అదే శిష్యులు ఇక్కడ నింపబడ్డారు, అక్కడ నింపబడ్డారు, దీని మీద నింపబడ్డారు

దావీదు కోరి, పొందినది అదే. మరియు క్రీస్తునందు ప్రతి విశ్వాసి పొందేది కూడా అదే. దేవుడు క్షమించే దేవుడని మేము విశ్వసిస్తాము, దానికి ప్రతిస్పందనగా మరియు కృతజ్ఞతగా, ఆయన కృపను తొక్కేయకుండా ఉండేందుకు, మా పాపాలను ఆయనకు ఒప్పుకొని, వాటి నుండి పశ్చాత్తాపపడతాము.

మోషే కాలంలో, దేవుడు తన ప్రజలకు పది ఆజ్ఞలను ఇచ్చాడు.

కానీ ప్రభువైన యేసు భూమిపై నడిచిన కాలానికి, రబ్బీల (యూదు మత గురువుల) న్యాయ సంప్రదాయాలు వేల సంఖ్యలో ఉండేవి. ఏ ఒక్క వ్యక్తి కూడా వేల చట్టాలను పరిపూర్ణంగా పాటించడం అసాధ్యం. కాబట్టి యూదు నాయకులు ఒక సర్దుబాటు చేసుకున్నారు. వారు తమ నియమ నిబంధనలన్నింటినీ కఠినమైన చట్టాలు మరియు తేలికపాటి చట్టాలుగా విభజించారు. "కఠినమైన చట్టాలు అంటే అవే," అని వారు అన్నారు. "అవి తప్పనిసరిగా పాటించవలసినవి. ఇక తేలికపాటి చట్టాల విషయానికొస్తే? వాటి విషయంలో మీరు కొంచెం సడలించవచ్చు."

కొంతమంది రబ్బీలు ఇంకా ముందుకు వెళ్లి, ఒక వ్యక్తి పాటించడానికి కేవలం ఒక గొప్ప సూత్రాన్ని ఎంచుకుంటే, అతను మిగతావన్నింటినీ విస్మరించవచ్చని కూడా బోధించారు.

ఈ నేపథ్యంలో, ఒక న్యాయవాది యేసు వద్దకు ఒక ప్రశ్నతో వచ్చాడు: "బోధకుడా, ధర్మశాస్త్రంలో గొప్ప ఆజ్ఞ ఏది?"

(Matthew 22:36). యేసు ఇలా జవాబిచ్చాడు, "'నీవు నీ దేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయముతోను, నీ పూర్ణ ఆత్మతోను, నీ పూర్ణ మనస్సుతోను ప్రేమించవలెను.' ఇదే గొప్ప మరియు ప్రధానమైన ఆజ్ఞ. రెండవది దానిని పోలి ఉంటుంది, 'నీ పొరుగువానిని నీవలెనే ప్రేమించవలెను.' ఈ రెండు ఆజ్ఞల మీదే ధర్మశాస్త్రమంతయు మరియు ప్రవక్తల బోధలును ఆధారపడియున్నవి"

ఈ విధంగా మన ప్రభువు ప్రేమను అన్ని ఆధ్యాత్మిక సద్గుణాలలోకెల్లా అత్యున్నతమైనదిగా స్థాపించారు. అపొస్తలుడైన పౌలు ప్రేమ యొక్క ఆధిక్యతను ఈ విధంగా ధృవీకరించారు: "విశ్వాసము, నిరీక్షణ, ప్రేమ ఈ మూడు నిలిచియున్నవి; అయినను వీటిలో ప్రేమయే అన్నిటికంటె గొప్పది."

(1 Corinthians 13:13).

108 < ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు కీలకాలు పేతురు ఉదాహరణ మన ప్రభువు గొప్పదని పిలిచిన ఈ మొదటి ఆజ్ఞను పాటించడంలో ఏమి ఇమిడి ఉంది? పన్నెండు మంది శిష్యులలో ఒకరు అందించిన దానికంటే మంచి ఉదాహరణ నాకు తెలియదు.

ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు మరణ పునరుత్థానాల తరువాత ఒక రోజు పేతురు, "నేను చేపలు పట్టడానికి వెళ్తున్నాను!" అని అన్నాడు. తాను తిరిగి చేపలు పట్టే పనికి, అంటే తాను గతంలో చేసిన పనికే తిరిగి వెళ్తున్నానని అతను తన ఇతర శిష్యులతో చెప్పాడు. పేతురు నాయకుడు కాబట్టి, మిగిలిన వారందరూ, "మేము కూడా వెళ్తున్నాము," అని చెప్పి, విధేయతతో పేతురును అనుసరించి పడవ వద్దకు వెళ్లారు. అప్పుడు ప్రభువు గలిలయ సముద్రంలోని చేపలన్నింటినీ దారి మళ్లించాడు, దానివల్ల ఏ ఒక్కటీ పడవ దగ్గరకు రాలేదు. కాబట్టి పేతురు మరియు ఇతరులు రాత్రంతా శ్రమపడ్డారు, కానీ వారికి ఒరిగిందేమీ లభించలేదు.

"మీకేమైనా పట్టుబడిందా?" అని మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామున ఒక అపరిచితుడు వారిని పిలిచాడు.

"పడవకు అవతలి వైపు వల వేయండి, మీకు కొన్ని చేపలు పడతాయి." శిష్యులు అలాంటి అసాధారణమైన సూచనను ఎందుకు పాటించారో ఎవరికి తెలుసు. బహుశా ఆ అపరిచితుని స్వరంలోని సహజమైన అధికారమే కారణమై ఉండవచ్చు.

కానీ వారు ఆయన చెప్పినట్లే చేశారు. ఇంతలో, ప్రభువు అద్భుతరీతిలో చేపలను పడవకు కుడి వైపునకు మళ్ళించాడు. పట్టుబడిన చేపలు ఎంత పెద్దవిగా ఉన్నాయంటే, శిష్యులు తమ వలలను కూడా పడవలోకి ఎక్కించలేకపోయారు.

"ఆయన ప్రభువే," అని యోహాను చెప్పాడు. అది విని పేతురు నీళ్ళలోకి దూకి ఒడ్డుకు ఈదుకుంటూ వచ్చాడు.

యేసు వారిని అల్పాహారానికి ఆహ్వానించారు—బహుశా ఆయనే అద్భుతశక్తితో సిద్ధం చేసిన భోజనం అది. పేతురు, ఇతరులు అక్కడ మహిమాధిపతితో కలిసి భోజనం చేస్తుండగా, పేతురు, ‘నేను ఎంత మూర్ఖుడిని!’ అని అనుకొని ఉంటాడు.

ఎంత అవిధేయుడు, అసమర్థుడు! నేను మళ్ళీ విఫలమయ్యాను. ప్రభువు తనకు ఇచ్చిన దాదాపు ప్రతి పరీక్షలోనూ పేతురు విఫలమయ్యాడు. అతను విజయం సాధించలేకపోయాడు. తాను ఎంతగానో ప్రేమించి, కానీ చాలా పేలవంగా సేవించిన యేసు వైపు చూస్తున్నప్పుడు, అతని కళ్ళలో కన్నీళ్లు, హృదయంలో దుఃఖం, వేదన నిండిపోయి ఉండాలి.

చివరకు ప్రభువు పలికెను. "పేతురూ, వీరికంటే ఎక్కువగా నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?"

అవేమిటి? బహుశా ఈ విషయాలు కావచ్చు—పడవ, చేపలు, వలలు, సముద్రం, లేదా ఈ మొత్తం చేపల వేట వ్యవహారం. లేదా బహుశా, మిగతా శిష్యుల కంటే పేతురు తనను ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నాడా అని ప్రభువు అడుగుతూ ఉండవచ్చు.

ప్రేమ < 109 పేతురు ఒక సందర్భంలో తాను ఇతరుల కంటే ఎక్కువ విశ్వాసపాత్రుడనని చెప్పుకున్నాడు. నిస్సందేహంగా, యజమాని పట్ల తనకున్న ప్రేమ వారి ప్రేమ కంటే గొప్పదని అతను నమ్మాడు.

"పేతురూ, మీరు నన్ను ప్రేమిస్తున్నారా? మీరు నన్ను నిజంగా ప్రేమిస్తున్నారా?" ప్రభువు 'అగాపావో' అనే పదాన్ని ఉపయోగించారు, దాని అర్థం అత్యున్నతమైన, పరమాత్మ ప్రేమ.

పేతురు జవాబు ఇవ్వడానికి ఎంత సమయం తీసుకున్నాడో మనకు తెలియదు. కానీ అతను, "అవును ప్రభూ, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానని నీకు తెలుసు" అని అన్నాడు. అయితే పేతురు గౌరవాన్ని, భక్తిని సూచించే 'ఫిలియో' అనే వేరొక పదాన్ని ఉపయోగించాడు. అతను, "నేను నిన్ను చాలా ఇష్టపడుతున్నాను" అని జవాబిచ్చినట్లుగా ఉంది.

బహుశా పేతురు తన ప్రేమ సర్వోన్నతమైనదని భావించి ఉండవచ్చు, కానీ తన ఇటీవలి వైఫల్యం వలన సిగ్గుపడి, ప్రభువు ఎదుట నిలబడి ఆ విధమైన ప్రేమను ప్రకటించలేకపోయాడు. గుర్తుంచుకోండి, సిలువ వేయబడిన రాత్రి అతను ప్రభువును మూడుసార్లు నిరాకరించాడు, మరియు కోడి కూసినప్పుడు యేసు అతని కళ్ళలోకి చూశాడు. "ప్రభూ, నేను నిన్ను అత్యధికంగా ప్రేమిస్తున్నాను, కానీ దానివల్ల నాకు నష్టం వాటిల్లే అవకాశం ఉన్నప్పుడు నేను నీతో నిలబడను" అని అతను చెప్పి ఉంటే అది హాస్యాస్పదంగా ఉండేది.

ఒకసారి నేను ఐదేళ్ల పిల్లాడిని, తన తల్లిదండ్రుల పట్ల తన ప్రేమను ఎలా చూపించగలవని అడిగాను. "నేను వాళ్ళ మాట వినగలను," అని వాడు బదులిచ్చాడు. ప్రేమను ఆ విధంగానే ఉత్తమంగా వ్యక్తపరచగలమని వాడు కూడా అర్థం చేసుకున్నాడు.

మీరు ప్రేమిస్తున్నారని చెప్పుకుంటున్న వారికి విధేయత చూపకుండా, గొప్ప ప్రేమను పొందుతున్నామని చెప్పుకోవడం సరికాదు. కాబట్టి పేతురు ఆ వాదన చేయలేదు. పేతురు మూడుసార్లు ప్రభువును తిరస్కరించాడు గనుక, క్రీస్తు అతనికి తనను తాను విమోచించుకోవడానికి మూడు అవకాశాలు ఇచ్చాడు. యేసు రెండవసారి అతనితో ఇలా అన్నాడు,

"యోనా కుమారుడైన సీమోను, [అతను తన పాత స్వభావం ప్రకారం ప్రవర్తిస్తున్నందున ప్రభువు అతనిని పాత పేరుతో పిలిచాడు], నీవు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?" మరలా, ప్రభువు అగాపావో అనే పదాన్ని ఉపయోగించారు.

అవును ప్రభూ, నువ్వంటే నాకు చాలా ఇష్టమని నీకు తెలుసు.

యేసు మూడవసారి పరిశీలించాడు, కానీ ఈసారి ఆయన పేతురు వాడిన ప్రేమ అనే పదాన్ని స్వీకరించాడు. "సీమోను, నీవు నన్ను నిజంగా ఇష్టపడుతున్నావా?" బైబిలు ప్రకారం పేతురు దుఃఖపడ్డాడు. ఎందుకు? మూడుసార్లు ప్రశ్నించినందుకా? కాదు. ఎందుకంటే ప్రభువు పేతురు సాక్ష్యాన్ని సవాలు చేస్తున్నాడు, పేతురు ప్రేమ స్థాయిని ప్రశ్నిస్తున్నాడు.

"ప్రభూ, నీకు అన్నీ తెలుసు. నేను నిన్ను ఇష్టపడతానని నీకు తెలుసు." పేతురు ఉద్దేశము ఏమంటే, "నేను చెప్పేది మాత్రమే వినవద్దు. నా హృదయాన్ని చూడండి."

నేను చిన్నపిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడు, సర్వజ్ఞాన సిద్ధాంతం గురించి ఆలోచించేవాడిని—అంటే, దేవుడు ప్రతి ఒక్కరి గురించి ప్రతిదీ తెలుసుకుంటాడనే వాస్తవం గురించి.

110 < ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు కీలకాల విషయం—మనం ఆయనకు లోబడకపోతే అదొక భయంకరమైన సమస్య. మా నాన్న నన్ను హెచ్చరించేవారు, "మనకు తెలియకపోవచ్చు, కానీ దేవునికి తెలుసు! నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో ఆయన చూస్తున్నాడు, జానీ." నేను ఏం చేస్తున్నానో చూస్తూ దేవుడు తన రోజంతా ఎందుకు వృధా చేస్తాడో అని నేను ఆశ్చర్యపోయేవాడిని.

నా అవగాహనలో పరిపక్వత చెంది, నేను పెద్దవాడినయ్యాక, అనేక విధాలుగా నేను పేతురులాంటివాడినే అని గ్రహించాను. కొన్ని రోజులలో, నేను ఆయనను ప్రేమిస్తున్నానని దేవుడు తెలుసుకోగల ఏకైక మార్గం ఆయన సర్వజ్ఞానమే. ఈ సిద్ధాంతంలో ఒక సానుకూల కోణం ఉందని నేను గ్రహించాను. మీ జీవితం మీ సాక్ష్యాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేయని రోజులలో, "ప్రభూ, నేను ప్రవర్తించే తీరుకు నన్ను క్షమించండి. మీరు నా హృదయాన్ని చదివి, నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నానని తెలుసుకుంటారా?" అని మీరు చెప్పగలగడం మీకు సంతోషాన్ని కలిగించడం లేదా? పేతురు చేసింది అదే.

దేవుని పట్ల మన ప్రేమ యొక్క లక్షణాలు యేసు పేతురు నుండి ఎలాంటి ప్రేమను కోరుకున్నారు—మరియు ఆయన మన నుండి ఏమి కోరుకుంటున్నారు? అది భావోద్వేగపూరితమైన ప్రేమా—అంటే ఒక రకమైన సెంటిమెంటల్ ప్రేమా?

ప్రభువు పట్ల మనకు ఆధ్యాత్మికంగా పులకింతలు కలగాలా?

అయితే, నా జీవితంలో కొన్నిసార్లు క్రీస్తు పట్ల నాకు ఈ అపారమైన ఆత్మీయత, సాన్నిహిత్య భావన కలగదు. అప్పుడు నేను వెంటనే ఒక భావోద్వేగ ప్రతిచర్యను కలిగించుకోలేను. కానీ ప్రభువు చెబుతున్నది దాని గురించి కాదు. పేతురుకు, యేసుకు మధ్య జరిగిన ఈ సంఘటనను మనం మరింత లోతుగా పరిశీలించినప్పుడు, నిజమైన ప్రేమ అంటే ఏమిటో తెలుసుకుంటాము.

త్యాగం John 21:18, 19లో, మన ప్రభువు తనను అనుసరించడానికి ఎంత మూల్యం చెల్లించాల్సి ఉంటుందో పేతురును హెచ్చరించారు:

నిజంగా, నిజంగా నేను మీతో చెబుతున్నాను, మీరు యౌవనంలో ఉన్నప్పుడు, మీరే నడుము కట్టుకొని మీకు ఇష్టమైన చోటికి నడిచి వెళ్ళేవారు; కానీ మీరు వృద్ధులైనప్పుడు, మీ చేతులు చాచినప్పుడు మరొకరు మీకు నడుము కట్టి, మీకు ఇష్టం లేని చోటికి మిమ్మల్ని తీసుకువెళతారు.

తాను ఏ విధమైన మరణంతో దేవుణ్ణి మహిమపరుస్తాడో సూచిస్తూ ఆయన చెప్పాడు.

'మీ చేతులు చాచండి' అనే పదబంధం శిలువ వేయడాన్ని సూచిస్తుంది.

పేతురు, నిన్ను సిలువ వేయబోతున్నారు. పేతురు, నీవు నిజంగా నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?

మీ పూర్ణ హృదయంతో, పూర్ణ ఆత్మతో, మరియు పూర్ణ మనస్సుతో దేవుణ్ణి ప్రేమించడం అంటే ఇదే. ఈ విధమైన ప్రేమ తనను తాను త్యాగం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటుంది. మనం తరచుగా వినే భావోద్వేగపూరితమైన ప్రేమ ఇది కాదు. ఇది కేవలం ఒక భావన కాదు. పేతురుకు అది అప్పటికే ఉంది, కానీ అది సరిపోలేదు. కాబట్టి ఇప్పుడు యేసు పేతురుకు తన ప్రేమను ప్రదర్శించడానికి ఒక మార్గాన్ని చూపించాడు. ఆయన కేవలం ఇలా చెప్పలేదు,

"పీటర్, నన్ను ప్రేమించడం నీకు లోపల హాయిగా అనిపిస్తోందా? నీ నాలుగవ మరియు ఐదవ పక్కటెముకల మధ్య కొద్దిగా వెచ్చగా అనిపిస్తోందా?" లేదు, ఆయన బలిని కోరాడు.

మీరు ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును ప్రేమిస్తున్నారో లేదో ఎలా తెలుసుకోగలరు? అది, ప్రతిదినం ఆయన చిత్తాన్ని నెరవేర్చడానికి త్యాగం చేయడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా లేదా అనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.

మొదటి శతాబ్దంలో, అత్యున్నత త్యాగం అంటే భౌతిక మరణం కూడా కావచ్చు. రోమన్ సేనాపతి వారస్, గలిలయలో రహదారికి ఇరువైపులా శిలువలను నిలిపి ఒక తిరుగుబాటును అణచివేశాడని చెబుతారు. పేతురు ఆ విధమైన మరణాన్ని చూశాడు; ప్రభువు సిలువ వేయబడటం వల్ల ఆ విషయం అతని మదిలో తాజాగా ఉంది. అటువంటి త్యాగం యొక్క అర్థం ఏమిటో అతనికి తెలుసు.

యేసు కోసం చనిపోవడాన్ని తాను తట్టుకోగలనని పేతురు ఎల్లప్పుడూ ప్రమాణం చేసేవాడు, కానీ ఇటీవల తీవ్రమైన ఒత్తిడిలో అతను ఘోరంగా విఫలమయ్యాడు. బహుశా అతను తన ధైర్యాన్ని తానే సందేహిస్తున్నాడేమో. అయినప్పటికీ, చివరికి పేతురు విశ్వాసపాత్రుడిగా ఉంటాడని ప్రభువు స్పష్టమైన ప్రవచనం చేస్తున్నాడు. నేను అనుకుంటున్నాను

పేతురు తనలో తాను ఇలా అనుకొని ఉంటాడు, "అద్భుతం! చివరికి నేను విజయం సాధిస్తాను! నేను ప్రభువుకు నమ్మకంగా ఉంటాను. చివరికి నేను నీరుగారిపోను."

విధేయత మన ప్రభువు కోరే ప్రేమ యొక్క రెండవ లక్షణం విధేయత. అది ఆత్మత్యాగం మాత్రమే కాదు, అధీనత కూడా. "నన్ను అనుసరించు!" అని ప్రభువు పేతురుకు ఆజ్ఞాపించాడు (John 21:19). యేసు లేచి వెళ్ళిపోయినప్పుడు, పేతురు లేచి ఆయనను అనుసరించాడు, అక్షరాలా అర్థం చేసుకుంటూ

ఆయన ఆజ్ఞ. అవును, పేతురు ఒక క్షణం దారి తప్పి, యోహాను వైపు తిరిగి, తన ప్రియ శిష్యునికి ఏమి జరగబోతోందని ప్రభువును అడిగాడు అనేది నిజమే. "పేతురు, అది నీకు అనవసరం," అని ప్రభువు భావయుక్తంగా అన్నారు. మరియు ఆయన మరలా, "నన్ను అనుసరించు," అని ఆజ్ఞాపించారు.

(వచనాలు 20-22). మరియు పేతురు తన మిగిలిన జీవితమంతా అలాగే చేసాడు.

ఆయన పట్ల మనకున్న ప్రేమతో ప్రభువుకు త్యాగపూరితమైన విధేయత చూపడంలో ఏమేమి ఉంటాయి? నా జీవితంలో దీనికి అనేక విషయాలు ముడిపడి ఉన్నాయి—వాటిలో ఒకటి, ప్రతిరోజూ నా అధ్యయన గదిలో ఐదు నుండి ఆరు గంటల సమయం గడుపుతూ, దేవుని వాక్యాన్ని శ్రద్ధగా చదవడం. అయితే, నిజం చెప్పాలంటే, కొన్ని రోజులలో...

నేను అలసిపోయి ఆఫీసులోకి ప్రవేశించాను, నాకు చదువుకోవాలనిపించడం లేదు. గోల్ఫ్ క్లబ్‌లకు పట్టిన దుమ్ము దులుపుకుని ఆడటం లాంటి వేరే ఏదైనా చేయాలని ఉంది.

112 < ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలకు తాళాలు పద్దెనిమిది రంధ్రాలు. కానీ దానికి బదులుగా నేను పళ్ళు బిగించి, తీవ్రమైన అధ్యయనంతో కూడిన ఒక రోజంతా కష్టపడతాను. ఆ రోజు చివరిలో, దాన్ని పూర్తి చేశాననే సంతృప్తి తప్ప నాకు వేరే భావోద్వేగం కలగదు. కానీ పని చేయడంలో, నాకంటే ఎక్కువగా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును నేను ప్రేమించాను. నేను నెరవేర్చాను

దాన్ని సాధించడం కోసం అతను తన సంకల్పాన్ని త్యాగం చేశాడు.

ఇది ఒక చిన్న విషయమే కావచ్చు, కానీ ఇది త్యాగపూరిత విధేయత సూత్రాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. ప్రేమతో చేసే అటువంటి విధేయత భావోద్వేగమైనది కాదు, కానీ 1 John 2:5: "ఎవరైతే కాపాడుకుంటారో..." అనే వాక్యాన్ని నెరవేర్చడం.

ఆయన వాక్యమునందు దేవుని ప్రేమ నిజముగా పరిపూర్ణము చేయబడినది. దీనివలన మనము ఆయనయందు ఉన్నామని తెలిసికొందుము." దేవుడు కోరు ప్రేమ—అనగా హృదయము, మనస్సు మరియు ఆత్మ సంబంధమైన ప్రేమ—విధేయత చూపుతుంది.

ఇతరుల పట్ల మన ప్రేమ యొక్క లక్షణాలు ఇప్పుడు, గొప్ప ఆజ్ఞ గురించి అడిగిన ధర్మశాస్త్రవేత్తకు మన ప్రభువు ఇచ్చిన జవాబును చూద్దాం. మొదటిది, మనం దేవుణ్ణి ప్రేమించాలి; రెండవది, మనం ఇతరులను ప్రేమించాలి. లేఖనం ఈ విషయాన్ని పదేపదే వివరిస్తుంది. ఉదాహరణకు, 1 థెస్సలొనీకయులకు రాసిన పత్రిక ప్రకారం, ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోవాలని దేవుడు మనకు బోధించాడు. దానిని బట్టి, మనం ఒకరిపట్ల ఒకరు ప్రేమలో వృద్ధి చెందాలి (4:9, 10). మరియు పేతురు రాసిన దాని ప్రకారం, మనం ఒకరినొకరు స్వచ్ఛమైన హృదయంతో, "తీవ్రంగా" ప్రేమించాలి (1 Peter 1:22). "తీవ్రంగా" అనే పదం "విస్తరించబడిన లేదా చాచబడిన" అని అర్థం వచ్చే ఒక గ్రీకు పదం నుండి వచ్చింది. ఇతరులను ప్రేమించడానికి అవసరమైనంత వరకు మనం ముందుకు సాగాలి.

దేవునిపై ప్రేమ అనేది భావోద్వేగంతో కలిగే అనుభూతి కానట్లే, ఇతరులను ప్రేమించడం కూడా అలాంటిదే. ఈ రకమైన ప్రేమకు త్యాగం కూడా అవసరం.

1 John 3:14, 15వ అధ్యాయంలో దాని గురించి వ్రాస్తూ, అపొస్తలుడైన యోహాను సహోదరులను—బహువచనం—ప్రేమించడం అనే వాక్యం నుండి ఒక సహోదరుడిని—ఏకవచనం—ప్రేమించడం అనే వాక్యానికి మారాడు. కొంతమంది ఇలా అంటారు, "సరే, నేను సహోదరులందరినీ సమిష్టిగా ప్రేమిస్తాను—కానీ కొందరు వ్యక్తులను మాత్రం నేను సహించలేను."

ఒక ప్రసిద్ధ పీనట్స్ కార్టూన్‌లో, లూసీ తన తమ్ముడు లైనస్‌ను తోటి మానవులను ప్రేమించడం లేదని నిందిస్తుంది. దానికి అతను, "నేను మానవాళిని ప్రేమిస్తాను. నాకు నచ్చనిది మనుషులనే!" అని కోపంగా బదులిస్తాడు. ఈ విశాల ప్రపంచాన్ని ప్రేమించడం చాలా సులభం, అలాగే చర్చిని ప్రేమించడం కూడా సులభమే.

అయితే, ఒక నిర్దిష్ట వ్యక్తిని ప్రేమించడం చాలా కష్టంగా ఉండవచ్చు. కానీ మన ప్రభువు పిలుపునిచ్చే ప్రేమ అనేది ఆచరణాత్మకమైన, వ్యక్తిగతమైన ప్రేమ, అది ప్రధానంగా వ్యక్తుల పట్ల వ్యక్తపరచబడుతుంది.

ఆచరణలో ప్రేమ నేను గ్రేస్ కమ్యూనిటీ చర్చికి మొదటిసారి వచ్చినప్పుడు, ప్రతి ఒక్కరినీ ప్రేమించాలని బలంగా కోరుకున్నాను, కానీ దానికి అవసరమని నేను భావించిన ఆ భావోద్వేగాన్ని ఎలా పొందాలో నాకు అంతుబట్టలేదు. కొంతమంది కాస్త చికాకు పెట్టేవారు, మరికొందరు కావాలనే నాకు ఇబ్బందులు కలిగించేవారు. నేను వారిని ప్రేమించాలనుకున్నాను, కానీ ఎలాగో నాకు తెలియలేదు. ఒకరోజు నేను మరీ ఇబ్బంది పెడుతున్న ఒక వ్యక్తి దగ్గరకు వెళ్లి, అతని భుజం మీద చేయి వేసి, ఇలా అన్నాను,

మీరు ఒక విషయం తెలుసుకోవాలి. మీకు ఏ విధంగానైనా సేవ చేసే అవకాశం వస్తే, దాన్ని తప్పకుండా కోరుకుంటున్నాను. ఆ అవకాశం వచ్చింది.

అతని పట్ల నా వైఖరి మారడానికి కారణం అతని పట్ల నాకున్న భావోద్వేగం కాదు, అతనికి సేవ చేయడం ద్వారా అతన్ని ప్రేమించడం నేర్చుకోవడమే.

ఇతరులను ప్రేమించడం అంటే ఒకరి వీపు తట్టి, "నువ్వు చాలా అద్భుతంగా ఉన్నావు, నిన్ను కాదనలేం. నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను!" అని చెప్పడం కాదు. ఒకరి అవసరాన్ని తీర్చడానికి వ్యక్తిగత త్యాగాలు చేయడం ద్వారా మనం ప్రేమను చూపిస్తాం.

ఒక పెద్ద సంఘంలో నేను వ్యక్తులకు ఎలా పరిచర్య చేయగలనని కొన్నిసార్లు నన్ను అడుగుతుంటారు. అది అందరి దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి ప్రేమను వ్యక్తపరచడం ద్వారా కాదు, కానీ వారు ఆత్మీయంగా ఎదగడానికి సహాయపడటానికి నా జీవితంలో త్యాగాలు చేయడం ద్వారా. వారిని యేసు క్రీస్తుకు అనుగుణంగా తీసుకురావడానికి నా జీవితంలో అవసరమైనది చేయడానికి నేను వారి గురించి తగినంత శ్రద్ధ వహిస్తాను.

దేవుడు మనలను ప్రేమిస్తున్నాడని మనకు ఎలా బాగా తెలుస్తుంది? ఆయన ఎప్పుడైనా పరలోకం నుండి దానిని ప్రకటించాడా లేక ఆకాశంలో వ్రాశాడా? లేదు; క్రీస్తు మన కొరకు తన ప్రాణాన్ని అర్పించినందువల్లనే మనం దేవుని ప్రేమను గ్రహిస్తాము. దేవుడు మన పక్షాన తన కుమారుని సిలువపై ఉంచాడు. ఆ విధంగా ఆయన తన ప్రేమను వ్యక్తపరిచాడు—బలిదానం ద్వారా. క్రీస్తు "మన కొరకు తన ప్రాణాన్ని అర్పించాడు గనుక... మనం కూడా మన సహోదరుల కొరకు మన ప్రాణాలను అర్పించాలి" (1 John 3:16). మరణం ఎల్లప్పుడూ మూల్యం కాదు; కొన్నిసార్లు ప్రేమకు మన ఆస్తులను, మన సమయాన్ని లేదా మరేదైనా త్యాగం అవసరం. "ఒకడు లోకసంబంధమైన ఆస్తి కలిగియుండి, తన సహోదరుడు అక్కరలేనప్పుడు చూచి వాని యెడల తన మనస్సును మూసుకొనిన యెడల, వానియందు దేవుని ప్రేమ ఎలా నిలిచియుండును?" (1 John 3:17). అవసరంలో ఉన్నవారిని మనం చూస్తే, మన శక్తి మేరకు ఆ అవసరాన్ని తీర్చాలి, లేకపోతే మన ప్రేమలో లోపం ఉందని మనమే నిరూపించుకుంటాము.

"అయితే," అని ఒకరు మధ్యలో కల్పించుకుని అన్నారు, "మనం ఇతరులను ప్రేమించాలంటే, ముందు మనల్ని మనం ప్రేమించుకోవాలి. అంతేకాదు, బైబిల్‌లో ఇలా చెప్పబడింది James 2:8 మనం

114 < ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలకు కీలకం ఏమిటంటే, మనల్ని మనం ప్రేమించుకున్నట్లే మన పొరుగువారిని ప్రేమించడం." ఇది ఒక ప్రసిద్ధ భావన. కానీ James 2:8 బోధించేది అది కాదు. మనస్తత్వవేత్తలు ఆ వచనాన్ని తప్పుగా అన్వయించడాన్ని ఒక వ్యాపారంగా మార్చుకున్నారు. వారు ఏమంటారంటే, మీకు సరైన ఆత్మగౌరవం ఉండాలి, మరియు మీ గురించి మీకు ఉన్నతమైన అభిప్రాయం లేకపోతే, మీరు ఇతరులను ఎప్పటికీ సరిగ్గా ప్రేమించలేరు. అది ఒక తీవ్రమైన అపార్థం. ప్రేమ అనేది భావోద్వేగపూరితమైనది అనే భావన నుండి ఇది పుడుతుంది. బైబిల్ ప్రేమ గురించి మాట్లాడినప్పుడు, అది పూర్తిగా భిన్నమైన దానిని వివరిస్తుంది.

మనల్ని మనం ప్రేమించుకున్నట్లే ఇతరులను ప్రేమించడం అంటే ఏమిటి? James 2:1 చూడండి: "నా సహోదరులారా, మన మహిమగల యెడల మీ విశ్వాసమును నిలుపవద్దు."

ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు పట్ల వ్యక్తిగత పక్షపాత వైఖరితో." ఒక ధనవంతుడు, ఒక పేదవాడు ఒక సంఘాన్ని సందర్శించినప్పుడు, వారిద్దరినీ వేర్వేరుగా చూసిన ఉపమానాన్ని ఆ వాక్యభాగం వివరిస్తుంది. క్రైస్తవులమైన మనం కొందరిని గౌరవిస్తూ, మరికొందరిని ఉదాసీనంగా చూడకూడదని యాకోబు చెబుతున్నాడు. దానికి బదులుగా, రాజధర్మాన్ని నెరవేర్చడానికి, మనం మనల్ని మనం ఎలా చూసుకుంటామో, అలాగే ప్రతి ఒక్కరినీ చూసుకోవాలి. అంటే, మన స్వంత సౌకర్యం కోసం మనం ఎలాంటి గొప్ప త్యాగాలు చేసినా, ఇతరుల జీవితంలోని హోదాను లెక్కచేయకుండా వారి సౌకర్యం కోసం కూడా అవే త్యాగాలు చేయాలి. దీనికి మన మానసిక స్వభావంతో సంబంధం లేదు, కానీ ఇతరుల పట్ల మనం చేసే సేవతో సంబంధం ఉంది.

ఉదాహరణకు, ఒక్కసారి ఆగి, మన సౌకర్యం కోసం మనం ఎంతగా కష్టపడతామో ఆలోచించండి. అదే విధంగా మనం ఇతరుల అవసరాలను కూడా తీర్చాలి. మనం మన కోరికలను ఎలా చూస్తామో, ఇతరుల కోరికలను కూడా అలాగే చూడాలి. మన స్వప్రయోజనాల కోసం మనం ఎలాగైతే త్యాగాలు చేసుకుంటామో, అలాగే వారిని కూడా నిస్వార్థ సేవ రూపంలో ప్రేమించాలి.

మీరు అలా చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? ఇతరుల సౌకర్యం కోసం, మీకు సౌకర్యాన్నిచ్చే దేన్నైనా వదులుకోవడానికి మీరు సిద్ధంగా ఉన్నారా? మరొకరి అవసరం తీరడం కోసం మీరు ఆనందించే వాటిని త్యాగం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా? అదే నిన్ను నువ్వు ప్రేమించుకున్నట్లు నీ పొరుగువారిని ప్రేమించడం. ఇది మానసికమైనది కాదు; ఇది త్యాగపూరితమైనది.

వినయంతో కూడిన ప్రేమ బహుశా ఇతరుల పట్ల ఆత్మత్యాగ ప్రేమకు ఉత్తమ ఉదాహరణను మన ప్రభువు స్వయంగా ఇచ్చారు. ఆయన శ్రమపడి మరణించడానికి ముందు రోజు రాత్రి, మేడగదిలో ఉన్న తన శిష్యులతో ప్రభువు, "నేను ప్రేమిస్తున్నాను" అని చెప్పలేదు.

మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను. నేను మీకు దైవిక ప్రేమ గురించి వివరించి, అది ఎలా పనిచేస్తుందో చెప్పాలనుకుంటున్నాను.

దానికి బదులుగా, మనం గత అధ్యాయంలో చూసినట్లుగా, మన ప్రభువు తన శిష్యుల పాదాలను కడిగారు. John 13:3-5 మనకు ఇలా చెబుతుంది:

తండ్రి సమస్తమును తన చేతికి అప్పగించెననియు, తాను దేవుని యొద్ద నుండి వచ్చి తిరిగి దేవుని యొద్దకు పోవుచున్నాననియు ఎరిగిన యేసు, భోజనము నుండి లేచి, తన వస్త్రములను తీసివేసి, ఒక తువాలు తీసుకొని నడుముకు కట్టుకొనెను. అప్పుడు ఆయన ఆ పళ్ళెంలో నీళ్ళు పోసి, శిష్యుల పాదములను కడుగుటకును, తాను నడుముకు కట్టుకొనిన తువాలుతో వాటిని తుడుచుటకును ఆరంభించెను.

దేహధారియైన దేవుడు తన బలహీనులైన, పాపము చేసిన శిష్యుల పాదాలకు ఉన్న మురికిని కడగడానికి వంగాడు. అదే కదా ప్రేమ అంటే!

ఇది ఖచ్చితంగా ప్రభువు తన శిష్యుల నుండి ఆశించే ప్రేమ.

తనను తాను తగ్గించుకోవడంలో ఆయన చూపిన అద్భుతమైన ఉదాహరణను అనుసరించి, యేసు ఇలా అన్నారు, "నేను మిమ్మల్ని ప్రేమించినట్లే మీరు కూడా ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోవాలని నేను మీకు ఒక క్రొత్త ఆజ్ఞ ఇస్తున్నాను. మీరు ఒకరినొకరు ప్రేమించుకుంటే, మీరు నా శిష్యులని అందరూ తెలుసుకుంటారు" (వ. 34, 35).

యేసు వారి పట్ల తన ప్రేమను ఎలా చూపించాడు? వారి మురికి పాదాలను కడగడం ద్వారా, దాసుని పాత్రను పోషించడం ద్వారా, ఇష్టం లేని, త్యాగపూరితమైన పనిని చేయడం ద్వారా. ఒకరినొకరు ప్రేమించుకోవడం అంటే కేవలం చిన్న చిన్న భావోద్వేగాలను అనుభవించడం కాదు. అది సేవ చేయడం. ఎప్పుడైతే మనం ఇతరుల మేలు కోసం మన కోరికలను ఇష్టపూర్వకంగా త్యాగం చేస్తామో, మన స్వంత అవసరాన్ని తీర్చుకోవడానికి బదులుగా ఇతరుల అవసరాన్ని తీర్చడానికి ఎంచుకుంటామో, అప్పుడు మనం నిజంగా ప్రేమించినట్లే (మన భావోద్వేగాలు ఎలా ఉన్నప్పటికీ). దేవుడు ఆశించేది అదే.

ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలకు ప్రేమ ఒక కీలకమని అపొస్తలుడైన యోహాను సరళమైన, సుపరిచితమైన మాటలలో సంగ్రహించాడు: "చిన్న పిల్లలారా, మనం మాటలతోనో, నాలుకతోనో ప్రేమించకూడదు, కానీ క్రియలతో మరియు సత్యంతో ప్రేమించుదాం" (1 John 3:18).

ప్రార్థన: అంతరంగ గర్భగుడి తాళం తెరవడం. క్రైస్తవ విశ్వాసం కంటే గొప్పది లేదా ఎక్కువ ప్రతిఫలదాయకమైనది ఇంకేముంటుంది?

క్రీస్తునందు ఉన్న మనకు ఆత్మీయ ఆశీర్వాదములన్నియు కలవు (Ephesians 1:3). లోక పునాది వేయకముందే మనము దేవునిచేత ఎన్నుకోబడితిమి.

(1:4). మనకు సంపూర్ణ క్షమాపణ ఉంది (1:7). మనం ఊహించలేని దానికంటే గొప్ప వారసత్వం మనకు ఉంది (1:14). మనకు సంపూర్ణ భద్రత ఉంది (1:14). మనం నూతన జీవితంతో జీవిస్తున్నాము (2:5). మనం నిత్య కృపకు పాత్రులం (2:7). మనం దేవుని అద్భుత సృష్టి (2:10). మనం క్రీస్తుతో ఐక్యంగా ఉన్నాము (2:13). మనం ఒకే శరీరంలో సభ్యులం (2:16), ఒకే ఆత్మ ద్వారా దేవుని యొద్దకు ప్రవేశము కలవారము (2:18). మనం దేవుని ఆలయము (2:21) మరియు ఆత్మ నివాస స్థలము (2:22). మరియు మనం శక్తిమంతులము.

ఎంత అసాధారణమైన మాటలు! క్రీస్తులో మనము ఎవరమో అనే వెలుగులో చూసినప్పుడు క్రైస్తవ జీవితం ఎంత గొప్పది! అంతేకాక, ఈ ఉన్నత స్థానాన్ని మనం సంపాదించుకోవలసిన అవసరం లేదు. ప్రభువైన యేసు క్రీస్తునందు మనకు లభించిన రక్షణ ద్వారా అది ఇప్పటికే మన సొంతమైంది.

ఎఫెసీయులకు రాసిన పత్రికలోని చివరి మూడు అధ్యాయాలు మన జీవితంలోని హోదాకు సంబంధించిన అంశాలను దాటి, ఆచరణాత్మక విషయాలలోకి వెళ్తాయి. ఉదాహరణకు, విశ్వాసులుగా తెలివిగా నడుచుకోవాలని (4:17), దేవుని ప్రేమలో నడుచుకోవాలని (5:2), మరియు వెలుగులో నడుచుకోవాలని (5:8) మనకు ఆజ్ఞాపించబడింది. ఆ పనులను మనం ఎలా చేయగలమో అపొస్తలుడైన పౌలు చాలా వివరంగా వివరిస్తాడు.

క్రీస్తునందు మనకున్న సంపూర్ణతను గూర్చిన ఈ వివరణకు దేవుని వాక్యమంతటిలో సాటి లేదు. ఏ విశ్వాసి అయినా ఎఫెసీయులకు రాసిన పత్రికను జాగ్రత్తగా అధ్యయనం చేసి, తనకు ఏదో ఆధ్యాత్మిక వనరు కొరవడిందని నిర్ధారణకు వస్తే, అతడు గ్రుడ్డివాడే. మనకు పరిశుద్ధాత్మ ఇంకా ఎక్కువ అవసరం లేదు, ప్రేమ ఇంకా ఎక్కువ అవసరం లేదు, కృప ఇంకా ఎక్కువ అవసరం లేదు, లేదా ఇంకా ఎక్కువ అవసరం లేదు.

118 < ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు కీలకాలు ఇంకేమీ లేవు. క్రీస్తులో మనకు అన్నీ ఉన్నాయి. మనం ఎదగడానికి, పరిపక్వత చెందడానికి కావలసినవన్నీ మనకు ఉన్నాయి.1

అతివిశ్వాసం యొక్క ప్రమాదం. అయితే, ఈ దశలో, వినాశకరమైన సమస్య ఒకటి తలెత్తుతుంది. నేను దానిని ఆధ్యాత్మిక అతివిశ్వాసం లేదా సిద్ధాంతపరమైన అహంభావం అని పిలుస్తాను. సిద్ధాంతంపై చాలా లోతైన జ్ఞానం మరియు ఆచరణాత్మక ఆధ్యాత్మిక సూత్రాలపై తగినంత పట్టు ఉన్న విశ్వాసులు ఆత్మసంతృప్తి చెందడం క్రైస్తవ జీవితంలో ఒక నిగూఢమైన ప్రమాదం. అప్పుడు వారి జీవితాలలో హృదయవిదారకమైన, తీవ్రమైన, నిరంతర ప్రార్థనకు స్థానం ఉండదు. ఈ పరిస్థితి ఏర్పడటాన్ని నేను పదేపదే చూశాను. మనం జ్ఞానాన్ని సంపాదించేకొద్దీ, నిజమైన ప్రార్థన జీవితం యొక్క జీవశక్తిని తొలగించే ఆత్మాధారిత స్వభావం నెమ్మదిగా అభివృద్ధి చెందుతుంది.

ఈ ప్రమాదం నుండి కాపాడుకోవడానికి, పౌలు విశ్వాసులను "ఎడతెగక ప్రార్థన చేయండి" అని ఆజ్ఞాపిస్తున్నాడు. ఆయన మనలను ప్రార్థనామయ జీవితానికి పిలుస్తున్నాడు. క్రీస్తులో మనకు ఎంత ఉన్నప్పటికీ, మనం ప్రార్థన చేయాలి. ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు ప్రార్థన ఒక ముఖ్యమైన కీలకం.

ప్రార్థన యొక్క ఆవశ్యకతను ఉపమానంగా చెప్పాలంటే, వాతావరణం మరియు శ్వాస గురించి ఆలోచించండి. వాతావరణం మీ ఊపిరితిత్తులపై ఒత్తిడిని కలుగజేసి, గాలిని లోపలికి తీసుకునేలా మిమ్మల్ని బలవంతం చేస్తుంది. గాలిని పీల్చుకోవడానికి మీరు స్పృహతో శ్రమపడకుండా, ఈ ఒత్తిడికి ప్రతిస్పందనగా చాలా సహజంగా శ్వాసిస్తారు. నిజానికి, శ్వాస తీసుకోవడం కంటే శ్వాసను బిగపట్టడం చాలా కష్టం. "అయ్యో, శ్వాస తీసుకోవడానికి ఇంత శ్రమ పడటం వల్ల ఈరోజు చాలా అలసిపోయాను" అని మీరు ఎప్పటికీ అనరు. కానీ, మీరు శ్వాస తీసుకోకుండా ఉండటానికి పోరాడుతూ ఉంటే—అంటే, మీరు దాదాపుగా ఎలాంటి శ్రమ లేకుండా శ్వాస తీసుకోవడానికి వీలు కల్పించే సహజ ప్రక్రియలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతూ ఉంటే—మీరు చాలా అలసిపోయి ఉండేవారు.

ప్రార్థన విషయంలోనూ ఇదే నిజం. ప్రార్థన ఒక క్రైస్తవునికి సహజమైన విషయం. అది క్రైస్తవుని ప్రాణవాయువు వంటిది.

క్రైస్తవులు ఎంతగానో అలసిపోయి, ఓటమి భావిస్తుండటానికి కారణం, వారు తమ చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని—అంటే ఆయన దివ్య సన్నిధిని—అంగీకరించడానికి తమ హృదయాలను దేవునికి తెరవవలసిన సమయంలో, ఆధ్యాత్మికంగా ఊపిరి బిగబట్టుకుని ఉండటమే.

ప్రార్థనలో విశ్వాసము లేనివాడు తన సొంత ఆధ్యాత్మిక స్వభావముతో నిరంతరం పోరాడుతూ ఉంటాడు. అతడు తన ఆధ్యాత్మిక శ్వాసను బిగబట్టుకుంటున్నాడు. మరియు అది ఆధ్యాత్మికంగా బలహీనపరుస్తుంది.

ప్రార్థన శ్వాస లాంటిది అయినప్పుడు, ఏ క్రైస్తవుడైనా ఎందుకు ప్రార్థించడు? మంచి ప్రశ్న. దానికి సమాధానం పాపం. మన జీవితాల్లోని పాపం ప్రార్థనను అణచివేస్తుంది.

ప్రార్థన < 119 మనం దానిని ఒప్పుకొని విడిచిపెట్టడానికి ఇష్టపడనప్పుడు, మనం నిజంగా ప్రార్థన చేయాలనుకోవడం లేదు, ఎందుకంటే ప్రార్థన మనల్ని దేవుని సన్నిధికి తెరుస్తుంది, కానీ అక్కడ మనకు సౌకర్యంగా అనిపించదు.

ప్రార్థన చేయకపోవడానికి మరో కారణం స్వార్థం. వాస్తవానికి, అది కూడా ఒక రకమైన పాపమే. ప్రజలు ప్రార్థన చేయకపోవడానికి స్వార్థమే నిస్సందేహంగా ప్రధాన కారణం. అది సోమరితనం, నిర్లక్ష్యం లేదా ఉదాసీనత వంటి లక్షణరూప పాపాల రూపంలో వ్యక్తమవుతుంది. మీ జీవితాన్ని పరిశీలించుకోండి, మిమ్మల్ని ప్రార్థన నుండి దూరం చేస్తున్న ఏదో ఒక పాపాన్ని మీరు బహుశా గుర్తించగలరు. మరి మీరు ప్రార్థన చేయకపోతే, మీరు ఊపిరాడక సతమతమవుతున్నారు. అది ప్రాణాంతకం!

సరైన ప్రార్థనకు మార్గదర్శి: ఎఫెసీయులకు రాసిన పత్రికలోని చివరి రెండు అధ్యాయాలలో, పౌలు ప్రార్థన గురించి క్లుప్తంగా కానీ సూటిగా రెండు విషయాలను నొక్కి చెబుతాడు. వాటిలో ప్రతి ఒక్కటీ నేర్పాల్సిన గొప్ప పాఠాన్ని కలిగి ఉంది.

మొదటి ప్రాధాన్యత, ఒక సాధారణ సూచన, ఈ వచనంలో కనబడుతుంది: "ఆత్మయందు ఎల్లప్పుడు ప్రార్థన విజ్ఞాపనలు చేయుడి. ఈ సంగతి ఉద్దేశముతో, పరిశుద్ధులందరి కొరకు పూర్ణమైన ఓర్పుతో విజ్ఞాపనలు చేయుచు మెలకువగా ఉండుడి." పౌలు ఆ వచనంలో "అందరూ" అనే పదాన్ని నాలుగు సార్లు పునరావృతం చేశాడు. వీటన్నింటినీ కలిపి చూస్తే, ప్రార్థనకు సంబంధించి ఇవి నాలుగు వేర్వేరు అంశాలుగా ఏర్పడతాయి. మనం వీటిని ప్రార్థన యొక్క "అన్ని" అంశాలుగా పేర్కొనవచ్చు.

ప్రార్థనలోని వైవిధ్యం. మొదటి 'అన్ని' అనే పదం ప్రార్థన రకాల గురించి చెబుతుంది: "సమస్త ప్రార్థనలతోను, విన్నపములతోను." ఇక్కడ 'ప్రార్థన' అనేది దాని అనేక రూపాలకు మరియు స్వభావానికి సంబంధించిన ఒక సాధారణ పదం. ఉదాహరణకు, మీరు బహిరంగంగా లేదా ఏకాంతంగా, మాటలతో లేదా మౌనంగా ప్రార్థించవచ్చు. మీరు ప్రార్థన పుస్తకంలో కనిపించే, ఉద్దేశపూర్వకంగా ప్రణాళిక వేసుకున్న ప్రార్థనలను చేయవచ్చు, లేదా మీ హృదయం నుండి వాటంతట అవే వెల్లువెత్తే ఆకస్మిక ప్రార్థనలను కూడా చేయవచ్చు. మీరు దేవుడిని ఏదైనా అభ్యర్థించవచ్చు, లేదా ఆయన ఇచ్చిన వాటికి కృతజ్ఞతలు చెప్పవచ్చు. మీరు మోకరిల్లి, నిలబడి, కూర్చుని, పడుకుని, లేదా వాహనం నడుపుతూ కూడా ప్రార్థించవచ్చు. ప్రార్థించడానికి అనేక మార్గాలు ఉన్నాయి, ఎందుకంటే ప్రతి రకమైన భావోద్వేగానికి మరియు ప్రతి రకమైన అనుభవానికి అనుగుణంగా ఉండేలా దేవుడు ప్రార్థనను రూపొందించాడు. ప్రతి పరిస్థితికి మరియు సందర్భానికి సరిపోయేలా మనకు అనేక రకాల ప్రార్థన రూపాలు ఉన్నాయి.

పౌలు ఉపయోగించిన రెండవ పదం ఒక ప్రత్యేక రకమైన ప్రార్థనను వివరిస్తుంది—"విన్నపం" (kjv, "యాచన"). దానిని ఒక నిర్దిష్ట అభ్యర్థనగా ఉత్తమంగా నిర్వచించవచ్చు. మనం ఎంత తరచుగా, "దేవా, మిషనరీలను ఆశీర్వదించు. దేవా, సంఘాన్ని ఆశీర్వదించు" అని సాధారణీకరిస్తాము. అవి నిర్దిష్టమైనవి కావు; అవి సాధారణీకరణలు. అటువంటి అస్పష్టమైన అభ్యర్థనలు అస్పష్టమైన సమాధానాలకు దారితీసే అవకాశం ఉంది—లేదా అసలు ఏవైనా సమాధానాలు రావచ్చు.