ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.
విభాగం I విభాగం I శిష్యుడు,—గురువుగారు, దేవునికి అవిధేయత చూపడం మరియు ఆయనను ఆరాధించడం మానేయడం పాపమని దాదాపు అందరికీ స్పష్టంగా తెలుసు, మరియు దాని ఘోరమైన ఫలితం ప్రస్తుత ప్రపంచ స్థితిలో కనిపిస్తుంది. కానీ పాపం నిజంగా ఏమిటో పూర్తిగా స్పష్టంగా లేదు. సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుని సన్నిధిలోనే, ఆయన చిత్తానికి వ్యతిరేకంగా, మరియు ఆయన సొంత ప్రపంచంలోనే పాపం ఎలా ఉద్భవించింది?
గురువు గారు,—1. పాపం అంటే దేవుని చిత్తాన్ని త్యజించి, తన సొంత కోరికలను తీర్చుకోవడం కోసం సత్యమైన మరియు ధర్మమైన వాటిని విడిచిపెట్టి, తన సొంత ఇష్టానుసారంగా జీవించడం, తద్వారా ఆనందాన్ని పొందవచ్చని అనుకోవడం. అయినప్పటికీ, అలా చేయడం వల్ల ఎవరూ నిజమైన ఆనందాన్ని పొందలేరు లేదా నిజమైన సుఖాన్ని అనుభవించలేరు. పాపానికి వ్యక్తిత్వం లేదు, కాబట్టి దానిని ఎవరో సృష్టించారని ఎవరూ చెప్పలేరు. అది కేవలం ఒక స్థితి లేదా పరిస్థితికి ఉన్న పేరు మాత్రమే. సృష్టికర్త ఒక్కడే, ఆయన మంచివాడు. ఒక మంచి సృష్టికర్త చెడ్డదాన్ని సృష్టించి ఉండలేడు, ఎందుకంటే అలా చేయడం ఆయన స్వభావానికి విరుద్ధం. ఆ ఒక్క సృష్టికర్తను మినహాయిస్తే, పాపాన్ని సృష్టించగల మరొకరు లేరు. సైతాను ఇప్పటికే సృష్టించబడిన దానిని మాత్రమే పాడు చేయగలడు, కానీ దేనినీ సృష్టించే శక్తి అతనికి లేదు. కాబట్టి పాపం సృష్టిలో భాగం కాదు, దానిని సృష్టించగలిగే స్వతంత్ర అస్తిత్వం కూడా దానికి లేదు. అది కేవలం ఒక భ్రమ కలిగించే మరియు వినాశకరమైన స్థితి.
ఉదాహరణకు, వెలుగు అనేది వాస్తవమైన ఉనికిని కలిగి ఉన్నది, కానీ చీకటికి లేదు; అది కేవలం ఒక స్థితి, అంటే వెలుగు లేకపోవడం. అందువలన పాపం లేదా చెడు అనేది స్వయంభూతమైనది కాదు, అది కేవలం మంచి లేకపోవడం లేదా ఉనికిలో లేకపోవడం మాత్రమే. ఈ చీకటిమయమైన చెడు స్థితి అత్యంత భయంకరమైనది, ఎందుకంటే దాని కారణంగా చాలామంది సరైన మార్గాన్ని కోల్పోయి, సాతాను అనే బండల మీద ఓడ మునిగి నరకపు చీకటిలో పడి నశించిపోతారు. ఈ కారణంగానే, లోకానికి వెలుగునైన నేను శరీరధారియై ప్రత్యక్షమయ్యాను, తద్వారా నా యందు నమ్మకముంచినవారు నశించిపోకుండా ఉంటారు; ఎందుకంటే నేను వారిని చీకటి శక్తి నుండి రక్షించి, చీకటికి నామము గాని, దాని చిహ్నము గాని లేని ఆ కోరదగిన మరియు పరలోక సంబంధమైన ఆశ్రయమునకు వారిని క్షేమంగా చేర్చుతాను (ప్రకటన. 21:23, 22:5).
2. సృష్టికర్త అయిన ప్రభువు సన్నిధిలోనే ఈ పాపమనే అంధకార స్థితి ఎలా ఏర్పడిందని మీరు అడుగుతున్నారు. సైతాను మరియు మనుష్యులు తమంతట తామే, అక్రమమైన మరియు తప్పుడు మార్గంలో, తమ సొంత కోరికలను నెరవేర్చుకోవాలని ప్రయత్నించడం వలన ఇది సంభవించింది. ఒకవేళ మనిషి అటువంటి స్థితిలోకి పడిపోకుండా ఉండేలా దేవుడు అతన్ని ఎందుకు సృష్టించలేదని మీరు అడిగితే, దానికి సమాధానం ఏమిటంటే, ఒకవేళ అతన్ని ఒక యంత్రంలా నిర్మించి ఉంటే, తన సొంత ఎంపికకు అనుగుణంగా చేసే కర్మల ద్వారా మాత్రమే చేరుకోగలిగే ఆ ఆనంద స్థితిని అతను ఎన్నటికీ పొందలేకపోయేవారు. ఆదాము, హవ్వలు సైతాను యొక్క కుయుక్తులలో మరియు మోసంలో పడిపోయారు, ఎందుకంటే వారు పాపరహితులుగా ఉన్నప్పుడు అబద్ధాలు, మోసం అనేవి ఉన్నాయని వారికి తెలియదు.
దీనికి ముందు, తాను పరలోకం నుండి వెలివేయబడటానికి కారణమైన ఆ గర్వం యొక్క ఉనికి గురించి సాతానుకే తెలియదు, ఎందుకంటే అతనికి ముందు గర్వం అనేదే ఉనికిలో లేదు. మనుష్యులలోనూ, సాతానులోనూ ఈ పాప స్థితి ఏర్పడినప్పటికీ, దేవుడు తన సర్వశక్తితో ఆ స్థితికి ఒక కొత్త రూపాన్ని ఇచ్చాడు, తద్వారా దాని నుండి కూడా ఆయన అత్యున్నతమైన ఫలితాలను కలుగజేశాడు.
మొట్టమొదటగా, అవతారం మరియు విమోచనలో దేవుని అపారమైన ప్రేమ ప్రత్యక్షమైంది, లేకపోతే అది ఇతర పరిస్థితులలో మరుగునపడి ఉండేది; మరియు రెండవదిగా, పాపపు చేదును రుచి చూసిన తర్వాత విమోచించబడినవారు పరలోకపు ఆనందాన్ని మరింత సమృద్ధిగా అనుభవిస్తారు, ఎలాగైతే చేదును రుచి చూసిన తర్వాత తేనె మాధుర్యం గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుందో అలాగే.