రాజకీయ; క్రైస్తవ మతం పట్ల తెలుగువారి వైఖరి

నిజాం పాలనలోని మొదటి మూడు శతాబ్దాలలో వారిలో మోక్షం అనే భావన లోతుగా పాతుకుపోలేదు. దీనికి కారణం రాజకీయమై ఉండవచ్చు, క్రైస్తవ మతం పట్ల తెలుగువారి వైఖరి మరియు విశ్వాసాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి మిషనరీల కొరత. రాజకీయంగా, 16వ శతాబ్దంలో, ప్రస్తుత ఆంధ్రప్రదేశ్ అనేక రాజ్యాలుగా విభజించబడింది. చాలా భూభాగం ముస్లిం రాజ్యాల ఆధీనంలో ఉండగా, ఆంధ్రప్రదేశ్ దక్షిణ భాగం బీస్‌నగర్ రాజ్యం కింద ఉండేది. 16వ శతాబ్దంలో ఆమోదించబడిన 'పాలకుడి మతమే ప్రజల మతాన్ని నిర్ణయించాలి' అనే భావనకు, గోల్కొండ మరియు బీజాపూర్ రాజ్యాల కింద ఉన్న ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని అధిక భాగం కూడా మినహాయింపు కాదు. ఈ ప్రాంతాలలో క్రీస్తు కంటే ప్రవక్త 'అల్లాహ్'కే ఎక్కువ మంది అనుచరులు లభించారు. మిషనరీలు ఈ రాజ్యాలలోకి చొచ్చుకుపోవడానికి ప్రయత్నించారు, కానీ పెద్దగా విజయం సాధించలేకపోయారు. పాలకులు తరచుగా ఒకరితో ఒకరు యుద్ధాలు చేసుకునేవారు, దాని ఫలితంగా మిషనరీలు లోపలి ప్రాంతాలలోకి చొచ్చుకుపోవడం కష్టంగా ఉండేది. క్రైస్తవ మతం పట్ల తెలుగువారి వైఖరి: 16వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో తెలుగువారితో పరిచయం ఏర్పరచుకున్న మిషనరీలు, బ్రాహ్మణ గురువుల ప్రేరేపణ కారణంగా, వారు స్వభావరీత్యా చాలా దయగలవారు మరియు సానుభూతిపరులు అయినప్పటికీ, క్రైస్తవ మతం పట్ల కొంత విరోధభావంతో ఉన్నారని కనుగొన్నారు. హిందువులు వాదించారు, అది కానందున