దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం

సత్యం, జోనాథన్ ఎడ్వర్డ్స్ గారి ప్రసంగం [వర్క్స్ (వోర్సెస్టర్ పునర్ముద్రణ), IV:1-15 నుండి.] Hebrews 5:12 -- ఎందుకంటే, మీరు బోధకులుగా ఉండవలసిన సమయంలో, దేవుని వాక్యాల యొక్క మొదటి సూత్రాలు ఏవో ఒకరు మీకు మరల బోధించవలసిన అవసరం మీకు ఉంది; మరియు మీరు బలమైన ఆహారం కాక, పాలు అవసరమైన వారిగా అయ్యారు.

ఈ మాటలు, తాను వ్రాసిన క్రైస్తవ హెబ్రీయులలోని ఒక నిర్దిష్ట లోపం గురించి అపొస్తలుడు చేసిన ఫిర్యాదు. దానిలో మనం గమనించవచ్చు, 1. ఫిర్యాదు చేయబడిన లోపం ఏమిటంటే, వారి నుండి ఆశించినంతగా మత సిద్ధాంతాలు మరియు మర్మాల జ్ఞానంలో వారికి నైపుణ్యం లేకపోవడం. దైవశాస్త్ర విషయాల గురించి గానీ, దేవుని వాక్యాలలో బోధించబడిన విషయాల గురించి గానీ తెలుసుకోవడంలో వారు సాధించవలసినంత పురోగతిని సాధించలేదని అపొస్తలుడు వారి గురించి ఫిర్యాదు చేస్తున్నాడు.

మరియు ఆయన వారిని గద్దించదలచింది, కేవలం దైవిక విషయాల గురించిన ఆధ్యాత్మిక మరియు అనుభవ జ్ఞానంలో వారికి ఉన్న లోపం కోసమే కాదు, మత సూత్రాలు మరియు క్రైస్తవ దైవశాస్త్ర సత్యాల గురించిన సిద్ధాంతపరమైన పరిచయంలో వారికి ఉన్న లోపం కోసం కూడా; ఇది అనేక విషయాల ద్వారా స్పష్టమవుతోంది.

అపొస్తలుడు ఈ ఫిర్యాదును లేదా గద్దింపును ప్రవేశపెట్టిన విధానాన్ని బట్టి ఇది స్పష్టమవుతుంది.

ఆయన దానిని పరిచయం చేయడానికి గల సందర్భం ఇది: దానికి ముందున్న వచనంలో, క్రీస్తు మెల్కీసెదెకు క్రమం ప్రకారం ప్రధాన యాజకుడని ఆయన ప్రస్తావించాడు: "మెల్కీసెదెకు క్రమం ప్రకారం దేవునిచేత ప్రధాన యాజకుడగుట." దేవుని వాక్యాలైన పాత నిబంధనలో ఈ మెల్కీసెదెకు క్రీస్తుకు ఒక ప్రముఖమైన సూచనగా చూపబడ్డాడు, మరియు అక్కడ మనకు ఉన్న మెల్కీసెదెకు వృత్తాంతంలో అనేక సువార్త మర్మాలు ఉన్నాయి, వీటిని అపొస్తలుడు క్రైస్తవులైన హెబ్రీయులకు సూచించాలనుకున్నాడు. కానీ వారి జ్ఞాన బలహీనత వలన, మరియు ఆ స్వభావం గల మర్మాలతో వారికి పెద్దగా పరిచయం లేకపోవడం వలన, వారు తన మాటలను అర్థం చేసుకోలేరని ఆయన గ్రహించాడు; అందువల్ల ప్రస్తుతానికి మెల్కీసెదెకు గురించి ఏమీ చెప్పడం ఆపేశాడు. ఈ విధంగా, వచనంలో

11, "మేము చెప్పవలసిన సంగతులు అనేకములున్నవి; మీరు వినుటకు మందబుద్ధులై యున్నారు గనుక వాటిని చెప్పుట కష్టముగా ఉన్నది;" అనగా, మెల్కీసెదెకును గూర్చి అనేక సంగతులున్నవి, వాటిలో అద్భుతమైన సువార్త మర్మములు ఇమిడియున్నాయి. ఈ సంగతులను గ్రహించుటలో మీకున్న మందబుద్ధి మరియు వెనుకబాటుతనం వలన, నా ఉపదేశము వలన మీరు కేవలం అయోమయానికి గురై, ఏ ప్రయోజనము పొందరేమోనని నాకు భయంగా లేకపోయి ఉంటే, నేను ఆ సంగతులను మీకు తెలియజేయదలచుకున్నాను; మరియు అది, మిక్కిలి బలమైన మాంసము వలె, మీకు మిక్కిలి కష్టంగా ఉంటుందేమోనని కూడా నాకు భయంగా ఉంది.

అప్పుడు లేఖన భాగంలోని మాటలు ఇలా వస్తాయి: "ఎందుకంటే, మీరు బోధకులుగా ఉండవలసిన సమయంలో, దేవుని వాక్యాల యొక్క మొదటి సూత్రాలు ఏవో ఒకరు మీకు మరల బోధించవలసిన అవసరం మీకు ఉంది; మరియు దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం, బలమైన ఆహారం కాకుండా పాలు అవసరమైన వారిలా తయారయ్యాయి." ఇంచుమించుగా చెప్పాలంటే, అటువంటి రహస్యాలను అర్థం చేసుకొని, జీర్ణించుకోగలిగేంతగా మీరు దైవశాస్త్రం మరియు పవిత్ర లేఖనాల గురించి తెలుసుకుని ఉంటారని మీ నుండి ఆశించి ఉండవచ్చు: కానీ మీ విషయంలో అలా లేదు.

మరలా, మానవ బోధన ద్వారా అందించబడిన మరియు స్వీకరించబడిన జ్ఞానంలో వారికున్న ప్రావీణ్యం గురించి అపోస్తలుడు మాట్లాడుతాడు; "సమయం వచ్చినప్పుడు మీరు బోధకులుగా ఉండాలి" అనే ఆ వ్యక్తీకరణ ద్వారా ఇది స్పష్టమవుతుంది; ఇందులో ఆచరణాత్మక మరియు అనుభవపూర్వక జ్ఞానమే కాకుండా, మత సత్యాలు మరియు రహస్యాల గురించిన సిద్ధాంతపరమైన జ్ఞానం కూడా చేరి ఉంటుంది.

మరలా, క్రైస్తవులు బలమైన ఆహారాన్ని జీర్ణం చేసుకోగలిగే అటువంటి జ్ఞానం గురించి అపొస్తలుడు మాట్లాడుతున్నాడు; అనగా, దైవశాస్త్రంలో మరింత గూఢంగా, అర్థం చేసుకోవడానికి కష్టంగా ఉండి, ఈ స్వభావం గల విషయాలలో గొప్ప నైపుణ్యం అవసరమయ్యే విషయాలను అర్థం చేసుకోగలగడం. ఇది తర్వాతి రెండు వచనాలలో మరింత పూర్తిగా వ్యక్తపరచబడింది: "పాలు త్రాగు ప్రతివాడును నీతి వాక్యమును గూర్చి నేర్పరియు కాడు; వాడు శిశువు గనుక. అయితే బలమైన ఆహారము పరిపూర్ణులైనవారికి, అనగా అభ్యాసము వలన మంచి చెడులను వివేచించుటకు తమ ఇంద్రియములను అభ్యాసము పొందినవారికి చెందును."

మళ్ళీ, అది అటువంటి జ్ఞానం, దానిలో ప్రావీణ్యం వ్యక్తులను మతం యొక్క మొదటి సూత్రాలకు అతీతంగా తీసుకువెళుతుంది. ఇక్కడ ఉన్నట్లుగా: "దేవుని వాక్యాల యొక్క మొదటి సూత్రాలు ఏవో ఒకరు మీకు మళ్ళీ బోధించవలసిన అవసరం మీకు ఉంది." అందువల్ల అపొస్తలుడు, తర్వాతి అధ్యాయం ప్రారంభంలో, "క్రీస్తు బోధన యొక్క మొదటి సూత్రాలను విడిచిపెట్టి, పరిపూర్ణత వైపు సాగిపోవాలని" వారికి సలహా ఇస్తాడు.

2. ఈ లోపం యొక్క దోషం ఎక్కడ కనిపిస్తుందో మనం గమనించవచ్చు, అదేమిటంటే, వారు తమ కాలానికి తగినట్లుగా నైపుణ్యం సంపాదించలేదు. ఆ కాలంలో వారు ఉపాధ్యాయులుగా ఉండవలసి ఉండేది.

వారు క్రైస్తవులు కాబట్టి, క్రైస్తవ జ్ఞానాన్ని నేర్చుకుని, సంపాదించుకోవడమే వారి పని. వారు క్రీస్తు పాఠశాలలో విద్యార్థులు; వారు చేయవలసిన విధంగా తమ సమయాన్ని నేర్చుకోవడానికి ఉపయోగించుకుని ఉంటే, అపొస్తలుడు వ్రాసిన నాటికే వారు ఈ పాఠశాలలో బోధకులుగా ఉండటానికి అర్హులై ఉండేవారు. ఎవరైనా ఏ పనికి అంకితమైనా, నేర్చుకోవడానికి మరియు పరిపూర్ణత సాధించడానికి వారికి లభించిన సమయానికి అనుగుణంగానే ఆ పనిలో వారి పరిపూర్ణత ఉంటుందని ఆశించవచ్చు — క్రైస్తవులు ఎల్లప్పుడూ శిశువులుగానే ఉండిపోకూడదు, కానీ క్రైస్తవ జ్ఞానంలో ఎదగాలి; మరియు శిశువుల ఆహారమైన పాలను విడిచిపెట్టి, బలమైన మాంసాన్ని జీర్ణం చేసుకోవడం నేర్చుకోవాలి.

సిద్ధాంతం: ప్రతి క్రైస్తవుడు దైవిక జ్ఞానంలో వృద్ధి చెందడానికి కృషి చేయాలి.

నిజానికి ఇది దైవవేత్తలు మరియు మతగురువుల పనిగా పరిగణించబడుతుంది: పవిత్ర గ్రంథాలను, ఇతర విజ్ఞానదాయక పుస్తకాలను అధ్యయనం చేయడం ద్వారా జ్ఞానాన్ని సంపాదించడం వారి పని అని సాధారణంగా భావిస్తారు; మరియు ఇది ఇతరులకు చెందని విషయం కాబట్టి, దీనిని తమకే వదిలివేయవచ్చని చాలామంది అనుకుంటారు.

కానీ అపొస్తలుడు ఈ భావనను కలిగివుంటే, బోధకులుగా ఉండటానికి తగినంత జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకోలేదని క్రైస్తవ హెబ్రీయులను ఆయన ఎన్నడూ నిందించేవాడు కాదు: లేదా, ఇది సాధారణంగా క్రైస్తవులకు సంబంధించిన విషయం అని, వారి సమయం ఈ పనితో గణనీయంగా గడిచిపోకూడదని ఆయన భావించివుంటే; ఆయన ఎన్నడూ అంతగా నిందించేవాడు కాదు.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం, వారు నేర్చుకోవడానికి కేటాయించిన సమయానికి వారి జ్ఞాన నైపుణ్యం అనుగుణంగా లేదని వారిని నిందించింది.

ఈ విషయాన్ని వివరిస్తూ, నేను చూపిస్తాను, 1. దైవత్వం అంటే ఏమిటి.

2. దైవశాస్త్రంలో ఏ రకమైన జ్ఞానం ఉద్దేశించబడింది.

3. దైవశాస్త్రంలో జ్ఞానం ఎందుకు అవసరం.

4. క్రైస్తవులందరూ ఈ జ్ఞానంలో వృద్ధి చెందడానికి ఎందుకు కృషి చేయాలి.

మొదట, దైవత్వం అంటే ఏమిటో నేను చాలా క్లుప్తంగా వివరిస్తాను.

ఈ విషయంపై చర్చించిన వారు దీనికి వివిధ నిర్వచనాలు ఇచ్చారు. కళా నియమాల ప్రకారం ఏది అత్యంత ఖచ్చితమైన నిర్వచనమో అని ఇప్పుడు నేను విచారించను; కానీ, వినేవారికి దాని గురించి ఒక అవగాహనను కలిగించడానికి అత్యంత ప్రభావవంతంగా ఉంటుందని నేను భావించే విధంగా దీనిని నిర్వచిస్తాను లేదా వివరిస్తాను.

దైవశాస్త్రం అనగా, మతమనే గొప్ప కార్యానికి సంబంధించిన సత్యాలు మరియు నియమాలన్నింటినీ తనలో ఇముడ్చుకున్న శాస్త్రం లేదా సిద్ధాంతం. పాఠశాలల్లో అనేక రకాల కళలు మరియు శాస్త్రాలు బోధించబడతాయి మరియు నేర్చుకోబడతాయి. అవి వివిధ విషయాలకు సంబంధించినవి; ఉదాహరణకు, సాధారణంగా ప్రకృతి కార్యాల గురించి; లేదా కనిపించే ఆకాశం గురించి, ఖగోళశాస్త్రం వలె; లేదా సముద్రం గురించి, నౌకాయానం వలె; లేదా భూమి గురించి, భూగోళశాస్త్రం వలె; లేదా మానవ శరీరం గురించి, వైద్యశాస్త్రం మరియు శరీరనిర్మాణశాస్త్రం వలె; లేదా మానవ ఆత్మ యొక్క సహజ శక్తులు మరియు గుణాల గురించి, తర్కం మరియు ఆత్మశాస్త్రం వలె; లేదా మానవ పరిపాలన గురించి, రాజనీతి మరియు న్యాయశాస్త్రం వలె. కానీ, దేవునికి మరియు మతమనే గొప్ప కార్యానికి సంబంధించి, మిగిలిన వాటన్నిటి కంటే ఉన్నతమైన ఒక శాస్త్రం, లేదా ఒక నిర్దిష్టమైన జ్ఞానం మరియు సిద్ధాంతం ఉంది: అదే దైవశాస్త్రం; ఇది ఇతర శాస్త్రాల వలె కేవలం మనిషి సహజ వివేకాన్ని మెరుగుపరచడం ద్వారా నేర్చుకోబడదు, కానీ ఆ ప్రయోజనం కోసం దేవుడే స్వయంగా ఇచ్చిన, ఉపదేశాలతో నిండిన ఒక నిర్దిష్ట గ్రంథంలో ఆయనచేతనే బోధించబడుతుంది. ఈ విధమైన జ్ఞానాన్ని అన్వేషించడంలో ప్రపంచానికి మార్గదర్శకంగా ఉండటానికి దేవుడు ఇచ్చిన నియమం ఇది, మరియు మనం తెలుసుకోవలసిన ఈ స్వభావం గల అన్ని విషయాల సారాంశం కూడా ఇదే. ఈ కారణంగానే దైవశాస్త్రాన్ని ఒక కళ లేదా శాస్త్రం అనడం కంటే ఒక సిద్ధాంతం అని ఎక్కువగా పిలుస్తారు.

నిజానికి సహజ మతం లేదా దైవత్వం అని పిలువబడేది ఒకటి ఉంది. దేవుని గురించి మరియు ఆయన పట్ల మన కర్తవ్యం గురించి అనేక సత్యాలు ప్రకృతి వెలుగులో స్పష్టమవుతాయి. కానీ, సరిగ్గా చెప్పాలంటే క్రైస్తవ దైవత్వం ప్రకృతి వెలుగులో స్పష్టమవ్వదు; అది దైవ ప్రకటనపై ఆధారపడి ఉంటుంది.

మన పతనమైన స్థితిలో మన ప్రస్తుత పరిస్థితులు ఏ విధంగా ఉన్నాయంటే, దేవుని గురించి మనం తెలుసుకోవలసిన అవశ్యకమైన విషయం ఏదీ, మనకు అవసరమైన రీతిలో ప్రకృతి వెలుగు ద్వారా ప్రత్యక్షపరచబడటం లేదు. ఎందుకంటే, దైవత్వంలోని ఏ సత్య జ్ఞానమూ, అది ఏదో ఒక విధంగా సువార్త ప్రణాళికకు చెందినదైతే తప్ప, లేదా ఒక మధ్యవర్తికి సంబంధించినదైతే తప్ప, మనకు ఏమాత్రం ప్రాముఖ్యమైనది కాదు. కానీ ఈ విషయంలో ప్రకృతి వెలుగు మనకు దైవత్వపు ఏ సత్యాన్నీ బోధించదు. అందువల్ల, క్రైస్తవ దైవత్వంలోని ఏ భాగాన్నైనా మనం ప్రకృతి వెలుగు ద్వారా తెలుసుకుంటామని చెప్పలేము. ప్రకృతి వెలుగు యేసులో ఉన్నటువంటి ఏ సత్యాన్నీ బోధించదు. పాత మరియు క్రొత్త నిబంధనలలో ఉన్న దేవుని వాక్యం మాత్రమే మనకు క్రైస్తవ దైవత్వాన్ని బోధిస్తుంది.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం. దైవత్వం అనేది లేఖనాలలో బోధించబడిన వాటన్నిటినీ, అంటే దేవుడు మరియు యేసు క్రీస్తు గురించి, దేవుని పట్ల మన కర్తవ్యం గురించి, మరియు దేవునిలో మన ఆనందం గురించి మనం తెలుసుకోవలసిన లేదా తెలుసుకోవలసిన వాటన్నిటినీ తనలో ఇముడ్చుకుంటుంది. దైవత్వాన్ని సాధారణంగా 'దేవుని కొరకు జీవించే సిద్ధాంతం' అని నిర్వచిస్తారు, మరియు మరింత కచ్చితమైనదిగా భావించే కొందరు దీనిని 'క్రీస్తు ద్వారా దేవుని కొరకు జీవించే సిద్ధాంతం' అని కూడా నిర్వచిస్తారు. ఇది అన్నింటినీ తనలో ఇముడ్చుకుంటుంది.

యేసునందు ఉన్న క్రైస్తవ సిద్ధాంతాలు, మరియు క్రీస్తు ద్వారా దేవుని కొరకు జీవించడంలో మనకు మార్గనిర్దేశం చేసే క్రైస్తవ నియమాలన్నీ. దైవశాస్త్రంలో, ఏ ఒక్క సిద్ధాంతంలో, ఏ వాగ్దానంలో, ఏ నియమంలో ఉన్నదంతా ఏదో ఒక విధంగా క్రైస్తవ మరియు దైవిక జీవితానికి, లేదా క్రీస్తు ద్వారా దేవుని కొరకు మనం జీవించడానికి సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. అవన్నీ రెండు విధాలుగా దీనికి సంబంధించినవే, అవి ఏమనగా, ఈ లోకంలో విశ్వాసం మరియు పవిత్రతతో కూడిన జీవితంలో దేవుని కొరకు మనం జీవించడాన్ని ప్రోత్సహించడానికి దోహదపడతాయి, మరియు భవిష్యత్తులో దేవుని సంపూర్ణ ఆనందాన్ని పొందుతూ, పరిపూర్ణమైన పవిత్రత మరియు ఆనందంతో కూడిన జీవితానికి మనలను తీసుకురావడానికి కూడా దోహదపడతాయి. అయితే, నేను ప్రతిపాదించిన రెండవ విషయానికి త్వరగా వస్తాను, అదేమిటంటే, ఈ సిద్ధాంతంలో దైవశాస్త్రంలో ఎలాంటి జ్ఞానం ఉద్దేశించబడిందో చూపించడం.

ఇక్కడ నేను గమనించేది ఏమంటే:

1. దైవిక విషయాల గురించిన జ్ఞానం రెండు రకాలుగా ఉంటుంది, అవి: ఊహాత్మకమైనది మరియు ఆచరణాత్మకమైనది, లేదా మరో మాటలో చెప్పాలంటే, సహజమైనది మరియు ఆధ్యాత్మికమైనది. మొదటిది కేవలం మెదడులోనే ఉంటుంది. గ్రహణశక్తి తప్ప మరే ఇతర సామర్థ్యానికి ఇందులో సంబంధం లేదు. ఇది మత విషయాల గురించిన సహజమైన లేదా హేతుబద్ధమైన జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉండటంలో ఉంటుంది, లేదా దైవాత్మ యొక్క ప్రత్యేక ప్రకాశం లేకుండా, మన స్వంత సామర్థ్యాలను సహజంగా ఉపయోగించడం ద్వారా పొందగలిగే అటువంటి జ్ఞానంలో ఉంటుంది.

రెండవది పూర్తిగా తలలోనో, లేదా విషయాల గురించిన ఊహాత్మక ఆలోచనలలోనో ఉండదు; కానీ దానిలో హృదయానికి సంబంధం ఉంటుంది: అది ప్రధానంగా హృదయ ఇంద్రియ జ్ఞానంలో ఉంటుంది. హృదయం, సంకల్పం లేదా మొగ్గు లేకుండా కేవలం బుద్ధి మాత్రమే దానికి మూలం కాదు. మరియు దానిని కేవలం చూడటం అని మాత్రమే కాకుండా, అనుభూతి చెందడం లేదా రుచి చూడటం అని కూడా పిలవవచ్చు. ఈ విధంగా, దేవుని వాక్యంలో ఉన్న సిద్ధాంతాల గురించి సరైన ఊహాత్మక భావనను కలిగి ఉండటానికి మరియు హృదయంలో వాటిని తగిన విధంగా గ్రహించడానికి మధ్య వ్యత్యాసం ఉంది.

మొదటిదానిలో దైవిక విషయాల గురించిన ఊహాత్మక లేదా సహజ జ్ఞానం ఉంటుంది; రెండవదానిలో వాటి గురించిన ఆధ్యాత్మిక లేదా ఆచరణాత్మక జ్ఞానం ఉంటుంది.

2. ఈ సిద్ధాంతంలో వీటిలో ఏదీ మరొకదానికి ప్రత్యేకంగా ఉద్దేశించబడలేదు: కానీ మనం రెండవదాని కోసం మొదటిదాన్ని అన్వేషించాలని ఉద్దేశించబడింది. రెండవది, అనగా దైవశాస్త్రం గురించిన ఆధ్యాత్మిక మరియు ఆచరణాత్మక జ్ఞానం, అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది; ఎందుకంటే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం లేకుండా దాని గురించిన ఊహాత్మక జ్ఞానం వ్యర్థం మరియు నిరర్థకం, అది మన శిక్షను మరింత పెంచడం తప్ప మరేమీ చేయదు. అయినప్పటికీ, ఈ విషయంలో ఊహాత్మక జ్ఞానం కూడా అనంతమైన ప్రాముఖ్యమైనది, ఎందుకంటే అది లేకుండా మనకు ఆధ్యాత్మిక లేదా ఆచరణాత్మక జ్ఞానం ఉండదు; ఇది తరువాత చూపబడుతుంది.

అపోస్తలుడు కేవలం ఆత్మీయ జ్ఞానం గురించే కాకుండా, సంపాదించుకోగలిగే మరియు ఒకరి నుండి మరొకరికి అందించగలిగే జ్ఞానం గురించి కూడా మాట్లాడుతున్నాడని నేను ఇదివరకే చూపించాను. అయినప్పటికీ, అతను దీనిని కేవలం రెండవదానికి మాత్రమే పరిమితం చేస్తున్నాడని అనుకోకూడదు. కానీ అతను క్రైస్తవునికి ఈ జ్ఞానాన్ని అందించాలని కోరుకుంటున్నాడు.

హెబ్రీయులు ఒకదానిని, ఆ తర్వాత మరొకదానిని కోరుకుంటారు. అందువల్ల, మొదటిది మొదటగా మరియు అత్యంత ప్రత్యక్షంగా ఉద్దేశించబడింది; క్రైస్తవులు చదవడం మరియు ఇతర సరైన మార్గాల ద్వారా దైవిక విషయాల గురించి మంచి హేతుబద్ధమైన జ్ఞానాన్ని పొందాలని దాని ఉద్దేశం. రెండవది మరింత పరోక్షంగా ఉద్దేశించబడింది, ఎందుకంటే దానిని రెండవదాని అంతిమ లక్ష్యంగా కోరాలి.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం. అయితే నేను ప్రతిపాదించిన మూడవ విషయానికి వెళ్తున్నాను, అనగా, దైవశాస్త్రంలో జ్ఞానం యొక్క ప్రయోజనాన్ని మరియు ఆవశ్యకతను చూపించడానికి.

1. జ్ఞానం ద్వారా తప్ప, కృపా సాధనములు ఏ విధంగానూ ప్రయోజనకరంగా ఉండవు. పాండిత్యం లేకుండా బోధ అంతా వ్యర్థం. కాబట్టి, సువార్త ప్రసంగం మనస్సుకు ఏ జ్ఞానాన్నీ అందించకపోతే, అది పూర్తిగా నిష్ప్రయోజనం అవుతుంది. క్రీస్తు తన సంఘంలో బోధకులుగా ఉండటానికి ఉద్దేశపూర్వకంగా నియమించిన ఒక వర్గం వారు ఉన్నారు. వారు దైవిక విషయాలను బోధించాలి. కానీ వారి బోధన ద్వారా ఈ విషయాలలో జ్ఞానం లభించకపోతే, వారి బోధన వ్యర్థం. గ్రహణశక్తికి అందించబడిన జ్ఞానం ద్వారా తప్ప, వారి బోధన మరియు ప్రసంగం కృపా సాధనంగా గానీ, వినేవారి హృదయాలలో ఏ మంచిని కలిగించేదిగా గానీ ఉండటం అసాధ్యం. లేకపోతే, బోధకుడు ఏదైనా అపరిచిత భాషలో బోధించినా శ్రోతలకు అంతే ప్రయోజనం ఉంటుంది. తేడా అంతా ఇదే, తెలిసిన భాషలో బోధించడం గ్రహణశక్తికి కొంత అందిస్తుంది, కానీ అపరిచిత భాషలో బోధించడం అందించదు. ఈ కారణంగా, అటువంటి ప్రసంగం నిష్ప్రయోజనంగా ఉండాలి. అలాంటి విషయాలలో మనుషులు ఏమీ అర్థం చేసుకోనప్పుడు, వారు ఏమీ పొందలేరు; కొంత జ్ఞానం అందించబడితే తప్ప వారు ఏమాత్రం బలపరచబడరు; 1 కొరింథీయులకు 14:2-6లో అపొస్తలుడు వాదించినట్లుగా.

జ్ఞానాన్ని అందించడం ద్వారా తప్ప, ఏ మాట కూడా కృపకు సాధనం కాలేదు. లేకపోతే, అక్కడ మనిషి లేనట్టుగా, మాట్లాడినవాడు గాలిలోకి మాత్రమే మాట్లాడినట్టుగా ఆ మాట వృధా అవుతుంది; ఇప్పుడే ఉదహరించిన 6-10 వచనాల భాగంలో ఇది కొనసాగుతుంది. అర్థం చేసుకోలేనివాడు విశ్వాసాన్ని గానీ, మరే ఇతర కృపను గానీ పొందలేడు; ఎందుకంటే దేవుడు మనిషితో ఒక వివేక ప్రాణితో వ్యవహరించినట్టుగా వ్యవహరిస్తాడు; మరియు విశ్వాసం ఆచరణలో ఉన్నప్పుడు, అది అతనికి తెలియని దాని గురించినది కాదు.

అందువల్ల విశ్వాసానికి వినడం అత్యంత అవసరం; ఎందుకంటే గ్రహించడానికి వినడం అవసరం: "తాము వినని వానిని వారెలా నమ్మగలరు?" కాబట్టి జ్ఞానం లేకుండా ప్రేమ ఉండదు. పూర్తిగా తెలియని వస్తువును ప్రేమించడం మానవ ఆత్మ స్వభావానికి విరుద్ధం. గ్రహణశక్తిలో ఎటువంటి భావన లేని వస్తువుపై హృదయం నిమగ్నం కాలేదు. ఆత్మను ప్రేమించేలా ప్రేరేపించే కారణాలు, హృదయంపై సహేతుకమైన ప్రభావాన్ని చూపడానికి ముందు, వాటిని మొదట అర్థం చేసుకోవాలి.

దేవుడు మనకు బైబిలును ఇచ్చాడు, అది ఉపదేశాల గ్రంథం. కానీ ఈ పుస్తకం మన మనసుకు కొంత జ్ఞానాన్ని అందించడం తప్ప, మరే విధంగానూ మనకు ప్రయోజనం చేకూర్చదు: మనకు ఒక్క పదం కూడా తెలియని చైనీస్ లేదా టార్టేరియన్ భాషలో దీనిని వ్రాసినట్లయితే ఎంత ప్రయోజనం ఉంటుందో, దీనివల్ల కూడా అంతే ప్రయోజనం ఉంటుంది.

కాబట్టి, సువార్త సంస్కారాలు కొంత జ్ఞానాన్ని అందించడం ద్వారా తప్ప మరే విధంగానూ సరైన ప్రభావాన్ని చూపలేవు. అవి కొన్ని విషయాలను కంటికి కనిపించే సంకేతాల ద్వారా సూచిస్తాయి. మరి సంకేతాల అంతిమ లక్ష్యం, అవి సూచించే విషయాల గురించిన కొంత జ్ఞానాన్ని అందించడమే కదా? మానవ స్వభావం అలాంటిది, గ్రహణశక్తి అనే ద్వారం ద్వారా తప్ప మరేదీ హృదయంలోకి ప్రవేశించదు: మరియు దేని గురించైతే మొదట హేతుబద్ధమైన జ్ఞానం ఉండదో, దాని గురించి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం ఉండదు. సువార్తలోని ఏ సిద్ధాంతం యొక్క సత్యాన్ని గానీ, శ్రేష్ఠతను గానీ ఒక సిద్ధాంతం ఏమిటో తెలియని వ్యక్తి చూడటం అసాధ్యం. పాపుల కొరకు ఫలానా ఫలానా కార్యాలు చేయడంలో క్రీస్తు చూపిన అద్భుతమైన శ్రేష్ఠతను, ప్రేమను ఒక వ్యక్తి చూడాలంటే, మొదట అతని గ్రహణశక్తికి ఆ విషయం తెలియజేయబడాలి.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం; ఆ విషయాలు ఎలా జరిగాయో తెలుసుకోవడం. ఫలానా ఫలానా విషయాలు ఉన్నాయనే భావన మొదట లేకపోతే, అతను దైవత్వంలో ఉన్న ఫలానా ఫలానా విషయాల యొక్క మాధుర్యాన్ని మరియు దైవిక శ్రేష్ఠతను ఆస్వాదించలేడు.

2. దైవశాస్త్ర విషయమైన జ్ఞానం లేకుండా, ఎవరూ అత్యంత అజ్ఞానులైన, అనాగరికులైన అన్యజనుల కంటే భిన్నంగా ఉండరు. ఆ అన్యజనులు ఉపదేశించబడనందున, దైవశాస్త్ర సత్యాల జ్ఞానాన్ని పొందనందున, గాఢమైన అన్యమత అంధకారంలోనే ఉండిపోతారు. కాబట్టి, మనం సువార్త బోధన క్రింద జీవిస్తే, అది మనకు దైవశాస్త్ర విషయాల గురించి మరింత జ్ఞానాన్ని అందించడం ద్వారా మాత్రమే వారి కంటే భిన్నంగా ఉండేలా చేస్తుంది.

3. ఒక మనిషికి ఈ విషయాల గురించి జ్ఞానం లేకపోతే, అతనిలోని వివేక శక్తి పూర్తిగా వ్యర్థమవుతుంది. వివేకం మరియు గ్రహణశక్తి అనే శక్తులు వాస్తవమైన అవగాహన మరియు జ్ఞానం కోసమే ఇవ్వబడ్డాయి. ఒక మనిషికి వాస్తవమైన జ్ఞానం లేకపోతే, తెలుసుకునే శక్తి లేదా సామర్థ్యం అతనికి ఏమాత్రం ఉపయోగపడదు. ఒకవేళ అతనికి వాస్తవమైన జ్ఞానం ఉన్నప్పటికీ, తన ఉనికి యొక్క అంతిమ లక్ష్యమైన విషయాల జ్ఞానం అతనికి లేకపోతే; మరియు ఆ జ్ఞానం కోసమే జంతువుల కంటే ఎక్కువ గ్రహణశక్తి అతనికి ఇవ్వబడినప్పటికీ; అప్పుడు కూడా అతని వివేక శక్తి వ్యర్థమే; ఈ జ్ఞానం ఉన్న మనిషిగా ఉండటం కన్నా, అతను ఒక జంతువుగా ఉండి ఉంటే మేలు. కానీ దైవిక విషయాలు అనేవి, వివేక శక్తి ద్వారా మనం తెలుసుకోవలసిన విషయాలు. అవి మన ఉనికి యొక్క అంతిమ లక్ష్యానికి మరియు మనం సృష్టించబడిన గొప్ప కార్యానికి సంబంధించిన విషయాలు.

అందువల్ల, ఒక వ్యక్తికి దైవిక విషయాల గురించి జ్ఞానం ఉన్నంత మాత్రాన, అతను తన గ్రహణశక్తిని ఏ ప్రయోజనానికీ ఉపయోగించలేడు.

అందువల్ల ఈ విధమైన జ్ఞానం అత్యంత ఆవశ్యకం. ఇతర రకాల జ్ఞానం కూడా చాలా ఉపయోగకరంగా ఉండవచ్చు. ఖగోళశాస్త్రం, ప్రకృతి తత్వశాస్త్రం, మరియు భూగోళశాస్త్రం వంటి కొన్ని ఇతర శాస్త్రాలు వాటి వాటి రంగాలలో చాలా శ్రేష్ఠమైనవి కావచ్చు. కానీ, ఈ దివ్య శాస్త్ర జ్ఞానం, మిగతా అన్ని శాస్త్రాల జ్ఞానం కన్నా అనంత రెట్లు ఎక్కువ ఉపయోగకరమైనది మరియు ముఖ్యమైనది.

ఇప్పుడు నేను ఈ సిద్ధాంతం క్రింద ప్రతిపాదించబడిన నాలుగవ మరియు ప్రధాన విషయానికి వస్తున్నాను, అనగా, క్రైస్తవులందరూ దైవజ్ఞానంలో వృద్ధి చెందడానికి ఎందుకు కృషి చేయాలో కారణాలను తెలియజేయడం. ఇది రెండు విషయాలను సూచిస్తుంది.

1. క్రైస్తవులు తాము ఇప్పటికే పొందిన దైవశాస్త్ర జ్ఞానంతో సంతృప్తి చెందకూడదు. రక్షణకు ఖచ్చితంగా అవసరమైనంత జ్ఞానం వారికి ఉంటే చాలు, దానితో వారు సంతృప్తి చెందకూడదు, కానీ పురోగతి సాధించడానికి ప్రయత్నించాలి.

2. అటువంటి జ్ఞానంలో పురోగతి సాధించే ఈ ప్రయత్నాన్ని అప్రధానమైన విషయంగా పరిగణించకూడదు, కానీ క్రైస్తవులందరూ దానిని ఒక ముఖ్యమైన విషయంగా భావించాలి: వారు దానిని తమ దైనందిన కార్యకలాపాలలో ఒక భాగంగా, మరియు అందులో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా కూడా చూడకూడదు. దానిని తమ ఉన్నతమైన పిలుపు యొక్క పనిలో ఒక గణనీయమైన భాగంగా పరిగణించాలి. ఈ రెండింటికీ గల కారణం ఈ క్రింది విషయాలలో స్పష్టమవుతుంది.

(1.) నిస్సందేహంగా మన పని, మృగాల నుండి మనల్ని వేరుచేసే ఆ సామర్థ్యాలను, వాటి ప్రధాన ప్రయోజనమైన విషయాల కోసం ఉపయోగించడమే అయి ఉండాలి. మృగాల కన్నా శ్రేష్ఠమైన సామర్థ్యాలు మనకు ఇవ్వబడటానికి కారణం, మనం నిజానికి ఒక శ్రేష్ఠమైన పని కోసమే రూపొందించబడ్డాము. సృష్టికర్త ఉద్దేశించినది

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానాన్ని మన ప్రధాన కర్తవ్యంగా చేసుకోవడం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం ఏమిటంటే, ఆయన జంతువుల కోసం ఉద్దేశించిన దానికంటే ఇది ఉన్నతమైనది, అందువల్లనే మనకు శ్రేష్ఠమైన శక్తులను ప్రసాదించాడు. కాబట్టి, నిస్సందేహంగా, ఆ శ్రేష్ఠమైన సామర్థ్యాలను మెరుగుపరచుకోవడం మన పనిలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా ఉండాలి. కానీ, మృగాల నుండి మనల్ని ప్రధానంగా వేరుచేసే సామర్థ్యం గ్రహణశక్తి. కాబట్టి, ఈ సామర్థ్యాన్ని మెరుగుపరచుకోవడాన్ని మనం మన ప్రధాన కర్తవ్యంగా చేసుకోవాలి, అంతేగాని దీనిని ఏ విధంగానూ ఒక అనుబంధ పనిగా కొనసాగించకూడదు. ఈ సామర్థ్యాన్ని మెరుగుపరచుకోవడాన్ని మనం ఒక అనుబంధ పనిగా చేసుకోవడం అంటే, నేను చెప్పాలంటే, గ్రహణశక్తి అనే సామర్థ్యాన్నే ఒక అనుబంధ సామర్థ్యంగా, అంటే ఇతర సామర్థ్యాల కంటే తక్కువ ప్రాముఖ్యత ఉన్నదిగా మార్చడమే; వాస్తవానికి మనకున్న సామర్థ్యాలలో అదే అత్యున్నతమైనది.

కానీ, వాస్తవమైన అవగాహన మరియు జ్ఞానంలో మనల్ని మనం మెరుగుపరుచుకోవడం ద్వారా తప్ప, మన మేధోశక్తిని మెరుగుపరచుకోవడాన్ని మనం ఒక కర్తవ్యంగా భావించలేము. కాబట్టి, దీనిని తమ కర్తవ్యంగా భావించని వారు, జ్ఞానాన్ని సంపాదించడానికి తమ అవగాహనను మెరుగుపరచుకోవడానికి బదులుగా, తమ ఇంద్రియాలను ఆనందింపజేయడానికి మరియు తమ జంతు ప్రవృత్తులను సంతృప్తి పరచడానికి అవసరమైన వాటిని సమకూర్చుకోవడానికి ప్రధానంగా తమ నిమ్న శక్తులకే అంకితమై ఉంటారు; తద్వారా తమ నిమ్న శక్తులను తమ అవగాహనకు సేవకులుగా మార్చడానికి బదులుగా, తమ అవగాహనను తమ నిమ్న శక్తులకు సేవకుడిగా మార్చుకుంటారు; వారు క్రైస్తవులకు తగని రీతిలో ప్రవర్తించడమే కాకుండా, తాము మనుషులమనే విషయాన్ని, మరియు దేవుడు తమకు అవగాహనను ఇవ్వడం ద్వారా తమను జంతువుల కన్నా ఉన్నతంగా ఎన్నుకున్నాడనే విషయాన్ని మరచిపోయినట్లుగా కూడా ప్రవర్తిస్తారు.

దేవుడు మనిషికి, జంతువులతో సమానంగా కొన్ని విషయాలను ఇచ్చాడు, అవి అతని బాహ్య ఇంద్రియాలు, శారీరక కోరికలు, శారీరక సుఖదుఃఖాలను అనుభవించే సామర్థ్యం మరియు ఇతర జంతు సంబంధిత శక్తులు. అలాగే, జంతువుల కంటే శ్రేష్ఠమైన కొన్ని విషయాలను కూడా ఇచ్చాడు, వాటిలో ముఖ్యమైనది గ్రహణశక్తి మరియు తర్కించే శక్తి. అయితే, దేవుడు మనిషికి జంతువుల కంటే శ్రేష్ఠమైన శక్తులను, జంతువులతో సమానంగా ఉన్న శక్తులకు లోబడి ఉండేలా ఎన్నడూ ఇవ్వలేదు. అలా చేయడం గొప్ప గందరగోళానికి దారితీస్తుంది, మరియు మనిషిని జంతువులకు సేవకుడిగా మార్చడంతో సమానం. దానికి విరుద్ధంగా, ఆయన ఆ తక్కువ స్థాయి శక్తులను మనిషి గ్రహణశక్తికి లోబడి ఉండేలా ఇచ్చాడు; అందువల్ల, జ్ఞానాన్ని సంపాదించడం ద్వారా తన గ్రహణశక్తిని మెరుగుపరచుకోవడం మనిషి యొక్క ప్రధాన కర్తవ్యంలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా ఉండాలి. అలాగైతే, దైవిక జ్ఞానాన్ని లేదా దైవిక విషయాల జ్ఞానాన్ని సంపాదించడంలో తన గ్రహణశక్తిని మెరుగుపరచుకోవడం అతని కర్తవ్యంలో ఒక ప్రధాన భాగంగా ఉండాలి; ఎందుకంటే ఈ విషయాల జ్ఞానమే ఈ శక్తి యొక్క ప్రధాన అంతిమ లక్ష్యం.

దేవుడు మనిషికి గ్రహణశక్తిని ప్రధానంగా దైవిక విషయాలను అర్థం చేసుకోవడం కోసమే ఇచ్చాడు.

జ్ఞానవంతులైన అన్యజనులు, మానవుని ప్రధాన కర్తవ్యం తన అవగాహనను మెరుగుపరచుకోవడం మరియు ఉపయోగించడమేనని గ్రహించారు. కానీ, అవగాహనను ప్రధానంగా ఏ విషయం కోసం ఉపయోగించాలో వారికి తెలియకపోవడం వల్ల వారు అజ్ఞానంలో ఉండిపోయారు. వారిలో చాలామంది, అవగాహనను ప్రధానంగా ఉపయోగించగలదని భావించిన శాస్త్రం తత్వశాస్త్రం; అందువల్ల, దానిని అధ్యయనం చేయడాన్ని వారు తమ ప్రధాన కర్తవ్యంగా చేసుకున్నారు. కానీ సువార్త వెలుగును అనుభవిస్తున్న మనం మరింత ధన్యులం, ఈ విషయంలో మనం అజ్ఞానంలో వదిలివేయబడలేదు. మన అవగాహనను ప్రధానంగా ఏ విషయాల కోసం ఉపయోగించాలో దేవుడు మనకు తెలియజేశాడు; ఇందుకోసం ఆయన మనకు దైవిక ఉపదేశాలతో నిండిన ఒక గ్రంథాన్ని ఇచ్చాడు. వివేకవంతులైన ప్రాణులందరూ తమ అవగాహనను ప్రధానంగా ఉపయోగించాల్సిన అనేక మహిమాన్వితమైన విషయాలను ఆ గ్రంథం తెలియజేసింది. ఈ ఉపదేశాలు అన్ని సామర్థ్యాలు మరియు స్థితులు గల వ్యక్తులకు అనువుగా ఉన్నాయి. ఇవి కేవలం విద్యావంతులు మాత్రమే కాకుండా, చదువుకున్నవారు, చదువుకోనివారు, యువకులు, వృద్ధులు, స్త్రీపురుషులు అనే తేడా లేకుండా అన్ని వర్గాల ప్రజలు అధ్యయనం చేయడానికి తగినవి.

అందువల్ల, పవిత్ర గ్రంథాలను అనుభవించే భాగ్యం పొందిన వారందరూ ఈ విషయాలలో జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకోవడాన్ని ప్రధాన కర్తవ్యంగా చేసుకోవాలి.

(2.) దైవిక విషయాలు అత్యంత శ్రేష్ఠమైనవి, మరియు వాటి గురించిన జ్ఞానాన్ని పెంచుకోవడానికి అందరూ కృషి చేయడం యోగ్యమైనది. ఈ విషయాలంత యోగ్యమైనవి మరేవీ లేవు. ఇతర శాస్త్రాలలో చర్చించబడిన విషయాల కంటే ఇవి ఎంతగానో ఉన్నతమైనవి, ఆకాశం భూమి కంటే ఎంత ఉన్నతమైనదో అంత. నిత్యుడైన త్రిత్వములో ఏకమైన దేవుడే ఈ శాస్త్రానికి ప్రధాన లక్ష్యం: ఆ తర్వాత, దైవమానవుడుగా మరియు మధ్యవర్తిగా యేసు క్రీస్తు, మరియు ఆయన చేసిన మహిమాన్వితమైన విమోచన కార్యం, అనగా ఇప్పటివరకు జరిగిన కార్యాలన్నింటిలోకెల్లా అత్యంత మహిమాన్వితమైన కార్యం: ఆ తర్వాత పరలోక ప్రపంచంలోని గొప్ప విషయాలు, అనగా క్రీస్తు ద్వారా సంపాదించబడి, సువార్తలో వాగ్దానం చేయబడిన మహిమాన్వితమైన మరియు నిత్యమైన వారసత్వం; మనుష్యుల హృదయాలపై దేవుని పరిశుద్ధాత్మ చేసే కార్యం; దేవుని పట్ల మన కర్తవ్యం, మరియు మన పరిమాణంలో మనమే దేవదూతల వలె, మరియు దేవుని వలె ఎలా మారగలమో తెలిపే మార్గం: ఇవన్నీ ఈ శాస్త్రానికి లక్ష్యాలు.

ఇలాంటి విషయాలే పరిశుద్ధ పితృపురుషులు, ప్రవక్తలు, అపొస్తలులు మరియు లోకంలో ఉన్న శ్రేష్ఠులైన వారి అధ్యయనానికి ప్రధానాంశంగా ఉన్నాయి, మరియు పరలోకంలోని దేవదూతల అధ్యయనానికి కూడా ఇవే అంశంగా ఉన్నాయి; 1 పేతురు 1:10,11,12.

ఈ విషయాలు ఎంత శ్రేష్ఠమైనవి మరియు తెలుసుకోవడానికి యోగ్యమైనవి అంటే, వాటిని గూర్చిన జ్ఞానం, దానిని శ్రద్ధగా వెదకడానికి పడే శ్రమకంతటికీ తగిన ప్రతిఫలాన్ని ఇస్తుంది. ఒకవేళ భూమిలో బంగారం, ముత్యాలతో నిండిన ఒక గొప్ప నిధి దాగి ఉండి, అది యాదృచ్ఛికంగా కనుగొనబడి, మన మధ్య తెరవబడి, ప్రతిఒక్కరూ తమకు వీలైనంత వరకు దానిని ఏరుకునేందుకు వీలు కల్పించబడితే, అది ఉన్నంత కాలం దానిని సేకరించడాన్ని ఒక పనిగా పెట్టుకోవడం ప్రతిఒక్కరూ సార్థకమని భావించరా? కానీ, లేఖనాలలో నిక్షిప్తమై ఉన్న మరియు ప్రతిఒక్కరూ తమకు వీలైనంత వరకు సంపాదించుకోవడానికి వీలు కల్పించబడిన ఆ దైవజ్ఞానమనే నిధి, ఏ బంగారం మరియు ముత్యాల నిధి కన్నా ఎంతో గొప్పదైన నిధి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా అన్ని రకాల మనుషులు సంపదను సంపాదించడంలో ఎంత నిమగ్నమై ఉన్నారో కదా! కానీ, వారు ఎంతో శ్రద్ధగా, కష్టపడి వెంబడించే సంపద కన్నా ఈ జ్ఞానం ఎంతో శ్రేష్ఠమైన సంపద.

3. దైవశాస్త్ర విషయాలు కేవలం పరిచారకులకు మాత్రమే సంబంధించినవి కావు, అవి క్రైస్తవులందరికీ అనంతమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంటాయి. ఇది తత్వశాస్త్రం మరియు ఇతర శాస్త్రాల సిద్ధాంతాల వలె దైవశాస్త్ర సిద్ధాంతాల విషయంలో కాదు. ఈ చివరివి సాధారణంగా ఊహాజనితమైన అంశాలు, ఇవి మానవ జీవితంలో పెద్దగా ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉండవు; మరియు అవి మనకు తెలిసినా తెలియకపోయినా, మన ప్రాపంచిక లేదా ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనాల విషయంలో పెద్దగా మార్పు తీసుకురావు. తత్వవేత్తలు వాటి గురించి భిన్నాభిప్రాయాలు కలిగి ఉంటారు, కొందరు ఒక అభిప్రాయంతో, మరికొందరు మరో అభిప్రాయంతో ఉంటారు. వారు వాటి గురించి తీవ్రమైన వాదోపవాదాలలో నిమగ్నమై ఉండగా, ఇతరులు వారి గురించి పెద్దగా తలలు పాడు చేసుకోకుండా, వారిని వారిలో వారే వాదించుకోవడానికి వదిలివేయవచ్చు; ఎందుకంటే వారిలో ఎవరు సరైనవారు అనేది వారికి పెద్దగా సంబంధించిన విషయం కాదు.

కానీ దైవశాస్త్ర విషయాలలో అలా కాదు. సిద్ధాంతాలు: ఇది దాదాపు ప్రతి ఒక్కరికీ సంబంధించినది.

అవి ప్రతి మనిషి యొక్క శాశ్వత మోక్షానికి, ఆనందానికి సంబంధించిన విషయాల గురించినవి.

సామాన్య ప్రజలు, "ఈ విషయాలను మంత్రులకు, మత గురువులకు వదిలేద్దాం; వారు తమకు తోచిన విధంగా వారిలో వారే వాదించుకోనివ్వండి; అవి మనకు సంబంధించినవి కావు" అని అనలేరు: ఎందుకంటే అవి ప్రతి మనిషికి అనంతమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉన్నాయి. దేవుని సారం, గుణాలు మరియు ఉనికికి సంబంధించిన దైవశాస్త్ర సిద్ధాంతాలు అందరికీ సంబంధించినవి; ఎందుకంటే దేవుడు ఎటువంటి స్వరూపుడో తెలుసుకోవడం మంత్రులకు మాత్రమే కాకుండా సామాన్య ప్రజలకు కూడా అనంతమైన ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది. ఎందుకంటే మనందరినీ సృష్టించినవాడు ఆయనే, "ఎవరిలో మనం జీవిస్తున్నామో, కదులుతున్నామో, మన ఉనికిని కలిగి ఉన్నామో" ఆ స్వరూపుడే; ఆయనే సర్వానికి ప్రభువు; మనమందరం ఎవరికి జవాబుదారీగా ఉన్నామో ఆ స్వరూపుడే; మన ఉనికికి అంతిమ గమ్యం, మన ఆనందానికి ఏకైక ఊట ఆయనే.

యేసు క్రీస్తు మరియు ఆయన మధ్యవర్తిత్వం, ఆయన అవతారం, ఆయన జీవితం మరియు మరణం, ఆయన పునరుత్థానం మరియు ఆరోహణం, తండ్రి కుడిచేతి వైపున ఆయన ఆసీనుడవ్వడం, ఆయన ప్రాయశ్చిత్తం మరియు విజ్ఞాపనలకు సంబంధించిన సిద్ధాంతాలు, దైవశాస్త్రజ్ఞులతో పాటు సామాన్య ప్రజలకు కూడా అనంతంగా వర్తిస్తాయి. పరిచారకులు మరియు దైవశాస్త్రజ్ఞుల వలెనే, వారికి కూడా ఈ రక్షకుని అవసరం, మరియు ఆయన వ్యక్తిత్వం, కార్యాలు, ఆయన చేసిన మరియు అనుభవించిన కార్యాల పట్ల ఆసక్తి అంతే స్థాయిలో ఉంటుంది.

పాపి నీతిమంతునిగా తీర్చబడే విధానానికి, లేదా అతడు క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వంలో పాలుపొందే మార్గానికి సంబంధించిన సిద్ధాంతాల విషయంలో కూడా ఇదే చెప్పవచ్చు. అవి అందరికీ సమానంగా వర్తిస్తాయి; ఎందుకంటే దేవుని ఎదుట అందరూ నీతిమంతులుగా తీర్చబడవలసిన అవసరం సమానంగా ఉంది. మనమందరం సహజంగా ఎదుర్కొనే ఆ నిత్య శిక్ష కూడా అంతే భయంకరమైనది. అలాగే, మన ప్రభావవంతమైన పిలుపు మరియు పరిశుద్ధీకరణలో విమోచనను వర్తింపజేయడంలో, హృదయంపై దేవుని ఆత్మ చేసే కార్యానికి సంబంధించిన దైవశాస్త్ర సిద్ధాంతాల విషయంలో కూడా అందరూ సమానంగా పాలుపంచుకుంటారు. ప్రతి క్రైస్తవుని నిత్య ప్రయోజనానికి ఏదో ఒక విధంగా సంబంధం లేని దైవశాస్త్ర సిద్ధాంతం ఏదీ లేదు. దేవుడు తన వాక్యంలో మనకు బోధించిన విషయాలలో ఏవీ అనవసరమైన ఊహాగానాలు లేదా అల్పమైన విషయాలు కావు; అవన్నీ నిజానికి ముఖ్యమైన అంశాలే.

4. ఈ విషయాలలో మనకు ఉపదేశం ఇవ్వడానికి దేవుడు చేసిన గొప్ప కార్యాలను బట్టి మనం వాదించవచ్చు. ఇతర శాస్త్రాల విషయానికొస్తే, ఆయన మనల్ని మన స్వంత వివేకం అనే వెలుగుకు వదిలివేశాడు. కానీ దైవిక విషయాలు మనకు అనంతంగా ప్రాముఖ్యమైనవి కాబట్టి, ఆయన మనల్ని ఒక నిశ్చయత లేని మార్గదర్శికి వదిలివేయలేదు; కానీ ఈ విషయాలలో సత్యం యొక్క ప్రత్యక్షతను ఆయనే మనకు ఇచ్చాడు, మరియు ఈ ప్రత్యక్షతను మనకు తెలియజేయడానికి, ధృవీకరించడానికి ఆయన చాలా గొప్ప కార్యాలు చేశాడు; వివిధ యుగాలలో అనేకమంది ప్రవక్తలను లేపి, వెంటనే తన పరిశుద్ధాత్మతో వారిని ప్రేరేపించి, ప్రకృతి యొక్క స్థిరమైన గమనం నుండి లెక్కలేనన్ని అద్భుతాలు లేదా ఆశ్చర్యకరమైన కార్యాలతో వారి బోధను ధృవీకరించాడు. అవును, ఆయన ప్రవక్తల పరంపరను లేపాడు, అది అనేక యుగాల వరకు కొనసాగింది.

ఈ ఉద్దేశ్యం కోసమే దేవుడు ఇశ్రాయేలు ప్రజలను ఇతర ప్రజలందరి నుండి అద్భుతమైన రీతిలో వేరుచేసి, వారిని ప్రత్యేకంగా ఉంచాడు; వారికి తన వాక్యములను అప్పగించి, వారి నుండి వాటిని లోకానికి తెలియజేయడానికే అలా చేశాడు. ఆయన మనుష్యులకు దైవిక ఉపదేశాలను అందించడానికి తరచుగా దేవదూతలను పంపాడు; మరియు తన సన్నిధికి సంబంధించిన అద్భుతమైన చిహ్నాల రూపంలో లేదా ప్రాతినిధ్యాల రూపంలో తానే తరచుగా మనుష్యులకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు; మరియు ఇప్పుడు ఈ అంత్యదినములలో, మనకు దైవత్వాన్ని బోధించడానికి, తన గొప్ప ప్రవక్తగా ఉండేందుకు, తన సొంత కుమారుణ్ణి లోకంలోకి పంపాడు; హెబ్రీయులకు 1వ అధ్యాయం ప్రారంభంలో. వీటన్నిటి ద్వారా, దేవుడు దైవిక ఉపదేశాల గ్రంథాన్ని ఇచ్చాడు, దానిలో దైవత్వపు సారాంశం ఉంది. ఇప్పుడు, దేవుడు ఈ కార్యాలను కేవలం పరిచారకుల ఉపదేశం కోసమే చేయలేదు.

దైవిక సత్యం మరియు పండితుల గురించి సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం; కానీ అది విద్యావంతులు, నిరక్షరాస్యులు, పురుషులు, స్త్రీలు మరియు పిల్లలు అనే తేడా లేకుండా, అన్ని వర్గాల ప్రజలందరికీ ఉపదేశం కొరకు ఉద్దేశించబడింది. మరియు నిశ్చయంగా, దేవుడు మనకు బోధించడానికి ఇంత గొప్ప విషయాలను చేస్తున్నప్పుడు, మనం నేర్చుకోవడానికి ఏమాత్రం వెనుకాడకూడదు.

దైవిక విషయాలలో మనుష్యులకు ఉపదేశము ఇవ్వుటను దేవుడు అప్రధానమైన పనిగా చేయలేదు; కానీ గొప్ప మరియు అద్భుతమైన కార్యముల క్రమంలో ఆయన చేపట్టి, కొనసాగించిన ఒక పనిగా, ఆయన హృదయం ఎంతగానో నిమగ్నమైన వ్యవహారంగా దీనిని చేశాడు; లేఖనాలలో కొన్నిసార్లు, మనకు బోధించుటకును, ప్రవక్తలను మరియు బోధకులను మన యొద్దకు పంపుటకును దేవుడు ఉదయముననే లేచుట అనే వ్యక్తీకరణ ద్వారా ఇది సూచించబడుతుంది. యిర్మీయా 7:25, "మీ పితరులు ఐగుప్తు దేశములో నుండి బయలుదేరి వచ్చినప్పటి నుండి నేటి వరకు, నేను ప్రతిదినము ఉదయముననే లేచి, నా సేవకులైన ప్రవక్తలందరును మీ యొద్దకు పంపుచున్నాను." అలాగే, 13వ వచనంలో, "నేను ఉదయముననే లేచి మీతో మాట్లాడితిని." ఇది ఒక అలంకారిక ప్రసంగం, దేవుడు దీనిని అప్రధానమైన పనిగా కాకుండా, గొప్ప ప్రాముఖ్యత కలిగిన పనిగా చేశాడని, దానిలో ఆయన గొప్ప శ్రద్ధ వహించి, తన హృదయాన్ని ఎంతగానో నిమగ్నం చేశాడని ఇది సూచిస్తుంది; ఎందుకంటే ప్రజలు తాము శ్రద్ధగా నిమగ్నమైన పనులను చేయడానికి ఉదయాన్నే లేవడానికి అలవాటుపడి ఉంటారు. -- దేవుడే బోధించడంలో అంతగా నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు, మనం కూడా నేర్చుకోవడంలో నిర్లక్ష్యం వహించకూడదు; అలాగే జ్ఞాన వృద్ధిని ఒక ఉప-పనిగా కాకుండా, మన జీవితంలోని ప్రధాన భాగంగా చేసుకోవాలి.

5. దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ఉపదేశాల సమృద్ధిని బట్టి, మనకు దైవశాస్త్రాన్ని బోధించడానికి ఆయన ఇచ్చిన ఆ గ్రంథం యొక్క విశాలతను బట్టి, మరియు దానిలో ఉన్న గొప్ప వైవిధ్యాన్ని బట్టి ఈ వాదన చేయవచ్చు. పూర్వకాలంలో మోషే ఎంతో బోధించాడు, అది మనకు సంక్రమించింది; ఆ తర్వాత, ఎప్పటికప్పుడు ఇతర గ్రంథాలు చేర్చబడ్డాయి; దావీదు మరియు సొలొమోను మనకు ఎంతో బోధించారు; మరియు ప్రవక్తల ద్వారా తెలియజేయబడిన ఉపదేశాలు అనేకం మరియు శ్రేష్ఠమైనవి: అయినప్పటికీ, దేవుడు ఇవన్నీ సరిపోవని భావించి, ఆ తర్వాత క్రీస్తును మరియు ఆయన అపొస్తలులను పంపాడు, వారి ద్వారా ఆ పవిత్ర గ్రంథానికి ఒక గొప్ప మరియు శ్రేష్ఠమైన నిధి చేర్చబడింది, అది దైవశాస్త్ర అధ్యయనంలో మనకు మార్గదర్శకంగా ఉండబోతోంది.

ఈ పుస్తకం అందరి ఉపయోగం కోసం వ్రాయబడింది; అందరూ లేఖనాలను శోధించాలని నిర్దేశించబడ్డారు. John 5:39, "లేఖనములను శోధించుడి; వాటియందు మీకు నిత్యజీవము కలదని మీరు తలంచుచున్నారు; అవి నా గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచున్నవి;" మరియు Isaiah 34:16, "ప్రభువు గ్రంథమును వెదకి చదవుడి." చదివి గ్రహించువారు ధన్యులని ప్రకటించబడుదురు. ప్రకటన 1:3, "చదువువాడును, ఈ ప్రవచన వాక్యములను గ్రహించువారును ధన్యులు." ప్రకటన గ్రంథంలోని ఆ ప్రత్యేక పుస్తకానికి ఇది వర్తిస్తే, సాధారణంగా బైబిలుకు ఇది మరింత ఎక్కువగా వర్తిస్తుంది. ఉపదేశమును పొందుట కేవలం మనతో సంబంధం ఉన్న విషయమని దేవుడు ఉద్దేశించి ఉంటే, ఆయన ఇంత సమృద్ధిగా ఉపదేశములను ఇచ్చి ఉండేవాడని నమ్మలేము.

లేఖనాలలో ఉన్న ఆ విస్తారమైన బోధనలన్నీ అర్థం చేసుకోగలిగేలా వ్రాయబడ్డాయని పరిగణించాలి; లేకపోతే అవి బోధనలు కావు. నేర్చుకునేవారికి అర్థమయ్యేలా ఇవ్వబడనిది, నేర్చుకునేవారి బోధన కోసం ఇవ్వబడలేదు; మరియు మనం దైవజ్ఞానంలో ఎదగడానికి ప్రయత్నించకపోతే, ఆ బోధనలలో చాలా భాగం మనకు వ్యర్థమే అవుతుంది; ఎందుకంటే లేఖనాలను ఒక అజ్ఞాత పెట్టెలో బంధించి ఉంచినట్లే, మనం అర్థం చేసుకున్న దానికంటే ఎక్కువ ప్రయోజనం వాటి నుండి పొందలేము.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం. దేవుడు తన వాక్యంలో మనకు ఎంతో వైవిధ్యమైన మరియు సమృద్ధియైన ఉపదేశాన్ని అనుగ్రహించినందుకు మనం ఆయనను స్తుతించాలి; కానీ, చివరికి మనం ఈ ఉపదేశంలో కొద్ది భాగానికే సంతృప్తి చెందితే, అలా చేయడం ద్వారా మనం కపటులమవుతాము.

దేవుడు మన అవసరాలను తీర్చడానికి మన ముందు ఒక గొప్ప నిధిని తెరిచినప్పుడు, ఆయన మనకు అంతగా ఇచ్చినందుకు మనం ఆయనకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటాము; అదే సమయంలో, దానిని సమకూర్చుకోవడానికి బద్ధకించి, దానిలో అధిక భాగానికి దూరంగా ఉండటానికి ఇష్టపడితే, అది మన కృతజ్ఞతలోని చిత్తశుద్ధిని చూపించదు. పూర్వకాలంలోని దైవజనుల కంటే ఇప్పుడు మనం దైవశాస్త్ర జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకోవడానికి ఎంతో గొప్ప అవకాశాలతో ఉన్నాము, ఎందుకంటే ఆ కాలం నుండి లేఖనాల గ్రంథం ఎంతో విస్తరించింది. కానీ మనం మనకున్న అవకాశాలను నిర్లక్ష్యం చేస్తే, వాటి వలన మనం ఎన్నటికీ మేలు పొందలేకపోవచ్చు, మరియు వారిలాగే మనం కూడా అల్ప జ్ఞానంతోనే మిగిలిపోవచ్చు.

6. మనం ఎంత శ్రద్ధగా కృషి చేసినప్పటికీ, దైవశాస్త్రంలో మన జ్ఞానాన్ని పెంచుకోవడానికి అంతం లేనంత అవకాశం ఉంది. దైవశాస్త్రంలో జ్ఞానాన్ని సంపాదించడానికి శ్రద్ధగా కృషి చేయనందుకు, తమకు అప్పటికే అంతా తెలుసునని ఎవరూ సాకు చెప్పలేరు; అలాగే, తెలుసుకోవలసినదంతా తెలుసుకోవడానికి తాము శ్రద్ధగా కృషి చేయనవసరం లేదని కూడా వారు సాకు చెప్పలేరు. తమను తాము నిమగ్నం చేసుకోవడానికి పని లేదని ఎవరూ సాకులు చెప్పుకోలేరు. అత్యంత అంకితభావంతో ఈ దైవశాస్త్రంలో శాశ్వతంగా మనల్ని మనం నిమగ్నం చేసుకోవడానికి ఇక్కడ తగినంత అవకాశం ఉంది. అత్యంత నిశితంగా కృషి చేసినవారు, ఎక్కువ కాలం అధ్యయనం చేసినవారు, మరియు ఈ జ్ఞానంలో గొప్ప విజయాలు సాధించినవారు కూడా, తెలుసుకోవలసిన దానిలో చాలా తక్కువ మాత్రమే తెలుసుకుంటారు. ఈ విషయం అక్షయమైనది. ఈ శాస్త్రానికి ప్రధాన విషయమైన ఆ దైవ స్వరూపం అనంతమైనది, మరియు ఆయన పరిపూర్ణతల మహిమకు అంతం లేదు. అదే సమయంలో ఆయన కార్యాలు అద్భుతమైనవి, మరియు వాటిని పరిపూర్ణంగా కనుగొనలేము; ముఖ్యంగా విమోచన కార్యం, అనగా దైవశాస్త్రం ప్రధానంగా చర్చించే దైవకార్యం, అన్వేషించలేని అద్భుతాలతో నిండి ఉంది.

దైవశాస్త్రంలో మనకు ఉపదేశం కొరకు ఇవ్వబడిన దేవుని వాక్యంలో, మన జీవితాంతం మనల్ని నిమగ్నం చేయడానికి సరిపడా విషయం ఉంది, ఆ తర్వాత కూడా అత్యంత సమర్థులైన దైవశాస్త్రవేత్తల మెదళ్లను ప్రపంచాంతం వరకు నిమగ్నం చేయడానికి సరిపడా విషయాన్ని మనం పరిశోధించకుండా వదిలివేస్తాము. కీర్తనకారుడు మానవ సంబంధమైన విషయాలకు ముగింపును కనుగొన్నాడు; కానీ దేవుని వాక్యంలో ఉన్నదానికి అతను ఎన్నడూ ముగింపును కనుగొనలేకపోయాడు; "సమస్త పరిపూర్ణతకు ముగింపును నేను చూచితిని; అయినను నీ ఆజ్ఞ మిక్కిలి విశాలమైనది." ఈ దైవిక విజ్ఞానంలో, పరిశుద్ధుల మరియు దేవదూతల గ్రహణశక్తిని సదాకాలం నిమగ్నం చేయడానికి సరిపడా విషయం ఉంది.

7. ప్రతి ఒక్కరూ తమ వృత్తికి లేదా ప్రధాన పిలుపుకు సంబంధించిన విషయాల జ్ఞానంలో రాణించడానికి ప్రయత్నించడం నిస్సందేహంగా వారి బాధ్యత. మనుషులు ఏదైనా విషయంలో గానీ, ఏదైనా జ్ఞానంలో గానీ రాణించడం వారి బాధ్యత అయితే, వారు తమ ప్రధాన వృత్తి మరియు పని విషయాలలో రాణించడం కూడా వారి బాధ్యతే. కానీ ప్రతి క్రైస్తవుని పిలుపు మరియు పని దేవుని కొరకు జీవించడమే.

ఫిలిప్పీయులకు 3:14లో చెప్పబడినట్లుగా, ఇది అతని ఉన్నతమైన పిలుపు. ఇదే ఒక క్రైస్తవుని పని, మరియు నేను అలా చెప్పగలిగితే, అతని వృత్తి, అతని ప్రధానమైన పని, మరియు నిజానికి అతని ఏకైక పని కూడా ఇదే అయి ఉండాలి. ఒక క్రైస్తవుడు చేసే ఏ పని అయినా, అది ఏదో ఒక విధంగా దీనిలో భాగమై ఉండక మానకూడదు. అందువల్ల, ఒక క్రైస్తవుడు ఈ పనిని నెరవేర్చడానికి మరియు దానికి పూర్తిగా సిద్ధపడటానికి, ఈ పనికి సంబంధించిన విషయాలను క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవడానికి తప్పకుండా ప్రయత్నించాలి.

సైనికుడిగా పిలువబడి, యుద్ధానికి వెళ్ళేవాడు యుద్ధ విద్యలో రాణించడానికి ప్రయత్నించడం అతని గుణగణాలవుతుంది. నావికుడిగా పిలువబడి, తన జీవితాన్ని సముద్రయానంలో గడిపేవాడు నౌకాయాన విద్యలో రాణించడానికి ప్రయత్నించడం అతని గుణగణాలవుతుంది. తాను వైద్యుడని చెప్పుకొని, ఆ వృత్తికే తనను తాను అంకితం చేసుకున్నవాడు, వైద్య విద్యకు సంబంధించిన విషయాల జ్ఞానంలో రాణించడానికి ప్రయత్నించడం అతని గుణగణాలవుతుంది. అలాగే, తాము క్రైస్తవులమని చెప్పుకొని, క్రైస్తవ ధర్మాన్ని ఆచరించడానికి తమను తాము అంకితం చేసుకున్నవారందరూ దైవశాస్త్ర జ్ఞానంలో రాణించడానికి ప్రయత్నించడం వారి గుణగణాలవుతుంది.

8. దీనిని బట్టి, ఈ విషయాలలో ప్రజలు జ్ఞానం సంపాదించుకోవడానికి సహాయం చేసే ఉద్దేశ్యంతో దేవుడు ఒక మనుష్యవర్గాన్ని నియమించాడని వాదించవచ్చు. ఆయన వారిని బోధకులుగా నియమించాడు.

1 కొరింథీ. 12:28, "దేవుడు సంఘములో కొందరిని నియమించెను; మొదట అపొస్తలులుగాను, తరువాత ప్రవక్తలుగాను, మూడవదిగా బోధకులుగాను నియమించెను." ఎఫెసీ. 4:11,12, "ఆయన పరిశుద్ధులను సంపూర్ణులుగా చేయుటకును, పరిచర్య పనికొరకును, క్రీస్తు శరీరమును క్షేమాభివృద్ధి చేయుటకును కొందరిని అపొస్తలులుగాను, కొందరిని ప్రవక్తలుగాను, కొందరిని సువార్తికులుగాను, కొందరిని కాపరులుగాను, బోధకులుగాను నియమించెను." దేవుడు వారిని బోధకులుగా నియమించి, దానినే వారి పనిగా చేసినట్లయితే, జ్ఞానమును బోధించుటను కూడా వారి పనిగా చేసినట్లే. అయితే అది ఎలాంటి జ్ఞానం? తత్వశాస్త్ర జ్ఞానము కాదు, మానవ న్యాయశాస్త్ర జ్ఞానము కాదు, యాంత్రిక కళల జ్ఞానము కాదు, దైవశాస్త్ర జ్ఞానము.

దేవుడు కొందరిని బోధకులుగా ఉండటానికి నియమించినట్లయితే, మరికొందరిని అభ్యాసకులుగా ఉండటానికి నియమించాడని అర్థం; ఎందుకంటే బోధకులు మరియు అభ్యాసకులు పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉంటారు, వారిలో ఒకరు లేకుండా మరొకరు ఉండటానికి ఉద్దేశించబడలేదు. నేర్చుకోవడానికి శ్రమపడాల్సిన అవసరం లేని వారికి బోధించడానికి కొందరు శ్రమపడాలని దేవుడు ఎన్నడూ విధిగా చేయలేదు. జ్ఞానాన్ని పొందడానికి శ్రమపడాల్సిన అవసరం లేని వారికి జ్ఞానాన్ని అందించడం కోసం, పరిచారకులు తమను తాము అంకితం చేసుకోవాలని ఆయన ఆజ్ఞాపించలేదు.

క్రొత్త నిబంధనలో క్రైస్తవులను సాధారణంగా శిష్యులు అని పిలుస్తారు, ఆ పదానికి అర్థం పండితులు లేదా అభ్యాసకులు. క్రైస్తవులందరూ క్రీస్తు పాఠశాలలో చేర్చబడ్డారు, అక్కడ వారి పని, తమ ఉమ్మడి గురువు మరియు బోధకుడైన క్రీస్తు నుండి, మరియు ఆయన నామమున బోధించుటకు ఆయనచే నియమించబడిన అధీన బోధకుల నుండి నేర్చుకోవడం లేదా జ్ఞానాన్ని పొందడం.

9. క్రైస్తవులందరూ దైవిక విషయాల జ్ఞానంలో రాణించడానికి శ్రద్ధగా ప్రయత్నించాలని దేవుడు తన చిత్తాన్ని లేఖనాలలో స్పష్టంగా బయలుపరిచాడు. క్రైస్తవులు ఈ స్వభావముగల విషయాల గురించి కొంత జ్ఞానం కలిగి ఉండటమే కాకుండా, సర్వజ్ఞానముతో సంపన్నులు కావాలన్నది దేవుని బయలుపరచబడిన చిత్తం: 1 కొరింథీ. 1:4-5, "యేసు క్రీస్తు ద్వారా మీకు అనుగ్రహింపబడిన దేవుని కృపనుబట్టి, మీరు ఆయనవలన ప్రతి విషయములోను, సర్వవాక్కులోను, సర్వజ్ఞానములోను సంపన్నులగుటకు, నేను మీ నిమిత్తము నా దేవునికి ఎల్లప్పుడు కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించుచున్నాను." కాబట్టి, క్రైస్తవులైన ఫిలిప్పీయులు ప్రేమలో మాత్రమే కాక, క్రైస్తవ జ్ఞానంలో కూడా అధికంగా అభివృద్ధి చెందాలని అపొస్తలుడు హృదయపూర్వకంగా ప్రార్థించాడు:

ఫిలిప్పీయులకు 1:9, "మీ ప్రేమ జ్ఞానమునందును, సంపూర్ణ వివేచనయందును అధికాధికముగా అభివృద్ధిపొందునని నేను ప్రార్థించుచున్నాను." అందువలన అపొస్తలుడైన పేతురు, "విశ్వాసమునకు సద్గుణమును చేర్చుటకు సంపూర్ణ శ్రద్ధ చూపుడి" అని సలహా ఇచ్చుచున్నాడు.

"దైవ సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం మరియు సద్గుణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం," 2 పేతురు 1:5. మరియు అపొస్తలుడైన పౌలు, ఈ వచనం ఉన్న అధ్యాయానికి తరువాతి అధ్యాయంలో, క్రైస్తవులైన హెబ్రీయులకు క్రీస్తు బోధన యొక్క మొదటి సూత్రాలను విడిచిపెట్టి, పరిపూర్ణత వైపు ముందుకు సాగమని ఉపదేశిస్తాడు. వారు మొదటిసారి బాప్తిస్మం పొంది, క్రైస్తవత్వంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు అపొస్తలుని చేతులు వారిపై ఉంచబడినప్పుడు వారికి బోధించబడిన పశ్చాత్తాపం, విశ్వాసం, మృతుల నుండి పునరుత్థానం మరియు నిత్య తీర్పు వంటి ప్రాథమిక సిద్ధాంతాలలో మాత్రమే వారు ఎల్లప్పుడూ నిలిచిపోవాలని అతను ఎంతమాత్రం కోరుకోడు. హెబ్రీయులకు 6వ అధ్యాయం ప్రారంభంలో చూడండి.

అనువర్తనం: ఈ సిద్ధాంతాన్ని నేను ఉపయోగించే విధానం ఏమిటంటే, ఈ విధమైన జ్ఞానాన్ని సంపాదించడానికి అందరూ శ్రద్ధగా ప్రయత్నించాలని ప్రోత్సహించడం.

మిమ్మల్ని మీరు క్రీస్తు పాఠశాలలో చేరిన పండితులుగా లేదా శిష్యులుగా భావించుకోండి, అందువల్ల క్రైస్తవ జ్ఞానంలో నైపుణ్యం సాధించడానికి శ్రద్ధ వహించండి. మీ బాల్యంలో మీకు మతబోధన బోధించబడిందని, మరియు రక్షణకు అవసరమైనంత మత సూత్రాలు మీకు తెలుసని సంతృప్తి చెందకండి. అలా అయితే, అపొస్తలుడు హెచ్చరించిన దానికి మీరు దోషులు అవుతారు, అనగా, మృత క్రియల నుండి పశ్చాత్తాపమనే పునాది వేయడంతోనే ఆగిపోతారు.

మీరందరూ క్రైస్తవులుగా పిలువబడ్డారు, మరియు ఇదే మీ వృత్తి. కాబట్టి, మీ వృత్తికి సంబంధించిన విషయాలలో జ్ఞానాన్ని సంపాదించడానికి ప్రయత్నించండి. మీకు జ్ఞానాన్ని అందించడానికి మీ ఉపాధ్యాయులు తమ శ్రమను, శక్తిని వెచ్చిస్తుండగా, మీరు నేర్చుకోవడానికి పెద్దగా శ్రద్ధ చూపడం లేదని వారు ఫిర్యాదు చేయనివ్వకండి. నేర్చుకోవడాన్ని ఒక వృత్తిగా భావించి, దానికే తమ మనస్సులను అంకితం చేసే వారు బోధించడం ఒక బోధకునికి గొప్ప ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. దీనివల్ల బోధన ఒక ఆనందంగా మారుతుంది; లేకపోతే అది చాలా భారమైన మరియు కష్టమైన పనిగా ఉంటుంది.

మీ చేతులలో బైబిలు ఉండటం వలన, మీ అందరి వద్ద దైవిక జ్ఞానమనే గొప్ప నిధి ఉంది; కాబట్టి ఈ నిధిలో కొద్ది భాగాన్ని మాత్రమే కలిగి ఉండటంతో సంతృప్తి చెందకండి. దేవుడు లేఖనాలలో మీతో చాలా మాట్లాడాడు; ఆయన చెప్పిన దానిలో మీకు సాధ్యమైనంత వరకు అర్థం చేసుకోవడానికి కృషి చేయండి. దేవుడు మీ అందరినీ వివేకవంతులుగా సృష్టించాడు; కాబట్టి తర్కం లేదా గ్రహణశక్తి అనే ఉన్నతమైన శక్తిని నిర్లక్ష్యం చేయవద్దు. మీకు లభించిన జ్ఞానంతో, లేదా మీరు తప్పనిసరిగా వినవలసిన వాక్య ప్రసంగంలో తరచుగా బోధించబడే దైవిక సత్యం ద్వారా అనివార్యంగా మీరు పొందిన జ్ఞానంతో, లేదా సంభాషణలలో యాదృచ్ఛికంగా సంపాదించిన జ్ఞానంతో సంతృప్తి చెందకండి; కానీ వెండి, బంగారు గనులను తవ్వడానికి మనుషులు చూపించే అదే శ్రద్ధ మరియు శ్రమతో దానిని వెదకడాన్ని మీ ప్రధాన కర్తవ్యంగా చేసుకోండి.

ముఖ్యంగా యువకులు ఈ విధంగా తమను తాము నిమగ్నం చేసుకోవాలని నేను సలహా ఇస్తాను. నేర్చుకోవడానికి వయసు అడ్డంకి కాదు; కానీ యవ్వన కాలం నేర్చుకోవడానికి అత్యంత అనువైన సమయం; జ్ఞానాన్ని సంపాదించి, నిల్వ చేసుకోవడానికి ఇది చాలా సముచితమైనది. అంతేకాక, వృద్ధులు, యువకులు అనే తేడా లేకుండా అందరినీ ఈ కర్తవ్యం వైపు ప్రేరేపించడానికి, దయచేసి ఈ విషయాన్ని పరిగణించమని నేను మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను,

1. మీరు ఈ పనిని శ్రద్ధగా చేస్తే, మీ సాధారణ లౌకిక పనుల నుండి తీరికగా ఉన్నప్పుడు మీకు ఉద్యోగానికీ కొరత ఉండదు. ఈ విధంగా, మీరు ఏదైనా కనుగొనవచ్చు.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం, దానితో మీరు ఈ సుదీర్ఘ శీతాకాలపు సాయంత్రాలలో ప్రయోజనకరంగా గడపవచ్చు. ఇంటింటికీ తిరుగుతూ, గంటల తరబడి నిష్ప్రయోజనమైన సంభాషణలలో గడపడం, లేదా మహా అయితే, కేవలం కాలక్షేపం కోసం, మీ సమయాన్ని నింపుకోవడానికి మరియు కాలక్షేపం చేయడానికి తప్ప మరే ఇతర ప్రయోజనం లేకుండా ఉండటం కాకుండా, చేయడానికి మీకు వేరే పని దొరుకుతుంది. మరియు మన శీతాకాలపు సాయంత్రపు పర్యటనలలో గడిపే చాలా సమయం, నేను ఇప్పుడు చెప్పిన దానికంటే చాలా అధ్వాన్నమైన ప్రయోజనం కోసం గడిచిపోతుందనే భయం ఉంది. సొలొమోను మనకు సామెతలు 10:19లో ఇలా చెబుతున్నాడు, "మాటల సమూహంలో పాపం తప్పదు." మరి శీతాకాలంలో ఇంత ఎక్కువ భాగం ఒకరి ఇళ్లకు ఒకరు వెళ్లడం, ఆ తర్వాత తోచిన మాటలతో లేదా ఎవరి మనసు అయితే ప్రేరేపిస్తుందో అలాంటి మాటలతో సమయాన్ని గడపడం తప్ప వేరే పని లేని వారి విషయంలో ఇది నిజం కాదా? కొంత కాలక్షేపం నిస్సందేహంగా చట్టబద్ధమే; కానీ క్రైస్తవులు తమ సమయాన్ని, ఎన్నో సాయంత్రాలను, కేవలం కాలక్షేపం, వినోదం కలిగించే సంభాషణలతో గడపడం పాపభరితమైనది. అది బాహ్య దారిద్ర్యానికి దారితీయకపోయినా, కనీసం ఆత్మ దారిద్ర్యానికి దారితీస్తుంది.

14:23, "ప్రతి శ్రమలోనూ లాభం ఉంటుంది; కానీ పెదవుల మాటలు పేదరికానికే దారితీస్తాయి!" అంతేకాక, ప్రజలు తమ సమయాన్ని ఎక్కువగా ఒకరి ఇళ్లలోని పొయ్యిల పక్కన కూర్చుని, మాట్లాడుకుంటూ, కబుర్లు చెప్పుకుంటూ గడపడం తప్ప మరేమీ చేయనప్పుడు, వారు అవివేకమైన మరియు పాపభరితమైన సంభాషణలలో పడిపోయే ప్రమాదం ఉంది. వారు ఇతరులకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడటం ద్వారా, తమ పొరుగువారిపై అసూయను మరియు చెడు అంచనాలను వ్యక్తం చేయడం ద్వారా తమ చెడు స్వభావాలను బయటపెడతారు; క్రీస్తు చెప్పిన మాటను పరిగణనలోకి తీసుకోరు, మత్తయి 12:36, "మనుష్యులు పలికే ప్రతి వ్యర్థమైన మాటను గూర్చి తీర్పు దినమున వారు లెక్క అప్పగించవలెను." ఈ సిద్ధాంతం నుండి మీరు విన్నదానిని పాటిస్తే, కలహాలు లేదా కలహాలకు దారితీసే ప్రజా వ్యవహారాల గురించి మాట్లాడటం కాకుండా, ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా వచ్చే శీతాకాలాలను గడపడానికి మీకు వేరే మార్గం దొరుకుతుంది. యువకులు తమ సమయాన్ని వ్యర్థమైన సహవాసంలో గడపడం కాకుండా, చేయడానికి వేరే మార్గాన్ని కనుగొనవచ్చు; అది వారికి చాలా ప్రయోజనకరంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే అది నిజంగా మంచి ఫలితాన్ని ఇస్తుంది; దానిని చేయడం ద్వారా వారు సైతాను మార్గమునకు, అనగా శోధన మార్గమునకు మరింత దూరంగా ఉండటమే కాకుండా, తమ కర్తవ్య మార్గంలోను, దైవిక ఆశీర్వాద మార్గంలోను మరింతగా ఉంటారు. అంతేకాక, శారీరక శ్రమ చేయలేని స్థితికి చేరుకున్న వృద్ధులకు కూడా తమను తాము నిమగ్నం చేసుకోవడానికి ఏదో ఒక పని ఉంటుంది. ఇప్పుడు తరచుగా జరుగుతున్నట్లుగా, వారి సమయం వారికి భారంగా అనిపించదు, ఎందుకంటే వారు లేఖనాలను శోధించడంలోనూ, అక్కడ వారు కనుగొనే వివిధ సత్యాలను పోల్చి ధ్యానించడంలోనూ లాభానందాలతో నిమగ్నమై ఉంటారు.

2. మీ సమయాన్ని ఈ విధంగా గడపడం ఒక శ్రేష్ఠమైన మార్గం. పరిశుద్ధాత్మ బెరోయీయులకు ఈ బిరుదును ఇచ్చింది, ఎందుకంటే వారు ఈ పనిలో శ్రద్ధగా నిమగ్నమయ్యారు: Acts 17:11, "వీరు థెస్సలొనీక వారి కంటె శ్రేష్ఠులై యుండిరి; ఏలయనగా, వారు వాక్యమును సంపూర్ణ మనస్సుతో అంగీకరించి, ఆ సంగతులు నిజమో కాదో అని ప్రతిదినము లేఖనములను పరిశోధించిరి." ఇది చాలా వరకు పరలోకపు పని. ఆ లోక నివాసులు తమ సమయాన్ని ఎక్కువగా దైవిక గొప్ప విషయాలను పరిశోధించడంలో, వాటిలో జ్ఞానాన్ని సంపాదించడానికి ప్రయత్నించడంలో గడుపుతారు, దేవదూతల గురించి మనకు చెప్పబడినట్లుగా, 1 పేతురు 1:12, "ఏ సంగతులను దేవదూతలు పరిశీలించగోరుచున్నారో." మీరు నిస్సందేహంగా వెలుగు దేవదూతలతో అదే పనిలో చేరాలని ఆశిస్తున్నందున, నిత్యత్వం అంతా మీ పనిగా ఉండాలని మీరు ఆశిస్తున్న దానికి ఇది చాలా అనుకూలంగా ఉంటుంది. సొలొమోను సామెతలు 25:2 లో ఇలా అంటాడు, "అది

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం ఏమిటంటే, ఒక విషయాన్ని శోధించి తెలుసుకోవడం రాజులకు లభించే గౌరవం; మరియు నిశ్చయంగా, అన్నిటికంటే మించి, దైవిక విషయాలను శోధించి తెలుసుకోవడం గొప్ప గౌరవం. ఇప్పుడు, ఇది రాజులకే గౌరవమైతే, అది మీకు కూడా అంతే, లేదా అంతకంటే ఎంతో ఎక్కువ గౌరవం కాదా?

3. సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవడానికి ఇది ఒక ఆహ్లాదకరమైన మార్గం. తెలివైన ప్రాణులకు జ్ఞానం ఆహ్లాదకరమైనది మరియు ఆనందదాయకమైనది, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా దైవిక విషయాల జ్ఞానం; ఎందుకంటే వాటిలో అత్యుత్తమ సత్యాలు మరియు అత్యంత అందమైన, మనోహరమైన విషయాలు కనబడతాయి. ఈ పనికి అవసరమైన శ్రమ ఎంత విసుగు పుట్టించేదైనా, ఒక్కసారి పొందిన జ్ఞానం దానిని సంపాదించడానికి పడిన కష్టానికి తగిన ప్రతిఫలాన్ని ఇస్తుంది. "జ్ఞానము హృదయములో ప్రవేశించినప్పుడు, జ్ఞానము ఆత్మకు ఆనందకరముగా ఉండును," సామెతలు 2:10.

4. ఈ జ్ఞానం క్రైస్తవ ఆచరణలో అత్యంత ప్రయోజనకరమైనది. దైవశాస్త్రమును గూర్చి బహు జ్ఞానము గలవారికి ఆత్మీయ మరియు రక్షణ జ్ఞానము కొరకు గొప్ప సాధనములును, ప్రయోజనములును ఉంటాయి; ఎందుకనగా, ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా, కృపా సాధనములు తాము అందించే జ్ఞానం ద్వారా తప్ప హృదయముపై తమ ప్రభావాన్ని చూపవు. సువార్త విషయమై మీకు ఎంత ఎక్కువగా హేతుబద్ధమైన జ్ఞానము ఉంటుందో, మీ హృదయములోనికి ఆత్మ ఊదబడినప్పుడు, ఆ విషయముల శ్రేష్ఠతను చూచుటకును, వాటి మాధుర్యాన్ని రుచి చూచుటకును మీకు అంత ఎక్కువ అవకాశము కలుగుతూ ఉంటుంది. సువార్త విషయమై హేతుబద్ధమైన జ్ఞానము లేని అన్యజనులకు వాటి శ్రేష్ఠతను చూచుటకు అవకాశము లేదు; కాబట్టి ఆ విషయముల గూర్చి మీకు ఎంత ఎక్కువగా హేతుబద్ధమైన జ్ఞానము ఉంటుందో, వాటి దైవిక శ్రేష్ఠతను మరియు మహిమను చూచుటకు మీకు అంత ఎక్కువ అవకాశమును, ప్రయోజనమును కలుగుతూ ఉంటుంది.

మళ్ళీ, దైవిక విషయాల గురించి మీకు ఎంత ఎక్కువ జ్ఞానం ఉంటే, మీ కర్తవ్యం మీకు అంత బాగా తెలుస్తుంది; ప్రత్యేక సందర్భాలలో మీ కర్తవ్యం విషయంలో మీకు మార్గనిర్దేశం చేయడానికి మీ జ్ఞానం ఎంతగానో ఉపయోగపడుతుంది.

మీరు సైతాను శోధనలను ఎదుర్కోవడానికి కూడా మరింతగా సిద్ధపడతారు. ఎందుకంటే, సైతాను తరచుగా ప్రజల అజ్ఞానాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని, మామూలుగా అయితే వారిని పట్టుకోలేని శోధనలతో వారిని ముంచెత్తుతాడు. మీకు అధిక జ్ఞానం ఉండటం వలన, మీ క్రైస్తవ మార్గంలో వివేకంతో, విచక్షణతో నడుచుకోవడానికి మీకు గొప్ప అవకాశాలు లభిస్తాయి, తద్వారా మీరు దేవునికి మరియు మతానికి మరింత గౌరవప్రదంగా జీవిస్తారు. మంచి ఉద్దేశాలు కలిగి, మంచి ఆత్మతో నిండిన అనేకులు, వివేకం లేకపోవడం వల్ల, మతానికి హాని కలిగించే విధంగా ప్రవర్తిస్తారు. అనేకులకు దేవుని పట్ల తీవ్రమైన ఆసక్తి ఉంటుంది, కానీ అది జ్ఞానానుసారంగా లేనందున, మేలు కన్నా కీడునే ఎక్కువగా చేస్తుంది.

Rom. 10:2. అనేక సందర్భాల్లో చాలా మంది మంచి వ్యక్తులు కూడా మంచిగా ప్రవర్తించకపోవడానికి కారణం, వారికి దయ కొరవడటం కాదు, వారికి జ్ఞానం కొరవడటమే.

అంతేకాక, జ్ఞానం పెరగడం ఫలవంతమైన సంభాషణకు ఎంతో సహాయపడుతుంది. మీరు ఒకచోట కలిసినప్పుడు గానీ, మీ పొరుగువారిని సందర్శించినప్పుడు గానీ, అది మీకు సంభాషణకు కావలసిన అంశాలను అందిస్తుంది. తద్వారా, మీకు మరియు ఇతరులకు హాని కలిగించే సంభాషణలలో సమయాన్ని వృధా చేయాలనే ప్రలోభం తగ్గుతుంది.

5. దైవశాస్త్ర జ్ఞానంలో వృద్ధి చెందడానికి మీకు ఉన్న ప్రయోజనాలను పరిగణించండి. పాత నిబంధన కాలంలోని దేవుని ప్రజలతో పోలిస్తే, ఇప్పుడు దైవశాస్త్రంలో విస్తారమైన జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకోవడానికి మనకు చాలా ఎక్కువ ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి. ఎందుకంటే, ఆ కాలం నుండి లేఖనాల ప్రామాణిక గ్రంథం చాలా విస్తరించడమే కాకుండా, సువార్త సత్యాలు ఇప్పుడు మరింత స్పష్టంగా వెల్లడి చేయబడుతున్నాయి. కాబట్టి, సామాన్య ప్రజలు ఇప్పుడు దైవశాస్త్రం గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి కొన్ని విధాలుగా ప్రయోజనాలను కలిగి ఉన్నారు.

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం అప్పటి గొప్ప ప్రవక్తల కంటే మనకు ఎక్కువగా ఉంది. అందువల్ల, క్రీస్తు చెప్పిన ఆ మాట ఒక విధంగా మనకు వర్తిస్తుంది, Luke 10:23,24, "మీరు చూచుచున్న సంగతులను చూచుచున్న కన్నులు ధన్యులు. ఏలయనగా నేను మీతో చెప్పునదేమనగా, అనేకమంది ప్రవక్తులును రాజులును మీరు చూచుచున్న సంగతులను చూడగోరియుండియు వాటిని చూడలేకపోయెను; మరియు మీరు వినుచున్న సంగతులను వినగోరియుండియు వాటిని వినలేకపోయెను." పూర్వం క్రైస్తవులతో పోలిస్తే, ఇప్పుడు సంఘం యొక్క ఈ చివరి యుగాలలో జ్ఞానాన్ని సంపాదించుకోవడానికి మనం కొన్ని విషయాలలో చాలా ఎక్కువ ప్రయోజనాలకు లోనయ్యాము; ప్రత్యేకంగా దేవుడు మనకు అనుగ్రహించిన ముద్రణా కళ కారణంగా, బైబిళ్లు మరియు ఇతర దైవశాస్త్ర గ్రంథాలు విపరీతంగా వృద్ధి చెందాయి, మరియు ప్రజలు ఇప్పుడు క్రైస్తవ జ్ఞానాన్ని పొందడానికి అవసరమైన సహాయాలను పూర్వం కంటే చాలా సులభంగా మరియు చౌకగా పొందగలుగుతున్నారు.

6. దైవిక విషయాలలో మనం కలిగియున్న సూత్రాల విషయంలో మనకు ఎలాంటి వ్యతిరేకత ఎదురవుతుందో మనకు తెలియదు. సువార్తకు మరియు దాని సత్యాలకు అనేక విరోధులు ఉన్నారని మనకు తెలుసు. కాబట్టి, మనం ఆ సత్యాలను స్వీకరిస్తే, ఆ విరోధులచే మనం దాడికి గురవుతామని ఊహించాలి; మరియు దైవిక విషయాల గురించి మనకు మంచి అవగాహన లేకపోతే, మనల్ని మనం ఎలా రక్షించుకోగలం?

అంతేకాక, మనలో ఉన్న నిరీక్షణకు కారణమేమిటో అడిగే ప్రతి ఒక్కరికీ జవాబు చెప్పడానికి ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండాలని అపొస్తలుడైన పేతురు మనకు ఆజ్ఞాపించాడు. కానీ దైవిక విషయాలలో గణనీయమైన జ్ఞానం లేకుండా మనం ఇలా చేయగలమని ఆశించలేము.

ఈ జ్ఞాన సముపార్జనకు కొన్ని సూచనలతో నా ప్రసంగాన్ని ఇప్పుడు ముగిస్తాను.

1. పవిత్ర గ్రంథాలను శ్రద్ధగా చదవండి. దైవశాస్త్ర జ్ఞానమంతా దీని నుండే ఉద్భవించాలి. కాబట్టి ఈ నిధిని మీరు నిర్లక్ష్యం చేయవద్దు. చదవగలిగే సామాన్య జ్ఞానం ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ, కోరుకుంటే, పవిత్ర గ్రంథాలను క్షుణ్ణంగా నేర్చుకోగలరు. అదెంత శ్రేష్ఠమైన విజయం!

2. అర్థాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా, కేవలం పైపైన చదివి సంతృప్తి చెందకండి. ఇది ఒక చెడ్డ పఠనా విధానం, అయినప్పటికీ చాలామంది తమ జీవితాంతం దీనికే అలవాటుపడతారు. మీరు చదివేటప్పుడు, మీరు ఏమి చదువుతున్నారో గమనించండి. విషయాలు ఎలా వస్తున్నాయో గమనించండి. ప్రసంగం యొక్క సారాంశాన్ని గ్రహించండి, మరియు ఒక లేఖనాన్ని మరొక లేఖనంతో పోల్చి చూడండి. ఎందుకంటే లేఖనం, దానిలోని వివిధ భాగాల సామరస్యం ద్వారా, తనపై తానే గొప్ప వెలుగును ప్రసరింపజేస్తుంది. లేఖనాలను శోధించమని క్రీస్తు మనకు స్పష్టంగా నిర్దేశించారు, దీని అర్థం కేవలం పైపైన చదవడం కంటే ఎక్కువేనని స్పష్టమవుతోంది. మరియు లేఖనం యొక్క అర్థాన్ని తెలుసుకోవడానికి సాధనాలను ఉపయోగించండి. వాక్య ప్రసంగంలో అది మీకు వివరించబడినప్పుడు, దానిని గమనించండి; మరియు ఏ సమయంలోనైనా మీకు అర్థం కాని లేఖనం ఏదైనా మీకు సంతృప్తికరంగా స్పష్టం చేయబడితే, దానిని గుర్తుపెట్టుకోండి, భద్రపరచుకోండి, మరియు వీలైతే దానిని జ్ఞాపకం చేసుకోండి.

3. ఈ జ్ఞానంలో మీరు ఎదగడానికి సహాయపడే ఇతర పుస్తకాలను సంపాదించి, శ్రద్ధగా ఉపయోగించండి.

ఈ జ్ఞానంలో మీకు ఎంతగానో సహాయపడి, మీ తీరిక సమయాలలో ఎంతో లాభదాయకమైన, ఆహ్లాదకరమైన వినోదాన్ని అందించగల అద్భుతమైన పుస్తకాలు చాలా ఉన్నాయి. నిస్సందేహంగా చాలా మందిలో ఒక పెద్ద లోపం ఉంది, అదేమిటంటే, కొద్దిపాటి ఖర్చుకు ఇష్టపడకపోవడం వల్ల, వారు ఈ రకమైన ఇతర సహాయాలను సమకూర్చుకోరు. నిజానికి వారి దగ్గర కొన్ని పుస్తకాలు మాత్రమే ఉన్నాయి, అవి ఇప్పుడు

దైవిక సత్యం గురించిన సంపూర్ణ జ్ఞానం యొక్క ప్రాముఖ్యత మరియు ప్రయోజనం, ఆపై విశ్రాంతి దినాలలో వారు చదువుతారు; కానీ వారు వాటిని చాలా కాలంగా కలిగి ఉండటం మరియు చాలా తరచుగా చదవడం వలన, వారు వాటితో విసిగిపోయారు, మరియు ఇప్పుడు అది ఒక నీరసమైన కథగా, వాటిని చదవడం కేవలం ఒక పనిగా మారింది.

4. ఈ లక్ష్యం కోసం ఇతరులతో సంభాషణను మెరుగుపరచుకోండి. ప్రజలు తమకు చేతనైనంతగా సంభాషణను మెరుగుపరుచుకుంటే; అజ్ఞానులు తమ అజ్ఞానాన్ని చూపించడానికి సిగ్గుపడకుండా, ఇతరుల నుండి నేర్చుకోవడానికి ఇష్టపడితే; జ్ఞానం ఉన్నవారు గర్వం, ఆడంబరం లేకుండా దానిని పంచిపెడితే; మరియు అందరూ తమ పరస్పర ఉపదేశం మరియు బోధనకు ఉపయోగపడే సంభాషణలో పాల్గొనడానికి మరింత సుముఖంగా ఉంటే, వారు దైవిక విషయాలలో ఒకరి జ్ఞానాన్ని మరొకరు ఎంతగా పెంపొందించుకోగలరు!

5. కేవలం ప్రశంసల కోసమో, ఇతరులతో వాదించడం కోసమో జ్ఞానాన్ని పెంచుకోవాలని చూడకండి; కానీ మీ ఆత్మల ప్రయోజనం కోసం, మరియు ఆచరణలో పెట్టడం కోసం దాన్ని వెతకండి. ప్రశంసలే మీ లక్ష్యమైతే, మీరు సత్యజ్ఞానములోనికి నడిపించబడే అవకాశం తక్కువగా ఉంటుంది. తమ జ్ఞానాన్ని గూర్చి గర్వపడేవారి విషయంలో తరచుగా జరిగే విధంగానే, మీరు కూడా న్యాయబద్ధంగా తప్పుదారి పట్టి, మీ నాశనానికి దారితీయవచ్చు. ఇదే మీ లక్ష్యమైతే, మీరు అధిక హేతుబద్ధమైన జ్ఞానాన్ని సంపాదించినా, అది మీకు ఏమాత్రం ప్రయోజనకరంగా ఉండదు, పైగా మిమ్మల్ని గర్వంతో ఉబ్బిపోయేలా చేస్తుంది: 1 కొరింథీ.

8:1, "జ్ఞానం గర్వాన్ని కలిగిస్తుంది."

6. ఈ జ్ఞానాన్వేషణలో దేవుడు మీకు మార్గనిర్దేశం చేసి, మిమ్మల్ని ఆశీర్వదించాలని ఆయనను వేడుకోండి.

ఇది అపోస్తలుని నిర్దేశం, James 1:5: "ఎవడైనా జ్ఞానం తక్కువగా ఉంటే, దాన్ని దేవుణ్ణి అడగాలి; ఆయన అందరికీ ఉదారంగా ఇస్తాడు, ఎవరినీ నిందించడు." దేవుడే సమస్త దైవిక జ్ఞానానికి మూలం.

సామెతలు 2:6, "యెహోవా జ్ఞానమును అనుగ్రహించును; ఆయన నోటినుండి జ్ఞానమును వివేకమును వచ్చును."

మీరు సత్యజ్ఞానమునకు బదులుగా తప్పుదారి పట్టకుండా ఉండేందుకు, మీ స్వంత అంధత్వమును, అజ్ఞానమును, మరియు దేవుని సహాయము మీకు అవసరమైనదని గ్రహించుటకు ప్రయాసపడండి. 1 కొరింథీయులకు 3:18, "ఎవడైనను జ్ఞాని అగుట చూచుకొనగోరిన యెడల, వాడు అవివేకి అగుటకు మొరటోడు అగుటకు పూనవలెను."

8. (sic) మీకు ఉన్న జ్ఞానానికి అనుగుణంగా అభ్యాసం చేయండి. మరింత తెలుసుకోవడానికి ఇదే మార్గం. దైవిక జ్ఞానాన్ని వెతకడానికి ఈ మార్గాన్ని కీర్తనకారుడు తన సొంత అనుభవం నుండి హృదయపూర్వకంగా సిఫార్సు చేస్తున్నాడు: Psalm 119:100, "నేను పూర్వీకుల కంటే ఎక్కువగా అర్థం చేసుకున్నాను, ఎందుకంటే నేను నీ ఆజ్ఞలను పాటిస్తాను." క్రీస్తు కూడా అదే సిఫార్సు చేస్తున్నాడు: John 7:17, "ఎవరైనా ఆయన చిత్తాన్ని పాటిస్తే, ఆ బోధ దేవుని నుండి వచ్చిందో లేక నేను నా స్వంతంగా మాట్లాడుతున్నానో అతడు తెలుసుకుంటాడు."