క్రైస్తవ మతంపై గ్రీకుల ప్రభావం

వారు కోయడాన్ని ఒక ఒడంబడికగా పేర్కొన్నారు ఎందుకంటే రక్తం అనేది

జీవిత సారం చిందించబడవలసి వచ్చింది. మనం చరిత్రను పరిశీలిస్తే ప్రజలు ప్రవేశించారు

వారి సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడానికి వివిధ పద్ధతులను ఉపయోగించి ఒక ఒప్పందంలోకి వచ్చారు.

అటువంటి పద్ధతులలో కొన్ని అధికారికమైనవి మరియు చట్టబద్ధమైనవి కాగా, మరికొన్ని

అనధికారిక మరియు వ్యక్తిగత. తదనుగుణంగా సీల్ చేయడానికి ఉపయోగించే పద్ధతులు

ఒప్పందం మరియు వాటిని సంధులు, అంగీకారాలు, కాంట్రాక్టులు, కాంపాక్ట్‌లు అని పిలిచేవారు.

వాగ్దానాలు, ప్రతిజ్ఞలు మరియు నిబంధనలు. ఆ పద్ధతులలో పరలోక సంబంధమైనవి

తండ్రియైన దేవుడు ఒక ప్రత్యేక సంబంధంలోకి ప్రవేశించడానికి నిబంధనలను ఎంచుకున్నాడు

కాబట్టి, దేవుడు ప్రత్యేకంగా నాలుగు ప్రధాన నిబంధనలను చేశాడు.

పవిత్ర బైబిల్‌లోని అత్యంత ప్రముఖ వ్యక్తులతో ఒంటరిగా. మరియు

ఆ నిబంధనలు కేవలం ప్రకటనలు మాత్రమే కాదు, ప్రజలు తప్పక ప్రయత్నించాలి.

వాటి అర్థాన్ని, అవి వాటిలో ఎలా పనిచేస్తాయో అర్థం చేసుకోవడానికి.

2. వారు కొన్ని విషయాలను కలిగి ఉన్నందున దేవుడే స్వయంగా ఆ నిబంధనలను చేసాడు.

మనిషి జీవితానికి సంబంధించి.

3. అంటే, ఆ నిబంధనలు ప్రతి ఒక్కరి జీవితంపై ప్రత్యక్ష ప్రభావాన్ని చూపుతాయి

భూమిపై మానవుడు.

4. మనుష్యులకు తెలిసియుండకయుండక ఆ నిబంధనలు పూర్వం అమలులో ఉండేవి

వారు అయినా కాకపోయినా

ఆనందం, శాంతి, ఆశీర్వాదం మరియు దేవునితో నిత్యజీవం.

6. ఆ నిబంధనలు చాలా విలువైనవి మరియు ప్రజలు వాటిని తిరస్కరిస్తే వారు

దుఃఖం, శాపం, గందరగోళం మరియు దేవుని నుండి శాశ్వత ఎడబాటును తెస్తాయి. వాటిలో

దేవుని ఆ నాలుగు నిబంధనలలో, మొదటిది పితృపురుషుడైన అబ్రాహాముతో చేయబడింది.

దేవుడు అప్పగించాడు మరియు దానిని అబ్రహాము అని పిలిచారు. అది అతనితో చేయబడింది.

యూదు జాతి (ఇశ్రాయేలు) పితామహుడు రెండవ నిబంధనను నెరవేర్చాడు

దేవుడు మోషేతో చేసిన ఒప్పందాన్ని మోషే ఒడంబడిక అని పిలిచాడు.

ఇశ్రాయేలుకు ధర్మశాస్త్ర ప్రదాత అని కూడా పిలువబడ్డాడు. మూడవ నిబంధన ఒక నిబద్ధత.

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

దేవుడు దావీదుతో చేసిన ఒడంబడికను దావీదు నిబంధన అని పిలిచాడు.

దేవుని హృదయానికి నచ్చిన మనిషి అని కూడా పిలువబడ్డాడు. నాల్గవ నిబంధన అని పిలువబడింది.

క్రొత్త నిబంధన. దేవుని కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు కారణంగా దానికి ఆ పేరు వచ్చింది.

అతనే మొదట ప్రారంభించాడు. మొదటి రెండు, అబ్రహాము మరియు మోషే నిబంధనలు

నా మునుపటి పుస్తకంలో (నా 10వ పుస్తకం) ఇప్పటికే చర్చించబడ్డాయి

శీర్షిక “జెరూసలేం శాంతి నగరం”. మరియు నా పదకొండవ పుస్తకంలో నేను వ్రాస్తున్నాను

మూడవ మరియు నాల్గవ నిబంధనల గురించి. అవి దావీదు సంబంధమైనవి మరియు క్రొత్తవి.

వీలునామా నిబంధనలు.

దావీదు నిబంధన:

బైబిల్లోని మూడవ ప్రధానమైన కానీ కీలకమైన నిబంధన దావీదు నిబంధన. ఇది ఇశ్రాయేలు యొక్క 12 గోత్రాలను ఒక దేశంగా ఏకం చేయడానికి సంబంధించినది. దావీదు రాజు ఇశ్రాయేలు దేశం మధ్యలో నివసించే, యుద్ధప్రియులైన యెబూసీయులు అనే గోత్రాన్ని ఓడించాడు. ఆ తర్వాత అతను యెబూసీయుల నగరాన్ని బలపరిచాడు, చివరికి దానికి దావీదు నగరం అని పేరు వచ్చింది. తర్వాత అతను దానిని తన రాజధానిగా చేసుకున్నాడు, అది తరువాత యెరూషలేముగా మారింది. దావీదు రాజు తూరు రాజు హీరాము సహాయం తీసుకున్నాడు, అతను దేవదారు కలప అని పిలువబడే అత్యంత విలువైన కలపతో అతనికి సహాయం చేశాడు. అతను రాజభవనం నిర్మాణం కోసం సమర్థులైన వడ్రంగిలను మరియు రాతిపనివారిని కూడా పంపాడు. ఇది రాజుకు తన అభివృద్ధి చెందుతున్న రాజ్యానికి కీర్తిని తెచ్చిపెట్టింది. ఆ తర్వాత రాజు, ప్రధాన యాజకుడైన ఏలీ కాలంలో ఫిలిష్తీయులచే తీసుకువెళ్ళబడిన నిబంధన మందసాన్ని తిరిగి పొందడంపై తన దృష్టిని సారించాడు, అది చాలా కాలం పాటు పాడుబడిన గృహంలో ఉండిపోయింది.

ఫిలిష్తీయుల చేతిలో ఇశ్రాయేలు సైన్యం ఓడిపోవడం మరియు నిబంధన మందసాన్ని కోల్పోవడం, ఇశ్రాయేలు నుండి దేవుని సన్నిధి మరియు ఆయన ఆశీర్వాదాలు పూర్తిగా ఉపసంహరించబడ్డాయని స్పష్టంగా సూచించింది. కానీ ఇప్పుడు దావీదు రాజు గొప్ప సైనిక శక్తితో విజయం సాధించి తన రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. ఫలితంగా, అతను దేశం కోసం దేవుని ఆశీర్వాదాన్ని పొందాడు. అతను సరిగ్గా స్థిరపడిన తర్వాత, నిబంధన మందసాన్ని తిరిగి తీసుకురావాలని ప్రణాళిక వేశాడు. అది ఆ సమయంలో అన్యరాజుల వద్ద ఉండిపోయింది. అంతేకాకుండా, మందసం వారి వద్ద ఉన్నంత కాలం వారు అన్ని ప్రతికూలతలను అనుభవించారు. కానీ చివరకు దావీదు రాజు దానిని పొందగలిగాడు మరియు దానిని గొప్ప వైభవంతో నగరానికి తీసుకువచ్చాడు. నిబంధన మందసాన్ని భద్రపరచడానికి అత్యంత సురక్షితమైన స్థలం గుడారమే అని అతను భావించాడు, ఎందుకంటే వాస్తవానికి అది గుడారంలోనే ఉండేది. ఈ గుడారమే మొదటిది.

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

21. దేవుని సంచార దేవాలయం. ప్రవక్త మోషే ప్రేరణతో ఇశ్రాయేలుకు చెందిన కొందరు సమర్థులైన పనివారు దీనిని సిద్ధం చేశారు. మోషే ఇశ్రాయేలీయులను ఐగుప్తు నుండి కనానుకు తీసుకువస్తున్నప్పుడు, సీనాయి పర్వతం పాదాల వద్ద దీనిని నిర్మించారు; ఆ సమయంలోనే దావీదు రాజు మనస్సులో, హృదయంలో ఒక భావన బీజం మొలకెత్తడం ప్రారంభమైంది.

రాజు తన ఇంట్లో కూర్చున్నప్పుడు, యెహోవా అతని శత్రువులందరి నుండి అతనికి చుట్టూ విశ్రాంతినిచ్చాడు. అప్పుడు రాజు ప్రవక్తయైన నాతానుతో ఇలా అన్నాడు, ఇదిగో, ఇప్పుడు నేను దేవదారు వృక్షపు ఇంట్లో (ఒక విలాసవంతమైన రాజభవనంలో) నివసిస్తున్నాను, కానీ దేవుని మందసం గుడారంలో తెరల మధ్య నివసిస్తోంది - అది ఒక తరలించగల తాత్కాలిక గృహం (2 సమూయేలు 7:1-2).

నిజానికి దావీదు రాజు, దేవుడు అందులో నివసించేలా ఆయన కోసం ఒక అందమైన ఆలయాన్ని నిర్మించాలని కోరుకున్నాడు. ఆ ఉద్దేశ్యంతో, అతను అన్యదేవతల కోసం నిర్మించిన, అద్భుతమైన కట్టడాలతో కూడిన వివిధ నమూనాల ఆలయాలను చుట్టుపక్కల చూశాడు. వాస్తవానికి, ఆ దేవుళ్ళు మాట్లాడలేరు, కష్ట సమయాల్లో ఆరాధకులకు సహాయం చేయలేరు. అవి చూడలేవు కూడా, కేవలం దుష్టమైనవి మరియు సూచనాత్మకమైనవి మాత్రమే. అవి నిర్జీవమైనవి, మరియు తమ విశ్వాసులకు ఏమీ చేయవు. కాబట్టి దావీదు రాజు ఆ సత్యాన్ని గ్రహించాడు. తన దేవుడే ఏకైక దేవుడని, ఇశ్రాయేలు యొక్క పరిశుద్ధుడని, సత్యమైన మరియు జీవించే దేవుడని, మరియు ఆయన ఆది నుండి అంతం వరకు ఉన్నవాడని అతను హృదయపూర్వకంగా భావించాడు. తన ప్రజల కారణం నిజాయితీగా ఉన్నప్పుడు, వారిని విడిపించడమే అతని లక్ష్యం. దావీదు రాజు కాలం వరకు, కదిలే ఆలయమైన గుడారం తప్ప, అతని దేవునికి శాశ్వతమైన ఇల్లు (ఆలయం) ఏదీ లేదు. ఆయన అబ్రాహాము, ఇస్సాకు మరియు యాకోబుల దేవుడని, మరియు ఆ దేవుడు తనను ఆశీర్వదించి, తాను చేసిన యుద్ధాలలో అద్భుతమైన విజయాన్ని ఇచ్చాడని అతను సరిగ్గా అర్థం చేసుకున్నాడు.

తన దేవుడు తాను ఎన్నుకున్న ప్రజల మధ్య శాశ్వతంగా నివసించడానికి ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించడం అవసరమని రాజు మనస్ఫూర్తిగా భావించాడు. కానీ ప్రవక్తయైన నాతాను ద్వారా దేవుడు అతనికి సలహా ఇవ్వడం వలన అతని ఆశలు, ప్రణాళికలన్నీ నిష్ఫలమయ్యాయి. అతని చేతులు యుద్ధాల రక్తంతో తడిసిపోయాయని ప్రవక్త రాజుతో చెప్పాడు. కాబట్టి, ఆ రక్తంతో తడిసిన చేతులతో దేవుని ఆలయాన్ని నిర్మించడం అతనికి తగదని చెప్పాడు. చివరకు దేవుని ఆలయ నిర్మాణ బాధ్యత అతని కుమారుడైన సొలొమోనుకు అప్పగించబడింది. దేవుని మందిరాన్ని నిర్మించడానికి దావీదుకు అనుమతి లభించనప్పటికీ, ఒక శాశ్వతమైన రాజవంశం కంటే గొప్ప మందిరాన్ని దావీదు కోసం నిర్మిస్తానని దేవుడు ఆశ్చర్యకరంగా ప్రకటించాడు.

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

దేవుడు ఇలా అన్నాడు: నీ దినములు సంపూర్ణమై, నీవు నీ పితరులతో నిద్రించినప్పుడు, నీ గర్భములో నుండి పుట్టు నీ సంతానమును నీ తరువాత నేను నిలబెడతాను మరియు అతని రాజ్యాన్ని నేను స్థిరపరుస్తాను. అతడు నా నామము కొరకు ఒక మందిరమును కట్టించును మరియు అతని రాజ్య సింహాసనమును నేను శాశ్వతంగా స్థాపిస్తాను. నేను అతనికి తండ్రిగా ఉంటాను మరియు అతడు నా కుమారుడిగా ఉంటాడు. అతడు పాపం చేస్తే, మనుష్యుల దండంతోను, మనుష్యుల కుమారుల దెబ్బలతోను నేను అతనిని శిక్షిస్తాను. కానీ నేను సౌలును తొలగించినట్లుగా, అతని నుండి నా కనికరము తొలగిపోదు. మరియు నీ ఇల్లు మరియు నీ రాజ్యం శాశ్వతంగా స్థాపించబడతాయి, నీ సింహాసనం శాశ్వతంగా స్థాపించబడుతుంది. (2 సమూయేలు 7:12-16) దేవుని నుండి వచ్చిన ఈ అద్భుతమైన వాగ్దానంలో ఈ క్రింది వాస్తవాలు ఉన్నాయి.

1) దావీదు కుమారుడైన సొలొమోను అతని తరువాత సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు మరియు

ఆయన తన రాజ్యాన్ని స్థాపించును (వ.12)

2) దావీదు కుమారుడైన సొలొమోను దేవుని ఆలయాన్ని నిర్మిస్తాడు (వ.13)

3) సొలొమోను సింహాసనం శాశ్వతంగా స్థాపించబడుతుంది

4) ఒకవేళ సొలొమోను రాజు పాపం చేసినట్లు కనబడితే, అతను సహజంగానే

తగిన శిక్షను పొందండి కానీ దేవుని దయ మరియు విశ్వసనీయమైన ప్రేమ

శాశ్వతంగా నిలిచి ఉంటుంది

5) దావీదు వంశం, అతని రాజ్యం మరియు అతని సింహాసనం స్థాపించబడతాయి

ఎప్పటికీ (వ.16)

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

23

అయితే, ఈ ఒప్పందం కొంత కాలం పాటు రాజవంశాన్ని నిలబెట్టలేదు. మరియు రక్త సంబంధం గురించి స్పష్టమైన ప్రస్తావన లేనప్పటికీ, దావీదు రాజు చేసిన ఆ వాగ్దానాలు ఒక నిబంధనగా లేఖనాలతో ప్రత్యేకంగా రూపొందించబడ్డాయి. కీర్తనలలో అలా వ్రాయబడింది. “నేను నా ఎన్నికైనవానితో నిబంధన చేసితిని. నా సేవకుడైన దావీదునకు నేను ప్రమాణము చేసితిని. నీ సంతానమును నేను శాశ్వతముగా స్థిరపరచెదను మరియు తరతరాల వరకు నీ సింహాసనమును కట్టించితిని” (కీర్తనలు 89:3-4). గృహ రాజ్యం మరియు సింహాసనానికి సంబంధించి దావీదుకు చేసిన వాగ్దానం యొక్క అంతిమ నెరవేర్పు శాశ్వతంగా కోల్పోతుంది. మరియు యుగాంతంలో యేసు క్రీస్తు రెండవ రాకడ మరియు ఆయన వెయ్యేళ్ల (1000 సంవత్సరాల) రాజ్యంతో మాత్రమే అవి నెరవేరుతాయి. ఈలోగా సొలొమోను రాజు యెరూషలేములోని మోరాయా పర్వతం మీద దేవుని మందిరాన్ని నిర్మించాడు మరియు దేవుడు తన శాశ్వత గృహంలో సంతోషంగా నివసించాడు. మరియు సొలొమోను రాజు ఎంతో డబ్బు ఖర్చు చేసి, అనేక జంతువులను బలి అర్పించి, వైభవంగా మరియు భయంకరంగా ఆలయాన్ని ప్రతిష్టించాడు.

ఇశ్రాయేలీయులకు అది నిజంగా ఒక శుభ సందర్భం, ఎందుకంటే వారు తమ మధ్య దేవుని సన్నిధిని (షెకినా) పొందగలిగారు. సొలొమోను రాజు దేవుని ఆలయాన్ని నిర్మించడంలో చేసిన కృషి ఫలితంగా, ఆ జాతి యూదుల చరిత్రలో ఒక ఆశీర్వాదకరమైన జాతిగా నిలిచింది. కానీ సొలొమోను రాజు స్వభావం అత్యంత దురదృష్టకరమైనది. భూమిపై అత్యంత ధనవంతుడిగా, అత్యంత తెలివైనవాడిగా తనను చేసిన దేవుని ఆశీర్వాదాలను అతను మరచిపోయాడు. అతను ఆ విషయాలన్నింటినీ మరచిపోయి, ఎంతోమంది అన్యమతస్థులైన భార్యలను కలిగి ఉండటం ద్వారా పాపం చేశాడు. అతనికి 700 మంది భార్యలు మరియు 300 మంది ఉపపత్నులు ఉన్నారని చెబుతారు. దానికి తోడు, అతను తన అన్యమతస్థులైన భార్యలను సంతోషపెట్టడానికి బయల్ బెక్ అనే ప్రదేశంలో అన్యమత దేవాలయాలను కూడా నిర్మించాడు. అతని స్వభావం చూసి దేవుడు కోపించి, అతని రాజ్యాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించి శిక్షించాడు మరియు 12 గోత్రాలను కూడా రెండు సమూహాలుగా విభజించాడు. వాటిలో 10 గోత్రాలతో కూడిన ఇశ్రాయేలు ఉత్తర రాజ్యం ఒకటి, దాని రాజధాని సమరియా మరియు వారికి యరొబాము రాజు. రెండవది దక్షిణ యూదా రాజ్యం, దీనిలో రెండు గోత్రాలు ఉండేవి మరియు వాటి రాజధాని యెరూషలేము. వారి రాజు రెహబోయాము. ఈ పన్నెండు గోత్రాలు యాకోబు (ఇశ్రాయేలు) సంతతికి చెందినవి మరియు ఈ విభజన క్రీ.పూ. 922లో జరిగింది.

రెండు వందల సంవత్సరాల తరువాత, అనగా క్రీ.పూ. 722లో, మొదటి అన్యమత పాలకులైన అస్సిరియన్లు ఉత్తర రాజ్యాన్ని చెరలోకి తీసుకువెళ్లారు. ఆ తరువాత ఉత్తర రాజ్యం ఉనికిలో లేకుండా పోయింది, ఎందుకంటే చాలా మంది ఇశ్రాయేలీయులు చెరలోకి తీసుకోబడ్డారు.

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

కొందరు వేర్వేరు ప్రదేశాలకు బందీలుగా తీసుకువెళ్లబడ్డారు మరియు మిగిలిన వారు సమరియాలో స్థిరపడిన అస్సిరియన్లతో కలిసిపోయారు. ఫలితంగా వారు తమ గుర్తింపును కోల్పోయారు. దక్షిణ రాజ్యం విషయానికి వస్తే, అది మరో 136 సంవత్సరాలు కొనసాగింది. ఆ కాలంలో దావీదు వంశానికి చెందిన సుమారు 19 మంది రాజులు దక్షిణ రాజ్యాన్ని పరిపాలించారు. కానీ ఆ 19 మందిలో, దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులైన 8 మంది రాజులు మాత్రమే పరిపాలించారు మరియు మిగిలిన రాజులు దేవుని దృష్టిలో అత్యంత దుర్మార్గులుగా మరియు నీతిబాహ్యులుగా నిరూపించుకున్నారు. కాబట్టి, క్రీ.పూ. 605వ సంవత్సరంలో, బబులోను రాజైన నెబుకద్నెజరు కర్కెమీషు యుద్ధంలో ఐగుప్తును జయించి, యూదా మరియు దావీదు వంశపు రాజులపై తన అధికారాన్ని చూపించడానికి యెరూషలేముకు వచ్చాడు. వీరు యూదు జాతిని పరిపాలించిన రెండవ అన్యమత పాలకులని పిలువబడ్డారు.

ఆ సమయంలో, అతను దేవుని ఆలయాన్ని దోచుకుని, పాత్రలు మరియు ఇతర విలువైన వస్తువులతో వెళ్ళిపోయాడు. దానికి తోడు, అతను వేలాది మంది యూదులను బబులోనుకు బందీలుగా తీసుకువెళ్ళాడు. పదమూడేళ్ళ బాలుడైన ప్రవక్త దానియేలు కూడా వారిలో ఒకడు. చివరకు క్రీ.పూ. 586లో నెబుకద్నెజరు యెరూషలేములోని దావీదు వంశ పాలకులకు ముగింపు పలికాడు. బైబిల్ ప్రకారం కూడా అది అన్యజనుల పాలకుల కాలం. వారిలో మొదటివారు అస్సిరియన్లు, రెండవవారు బబులోనీయులు. ఈ విషయం ప్రవక్త దానియేలు రెండవ అధ్యాయంలోని భారీ విగ్రహాలలో స్పష్టంగా చిత్రీకరించబడింది. ఆ రోజు నుండి నేటి వరకు సుమారు 2600 సంవత్సరాల కాలంలో, యూదా గోత్రానికి మరియు దావీదు కుటుంబానికి చెందిన దైవనియమిత యూదు రాజు ఎవరూ ఇశ్రాయేలును పరిపాలించలేదనే విషయం తెలుసుకోవడం నిజంగా అత్యంత ఆశ్చర్యకరమైనది. క్రీ.శ. 165 నుండి 63 వరకు 102 సంవత్సరాల పాటు అన్యజనుల పాలన నుండి ఒక చిన్న విరామం లభించింది. ఆ సమయంలో యాజక వంశానికి చెందిన మక్కబీయుల రాజవంశం పాలించింది, అయినప్పటికీ వారికి ముఖ్యంగా జెరూసలేంను పాలించే హక్కు లేదు. అయితే, 1948వ సంవత్సరంలో ఇజ్రాయెల్ స్వాతంత్ర్యం పొందింది మరియు దాని సార్వభౌమాధికారం తిరిగి స్థాపించబడింది.

ఆ జాతి అవిశ్వాసంలోను, భక్తిహీనతలోను ఉండిపోయింది. పాలకులు దైవనియమితులు కారు, దావీదు వంశస్థులు కూడా కారు. మరియు యెరూషలేము యొక్క గతి ఇప్పటికీ ప్రపంచంలోని వివిధ దేశాల చేతిలో ఓటమి పాలై ఉంది. అయినప్పటికీ, దేవుడు తాను ఎన్నుకున్న ప్రజలకు చేసిన నిబంధన వాగ్దానాలకు నమ్మకమైనవాడు. మధ్యప్రాచ్యం అప్పుడప్పుడు కొన్ని ఇబ్బందులను కలిగిస్తున్నప్పటికీ, దేవుడు అవసరమైన సమయాల్లో వారిని ఎల్లప్పుడూ కాపాడుతున్నాడు. ఈ దృక్కోణం నుండి చూస్తే, ప్రపంచం బయట ఉంది

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

25 నియంత్రణలో, కానీ క్రమంగా కల్లోలం చెందుతున్నప్పటికీ, దైవిక దృక్కోణం నుండి యూదా గోత్రానికి చెందిన ఒకరి రాక కోసం అంతా సిద్ధం చేయబడుతోంది (ఆదికాండము

49.10 ) మరియు దావీదు కుటుంబం (2 సమూయేలు 7.12-16), మరియు ఆయనే సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు, నిత్య తండ్రి మరియు “సమాధానపు అధిపతి” (యెషయా 9.6)

ఆయన ఒకనాడు అన్యజనుల (దేశాల) కాలమును ముగించి, భూమి మీదకు సమాధానమును, ఆశీర్వాదమును తీసుకువస్తాడు. ప్రకటన గ్రంథములో అపొస్తలుడైన యోహాను ఇలా వ్రాశాడు: "ఆ పెద్దలలో ఒకడు నాతో ఇట్లనెను: ఏడవవద్దు, ఇదిగో యూదా గోత్రపు సింహము, అనగా దావీదు మూలము, ఆ గ్రంథమును విప్పి దాని ఏడు ముద్రలను తొలగించుటకు జయించెను" (ప్రకటన 7:5). ఆ ముద్రలను తొలగించి, ఆ గ్రంథాన్ని తెరవగల వ్యక్తి మరెవరో కాదు, ఈ భూగ్రహం యొక్క హక్కు పత్రాన్ని పొందినవాడే. మరియు బైబిలు చివరి అధ్యాయంలో యేసుక్రీస్తు తన గురించి ఇలా చెప్పుకున్నాడు: "ఈ సంగతులను సంఘములలో మీకు సాక్ష్యమిచ్చుటకు నేను, యేసు, నా దూతను పంపితిని. నేను దావీదు మూలమును, సంతానమును, మరియు తేజోవంతమైన ఉదయ నక్షత్రమును" (ప్రకటన 22:16).

క్రొత్త నిబంధనలోని నాల్గవ ఒడంబడిక:

యేసు తాను బంధించబడి, సిలువ వేయబడటానికి ముందు రోజు రాత్రి సీయోను కొండపై ఉన్న మేడగదిలో కూర్చుండియుండెను. అది పస్కా పండుగ సమయము, యూదులందరు దానిని శ్రద్ధగా ఆచరిస్తున్నారు. పస్కా పండుగను స్మరించుటకు యేసు కూడా తన అనుచరులతో సమావేశమయ్యాడు. లూకా తన గ్రంథంలో ఆ సంఘటనను ఈ క్రింది విధంగా వర్ణించాడు. "ఆ సమయము వచ్చినప్పుడు ఆయన కూర్చుండెను; పన్నెండుమంది అపొస్తలులు ఆయనతో కూడ ఉండెను. అప్పుడు ఆయన వారితో, ‘నేను శ్రమపడకముందు మీతో ఈ పస్కా భుజించవలెనని కోరుకొనుచున్నాను’ అని చెప్పెను" (లూకా 22:14-15). 'కోరికతో నేను కోరుకొంటిని' అనేది ఒక బలమైన జాతీయ పదం, దీనికి అక్షరార్థంగా 'గొప్ప కోరికతో' అని అర్థం. వాస్తవానికి, యేసుక్రీస్తు యొక్క ఈ వ్యక్తీకరణ ఆయన యొక్క ప్రగాఢమైన భావోద్వేగం మరియు ఆవేదనను తెలియజేస్తుంది. ఇక్కడ మనం ప్రభువు మాటలను ఈ విధంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు, 'గొప్ప కోరికతో. నేను శ్రమపడకముందు పస్కా భుజించవలెనని కోరుకొంటిని, అంటే, 'నేను పస్కాగా మారకముందు'."

మొదటి పస్కా పండుగనాడు ఐగుప్తులో వధించబడిన గొర్రెపిల్లలు వ్యర్థంగా చనిపోలేదు. ఇశ్రాయేలీయులు ప్రగాఢ విశ్వాసంతో వధించబడిన ఆ గొర్రెపిల్లల రక్తాన్ని ద్వారబంధాలకు మరియు పైకప్పులకు పూసారు; దాని ఫలితంగా తొలిచూలు పిల్లలు పుట్టారు.

క్రైస్తవ దేవదూత శాస్త్రం

ఆ కుటుంబాలలోని మగపిల్లవాడు విమోచించబడ్డాడు. కానీ అన్యజనుల కుటుంబాలలో, ఫరో రాజు ఇంటిలోని మొదటి కుమారునితో సహా, మొదటి మగపిల్లవాడు మరణించాడు. ఈ చారిత్రక ప్రతిబింబం, ఆయనకు జరిగిన శ్రమ మరియు మరణం మరుసటి రోజు వ్యర్థం కాలేదని ప్రభువుకు అత్యంత స్పష్టమైన జ్ఞాపికను మరియు సాక్ష్యాన్ని అందించింది. సిలువపై యేసుక్రీస్తు యొక్క బలియాగ మరణంతో, ఆదాము మరియు హవ్వల యొక్క అనేకమంది కుమారులు మరియు కుమార్తెలు విమోచన అనుభవాన్ని పొందగలిగారు. తన ముందున్న మరణ కార్యాన్ని ఎదుర్కోవడానికి తనను తాను సిద్ధం చేసుకోవడం ద్వారా, ఆయన మానవాళి మొత్తాన్ని విమోచించి వారికి గొప్ప ఓదార్పునిచ్చాడు. అందుకే ఆయన, "ఈ పస్కాను మీతో భుజించాలని నేను ఎంతో ఆశతో కోరుకున్నాను" అని అన్నాడు. (ఇది ఆయన విమోచన ప్రాముఖ్యతను ప్రతిబింబిస్తుంది) నేను శ్రమపడక ముందే (పస్కాగా మారకముందు)

ఆ భోజన సమయంలో యేసు రొట్టెను తీసుకొని, దానిని ఆశీర్వదించి, విరిచి, తన శిష్యులకు ఇచ్చి, “తీసుకొని తినండి, ఇది నా శరీరం” అని చెప్పెను. (మత్తయి 2:12)

26.26) అది పస్కా గొర్రెపిల్ల మరియు చేదు మూలికలతో కూడిన రొట్టె. ఈ మూడు ప్రాచీన పస్కాలో ఉండే ముఖ్యమైన అంశాలు. సుమారు 1500 సంవత్సరాలు (మోషే కాలం నుండి యేసు రాక వరకు) యూదులు మొదటి పస్కాకు జ్ఞాపకార్థం పస్కా గొర్రెపిల్లను చంపి తినేవారు. యేసు మరియు పులియని రొట్టె ఈ సత్యాన్ని గ్రహించాయి మరియు మరుసటి రోజున, ఆయన ఈ భూమి నుండి మానవాళి పాపాన్ని తీసివేసే దేవుని గొర్రెపిల్లగా సిలువపై మరణించాడు. అందువల్ల నాలుగు కాళ్ల జంతువులను (గొర్రెపిల్లలను) బలి ఇవ్వవలసిన అవసరం లేదు. కాబట్టి, యేసుక్రీస్తు యొక్క బలియాగ మరణం నిస్సందేహంగా అనంతమైన విలువను మరియు శాశ్వతమైన కాలాన్ని కలిగి ఉంటుంది; ఈ అద్భుతమైన సంఘటనతో ఇకపై జంతు బలుల అవసరం లేదు.

కాబట్టి, యేసు పస్కా బల్ల మీద ఉన్న పులియని రొట్టెను తీసుకొని, దానిని ఆశీర్వదించి, విరిచి తన శిష్యులకు ఇచ్చి, “తీసుకొని తినండి, ఇది నా శరీరం” అని చెప్పాడు. అప్పటి నుండి గొర్రెపిల్ల బలి ఇక అవసరం లేదు కాబట్టి, దానికి బదులుగా పాపరహితమైన ఆ పులియని రొట్టె సరైన ప్రత్యామ్నాయంగా మారింది. ఇక్కడ అసలు భావం ఇది. పస్కా గొర్రెపిల్లకు బదులుగా ఉండి, మీ కొరకు విరవబడే నా పాపరహిత శరీరానికి ప్రతీకగా ఉండే ఈ పులియని రొట్టెను తీసుకొని తినండి. పస్కా పండుగ ప్రత్యేకంగా జ్ఞాపకార్థం అని చెప్పబడింది (నిర్గమకాండము).

13.9) కాబట్టి పులియని రొట్టె జ్ఞాపకార్థంగా ఇవ్వబడింది. అయితే,