టగలను, కానీ అతడు నా గురించి ఎలా భావిస్తాడో నాకు తెలియదు కాబట్టి, అతడిని నేను పూర్తిగా గుర్తుపట్టలేకపోవచ్చు. దేవుడు ఉన్నాడని మానవులు సహజంగానే తెలుసుకుంటారు. కానీ వారి పట్ల ఆయన చిత్తం ఏమిటో వారికి తెలియదు. ఇలా వ్రాయబడింది: "దేవుని గ్రహించువాడు ఎవ్వడూ లేడు" (Romans 3:11). మరలా, "ఎవ్వడూ దేవుని చూడలేదు" (యోహాను).
1:18). ఇప్పుడు, దేవుడు ఉన్నాడని మీకు తెలిసినా, ఆయన మీ గురించి ఎలా భావిస్తున్నాడో, లేదా ఆయన మీ నుండి ఏమి కోరుకుంటున్నాడో మీకు తెలియకపోతే, దానివల్ల మీకు ఏమి ప్రయోజనం? ప్రజలు చాలా వరకు ఊహాగానాలు చేశారు.
యూదుడు మోషే ధర్మశాస్త్రంపై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తే తాను దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తున్నానని ఊహించుకుంటాడు. మహమ్మదీయుడు తన ఖురాన్ దేవుని చిత్తమని భావిస్తాడు. సన్యాసి తన మొక్కులను పాటిస్తే తాను దేవుని చిత్తాన్ని నెరవేరుస్తున్నానని భ్రమపడతాడు. కానీ పౌలు చెప్పినట్లుగా, వారు తమను తామే మోసగించుకొని "తమ ఊహలలో వ్యర్థులవుతారు".
సత్య దేవుణ్ణి ఆరాధించకుండా, తమ అవివేక హృదయాలలోని వ్యర్థమైన ఊహలను ఆరాధిస్తారు.
పౌలు గలతీయులతో, "మీరు దేవుని ఎరుగనప్పుడు" అని చెప్పడం ద్వారా ఉద్దేశిస్తున్నది ఏమిటంటే: "ఒకప్పుడు మీరు క్రీస్తునందు దేవుని చిత్తమును ఎరుగక, ఫలానా పని చేయవలెనని తలంచుచు, మీ స్వంత కల్పనలైన దేవుళ్ళను ఆరాధించిరి."
మీరు 'ప్రపంచ అంశాలు' అనగా మోషే ధర్మశాస్త్రం అని అర్థం చేసుకున్నా, లేదా అన్యజనుల మతాలు అని అర్థం చేసుకున్నా, దానివల్ల ఏమీ తేడా ఉండదు.
సువార్త నుండి ధర్మశాస్త్రం వైపుకు జారిపోయిన వారు, కృప నుండి విగ్రహారాధన వైపుకు జారిపోయిన వారి కంటే ఏమాత్రం మెరుగైన స్థితిలో లేరు. క్రీస్తు లేకుండా మతమంతా విగ్రహారాధనే.
క్రీస్తు లేకపోతే మనుష్యులు దేవుని గురించి తప్పుడు భావనలను కలిగి ఉంటారు; వారి భావనలను మీరు ఏమని పిలుచుకున్నా పర్వాలేదు, వాటిని మోషే ధర్మశాస్త్రమని, పోప్ శాసనాలని, మహమ్మదీయుల ఖురాన్ అని లేదా మరేదైనా పిలవండి.
వచనం 9. కానీ ఇప్పుడు, మీరు దేవుణ్ణి తెలుసుకున్న తరువాత.
"సువార్త వినడం ద్వారా దేవుణ్ణి సన్నిహితంగా ఎరిగిన గలతీయులారా, మీరు ఆయన చిత్తమును గూర్చిన నిజమైన జ్ఞానములో స్థిరపరచబడ్డారని నేను అనుకున్నాను. అలాంటి జ్ఞానము నుండి హఠాత్తుగా వైదొలిగి, మిమ్మల్ని మళ్ళీ బానిసలుగా మాత్రమే చేయగల బలహీనమైన, దీనమైన ధర్మశాస్త్ర సంబంధమైన అంశాల వైపుకు మళ్ళడం ఆశ్చర్యం కలిగించడం లేదా?" అని పౌలు కేక వేశాడు.
వచనం 9. లేదా దేవునికి తెలిసినవి.
అపోస్తలుడు పై వాక్యాన్ని తిప్పి చెబుతాడు. గలతీయులు దేవుణ్ణి పూర్తిగా కోల్పోయారేమోనని అతను భయపడతాడు. "అయ్యో," అని అతను కేక వేస్తాడు, "మీరు దేవుణ్ణి ఇక ఎరుగనంత స్థాయికి వచ్చారా? నేను ఇంకేమనుకోవాలి? అయినప్పటికీ, దేవుడు మిమ్మల్ని ఎరుగును." దేవుని గురించిన మన జ్ఞానం క్రియాశీలకమైన దానికంటే నిష్క్రియాత్మకమైనది. మనకు దేవుణ్ణి తెలిసిన దానికంటే, దేవునికి మన గురించి బాగా తెలుసు. "మీరు దేవునికి తెలిసినవారు" అంటే దేవుడు తీసుకువస్తాడని అర్థం.
ఆయన సువార్తను మన దృష్టికి తీసుకువచ్చి, మనకు విశ్వాసాన్ని మరియు పరిశుద్ధాత్మను అనుగ్రహిస్తాడు.
ఈ మాటలలో కూడా, ధర్మశాస్త్రమును పాటించడం ద్వారా మనం దేవుణ్ణి తెలుసుకోగలమనే అవకాశాన్ని అపొస్తలుడు ఖండిస్తున్నాడు. "కుమారుడు తప్ప, మరియు కుమారుడు ఎవరికి ఆయనను బయలుపరచునో వాడు తప్ప, తండ్రి ఎవరో ఎవ్వరూ ఎరుగరు" (Luke 10:22). "ఆయన జ్ఞానముచేత నా నీతిమంతుడైన సేవకుడు అనేకులను నీతిమంతులుగా తీర్చును; ఎందుకంటే అతడు వారి దోషములను భరించును" (Isaiah 53:11).
సువార్త ద్వారా దేవుణ్ణి సన్నిహితంగా ఎరిగిన గలతీయులు, అబద్ధ అపొస్తలుల మాటలచేత అంత సులభంగా ఒప్పించబడి, ధర్మశాస్త్రంలోని బలహీనమైన, దీనమైన అంశాల వైపుకు తిరిగి వెళ్ళడం చూసి అపొస్తలుడు తన ఆశ్చర్యాన్ని నిర్మొహమాటంగా వ్యక్తపరిచాడు. ఒకటి రెండు ప్రసంగాల ద్వారా ఏదో ఒక మతోన్మాది నా సంఘాన్ని తప్పుదారి పట్టించినా నేను ఆశ్చర్యపోను. తమ స్వహస్తాలతో స్థాపించిన సంఘాలు నాశనం చేయబడటాన్ని చూడవలసి వచ్చిన అపొస్తలుల కంటే మనమేమీ గొప్పవాళ్ళం కాదు. అయినప్పటికీ, అంధకార యుగాలలో ఆయన చేసినట్లే, క్రీస్తు యుగాంతం వరకు అద్భుతరీతిలో పరిపాలిస్తాడు.
పౌలు ధర్మశాస్త్రాన్ని చాలా తక్కువగా చూస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. ఆయన దానిని లోకంలోని మూలకాలు, లోకంలోని బలహీనమైన మరియు దీనమైన మూలకాలు అని పిలుస్తాడు. దేవుని పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రం గురించి ఆయన ఆ విధంగా మాట్లాడటం అగౌరవపరచడం కాదా? ధర్మశాస్త్రం మనుష్యుల హృదయాల్లోకి క్రీస్తు ప్రవేశించడానికి మార్గాన్ని సిద్ధం చేయాలి. అదే ధర్మశాస్త్రం యొక్క నిజమైన ఉద్దేశం మరియు విధి. కానీ ధర్మశాస్త్రం సువార్త యొక్క స్థానాన్ని మరియు విధిని ఆక్రమించుకోవాలని చూస్తే, అది ఇకపై దేవుని పరిశుద్ధ ధర్మశాస్త్రం కాదు, అది ఒక బూటకపు సువార్త అవుతుంది.
మీరు ఈ విషయాన్ని మరింత విపులంగా చెప్పాలనుకుంటే, ధర్మశాస్త్రం ఒక బలహీనమైన మరియు దీనమైన అంశం, ఎందుకంటే అది ప్రజలను బలహీనులుగా మరియు దీనులుగా చేస్తుంది అనే పరిశీలనను కూడా జోడించవచ్చు. దేవుని ముందు మనుషులను బలవంతులుగా మరియు ధనవంతులుగా చేయడానికి ధర్మశాస్త్రానికి శక్తి గానీ, సమృద్ధి గానీ లేదు. ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని కోరుకోవడం అనేది, ఇప్పటికే బలహీనంగా మరియు నీరసంగా ఉన్న వ్యక్తి తన బలహీనతలోనే బలాన్ని వెతుక్కోవడానికి ప్రయత్నించడం లాంటిదే; లేదా జలోదర వ్యాధి ఉన్న వ్యక్తి ఆ వ్యాధికి తనను తాను గురిచేసుకుని స్వస్థతను కోరడం లాంటిదే; లేదా కుష్ఠరోగి ఆరోగ్యం మరియు సంపద కోసం కుష్ఠరోగి వద్దకు, యాచకుడు యాచకుడి వద్దకు వెళ్లడం లాంటిదే.
ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని కోరుకునేవారు అంతకంతకూ బలహీనులుగా, నిరుపేదలుగా తయారవుతారు. వారు మొదటినుంచే బలహీనులు, దివాలా తీసినవారు. వారు స్వభావరీత్యా దైవకోపానికి పాత్రులు. అయినప్పటికీ, రక్షణ కోసం వారు ధర్మశాస్త్రం అనే గడ్డిపోచను పట్టుకుంటారు. ధర్మశాస్త్రం వారి బలహీనతను, పేదరికాన్ని మరింత తీవ్రతరం మాత్రమే చేయగలదు. ధర్మశాస్త్రం వారిని మునుపటి కంటే పది రెట్లు బలహీనులుగా, పేదలుగా చేస్తుంది.
నేను మరియు అనేకులు ఈ సత్యాన్ని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాము. మోక్షం కోసం దేవుణ్ణి ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి తీవ్రంగా శ్రమించిన సన్యాసులు నాకు తెలుసు, కానీ వారు ఎంత ఎక్కువగా శ్రమించారో అంతగా వారు అసహనానికి, దుఃఖానికి, అనిశ్చితికి మరియు భయానికి లోనయ్యారు.
మీరు ఇంకేం ఆశించగలరు? బలహీనత ద్వారా మీరు బలవంతులు కాలేరు, పేదరికం ద్వారా ధనవంతులు కాలేరు. సువార్త కంటే ధర్మశాస్త్రాన్ని ఇష్టపడే ప్రజలు ఇలాంటివారే:
మాంసాన్ని వదిలేసి నీటి నీడను పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించిన ఈసప్ కుక్క.
చట్టంలో సంతృప్తి లేదు. తనను, ఇతరులను హింసించడానికి చట్టాలను రూపొందించడంలో ఏ సంతృప్తి ఉండగలదు? ఒక చట్టం మరో పదింటిని సృష్టిస్తుంది, చివరికి వాటి సంఖ్య అసంఖ్యాకంగా పెరుగుతుంది.
సమర్థుడైన అపొస్తలుడు మరియు బోధకుడైన పౌలుచే బోధించబడిన గలతీయులు, అబద్ధ అపొస్తలులచే ఇంత త్వరగా తప్పుదారి పట్టించబడతారని ఎవరు ఊహించి ఉంటారు? సువార్త నుండి తొలగిపోవడం చాలా సులభం, ఎందుకంటే క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానం నిజంగా ఎంత శ్రేష్ఠమైన నిధియో కొద్దిమంది మాత్రమే గ్రహిస్తారు. శ్రమల ద్వారా ప్రజల విశ్వాసం తగినంతగా బలపడదు. వారు పాపంతో పోరాడరు. వారు సంఘర్షణ లేకుండా భద్రతతో జీవిస్తారు. వారు శ్రమలనే కొలిమిలో ఎన్నడూ శోధించబడలేదు కాబట్టి, వారు దేవుని కవచాన్ని సరిగ్గా ధరించలేదు మరియు ఆత్మ ఖడ్గాన్ని ఎలా ఉపయోగించాలో వారికి తెలియదు.
విశ్వాసపాత్రులైన కాపరులు వారిని నడిపిస్తున్నంత కాలం, అంతా బాగుంటుంది.
కానీ వారి నమ్మకమైన కాపరులు వెళ్లిపోయి, గొర్రెల వేషంలో ఉన్న తోడేళ్ళు మందలోకి చొరబడినప్పుడు, వారు తిరిగి బలహీనమైన మరియు దీనమైన వర్గాల వద్దకు వెళ్ళిపోతారు. ధర్మశాస్త్రం వైపు తిరిగి వెళ్ళినవాడు సత్యజ్ఞానాన్ని కోల్పోతాడు, తన పాప స్వభావాన్ని గుర్తించడంలో విఫలమవుతాడు, దేవుణ్ణి గానీ, అపవాదిని గానీ, తనను తాను గానీ తెలుసుకోలేడు, మరియు ధర్మశాస్త్రం యొక్క అర్థాన్ని, ఉద్దేశ్యాన్ని గ్రహించలేడు.
క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానం లేకుండా ఒక వ్యక్తి, రక్షణకు ధర్మశాస్త్రం అవసరమని, అది బలహీనులను బలపరుస్తుందని మరియు పేదలను సంపన్నులను చేస్తుందని ఎల్లప్పుడూ వాదిస్తాడు.
ఈ అభిప్రాయం ప్రబలంగా ఉన్నచోట దేవుని వాగ్దానాలు తిరస్కరించబడతాయి, క్రీస్తు ప్రాభవం తగ్గించబడుతుంది, కపటత్వం మరియు విగ్రహారాధన స్థాపించబడతాయి.
వచనం 9. దేనికి మీరు మరల బానిసత్వములో ఉండగోరుచున్నారు.
ధర్మశాస్త్రమునకు మరల బానిసలుగా ఉండగోరుచున్నారా అని అపొస్తలుడు గలతీయులను సూటిగా అడుగుతాడు. ధర్మశాస్త్రము బలహీనమైనది, నిరుపేదది; పాపి బలహీనుడు, నిరుపేదవాడు — ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఇద్దరు బలహీనమైన బిచ్చగాళ్ల వంటివారు. వారు దానిని చేయలేరు.
వారు ఒకరినొకరు అలసిపోతారు. కానీ క్రీస్తు ద్వారా బలహీనుడైన, దీనుడైన పాపి పునరుజ్జీవింపబడి నిత్యజీవమునకు సుసంపన్నపరచబడతాడు.
10వ వచనం. మీరు దినములను, నెలలను, కాలములను, సంవత్సరములను గమనించుచున్నారు.
అబద్ధ అపొస్తలులు గలతీయులకు ఏమి బోధిస్తున్నారో అపొస్తలుడైన పౌలుకు తెలుసు: దినములు, నెలలు, కాలములు, మరియు సంవత్సరములను పాటించుట.
యూదులు విశ్రాంతి దినమును, అమావాస్యలను, పస్కా పండుగను, పర్ణశాలల పండుగను మరియు ఇతర పండుగలను పవిత్రంగా పాటించవలసి ఉండేది.
అబద్ధ అపోస్తలులు శాపగ్రస్తులవుతామని బెదిరించి, ఈ యూదుల పండుగలను పాటించేలా గలతీయులను బలవంతం చేశారు. వారు తమ క్రైస్తవ స్వేచ్ఛను లోకంలోని బలహీనమైన, దీనమైన అంశాల కోసం మార్చుకుంటున్నారని పౌలు గలతీయులకు వెంటనే చెప్పాడు.
11వ వచనం. నీయందు నా ప్రయాస వ్యర్థమైపోతుందేమోనని నీయందు నాకు భయము కలదు.
తాను గలతీయులకు సువార్తను వ్యర్థంగా ప్రకటించానేమోనని తలచుకొని అపొస్తలుడు దుఃఖించాడు. కానీ ఈ మాట కేవలం దుఃఖాన్ని మాత్రమే వ్యక్తపరచదు.
వారి వైఫల్యం పట్ల అతని పైకి కనిపించే నిరాశ వెనుక, వారు క్రీస్తును విడిచిపెట్టారని మరియు మొండి అవిశ్వాసులని నిరూపించుకుంటున్నారనే తీవ్రమైన గద్దింపు దాగి ఉంది. కానీ, అతి తీవ్రమైన విమర్శ వారిని పూర్తిగా దూరం చేస్తుందనే భయంతో అతను వారిని బహిరంగంగా ఖండించడు.
అందుకే అతను తన గొంతు స్వరం మార్చి వారితో దయగా మాట్లాడతాడు.
12వ వచనం. నేను ఉన్నట్లుగా మీరు ఉండండి; ఎందుకంటే మీరు ఉన్నట్లుగానే నేను ఉన్నాను.
ఇప్పటివరకు పౌలు గలతీయుల విశ్వాసభ్రష్టత్వానికి సంబంధించిన సిద్ధాంతపరమైన అంశంతోనే నిమగ్నమై ఉన్నాడు. వారి స్థిరత్వం లేకపోవడం పట్ల తన నిరాశను అతను దాచుకోలేదు. అతను వారిని గద్దించాడు. వారిని అవివేకులు, క్రీస్తును సిలువ వేసినవారు మొదలైన పేర్లతో పిలిచాడు. ఇప్పుడు తన పత్రికలోని మరింత ముఖ్యమైన భాగం పూర్తవడంతో, తాను గలతీయుల పట్ల చాలా కఠినంగా వ్యవహరించానని అతను గ్రహించాడు. మేలు కంటే కీడే ఎక్కువ చేస్తానేమోనని ఆందోళన చెందుతూ, తన విమర్శ వారి పట్ల ఉన్న ప్రేమ మరియు వారి సంక్షేమం గురించిన నిజమైన అపొస్తలుని శ్రద్ధ నుండి పుట్టిందని వారికి తెలిసేలా అతను జాగ్రత్తపడ్డాడు. వారిని తిరిగి గెలుచుకోవడానికి, తన కఠినమైన మాటలను సున్నితమైన భావాలతో మృదువుగా మార్చడానికి అతను ఆత్రుతపడ్డాడు.
పౌలు వలె, పాస్టర్లు మరియు పరిచారకులు అందరూ దారి తప్పిపోతున్న తమ పేద గొర్రెల పట్ల గొప్ప సానుభూతిని కలిగి ఉండి, వారికి సాత్విక స్వభావాన్ని బోధించాలి.
వాటిని మరే ఇతర మార్గంలోనూ సరిదిద్దలేము. మితిమీరిన విమర్శ కోపాన్ని, నిరాశను రేకెత్తిస్తుంది కానీ పశ్చాత్తాపాన్ని కలిగించదు. ఇదీ సంగతిగాక, సత్య సిద్ధాంతం ఎల్లప్పుడూ సామరస్యాన్ని కలుగజేస్తుందని మనం గమనించాలి. మనుషులు తప్పులను స్వీకరించినప్పుడు, క్రైస్తవ ప్రేమ బంధం తెగిపోతుంది.
సంస్కరణోద్యమం ప్రారంభంలో మేము క్రీస్తు యొక్క నిజమైన పరిచారకులుగా గౌరవించబడ్డాము. అకస్మాత్తుగా కొంతమంది కపట సహోదరులు మమ్మల్ని ద్వేషించడం ప్రారంభించారు.
మేము వారికి ఎలాంటి అపరాధం కలిగించలేదు, మమ్మల్ని ద్వేషించడానికి ఎలాంటి అవకాశం ఇవ్వలేదు. క్రీస్తు సువార్తను ప్రతిచోటా ప్రకటించాలనేది మా ఏకైక కోరిక అని వారికి అప్పుడు తెలిసినట్లే ఇప్పుడు కూడా తెలుసు. మా పట్ల వారి వైఖరిని మార్చినది ఏమిటి? తప్పుడు సిద్ధాంతం.
అబద్ధ అపోస్తలులచేత తప్పుదారి పట్టించబడిన గలతీయులు, పరిశుద్ధ పౌలును తమ కాపరిగా అంగీకరించడానికి నిరాకరించారు. పౌలు నామం మరియు బోధ వారికి అసహ్యకరంగా మారాయి. ఈ పత్రిక చాలా కొద్దిమందిని మాత్రమే వారి తప్పు నుండి వెనక్కి పిలిచిందనేది నాకు విచారకరం.
గలతీయుల పట్ల తాను చేసిన విమర్శను అబద్ధ అపోస్తలులు తమకు అనుకూలంగా వక్రీకరించుకొని, "అయితే మీరు ఎంతగానో పొగిడే మీ పౌలు ఇతనేనా. తన పత్రికలో మిమ్మల్ని ఎంత మధురమైన పేర్లతో పిలుస్తున్నాడు" అని అంటారని పౌలుకు తెలుసు.
అతడు మీతో ఉన్నప్పుడు తండ్రిలా ప్రవర్తించాడు, కానీ ఇప్పుడు నియంతలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు." ఆ కపట అపోస్తలుల నుండి ఏమి ఆశించాలో పౌలుకు తెలుసు, అందువల్ల అతడు ఆందోళన చెందుతున్నాడు. ఏమి చెప్పాలో అతనికి తెలియడం లేదు. ఒక వ్యక్తి దూరంగా ఉండి తన వాదనను సమర్థించుకోవడం కష్టం, ప్రత్యేకించి తాను వ్యక్తిగతంగా అపఖ్యాతి పాలయ్యానని భావించడానికి కారణం ఉన్నప్పుడు.
12వ వచనం. నేను ఉన్నట్లుగా మీరు ఉండండి; ఎందుకంటే మీరు ఉన్నట్లుగానే నేను ఉన్నాను.
గలతీయులు తనలాగే ఉండాలని వారిని వేడుకుంటూ, తాను వారి పట్ల కలిగి ఉన్న ప్రేమనే వారు కూడా తన పట్ల కలిగి ఉండాలనే ఆశను పౌలు వ్యక్తపరిచాడు.
బహుశా నేను నీతో కొంచెం కఠినంగా ప్రవర్తించి ఉండవచ్చు. దాన్ని క్షమించు. నా మాటలను బట్టి నా హృదయాన్ని అంచనా వేయవద్దు.
మా పట్ల కూడా అదే విధమైన పరిగణన చూపాలని మేము కోరుతున్నాము. మా రచనా శైలి సూటిగా, స్పష్టంగా ఉంటుంది. కానీ మా హృదయంలో ఎలాంటి కక్ష లేదు.
మేము క్రీస్తు గౌరవాన్ని, మానవుల సంక్షేమాన్ని కోరుకుంటాము. మేము పోప్కు కీడు కోరుకునేంతగా ఆయనను ద్వేషించము. మా కపట సహోదరుల మరణాన్ని మేము కోరుకోము. వారు తమ దుష్టమార్గములను విడిచి క్రీస్తు వైపు తిరిగి మాతోపాటు రక్షింపబడాలని మేము ఆకాంక్షిస్తాము. ఒక గురువు శిష్యుడిని సంస్కరించడానికి శిక్షిస్తాడు. బెత్తం బాధిస్తుంది, కానీ దిద్దుబాటు అవసరం. ఒక తండ్రి తన కుమారుని ప్రేమించడం వలనే శిక్షిస్తాడు.
ఆయన ఆ బాలుని ప్రేమించకపోయి ఉంటే, అతనికి హాని కలిగేంత వరకు ప్రతి విషయంలోనూ తన ఇష్టానికి వదిలేసేవాడు కానీ అతన్ని శిక్షించేవాడు కాదు. తాను వారిని నిజంగా పట్టించుకుంటాననడానికి తన దిద్దుబాటును ఒక సూచనగా చూడమని పౌలు గలతీయులను వేడుకున్నాడు. "ఇప్పుడు ఏ శిక్ష అయినా సంతోషకరంగా కనబడదు, కానీ బాధాకరంగానే కనబడుతుంది; అయినప్పటికీ, దాని ద్వారా అభ్యాసం పొందినవారికి అది తరువాత నీతి అనే సమాధానకరమైన ఫలాన్ని ఇస్తుంది" (హెబ్రీ. 12:11).
పౌలు తన నిందాపూర్వక మాటల ప్రభావాన్ని తగ్గించాలని ప్రయత్నించినప్పటికీ, వాటిని వెనక్కి తీసుకోలేదు. ఒక వైద్యుడు రోగికి చేదు మందు ఇచ్చినప్పుడు, అతను రోగిని స్వస్థపరచడానికే అలా చేస్తాడు. ఆ మందు చేదుగా ఉండటం వైద్యుని తప్పు కాదు. ఆ వ్యాధికి చేదు మందు అవసరం. తన మాటలను, వాటి అవసరాన్ని కలిగించిన పరిస్థితిని బట్టి గలతీయులు వివేచించాలని పౌలు కోరుకుంటున్నాడు.
12వ వచనం. సహోదరులారా, నేను మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను... మీరు నాకు ఏమాత్రము హాని చేయలేదు.
గలతీయులను "మంత్రవిద్యకు గురైనవారు" అని పిలవమని మీరు దానిని వేడుకుంటున్నారా?
"అవిధేయులు," "క్రీస్తును సిలువ వేసినవారు"? అపొస్తలుడు దానిని హృదయపూర్వకమైన విన్నపం అని పిలుస్తాడు. మరియు అది నిజమే. ఒక తండ్రి తన కుమారుడిని సరిదిద్దినప్పుడు, దాని అర్థం అతను ఇలా అంటున్నట్లుగా ఉంటుంది: "నా కుమారుడా, నేను నిన్ను వేడుకుంటున్నాను, మంచి బాలుడిగా ఉండు."
12వ వచనం. మీరు నాకు ఏమాత్రము హాని చేయలేదు.
"నాకు నీ మీద కోపం లేదు," అన్నాడు పౌలు. "నువ్వు నాకు ఏ హానీ చేయనప్పుడు, నేను నీ మీద ఎందుకు కోపపడాలి?"
అందుకు గలతీయులు ఇలా జవాబిచ్చారు: "అయితే మీకు కోపం రాకపోతే, మేము చెడిపోయామని, సత్యబోధను విడిచిపెట్టామని, అవివేకులమని, మాయలో చిక్కుకున్నవారమని మొదలైన మాటలు మీరెందుకు అంటున్నారు? మేము మిమ్మల్ని ఏదో ఒక విధంగా అపరాధం చేసి ఉంటాము."
పౌలు ఇలా జవాబిచ్చాడు: "గలతీయులారా, మీరు నాకు ఏ హాని చేయలేదు. మీకే మీరు హాని చేసుకున్నారు. మీకు కీడు జరగాలని నేను మిమ్మల్ని గద్దించడం లేదు. మీకు కీడు జరగాలని కోరుకోవడానికి నాకు ఏ కారణమూ లేదు. దేవుడే నాకు సాక్షి, మీరు నాకు ఏ తప్పూ చేయలేదు. దానికి విరుద్ధంగా, మీరు నాకు ఎంతో మేలు చేశారు. నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నందువల్లే మీకు ఈ ఉత్తరం వ్రాస్తున్నాను."
చేదుగా ఉన్న పానీయాన్ని తాగడానికి వీలుగా చేయడానికి తేనె, చక్కెర కలపాలి. తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను శిక్షించినప్పుడు, తమ ఉద్దేశం మంచిదేనని వారికి తెలియజేయడానికి ఆపిల్ పండ్లు, బేరి పండ్లు మరియు ఇతర మంచి వస్తువులను ఇస్తారు.
13, 14 వచనాలు. నేను శరీర బలహీనతతో ఉన్నప్పుడు మొదట మీకు సువార్తను ఎలా ప్రకటించానో మీకు తెలుసు. నా శరీరంలో ఉన్న శోధనను మీరు తృణీకరించలేదు, విసర్జించలేదు; కానీ దేవుని దూతగా నన్ను అంగీకరించారు, "గలతీయులారా, మీరు నాకు చాలా మంచివారుగా ఉన్నారు. నేను నా శరీర బలహీనతతో మరియు గొప్ప శోధనతో మీకు సువార్తను ప్రకటించడం ప్రారంభించినప్పుడు, మీరు ఏమాత్రం అభ్యంతరం చెందలేదు. దానికి విరుద్ధంగా, మీరు నా పట్ల చాలా ప్రేమగా, దయగా, స్నేహపూర్వకంగా ఉన్నారు, మీరు నన్ను ఒక దేవదూతగా, యేసులాగే అంగీకరించారు."
నిజానికి, పౌలు వలె నిరాడంబరమైన, అన్ని విధాలా బాధలు అనుభవించిన వ్యక్తి నుండి సువార్తను స్వీకరించినందుకు గలతీయులు ప్రశంసనీయులు. అతను సువార్తను ప్రకటించిన ప్రతిచోటా, యూదులు మరియు అన్యజనులు అతనికి వ్యతిరేకంగా దూషించారు. అతని కాలంలోని ప్రభావశీలురైన మరియు మత పెద్దలందరూ అతన్ని ఖండించారు. కానీ గలతీయులు దానిని పట్టించుకోలేదు. అది వారికి గొప్ప గౌరవాన్ని తెచ్చిపెట్టింది. మరియు పౌలు దానికోసం వారిని ప్రశంసించకుండా ఉండలేదు. పౌలు తాను లేఖలు వ్రాసిన ఇతర సంఘాలలో దేనికీ ఈ ప్రశంసను ఇవ్వలేదు.
సెయింట్ జెరోమ్ మరియు ఇతర ప్రాచీన పితరులు, పౌలు యొక్క ఈ బలహీనత ఏదో శారీరక లోపం లేదా కామవాంఛ అని ఆరోపించారు. జెరోమ్ మరియు ఇతర రోగ నిర్ధారకులు జీవించిన కాలంలో, సంఘం శాంతి మరియు శ్రేయస్సును అనుభవిస్తున్నప్పుడు, బిషప్లు సంపదలో మరియు హోదాలో వృద్ధి చెందుతున్నప్పుడు, పాస్టర్లు మరియు బిషప్లు ఇకపై దేవుని వాక్యంపై కూర్చోనప్పుడు జీవించారు. వారు పౌలును అర్థం చేసుకోలేకపోవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.
పౌలు తన శరీర బలహీనత గురించి మాట్లాడినప్పుడు, ఆయన ఉద్దేశం ఏదో శారీరక లోపం లేదా శారీరక దురాశ కాదు, కానీ ఆయన తన శరీరంలో సహించిన బాధలు మరియు శ్రమలు. ఈ బలహీనతలు ఏమిటో ఆయనే II Corinthians 12:9, 10వ అధ్యాయంలో వివరిస్తాడు: "కాబట్టి క్రీస్తు శక్తి నా మీద నిలిచియుండునట్లు నా బలహీనతలనుబట్టి నేను మిక్కిలి సంతోషముగా అతిశయించెదను. అందువలన క్రీస్తు నిమిత్తము నాకు కలిగిన బలహీనతలలోను, నిందలలోను, అవసరతలలోను, హింసలలోను, శ్రమలలోను నేను సంతోషించుచున్నాను; ఏలయనగా నేను బలహీనుడనై యున్నప్పుడు బలవంతుడనై యున్నాను." మరియు అదే పత్రిక యొక్క పదకొండవ అధ్యాయంలో అపొస్తలుడు ఇలా వ్రాశాడు: "అధికమైన ప్రయాసలలోను, కొలవలేని దెబ్బలలోను, తరచుగా చెరసాలలోను, తరచుగా మరణములలోను."
యూదుల చేత నేను ఐదుసార్లు నలభై కొరడా దెబ్బలు తిన్నాను, ఒకటి తక్కువ. మూడుసార్లు బెత్తములతో కొట్టబడ్డాను, ఒకసారి రాళ్లతో కొట్టబడ్డాను, మూడుసార్లు ఓడ ప్రమాదానికి గురయ్యాను," మొదలైనవి. (II కొరింథీ.
11:23-25.) అతని శరీర బలహీనత అనగా పౌలు ఈ బాధలనే ఉద్దేశించాడు, ఏదో దీర్ఘకాలిక వ్యాధిని కాదు. యూదులు, అన్యజనులు, మరియు కపట సహోదరుల చేతిలో తాను ఎల్లప్పుడూ ఎలా ప్రమాదంలో ఉన్నాడో, ఆకలి మరియు లేమితో ఎలా బాధపడ్డాడో ఆయన గలతీయులకు గుర్తుచేస్తున్నాడు.
ఇప్పుడు, విశ్వాసుల శ్రమలు ఎల్లప్పుడూ ప్రజలకు అభ్యంతరకరంగా ఉంటాయి. పౌలుకు అది తెలుసు, అందువల్ల గలతీయులు తన శ్రమలను తృణీకరించి, ఒక దేవదూత వలె తనను స్వీకరించినందుకు వారిని ఎంతగానో ప్రశంసించాడు. క్రీస్తు సిలువ వలన కలిగే అభ్యంతరం గురించి విశ్వాసులను ముందుగానే హెచ్చరిస్తూ ఇలా అన్నాడు: "నా విషయమై అభ్యంతరపడనివాడు ధన్యుడు" (మత్తయి 11:6).
మనుష్యుల నిందలకు పాత్రుడై, ప్రజలచేత తృణీకరించబడి, లోకమునకు అపహాస్యముగా ఉన్న ఆయనను సర్వలోక ప్రభువుగాను, లోక రక్షకుడిగాను ఒప్పుకోవడం నిశ్చయంగా సులువైన విషయం కాదు. నేను చెప్పేదేమంటే, ఎంతో ద్వేషపూరితంగా నిందించబడి, ఉమ్మివేయబడి, కొరడా దెబ్బలు తిని, సిలువ వేయబడిన ఈ దీనుడైన క్రీస్తును, అత్యంత ధనవంతుల ఐశ్వర్యం కన్నా, అత్యంత బలవంతుల బలం కన్నా, అత్యంత జ్ఞానుల జ్ఞానం కన్నా ఎక్కువగా విలువ కట్టడం ఒక గొప్ప విషయం. అలా విలువ కట్టడం ధన్యుడని పిలువబడటానికి అర్హమైనది.
పౌలుకు బాహ్య బాధలు మాత్రమే కాకుండా అంతర్గత, ఆధ్యాత్మిక బాధలు కూడా ఉండేవి.
అతను వీటిని II Corinthians 7:6 లో ప్రస్తావించాడు, "బయట పోరాటాలు, లోపల భయాలు ఉన్నాయి." ఫిలిప్పీయులకు రాసిన తన లేఖలో పౌలు, ఎపఫ్రోదితు పునరుద్ధరణను దేవుని పక్షాన ఒక ప్రత్యేక కరుణా చర్యగా పేర్కొన్నాడు,
నాకు ఒకదాని మీద ఒకటిగా దుఃఖాలు కలగకుండా ఉండేందుకు.
పౌలు అనుభవించిన అనేక శ్రమలను పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, ఇతరుల వలె గలతీయులు తన యందు అభ్యంతరం చెందనందుకు ఆయన వారిని గట్టిగా ప్రశంసించడం విని మనం ఆశ్చర్యపోము.
మనమే కష్టాల్లో ఉన్నప్పటికీ, ఇతరులను ఓదార్చడానికి, సహాయం చేయడానికి, రక్షించడానికి పూనుకుంటాం కాబట్టి లోకం మనల్ని పిచ్చివాళ్ళనుకుంటుంది. ప్రజలు మనతో ఇలా అంటారు: "వైద్యుడా, నిన్ను నువ్వే బాగుచేసుకో" (Luke 4:23).
అపొస్తలుడు గలతీయులతో, వారి దయను తాను ఎల్లకాలం జ్ఞాపకం ఉంచుకుంటానని చెబుతాడు. పరోక్షంగా, అబద్ధ అపొస్తలుల దండయాత్రకు ముందు వారు తనను ఎంతగా ప్రేమించారో కూడా వారికి గుర్తుచేస్తాడు, మరియు వారు తన పట్ల తమ తొలి ప్రేమకు తిరిగి రావాలని వారికి సూచన ఇస్తాడు.
15వ వచనం. అయితే మీరు చెప్పిన ఆ ధన్యత ఎక్కడ ఉంది?
"మీరు గతంలో ఎంత సంతోషంగా ఉండేవారు. గలతీయులారా, మీరు ధన్యులమని నాతో ఎలా చెప్పేవారు. గతంలో నేను మిమ్మల్ని ఎంతగా పొగిడి, ప్రశంసించలేదో కదా." అబద్ధ అపోస్తలులు తనపై అపనిందలు వేసి, తన లేఖను తనకు నష్టం కలిగేలా మరియు తమకు అనుకూలంగా తప్పుగా అన్వయించుకుంటారేమోనని భయపడి, తన తీవ్రమైన నిందల తీవ్రతను తగ్గించుకునే ప్రయత్నంలో పౌలు వారికి గతంలోని మంచి రోజులను గుర్తు చేస్తున్నాడు. అటువంటి నమ్మకద్రోహులు దేనికైనా వెనుకాడరు. వారు నిష్కపటమైన హృదయంతో పలికిన మాటలను వక్రీకరించి, వాటి అసలు ఉద్దేశానికి పూర్తి వ్యతిరేక అర్థాన్ని వచ్చేలా వక్రీకరిస్తారు. వారు మధురమైన, సువాసనగల పువ్వుల నుండి విషాన్ని పీల్చే సాలెపురుగుల వంటివారు. విషం పువ్వులలో ఉండదు, కానీ మంచిని, ఆరోగ్యకరమైన దానిని విషంగా మార్చడం సాలెపురుగు స్వభావం.
15వ వచనం. నేను మీకు సాక్ష్యమిచ్చునదేమనగా, మీకు సాధ్యమైయుంటే, మీ కన్నులను మీరే పెకిలించి నాకు ఇచ్చియుండుదురు.
అపోస్తలుడు గలతీయులను పొగడటం కొనసాగిస్తున్నాడు. "మీరు నాతో చాలా మర్యాదగా ప్రవర్తించడమే కాదు. అవసరమైతే నా కోసం మీ కళ్ళు పీకేసుకుని, మీ ప్రాణాలను సైతం అర్పించేవారు." నిజానికి గలతీయులు పౌలు కోసం తమ ప్రాణాలను అర్పించారు. పౌలును స్వీకరించి, ఆదరించడం ద్వారా, వారు యూదులందరి ద్వేషాన్ని, కపటత్వాన్ని తమ మీదే కొనితెచ్చుకున్నారు. ఈ రోజుల్లో లూథర్ పేరు కూడా అదే కళంకాన్ని మోస్తోంది. ఎవరైతే పొగుడుతారో...
లూథర్ విగ్రహారాధకుడు, అబద్ధ సాక్షి లేదా దొంగ కన్నా ఘోరమైన పాపి.
16వ వచనం. నేను మీకు సత్యం చెప్పినందువల్ల మీ శత్రువునయ్యానా?
పౌలు గలతీయులను మెచ్చుకోవడానికి కారణం, తాను వారిని గద్దించినందువల్ల తాను వారి శత్రువు అనే అభిప్రాయం వారికి కలగకూడదనేదే.
నిజమైన స్నేహితుడు తప్పు చేసిన తన సోదరుడిని మందలిస్తాడు, ఆ తప్పు చేసిన సోదరుడికి కొంచెమైనా తెలివి ఉంటే తన స్నేహితుడికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటాడు. ఈ లోకంలో సత్యం ద్వేషాన్ని పుట్టిస్తుంది. సత్యం పలికిన ప్రతి ఒక్కరూ శత్రువుగా పరిగణించబడతారు.