పర్షియన్ వలస

క్రీ.శ. 4వ - 6వ శతాబ్దం. పర్షియాలో (సస్సానిడ్ సామ్రాజ్యం) క్రైస్తవులపై తీవ్రమైన హింస.

క్రీ.శ. 337 - 379 పర్షియన్ చర్చి అనేక తీవ్రమైన హింసలను ఎదుర్కొంది, ముఖ్యంగా షాపూర్ II (309-79) పాలనలో, రోమన్ల పట్ల మొగ్గు చూపుతోందని ఆరోపించిన జొరాస్ట్రియన్ మెజారిటీ నుండి ఈ హింసలు వచ్చాయి. 337లో షాపూర్, తన పూర్వీకులు రోమన్లకు కోల్పోయిన అర్మేనియా మరియు మెసొపొటేమియాను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి, అస్థిరమైన సరిహద్దు అయిన టైగ్రిస్ నదిని దాటించి తన సైన్యాలను పంపాడు. 350 వరకు ఉత్తర మెసొపొటేమియాలో ఈ సంఘర్షణ తీవ్రంగా కొనసాగింది, ఏ పక్షానికీ స్పష్టమైన విజేత లభించలేదు. 337 తర్వాత కొద్దికాలానికే, షాపూర్ ఒక ముఖ్యమైన విధాన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. ససానియన్ సామ్రాజ్యం యొక్క అధికారిక మతం మజ్దాయిజం (జొరాస్ట్రియనిజం) అయినప్పటికీ, దాని సరిహద్దులలో క్రైస్తవ మతం వర్ధిల్లింది. రోమన్ చక్రవర్తి కాన్‌స్టాంటైన్ ది గ్రేట్ మంజూరు చేశాడు.

313లో క్రైస్తవుల పట్ల సహనం. సామ్రాజ్యం తదనంతరం క్రైస్తవీకరణ చెందడంతో, తాను విదేశాలలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు స్వదేశంలో ఒక 'ఫిఫ్త్ కాలమ్' (ఐదవ దళం) ఉండే అవకాశం ఉందని అనుమానించిన షాపూర్, క్రైస్తవులను హింసించాలని మరియు బలవంతంగా మతమార్పిడి చేయాలని ఆదేశించాడు; ఈ విధానం అతని పాలన అంతటా అమలులో ఉంది.

క్రీ.శ. 340-360 తాళెకాడ్ శాసనం ద్వారా నస్రానీలకు ప్రత్యేక హక్కులు మరియు అధికారాలు మంజూరు చేయబడ్డాయి; ఈ శాసనం రాతిపై వ్రాయబడింది మరియు కేరళలో సెయింట్ థామస్ క్రైస్తవుల తొలి ఉనికికి రుజువును అందిస్తుంది.

క్రీ.శ. 345లో, కనాయీమ్ వర్తకుల ఒక చిన్న బృందం కేరళలోని కొడుంగల్లూరు వద్ద ఉన్న యూదుల వాణిజ్య కేంద్రాలకు ప్రయాణించి అక్కడే స్థిరపడింది; వారి వారసులను నేడు కేరళలో క్నానాయ నస్రానీలు (సెయింట్ థామస్ క్రైస్తవులు) అని పిలుస్తారు; వీరు కానాకు చెందిన థామస్ (కైనైకి చెందిన థామస్) నాయకత్వంలో, ఎడెస్సా బిషప్ జోసెఫ్ (బి.పి. ఉరహా మార్ యూసెఫ్), నలుగురు పూజారులు, పలువురు డీకన్లు, మరియు ఎడెస్సా నుండి వలస వచ్చిన 72 సిరో-అరమైక్ యూదు కుటుంబాలతో (సుమారు 400 మంది) కలిసి పనిచేశారు.

క్రీ.శ. 354లో, రెండవ కాన్‌స్టాంటియస్ చక్రవర్తి థియోఫిలోస్ ది ఇండియన్‌ను అరేబియా మీదుగా దక్షిణ ఆసియాకు ఒక యాత్రా కార్యానికి పంపారు. అక్కడ అతను హిమ్యారైట్‌లను మతమార్పిడి చేసి, నైరుతి అరేబియాలో మూడు చర్చిలను నిర్మించాడని చెబుతారు; అనోమియన్ (ఏరియన్) చర్చి చరిత్రకారుడైన ఫిలోస్టోర్జియస్ నమోదు చేసిన ప్రకారం, అతను భారతదేశంలోని మలబార్ తీరం వెంబడి క్రైస్తవులను కూడా కనుగొన్నాడని చెబుతారు.

క్రీ.శ. 363లో ఎడెస్సాలోని సిరియా దేశస్థుడైన సెయింట్ ఎఫ్రేమ్, సెయింట్ థామస్‌ను భారతదేశపు అపోస్తలుడిగా పేర్కొన్నాడు.

క్రీ.శ. 379-402 పర్షియన్ చర్చిపై జరిగిన గొప్ప హింస కొనసాగింపు.

క్రీ.శ. 380లో సెయింట్ గ్రెగొరీ ది థియోలాజియన్, సెయింట్ థామస్‌ను భారతదేశపు అపోస్తలుడిగా అభివర్ణిస్తూ రాశారు.

క్రీ.శ. 390లో మిలాన్‌కు చెందిన సెయింట్ ఆంబ్రోస్, సెయింట్ థామస్‌ను భారతదేశ అపోస్తలుడిగా పేర్కొన్నాడు.

క్రీ.శ. 400లో సెయింట్ జెరోమ్, సెయింట్ థామస్‌ను భారతదేశ అపోస్తలుడిగా పేర్కొన్నాడు. క్రీ.శ. 409లో జొరాస్ట్రియన్ రాజు యెజ్డెగెర్డ్, క్రైస్తవులకు బహిరంగంగా ఆరాధన చేసుకోవడానికి మరియు ధ్వంసమైన చర్చిలను పునర్నిర్మించుకోవడానికి అధికారికంగా అనుమతి ఇచ్చాడు, అయితే వారిని మతమార్పిడి చేయడానికి అనుమతించలేదు (కొంతమంది చరిత్రకారులు ఈ శాసనాన్ని అస్సిరియన్ క్రైస్తవ చర్చికి సంబంధించిన మిలన్ శాసనం అని పిలుస్తారు).

క్రీ.శ. 410లో పర్షియాలోని సస్సానిడ్ సామ్రాజ్య రాజధాని అయిన సెలూసియా-క్టెసిఫాన్‌లో, మార్ ఐజాక్ సభ అని కూడా పిలువబడే సెలూసియా-క్టెసిఫాన్ సభ సమావేశమైంది. ఇది సామ్రాజ్యం యొక్క క్రైస్తవ సమాజానికి (క్రీ.శ. 431 తర్వాత తూర్పు చర్చిగా పిలువబడింది) అధికారిక గుర్తింపును ఇచ్చింది మరియు సెలూసియా-క్టెసిఫాన్ బిషప్‌ను దాని కాథోలికోస్ లేదా నాయకుడిగా స్థాపించి, తూర్పు బిషప్‌లలో అతనే సర్వోన్నతుడని ప్రకటించింది; ఇది ఇరాన్‌లో ఒక క్రమానుగత క్రైస్తవ చర్చిని స్థాపించింది, దీనికి క్టెసిఫాన్‌లో ఒక పాట్రియార్కేట్ మరియు ఐదు పర్షియన్ ప్రావిన్సుల రాజధానులలో మెట్రోపాలిటన్‌లు ఉన్నారు; ఇది నైసియా సభ నిర్ణయాలకు తన కట్టుబడిని కూడా ప్రకటించింది మరియు నైసీన్ క్రీడ్‌కు అంగీకరించింది.

క్రీ.శ. 434లో మతభేదం ప్రారంభమైంది: ఆంటియోక్ పీఠం నుండి అస్సిరియన్ చర్చ్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్ ("ఈస్ట్ సిరియన్ చర్చ్", "పెర్షియన్ చర్చ్", "చాల్డియన్ సిరియన్ చర్చ్", లేదా "నెస్టోరియన్ చర్చ్") అధికారికంగా వేరు చేయబడింది: సైనాడ్ ఆఫ్

మార్ దాద్యేషు అధ్యక్షతన అరబ్బుల మార్కబాటాలో దాద్యేషు సమావేశమయ్యారు. ఈ సమావేశంలో, బైజాంటియం నుండి ఇరానియన్ చర్చి స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించారు. తూర్పు చర్చికి కాథోలికోస్ ఏకైక అధిపతిగా ఉండాలని, ఆయన కంటే గొప్ప మతపరమైన అధికారాన్ని గుర్తించకూడదని నిర్ణయించారు. ఆయనను మొదటిసారిగా పాట్రియార్క్‌గా పేర్కొంటూ, కేవలం దేవునికి మాత్రమే జవాబుదారీగా ఉండేలా చూశారు (ఈ విధంగా పర్షియన్ క్రైస్తవులు రోమన్ శత్రువుల ప్రభావానికి లోనుకాలేదని సస్సాండిడ్ రాచరికానికి కూడా భరోసా ఇచ్చారు).

క్రీ.శ. 510 - 1439 విల్లార్వట్టం క్రైస్తవ రాజవంశం. ఈ కాలానికి, గొప్ప చేర సామ్రాజ్యం నాశనమై, అసంఖ్యాకమైన చిన్న స్వతంత్ర రాజ్యాలు ఉనికిలోకి వచ్చాయి. అందువల్ల, క్రైస్తవులు ప్రాముఖ్యత కలిగిన ప్రాంతాలు రాజ్యాలుగా ఏర్పడ్డారు. క్రైస్తవులు సాంప్రదాయకంగా మంచి రాజనీతిజ్ఞులు మరియు యోధులు. అటువంటి రాజ్యాలలో విల్లార్వట్టం పాణ ఒకటి. ఈ విల్లార్వట్టం పాణ రాజ్యం, ఉదయమ్రేరూర్‌కు ఉత్తర మరియు దక్షిణ దిశలలో ఉన్న చెన్నమంగళం, మలియంకర మరియు ఇతర తీర ద్వీపాల నుండి విస్తరించి ఉంది. ఈ రాజ్యం యొక్క రాజధాని చెన్నమంగళం ద్వీపంలోని మహాదేవరపట్టణం (మహా తేవర్ = గొప్ప దేవుడు = ఎల్ ఎలియాన్) వద్ద ఉండేది. అరబ్ దండయాత్రదారులు ఈ ద్వీపంపై దాడి చేసినప్పుడు, తరువాత రాజధానిని ఉదయమ్రేరూర్‌కు మార్చారు. నేటికీ నిలిచి ఉన్న ఉదయమ్రేరూర్ చర్చిని క్రీ.శ. 510లో విల్లార్వట్టం రాజు నిర్మించారు.

510. ఉదయంపేరూర్ చర్చి క్రీ.శ. 510లో మోర్ అబోర్ మరియు ప్రోధ్ కాలంలో నిర్మించబడింది. ఈ చర్చిలో దీనిని బలపరిచే అనేక శాసనాలు ఉన్నాయి, వాటిలో క్రీ.శ. 900లో పాలించిన రాజా థామస్ ప్రస్తావన కూడా ఉంది. క్రీ.శ. 1330లో, పోప్ జాన్ XXII, ఫ్రైయర్ జోర్డాన్‌తో కలిసి వెల్లార్ వట్టోం రాజుకు పంపిన ఒక లేఖలో, అతడిని రాజా థామస్ వారసుడిగా సంబోధించారు. పోప్ యూజీన్ IV క్రీ.శ. 1439లో రాజా థామస్‌ను ఉద్దేశించి ప్రసంగించారు. పోప్ రికార్డులో ఇలా పేర్కొనబడింది: "కాతే నుండి ఇరవై రోజుల ప్రయాణ దూరంలో ఒక రాజ్యం ఉంది, దాని రాజు మరియు నివాసులందరూ క్రైస్తవులే, కానీ వారు నెస్టోరియన్లు అని చెప్పబడే మతవిరోధులు." "హిస్టోరియా డి వేరియేట్ ఫార్చునే, లివ్. IV, పోగ్గి బ్రాసియోలినీ, పోప్ యూజీనియస్ IV కార్యదర్శి). విల్లార్వట్టం రాజు థామస్‌కు అతని ప్రతినిధుల ద్వారా పంపిన అపోస్తలిక లేఖ ఈ క్రింది విధంగా ప్రారంభమవుతుంది: "యేసునందు మా ప్రియమైన కుమారుడైన భారతదేశపు గొప్ప రాజు థామస్‌కు ఆనందం మరియు అపోస్తలిక ఆశీస్సులు. మీరు మరియు మీ ప్రజలు నిజమైన మరియు విశ్వాసపాత్రులైన క్రైస్తవులని మాకు తరచుగా చెప్పబడింది". ఉదయంపేరూర్ దీనికి రాజధానిగా ఉండేది.

రాజ్యం. ఇదంతా మొదటి శతాబ్దంలో కేరళ ప్రధానంగా క్రైస్తవ మతానికి చెందినదని మరియు దానిని పాలించిన వారు అని సూచిస్తుంది.

క్రైస్తవ రాజులు. ఈ క్రైస్తవ రాజవంశం సుమారు 15వ శతాబ్దం చివరి వరకు కొనసాగింది. స్వరూపం యొక్క చివరి పాలకుడు మగ వారసుడు లేకుండా మరణించాడు. అతని కుమార్తెకు, క్రైస్తవ మతంలోకి మారిన కొచ్చిన్ రాజకుటుంబానికి చెందిన ఒక యువరాజుతో వివాహం జరిగింది. ఈ వివాహ బంధానికి సంతానం కలగలేదు. అందువల్ల విల్లార్వట్టం భూభాగాలు కొచ్చిన్ రాజ్యంలో విలీనమయ్యాయి. అయితే, మలబార్ క్రైస్తవులు విల్లార్వట్టం యొక్క రాజ చిహ్నాలను భద్రపరిచి, వాస్కో డి గామా కొచ్చిన్‌కు వచ్చినప్పుడు వాటిని అతనికి బహూకరించారు. పోర్చుగల్ క్రైస్తవ రాజు పట్ల తమ విధేయతను చూపించడానికి వారు ఇలా చేశారు.

అంతర భారతీయ చర్చిలలో సంస్కరణ మరియు పునరుద్ధరణ ప్రయత్నాలు క్రీ.శ. 8వ శతాబ్దంలో, కేరళకు చెందిన ఒక సంచార ఆర్య ఋషికి జన్మించిన బ్రాహ్మణుడైన శంకరుడు, అద్వైతం అని పిలువబడే తాత్విక వ్యవస్థకు ప్రతినిధి అయ్యాడు, ఇది జ్ఞానవాద హిందూ సిద్ధాంతానికి మూలమైంది. జ్ఞానవాదం భారతీయ క్రైస్తవ్యంపై పట్టు సాధించడంతో, వైష్ణవ మరియు శైవ శాఖలకు చెందిన సాధువులు అన్ని రకాల సమ్మేళనాలను అడ్డుకోవడానికి మరియు అవతార, యజ్ఞ దేవుడిని తిరిగి సంస్కృతిలోకి తీసుకురావడానికి అనేక ప్రయత్నాలు చేశారు. వాస్తవానికి, చరిత్రలో నజరేయుడైన ఈస రూపంలో దేవుని చారిత్రక ప్రకటనతో ఎటువంటి సంబంధం లేకుండా, పూర్తిగా జ్ఞానవాద వేదాంతంపై ఆధారపడిన ఒక ప్రత్యేక మతంగా, మనం ఈనాడు హిందూమతంగా పిలిచే మతాన్ని నిర్వచించింది శంకరుడే.

ఆది శంకర, రామానుజం మరియు మాధవులు ప్రతిపాదించిన వేదాంతం (విశిష్ట అద్వైతం - సవరించిన ఏకత్వవాదం) (క్రీ.శ. 1011-1137), మాధవుడు (ద్వైత వాదం - ద్వైతవాద ఆస్తికవాదం) (క్రీ.శ. 1197-1273) మరియు 7వ నుండి 12వ శతాబ్దం వరకు ఉన్న సాధువుల రచనలన్నీ శంకరునికి వ్యతిరేకంగా సంస్కరణ దిశగా చేసిన సాహసోపేతమైన ప్రయత్నాలు. శైవ మతానికి చెందిన అరవై మూడు మంది నాయనార్లు, వైష్ణవ మతానికి చెందిన పన్నెండు మంది ఆళ్వార్లు ద్రావిడుల నుండే వచ్చారు. కానీ స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ నేపథ్యంలో థియోసాఫికల్ సొసైటీ ఆవిర్భావం, ఆచరణాత్మకంగా హిందూ మతాన్ని విమోచనకు అందనంత దూరానికి తీసుకువెళ్లింది.

అయినప్పటికీ, దేవాలయ ఆరాధన మరియు చిహ్నాలలో యేసు ఆరాధన ఇమిడి ఉండటాన్ని మనం ఇప్పటికీ చూడవచ్చు. అటువంటి వాటిలో ఒక నామావళి, కన్యకు జన్మించి, సున్నతి చేయబడి, శిలువపై మరణించి, పునరుత్థానం చెందిన ఆయనను ఆరాధిస్తుంది.

ఓం శ్రీ బ్రహ్మపుత్ర, నమః ఓ దేవా, భగవంతుని కుమారా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ ఉమాతాయ, నమః ఓ దేవా, పవిత్రాత్మా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ కన్నిసుతాయ, నమః ఓ దేవా, కన్యక గర్భమున జన్మించినవాడా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ వృష్టయా, నమః ఓ దేవా, సున్నతి పొందినవాడా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ పంచకాయ, నమః ఓ దేవా, ఐదు గాయములు కలిగినవాడా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ వృష్టుల అరుళ్ దయా, నమః ఓ దేవా, కరుణను ప్రసాదించడానికి శిలువ వేయబడినవాడా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ మృత్యుంజయ, నమః ఓ దేవా, మృత్యువును జయించినవాడా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఓం శ్రీ దక్షిణామూర్తి, నమః ఓ దేవా, కుడిచేతి వైపున ఆసీనుడగువాడా, నిన్ను పూజిస్తున్నాము. ఈ విశ్వాసాన్నే తమిళ సాధువులు పునరుద్ధరించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. (58) ఇతర అంతర్లీన పౌరాణిక విషయాల కోసం

ప్రతీకవాదం మరియు వేదాంత వ్యక్తీకరణలు దైవనాయగం మరియు దేవకళ (59) చూడండి

మార్ సబోర్ మరియు మార్ ప్రోత్ కాలంలో, శైవ మరియు వైష్ణవ శాఖలకు చెందిన ఆదిమ భారతీయ చర్చిలలో వేదాంతశాస్త్రంపై తీవ్రమైన చర్చలు జరిగాయి. వాటిలో

అద్వైత సందర్భంలో దైవత్వంలోని త్రిత్వానికి సంబంధించిన విషయం అది.

మార్ సబోర్ మరియు మార్ ప్రోత్

శైవ, వైష్ణవ శాఖలకు చెందిన తొలి భారతీయ చర్చిలలో వేదాంతశాస్త్రంపై తీవ్రమైన చర్చలు జరుగుతున్న సమయం అది. వాటిలో అద్వైత సందర్భంలో దైవత్వంలోని త్రిత్వం అనే అంశం కూడా ఒకటి.

ఆది శంకరుడు ప్రతిపాదించిన అద్వైత వేదాంతంలో శైవ పునరుజ్జీవనం నేపథ్యంలో, త్రిత్వ సిద్ధాంతానికి ప్రామాణికులుగా కొల్లం రాజు కులేశకర ఆహ్వానం మేరకు మధ్యప్రాచ్యం నుండి మార్ సబోర్ మరియు మార్ ప్రోత్ అనే కవలలను వేనాడ్‌కు ఆహ్వానించారు. అంతేకాకుండా, జ్ఞానవాదమనే మతభ్రష్టత్వం నుండి క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని శాశ్వతంగా వేరుచేసి, దానిని ఒక స్వతంత్ర మతంగా అభివృద్ధి చేయడంలో కూడా వారు కీలక పాత్ర పోషించారు. క్రైస్తవ చర్చి పునర్నిర్వచనంలో భాగంగా, సంస్కృతంలోని వేద తరహా మంత్రాలు, శైవ మరియు వైష్ణవ ఆరాధనా పద్ధతులు మరియు వాటి విగ్రహాలను పరిత్యజించారు. అందువల్ల, ఆధునిక మలకర చర్చిలను నిర్వచించిన వ్యక్తిగా మనం మార్ సబోర్‌ను పరిగణించవచ్చు. ఈ విధంగా, చర్చి నెస్టోరియన్‌గా మారి, థామస్ ప్రకటనను పునరుద్ఘాటించింది.

తెవల్లకరలోని చర్చిలో కనిపించే మార్ సబోర్ చిత్రపటం,

సుమారు క్రీ.శ. 825లో, పర్షియా నుండి మారువన్ సపిర్ ఈసో, పర్షియన్ కాథోలికోస్‌కు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న ఇద్దరు బిషప్‌లైన మార్ అప్రోత్ మరియు మార్ సపోర్ అనే కవలలతో కలిసి కేరళకు వచ్చారు. వారు నెస్టోరియన్లు. అప్పటి పాలకుడైన అయ్యనదిక్కల్ తిరువడిక్కల్ (క్రీ.శ. 849) వారికి స్వాగతం పలికి, ప్రత్యేక అధికారాలు మరియు గౌరవాలతో సత్కరించారు. ఈ విషయం ‘తరిస పల్లి చెప్పేడు’లో కనిపిస్తుంది (QLN, రాగి ఫలకాలు, ట్రావ్: ఆర్చ్, సంపుటి 11, పేజీలు 60-85).

రాజు, క్విలాన్‌లోని దేవలోకకర (తేవలకర-తార్సిష్) వద్ద ఉన్న తారస చర్చిని మరియు వైష్ణవ నంబూతిరి సమాజాన్ని, అలాగే నగరానికి సమీపంలో ఉన్న నిమ్న కుల సేవకుల వారసత్వ హక్కులతో కూడిన భూములన్నింటినీ, విశ్వాసాన్ని దృఢమైన సర్వమత ప్రాతిపదికన స్థాపించడానికి మార్ సబోర్‌కు బదిలీ చేశారు. (ట్రావన్‌కోర్ మాన్యువల్, పేజీ 244 చూడండి). భారతీయ వైష్ణవ మరియు శైవ సంప్రదాయాలకు భిన్నంగా, మలబార్ తీర ప్రాంతంలో సిరియన్ ప్రార్థనా విధానంతో క్రైస్తవ చర్చిలను స్థాపించడంలో ఆ ఇద్దరు సన్యాసులు కీలక పాత్ర పోషించారు.

మార్ సబోర్ కడమట్టం, అకప్పరంబు, నిరణం, కాయంకుళంలకు తరలివెళ్లి, చివరకు దేవలక్కరకు చేరుకున్నారు, అక్కడే ఆయన మరణించి ఖననం చేయబడ్డారు. ఆయన అసాధారణ శక్తులు కలిగిన ప్రఖ్యాత మాంత్రికుడికి దీక్షనిచ్చారు.

ఈ పత్రంలో భాగంగా రెండు సెట్ల ప్లేట్లు ఉన్నాయి, కానీ మా వద్ద

ఈ ప్లేట్లలోని కొన్ని భాగాలు మాత్రమే. సంతకాలు చేసినవారు పత్రంపై సంతకం చేశారు.

హీబ్రూ, పహ్లావి మరియు కూఫిక్

రెవ. పౌలోస్ కతనార్ కడమత్తత్తు కథనార్ అని ప్రసిద్ధి చెందారు.

కొల్ల వర్షం (మలయాళ శకం)

ప్రస్తుత కొల్లం సమీపంలోని కొరుకేని కొల్లంలో స్థిరపడిన ఈ అస్సిరియాక్ సాధువులు కొల్ల వర్షం - క్విలాన్ యుగం (నేడు మలబార్ యుగం అని పిలుస్తారు) అనే శకాన్ని ప్రారంభించడంలో ఈ కాలం యొక్క ప్రాముఖ్యత కనిపిస్తుంది. కొల్లం యుగం యొక్క మూలం క్రీ.శ. 825గా గుర్తించబడింది, ఆ సమయంలో రాజు కులశేఖర ఆదేశానుసారం విశ్వాసాన్ని నిర్వచించే గొప్ప సమావేశం కొల్లంలో జరిగింది. బహుశా తారిష్-ఎ-పల్లి సస్నం ఫలితంగా మలయాళ శకాన్ని 'కొల్లా వర్షం' అని పిలుస్తారు.

ఇది చేరమన్ పెరుమాళ్‌ల నుండి మలబార్ స్వాతంత్ర్యాన్ని కూడా సూచించింది. (ట్రావన్‌కోర్ మాన్యువల్, 244వ పేజీ చూడండి).

కొల్లాం ఓడరేవు కొల్లాం సముద్ర ఓడరేవు 825 ADలో తంగస్సేరి వద్ద మార్ అబో చేత స్థాపించబడింది, వేనాడ్ నుండి తమిళ రాజు ఉదయమార్తాండవర్మ అనుమతితో ఆయ్ రాజ్యం అని పిలుస్తారు, బకరే (తేవలకర) సమీపంలోని లోతట్టు సముద్రపు ఓడరేవు (కోరే-కే-ని కొల్లం)ని తిరిగి తెరవడానికి బదులుగా, దీనిని నెల్సిండా మరియు థాన్స్ ది గ్రీక్ మరియు తల్స్‌సిండా అని కూడా పిలుస్తారు. మరియు కొత్త నగరానికి పునాది కూడా

మలబార్ ప్రాంతంలో సామాజిక రాజకీయ పరిస్థితి

రెండవ చేరా సామ్రాజ్యం పతనమైన వెంటనే కేరళ పెద్ద సంఖ్యలో చిన్న రాష్ట్రాలుగా విభజించబడింది. వీటిలో వేనాడ్ (తావన్‌కోర్), పెరుంపదప్పు స్వరూపం (కొచ్చిన్), నెడియిరిప్పు స్వరూపం (జామోరిన్స్ ఆఫ్ కాలికట్), దేశింగనాడ్, అట్టింగల్, కరునాగపల్లి, కార్తీకపల్లి, కాయంకుళం, పురక్కాడ్, పంతాలం, టెక్కుంకూర్, వడక్కుంకూర్, అంచిడ్రాప్పల్లి, కరపింపల్లి, ఇ. అలంగడ్, క్రాంగనూర్, ఐరూర్, తలప్పిల్లి, వల్లువనాడ్, పాల్ఘర్, కొల్లెంగోడ్, కవలప్పర, పరప్పమాడ్, కురుంప్రనాడ్, కొట్టాయం, కన్నార్, నీలేశ్వరం, కుంబ్లా.

ఆ రోజుల్లో వేనాడ్‌కు కొల్లం రాజధానిగా ఉండేది. మార్తాండ వర్మ (1729 -1758) రాజధానిని త్రివేండ్రంకు మార్చి, వైష్ణవాన్ని తన మతంగా ప్రకటించుకున్నాడు. ఈ కాలంలోనే బ్రిటిష్ వారు అధికారంలోకి వచ్చారు మరియు భారత స్వాతంత్ర్యం వచ్చేవరకు ట్రావన్‌కోర్‌లో వారికి ఒక రెసిడెంట్ ఉండేవారు.

కొచ్చిన్ పోర్చుగీసు వారి బలమైన కోటగా ఉండేది. బ్రిటిష్ రెసిడెంట్ కల్నల్ మన్రో అధికారం చేపట్టినప్పుడు, శక్తిన్ తంపూరాన్ (1790-1805) దాని పరిపాలనను పునర్వ్యవస్థీకరించారు.

మధ్య కేరళలోని సిరియన్ క్రైస్తవ కుటుంబాలు

సెంట్రల్ ట్రావెన్‌కోర్‌లోని కొన్ని పురాతన కుటుంబాల కుటుంబ చరిత్రలను పరిశీలిస్తే, అంటే కొల్లం, కొట్టాయం, నిరాణం మొదలైన వారి కుటుంబ చరిత్రలను పరిశీలిస్తే కురవిలంగాడు, పలయూర్, కొడంగల్లూర్, నిలక్కల్ మొదలైన వివిధ ప్రాంతాలతో వారి సంబంధాన్ని బాగా స్థిరపరుస్తుంది. తుంపమోన్, థాజమోన్ మరియు తెంగుమ్‌తోట్రాస్‌కుళంలోని తుంపమోన్‌లోని వడక్కడతు కుటుంబ చరిత్రలు, మంజోర్యొత్తొత్తత్తిల్‌లో ఉన్నాయి. కురవిలంగాడు.పుత్తెన్‌కావులోని కిజక్కెతలక్కల్, వడక్కెతలక్కల్, పాడింజరేతలాకల్ మరియు మావేలికర సంప్రదాయం 50 నుండి 56 తరాల నిరంతర అర్చకత్వాన్ని పేర్కొంది.

రాన్నీలోని ప్లాతానం మరియు కణికున్నం, మావేలికరలోని పోలచిరక్కల్, ఎడతువాలోని ఇల్లంపల్లి మరియు పోలక్కల్, చెంగనూరులోని తలకోడ్ (చూడండి: Alackal.com) తమ ఉమ్మడి మూలాన్ని కొడుంగల్లూరులోని చిరైకల్ రాజవంశానికి ఆపాదించాయి. నిరణంలోని కేలపరంపిల్ కుటుంబ సంప్రదాయం వారి మూలాన్ని నీలక్కల్‌కు ఆపాదించింది; క్రీ.శ. 1085లో 100 సంవత్సరాల చేర-చోళ యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత, క్రీ.శ. 1253 నుండి 1299 మధ్యకాలంలో విక్రమ్ పులి తేవర్ మరియు పరయ పట్టం నీలక్కల్‌ను దోచుకున్నప్పుడు, వారు పంపా నది ద్వారా నిరణానికి పారిపోయారు. చేర-చోళ యుద్ధం తర్వాత, నీలక్కల్ ప్రాంతాన్ని పాలించిన అయ్యర్ వేల్ (రాజులు) శత్రువుల దాడి నుండి ఆ ప్రదేశాన్ని రక్షించడానికి ఎవరూ లేకపోవడంతో పూర్తిగా స్థానభ్రంశం చెందారు లేదా నాశనమయ్యారు.

సిరియన్ క్రైస్తవుల వలస

క్రీ.శ. 300 ప్రాంతంలో అరబ్బులతో సహా ఇతర రాజ్యాలు చేర రాజ్యంపై దాడి చేసినప్పుడు, కొడుంగల్లూరులోని ప్రజలు, వారిలో అధికశాతం క్రైస్తవులు మరియు యూదులు, ఇతర ప్రాంతాలకు వలస వెళ్లారు. పకలోమట్టం, శంకరపురి, (చిరైకల్) వంటి సాంప్రదాయ కుటుంబాలు కురవిలంగడ్, కురిచి, చంగనచెర్రీ, నిరణం మొదలైన ప్రదేశాలలో స్థిరపడ్డాయి. చంగనచెర్రీకి వలస వెళ్లిన వారికి పాలకులు "తారకన్" అనే బిరుదు ఇచ్చి గౌరవించారు. అదే కుటుంబానికి చెందిన ప్రజలు వివిధ కాలాల్లో చంపకుళం, పుల్లాడ్, చెంగన్నూర్, మావేలికర, నిరణం, రాన్నీ మొదలైన ప్రదేశాలకు తరలివెళ్లారు. ఆ కాలంలో ప్రయాణానికి జల రవాణా మాత్రమే ఏకైక మార్గం, అందువల్ల ప్రజలు ఎక్కువగా అరేబియా సముద్రం, కాయల్ లేదా పెరియార్, పంపా వంటి నదుల తీర ప్రాంతాలలో స్థిరపడ్డారు. నజరానీ మరియు సిరియన్ క్రైస్తవులు ఎవరు? మరియు సెయింట్ థామస్ వచ్చినప్పుడు కేరళను ఎవరు పాలించారు? డి.ఎన్.ఝా

అరబ్బులతో వాణిజ్యం వర్ధిల్లిన కాలికట్ ప్రాంతంలో ముస్లింల ఉనికి ప్రధానంగా ఉండేది. ఈ అపారమైన సంపదతో జమోరిన్లు (సముతిరి) బేపూర్, పరప్పనాడ్, వెట్టాట్, వల్లువనాడ్, నిలంబూట్, మాంగేర్, మలప్పురం మొదలైన పొరుగున ఉన్న చాలా చిన్న రాజ్యాలను తమ రాజ్యంలో కలుపుకోగలిగారు. 1800లో బ్రిటిష్ వారు జమోరిన్లను అణచివేసి, దానిని మద్రాసు ప్రావిన్స్‌లో విలీనం చేసుకున్నారు.

టిప్పు సుల్తాన్ చేత సిరియన్ క్రైస్తవుల బలవంతపు మతమార్పిడి.