ప్రసంగం 1. దైవిక మరియు అతీంద్రియ వెలుగు

లేఖన భాగం

అందుకు యేసు, “సీమోను బర్యోనా, నీవు ధన్యుడవు; ఎందుకనగా ఇది నీకు మాంసరక్తములు బయలుపరచలేదు గాని పరలోకమందున్న నా తండ్రియే బయలుపరచెను” అని అతనితో చెప్పెను.

మత్తయి 16:17

పేతురు తనను దేవుని కుమారునిగా విశ్వసిస్తున్నానని ఒప్పుకున్న సందర్భములో క్రీస్తు ఈ మాటలను అతనితో పలికెను. మనుష్యులు తనను ఎవరని చెప్పుకొనుచున్నారో ప్రభువు తన శిష్యులను అడిగెను; ఇది తనకు తెలియనందుకు కాదు, కేవలం తరువాత చెప్పబోవు దానికి తగిన సందర్భమును కలుగజేయుటకే. కొందరు తనను బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానని, కొందరు ఏలీయా అని, మరికొందరు యిర్మీయా లేక ప్రవక్తలలో ఒకడని చెప్పుకొనుచున్నారని వారు జవాబిచ్చిరి. ఇతరులు తనను ఎవరని చెప్పుకొనుచున్నారో ఈ రీతిగా తెలియజేసిన తరువాత, క్రీస్తు వారిని, 'మీరైతే నన్ను ఎవడని చెప్పుకొనుచున్నారు?' అని అడిగెను. ఎల్లప్పుడు ఉత్సాహముతో ముందుండు సీమోను పేతురు మొదట జవాబిచ్చెను. అతడు వెంటనే, 'నీవు క్రీస్తువు, జీవముగల దేవుని కుమారుడవు' అని జవాబిచ్చెను.

ఈ సందర్భములో క్రీస్తు మన లేఖనభాగములో అతనితో, అతనిని గూర్చి ఈ మాటలు పలికెను. దీనిలో మనము గమనింపవలసినవి:

1. ఈ కారణము వలన పేతురు ధన్యుడని ప్రకటింపబడెను.—'నీవు ధన్యుడవు' అనగా, 'నేను క్రీస్తునని, జీవముగల దేవుని కుమారుడనని నీకు తెలియకపోలేదు గనుక నీవు ధన్యుడవు. నీవు విశేషముగా ధన్యుడవు. ఇతరులు గ్రుడ్డివారై, చీకటిలో మోసపోయిన అభిప్రాయములు కలిగియున్నారు, మీరు ఇప్పుడు తెలియజేసినట్లుగా కొందరు నన్ను ఏలీయా అనియు, కొందరు యిర్మీయా అనియు, ఇంకొందరు వేరొకటి అనియు తలంచుచున్నారు; అయితే వారిలో ఎవరును సరిగా తలంపలేదు, అందరును తప్పుదారిని నడిచియున్నారు. ఈ విషయములో సత్యమును తెలిసికొనుటకు ఇంత విశేషముగా ఏర్పరచబడిన నీవు ధన్యుడవు.'

2. అతని ఈ ధన్యత్వమునకు నిదర్శనము ఇక్కడ తెలుపబడెను; అనగా దేవుడు మాత్రమే దీనిని అతనికి బయలుపరచెను. ఇది అతడు ధన్యుడని తెలుపు నిదర్శనము,

మొదటిది, ఇతరులకంటె తాను దేవుని వలన ఎంతో ప్రత్యేకముగా అనుగ్రహము పొందెనని ఇది తెలుపుచున్నది: అనగా, 'జ్ఞానులును గొప్పవారును అయిన శాస్త్రులును పరిసయ్యులును అధికారులును, ఇశ్రాయేలు జనమంతయు తమ తప్పు అభిప్రాయములనే అనుసరించుచు చీకటిలో విడువబడియుండగా, నీవు ఎంత గొప్ప అనుగ్రహము పొందితివి! నిన్ను పేరు పెట్టి ప్రత్యేకముగా ఏర్పరచినట్లుగా, నా పరలోకపు తండ్రి ఈలాగున తన ప్రేమను నీ మీద, సీమోను బర్యోనా మీద ఉంచెను. దేవుని ప్రత్యేకమైన ప్రేమకు నీవు ఈలాగున పాత్రుడవైనావు గనుక నీవు ధన్యుడవని ఇది రుజువుపరచుచున్నది.'

రెండవది, ఈ జ్ఞానము మాంసరక్తములు బయలుపరచగలిగిన దేనికంటెను ఉన్నతమైనదని సూచించుట వలన కూడా ఇది అతని ధన్యత్వమును రుజువుపరచుచున్నది. 'ఇది పరలోకమందున్న నా తండ్రి మాత్రమే ఇయ్యగల జ్ఞానము; ఇతర జ్ఞానము అందించబడు సాధనముల ద్వారా అందించుటకు ఇది మిక్కిలి ఉన్నతమైనదియు శ్రేష్ఠమైనదియు అయియున్నది. దేవుడు మాత్రమే నీకు బోధింపగలిగినదానిని నీవు తెలిసికొంటివి గనుక నీవు ధన్యుడవు.'

ఈ జ్ఞానము యొక్క మూలము ఇక్కడ నిషేధాత్మకముగాను, నిర్ధారణాత్మకముగాను తెలుపబడెను. నిర్ధారణాత్మకముగా, దేవుడు దీని కర్తయని ఇక్కడ ప్రకటింపబడెను. నిషేధాత్మకముగా, మాంసరక్తములు దీనిని బయలుపరచలేదని తెలుపబడెను. దేవుడు సమస్త జ్ఞానమునకును వివేకమునకును కర్తయై యున్నాడు. ఆయన నైతిక వివేకమునకంతటికిని, మనుష్యులు తమ లౌకిక వ్యాపారములలో కలిగియుండు నేర్పుకును కర్తయై యున్నాడు. కావుననే,

ఇశ్రాయేలీయులలో జ్ఞానహృదయులై, విచిత్రమైన కుట్టుపనిలో నేర్పుగలవారందరిని గూర్చి, దేవుడు వారిని జ్ఞానాత్మతో నింపెనని చెప్పబడెను. నిర్గమకాండము 28:3.

దేవుడు అట్టి జ్ఞానమునకు కర్తయైనప్పటికిని, మాంసరక్తములు దానిని బయలుపరచును. మర్త్యులైన మనుష్యులు మానవ కళలను, శాస్త్రములను, లౌకిక వ్యవహారములలోని నేర్పును ఒకరికొకరు అందించుటకు సమర్థులు. దేవుడు ఆ సాధనముల ద్వారానే అట్టి జ్ఞానమునకు కర్తయగుచున్నాడు; మాంసరక్తములు దానికి మధ్యవర్తియైన లేక ద్వితీయ కారణముగా వినియోగింపబడుచున్నవి; ఆయన సహజ సాధనముల శక్తి, ప్రభావముల ద్వారా దానిని అందించుచున్నాడు. అయితే మన లేఖనభాగములో చెప్పబడిన ఈ ఆత్మీయ జ్ఞానమునకు దేవుడు మాత్రమే కర్త, మరి ఎవరును కారు; ఆయనే దీనిని బయలుపరచును, మాంసరక్తములు దీనిని బయలుపరచవు. ఇతర జ్ఞానములో వలె ఏ మధ్యవర్తియైన సహజ కారణమును వినియోగింపక, ఆయన నేరుగా, ప్రత్యక్షముగా ఈ జ్ఞానమును అనుగ్రహించుచున్నాడు.

ఇంతకుముందటి సంభాషణలో జరిగినది సహజముగానే క్రీస్తు దీనిని గమనించుటకు కారణమాయెను; ఏలయనగా, ఇతరులు తనను తెలిసికొనక, తనను గూర్చిన తమ అభిప్రాయములలో భేదములు కలిగి, గందరగోళపడి, సాధారణముగా పొరపాటున ఉన్నారని శిష్యులు అంతకుముందు తెలియజేసియుండిరి; అయితే పేతురు తాను దేవుని కుమారుడని తనకు నిశ్చయమైన విశ్వాసము కలదని ప్రకటించెను. కావున, దీనిని మాంసరక్తములు కాక దేవుడే అతనికి బయలుపరచెనని గమనించుట సహజమే; ఏలయనగా ఈ జ్ఞానము సహజ కారణములపైనను సాధనములపైనను ఆధారపడియుండినయెడల, పేద జాలరుల గుంపును, చదువులేని వారును, తక్కువ విద్యగలవారును అయిన వీరు సత్యజ్ఞానమును ఎట్లు పొందిరి? ఇతర విషయములలో మిక్కిలి ఎక్కువ అనుకూలతలును, ఎక్కువ జ్ఞానమును వివేకమును గల శాస్త్రులును పరిసయ్యులును ఎందుకు అజ్ఞానముననే ఉండిపోయిరి? ఇది దేవుని ఆత్మ యొక్క కృపాయుక్తమైన, ప్రత్యేకమైన ప్రభావము వలననే, ప్రత్యక్షత వలననే జరిగియుండవలెను. కావున ఈ మాటల నుండి నేను ఇప్పుడు ప్రసంగించదలచిన విషయము ఇదియే:

సిద్ధాంతము

దేవుడు నేరుగా ఆత్మకు అనుగ్రహించు ఆత్మీయమైన, దైవిక వెలుగు అనునది ఒకటి కలదు; అది సహజ సాధనముల ద్వారా పొందబడు దేని స్వభావమునకైనను వేరైనదిగా ఉండును. ఈ విషయమును గూర్చి నేను,

I. ఈ దైవిక వెలుగు ఏమిటో తెలుపుదును.

II. ఇది సహజ సాధనముల ద్వారా పొందబడక, దేవుని చేత నేరుగా ఏలాగు అనుగ్రహింపబడుచున్నదో తెలుపుదును.

III. ఈ సిద్ధాంతము యొక్క సత్యత్వమును తెలుపుదును.

తరువాత సంక్షిప్తమైన ఆచరణాత్మక ఉపదేశముతో ముగింతును.

I. ఈ ఆత్మీయమైన, దైవిక వెలుగు ఏమిటో తెలుపదలచుచున్నాను. దీనికొరకు, ముందుగా

మొదటిగా, ఇది ఏమి కాదో కొన్ని విషయములలో తెలుపుదును. ఇక్కడ,

1. సహజ మనుష్యులు తమ పాపమును గూర్చియు, దౌర్భాగ్యమును గూర్చియు కలిగియుండు ఒప్పుకోళ్లు ఈ ఆత్మీయమైన దైవిక వెలుగు కాదు. సహజ స్థితిలోనున్న మనుష్యులు తమపైనున్న అపరాధమును గూర్చియు, దేవుని కోపమును గూర్చియు, దైవదండనకు తాము గురియగు ప్రమాదమును గూర్చియు ఒప్పుకోళ్లు కలిగియుండవచ్చును. ఇట్టి ఒప్పుకోళ్లు సత్యము యొక్క వెలుగు వలననే కలుగును. కొందరు పాపులు తమ అపరాధమును దౌర్భాగ్యమును గూర్చి ఇతరులకంటె ఎక్కువ ఒప్పుకోలు కలిగియుండుటకు కారణము, కొందరికి ఎక్కువ వెలుగు, అనగా సత్యమును గూర్చిన ఎక్కువ గ్రహింపు కలిగియుండుటయే. ఈ వెలుగును ఒప్పుకోలును దేవుని ఆత్మ వలననే కలుగవచ్చును; ఆత్మ మనుష్యులను పాపమును గూర్చి ఒప్పించును; అయినను, సిద్ధాంతములో చెప్పబడిన ఆ ఆత్మీయమైన దైవిక వెలుగు అనుగ్రహింపబడుటలో కంటె, ఇందులో సహజ స్వభావమునకు చాలా ఎక్కువ సంబంధము కలదు; ఇది దేవుని ఆత్మ సహజ సూత్రములకు సహాయము చేయుట వలననే కలుగునుగాని, ఏ నూతన సూత్రమును ప్రవేశపెట్టుట వలన కాదు. సామాన్య కృప విశేషమైన కృపకు భిన్నమైనదని చెప్పుటకు కారణము ఏమనగా, సామాన్య కృప స్వభావమునకు సహాయము చేయుట వలననే ప్రభావము చూపును గాని, కృపను అనుగ్రహించుట వలననో, స్వభావమునకు మించిన దేనినైనను దయచేయుట వలననో కాదు. ఈలాగున పొందబడు వెలుగు పూర్తిగా సహజమైనదే; మనుష్యులు కేవలము తమకు తామే విడువబడినయెడల పొందునదానికంటె ఎక్కువగా ఆ వెలుగు లభించినను, అది కేవలము సహజత్వము పొందునదానికంటె ఉన్నతమైనది కాదు; మరొక విధముగా చెప్పవలెనన్న, సామాన్య కృప ఆత్మ శక్తులకు అవి సహజముగా చేయునదానిని మరింత సంపూర్ణముగా చేయుటకు సహాయము చేయును మాత్రమే; సహజమైన మనస్సాక్షిగాని బుద్ధిగాని కేవలము తన సహజస్థితి వలననే మనుష్యుని అపరాధమును గూర్చి తెలుసుకొనజేయును, అతడు తప్పుచేసినపుడు అతనిని నిందించి ఖండించును. మనస్సాక్షి మనుష్యులకు సహజమైన ఒక సూత్రము; అది సహజముగా, తనంతట తానే చేయు పని ఏమనగా, న్యాయాన్యాయములను గూర్చిన గ్రహింపును ఇచ్చుటయు, న్యాయాన్యాయములకును ప్రతిఫలమునకును గల సంబంధమును మనస్సునకు సూచించుటయు. పునర్జన్మ పొందని మనుష్యులు కొన్నిసార్లు కలిగియుండు ఆ ఒప్పుకోళ్లలో, దేవుని ఆత్మ, వారు తమకు తామే విడువబడినయెడల చేయుదానికంటె ఎక్కువగా ఈ పనిని చేయుటకు మనస్సాక్షికి సహాయము చేయును. దానిని మొద్దుబార్చి, దాని కార్యనిర్వహణకు అడ్డుపడు వాటికి విరోధముగా ఆయన దానికి సహాయపడును. అయితే పరిశుద్ధాత్మ యొక్క పునరుద్ధరణ, పరిశుద్ధపరచు కార్యములో, స్వభావమునకు మించినవియు, సహజముగా ఆత్మలో అట్టివి ఏమాత్రము లేనివియునైన సంగతులు ఆత్మలో కలుగజేయబడును; అవి ఆత్మలో అలవాటుగా, ఒక స్థిరమైన నియమము లేక సూత్రము చొప్పున కలుగజేయబడి, నిరంతర కార్యనిర్వహణకు పునాదిగా ఏర్పడి, స్వభావసూత్రమని పిలువబడుటకు తగియుండును. మిగిలియున్న సూత్రములు తమ కార్యమును మరింత స్వేచ్ఛగాను సంపూర్ణముగాను చేయుటకు సహాయము పొందుట మాత్రమే గాక, పతనము వలన సంపూర్ణముగా నశింపజేయబడిన సూత్రములు కూడ పునరుద్ధరింపబడును; అప్పటి నుండి మనస్సు, పాపము యొక్క ఆధిపత్యము వలన శవమునకు జీవకార్యములు ఎంత పూర్తిగా లేకుండెనో అంతే పూర్తిగా తనకు లేకుండెనని తలచిన కార్యములను అలవాటుగా జరిగించుటకు మొదలిడును.

దేవుని ఆత్మ ఈ రెండు సందర్భములలో మిక్కిలి భిన్నమైన రీతిగా కార్యము చేయుచున్నాడు. నిజమే, ఆయన సహజ మనుష్యుని మనస్సుపై కార్యము చేయవచ్చును గాని, పరిశుద్ధుని మనస్సులో ఆయన అంతర్వాసియైన జీవశక్తిగా కార్యము చేయును. పునర్జన్మ పొందని వ్యక్తి మనస్సుపై ఆయన బాహ్యమైన, అప్పుడప్పుడు మాత్రమే పనిచేయు కారకునిగా కార్యము చేయును; ఏలయనగా వారిపై పనిచేయుటలో ఆయన తనను తాను వారితో ఐక్యపరచుకొనడు; ఆయన యొక్క సమస్త

ప్రభావములు వారియందున్నను, వారు ఆత్మలేనివారై యింకను శరీరసంబంధులుగానే ఉందురు. యూదా 19. అయితే పరిశుద్ధుని మనస్సుతో ఆయన తనను తాను ఐక్యపరచుకొని, అతనిని తన ఆలయముగా చేసికొని, నూతనమైన అతీంద్రియ జీవశక్తిగాను, కార్యశక్తిగాను అతనిలో పనిచేయుచు, అతనిని ప్రేరేపించును. ఇందులో భేదమేమనగా, దేవుని ఆత్మ, భక్తుని ఆత్మలో కార్యము చేయునప్పుడు, తన స్వస్వభావము చొప్పున అక్కడ తనను తాను వ్యక్తపరచుకొని, తనను తాను అనుగ్రహించుకొనును. పరిశుద్ధత దేవుని ఆత్మ యొక్క స్వస్వభావము. పరిశుద్ధాత్మ తనను తాను భక్తులతో ఐక్యపరచుకొని, వారిలో నివసించుచు, వారి శక్తుల కార్యనిర్వహణలో తన స్వస్వభావమును వ్యక్తపరచుచు, వారి మనస్సులలో పనిచేయును. దేవుని ఆత్మ ఒక సృష్టిపై కార్యము చేసినను, ఆ కార్యములో తనను తాను అనుగ్రహించకుండ ఉండవచ్చును. దేవుని ఆత్మ నిర్జీవమైన సృష్టులపై కూడ కార్యము చేయవచ్చును; సృష్టి ఆరంభమున ఆత్మ జలములపైన సంచరించినట్లు; ఆలాగుననే దేవుని ఆత్మ మనుష్యుల మనస్సులపై అనేక విధములుగా కార్యము చేయవచ్చును, నిర్జీవమైన సృష్టిపై కార్యము చేయునప్పటికంటె ఎక్కువగా తనను తాను అనుగ్రహించకయే. ఉదాహరణకు, ఆయన వారిలో తలంపులను రేకెత్తించవచ్చును, వారి సహజమైన బుద్ధికిని వివేకమునకును సహాయము చేయవచ్చును, లేక ఇతర సహజ సూత్రములకు సహాయము చేయవచ్చును, ఇదంతయు ఆత్మతో ఏ ఐక్యతయు లేకుండగనే, ఒక బాహ్య వస్తువుపై పనిచేసినట్లుగానే జరుగవచ్చును. అయితే ఆయన తన పరిశుద్ధమైన ప్రభావములలోను ఆత్మీయమైన కార్యనిర్వహణలోను పనిచేయునప్పుడు, తనను తాను ప్రత్యేకమైన రీతిగా అనుగ్రహించుకొను విధముగా పనిచేయును; కావున ఆ వ్యక్తి అందువలననే ఆత్మీయుడని పిలువబడును.

2. ఈ ఆత్మీయమైన దైవిక వెలుగు కల్పనాశక్తిపై కలుగు ఏ ముద్రలోనైనను ఉండదు. ఒకడు శరీర నేత్రములతో దేనినో చూచినట్లు మనస్సుపై కలుగు ఏ ముద్రయు ఇది కాదు. ఇది బాహ్యమైన వెలుగుకుగాని మహిమకుగాని, ఆకారము యొక్కయు ముఖము యొక్కయు సౌందర్యమునకుగాని, దేని యొక్కనైనను కనబడు కాంతికిగాని ఏర్పడు ఏ ఊహయు కల్పనయు కాదు. ఇట్టి సంగతులతో కల్పనాశక్తి బలముగా ముద్రింపబడవచ్చును గాని, అది ఆత్మీయ వెలుగు కాదు. వాస్తవముగా మనస్సు ఆత్మీయ సంగతులను జీవముతో గ్రహించి, దైవిక వెలుగు శక్తి వలన మిక్కిలిగా ప్రభావితమైనప్పుడు, అది కల్పనాశక్తిని కూడ చాలా ప్రభావితము చేయవచ్చును, సాధారణముగా చేయుచుండును కూడ; కావున బాహ్యమైన సౌందర్యము యొక్కయు కాంతి యొక్కయు ముద్రలు ఆ ఆత్మీయమైన గ్రహింపులతో పాటు కలుగవచ్చును. అయితే ఆత్మీయ వెలుగు కల్పనాశక్తిపై కలుగు ఆ ముద్ర కాదు, అది దానికంటె అమితముగా భిన్నమైనది. సహజ మనుష్యులకు కూడ తమ కల్పనాశక్తిపై జీవముతో కూడిన ముద్రలు కలుగవచ్చును; తనను తాను వెలుగుదూతగా మార్చుకొను సాతాను, బాహ్యమైన సౌందర్యమునుగాని, కనబడు మహిమనుగాని, శబ్దములనుగాని, వాక్కులనుగాని, ఇతర అట్టి సంగతులనుగాని కల్పింపజేయలేడని మనము నిశ్చయముగా చెప్పజాలము; అయితే ఇవి ఆత్మీయ వెలుగుకంటె మిక్కిలి తక్కువ స్థాయిగల సంగతులు.

3. దేవుని వాక్యములో లేని ఏ నూతన సత్యములనైనను సూత్రములనైనను మనస్సునకు సూచించుటకాదు ఈ ఆత్మీయ వెలుగు. వాక్కు రూపములోగాని, లేఖన రూపములోగాని ముందుగా ఏ ప్రత్యక్షతయు లేకుండగనే నూతన సత్యములనుగాని సిద్ధాంతములనుగాని మనస్సునకు సూచించుట దైవావేశము (inspiration) అనబడును; ప్రవక్తలకును అపొస్తలులకును కలిగిన అనుభవమిదియే, మరియు కొందరు ఉద్రేకపరులు (enthusiasts) దావా చేయు అనుభవము కూడ ఇదియే. అయితే నేను చెప్పుచున్న ఈ ఆత్మీయ వెలుగు దైవావేశమునకు పూర్తిగా భిన్నమైనది. ఇది ఏ నూతన సిద్ధాంతమును బయలుపరచదు, మనస్సునకు ఏ నూతన సూత్రమును సూచింపదు, బైబిలులో బోధింపబడని దేవునిగూర్చిన గాని, క్రీస్తునుగూర్చిన గాని, మరొక లోకమునుగూర్చిన గాని ఏ నూతన సంగతిని బోధింపదు; అది కేవలము దేవుని వాక్యములో బోధింపబడిన సంగతులను గూర్చి తగిన గ్రహింపును మాత్రమే ఇచ్చును.

4. మతసంబంధమైన సంగతులను గూర్చి మనుష్యులకు కలుగు ప్రతి ఉద్వేగభరితమైన దర్శనమును ఈ ఆత్మీయమైన దైవిక వెలుగు కాదు. కేవలము సహజ సూత్రముల వలననే మనుష్యులు ఇతర సంగతులతో పాటు మతసంబంధమైన ప్రత్యేక సంబంధముగల సంగతులతో కూడ ప్రభావితులు కాగలరు. ఉదాహరణకు, కేవలము సహజ స్వభావము వలననే ఒక వ్యక్తి, మరి ఏ విషాదకథ వలననో ప్రభావితుడగునట్లుగానే, యేసుక్రీస్తు కథ వలననూ, ఆయన అనుభవించిన శ్రమల వలననూ ప్రభావితుడు కావచ్చును. మానవజాతికి అందు

గల ప్రయోజనమును తలంచుకొనుటవలన అతడు మరింత ఎక్కువగా ప్రభావితుడు కావచ్చును. అవును, ఒక వ్యక్తి కల్పనా కథను చదివి గాని, రంగస్థల నాటకమును చూచి గాని ప్రభావితుడైనట్లుగానే, దానిని విశ్వసింపకయే దానితో ప్రభావితుడు కావచ్చును. పరలోకమందున్న ధన్యుల స్థితితో కూడియున్న ఆనందకరమైన అనేక సంగతుల యొక్క జీవముతో కూడిన, వాక్చాతుర్యముగల వర్ణనతో అతడు ప్రభావితుడు కావచ్చును, అపరిజ్ఞాత లోకము (fairy land) యొక్క ఆనందమును గూర్చిన కల్పనా వర్ణనతో అతని కల్పనాశక్తి రంజింపజేయబడినట్లుగానే. మరియు, విద్య వలననో మరి దేని వలననో అట్టి సంగతుల సత్యత్వమునందు కలుగు సాధారణ నమ్మకము వారి ఉద్వేగమును ఇంకను ముందుకు తీసికొనిపోవచ్చును. మతసంబంధమైన సంగతుల వలన మిక్కిలి ప్రభావితులైనప్పటికిని, పూర్తిగా కృపారహితులుగాను, వారిలో అనేకులు మిక్కిలి దుష్టులుగాను చిత్రింపబడిన అనేకులను గూర్చి మనము లేఖనములలో చదువుచున్నాము. కావున ఒక వ్యక్తి మతసంబంధమైన సంగతులను గూర్చిన ఉద్వేగభరితమైన దర్శనములు కలిగియుండియు, ఆత్మీయ వెలుగు బొత్తిగా లేనివాడుగా ఉండవచ్చును. దీనికి మాంసరక్తములే కారకము కావచ్చును: ఒక మనుష్యుడు సాధారణ సహాయము మాత్రముతోనే మరియొక మనుష్యునికి దైవిక సంగతులను గూర్చిన ఉద్వేగభరితమైన దర్శనమును ఇయ్యవచ్చును; అయితే దేవుడు మాత్రమే వాటిని గూర్చిన ఆత్మీయ దర్శనమును ఇయ్యగలడు.

అయితే నేను ముందుకు సాగి తెలుపబోవుచున్నాను,

రెండవదిగా, ఈ ఆత్మీయమైన దైవిక వెలుగు నిర్ధారణాత్మకముగా ఏమిటో తెలుపుదును. 14 దీనిని ఈలాగున వర్ణింపవచ్చును: దేవుని వాక్యములో బయలుపరచబడిన సంగతుల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను గూర్చిన నిజమైన అనుభూతియు, దాని వలన కలుగు వాటి సత్యత్వమును వాస్తవికతను గూర్చిన ఒప్పింపును. ఈ ఆత్మీయ వెలుగు ప్రధానముగా వీటిలో మొదటిదానిలో, అనగా దేవుని వాక్యములో బయలుపరచబడిన సంగతుల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను గూర్చిన వాస్తవమైన అనుభూతిలోను గ్రహింపులోను ఉండును. ఈ సంగతుల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను మహిమను ఈలాగున దర్శించుటవలననే, వాటి సత్యత్వమును వాస్తవికతను గూర్చిన ఆత్మీయమైన, రక్షణకరమైన ఒప్పింపు కలుగును; కావున వాటి సత్యత్వమును గూర్చిన ఈ ఒప్పింపు, వాటి దైవిక మహిమను దర్శించుటవలన కలుగు ఫలితమును సహజ పర్యవసానమునై యున్నది. కావున ఈ ఆత్మీయ వెలుగులో ఉన్నవి:

1. మతసంబంధమైన సంగతుల యొక్క దైవికమైన, అత్యున్నతమైన శ్రేష్ఠతను గూర్చిన నిజమైన అనుభూతి; దేవుని యొక్కయు యేసుక్రీస్తు యొక్కయు శ్రేష్ఠతను గూర్చియు, విమోచన కార్యమును గూర్చియు, సువార్తలో బయలుపరచబడిన దేవుని మార్గములను కార్యములను గూర్చియు ఒక వాస్తవమైన అనుభూతి. ఈ సంగతులలో దైవికమైన, అత్యున్నతమైన మహిమ కలదు; ఇతర సంగతులలో ఉన్నదానికంటె మిక్కిలి ఉన్నతమైన రకముదియు, మరింత ఉత్కృష్టమైన స్వభావముదియు అయిన శ్రేష్ఠత ఇది; భూసంబంధమైనవాటి నుండియు, తాత్కాలికమైనవాటి నుండియు వీటిని మిక్కిలిగా వేరుపరచు మహిమ ఇది. ఆత్మీయముగా వెలిగింపబడినవాడు దీనిని నిజముగా గ్రహించి చూచును, లేక దీనిని గూర్చి అనుభూతి కలిగియుండును. అతడు దేవుడు మహిమగలవాడని కేవలము బుద్ధిపూర్వకముగా నమ్మడు గాని, తన హృదయములో దేవుని మహిమను గూర్చి అనుభూతి కలిగియుండును. దేవుడు పరిశుద్ధుడనియు, పరిశుద్ధత మంచిదనియు కేవలము బుద్ధిపూర్వకమైన నమ్మకము మాత్రమే కాక, దేవుని పరిశుద్ధత యొక్క సౌందర్యమును గూర్చిన అనుభూతి కూడ కలదు. దేవుడు దయగలవాడని ఊహాత్మకముగా నిర్ణయించుటయే కాక, ఈ దైవిక లక్షణము యొక్క సౌందర్యమును బట్టి దేవుడు ఎంత ప్రియతముడో అని అనుభూతి కలదు.

మేలును గూర్చిన జ్ఞానము రెండు విధములుగా ఉండునట్లు దేవుడు మనుష్యుని మనస్సును సమర్థమొనర్చెను. మొదటిది, కేవలము భావనాత్మకమైనది; అనగా, మానవజాతి యొక్క అంగీకారము చొప్పున మేలు లేక శ్రేష్ఠమని పిలువబడు దానిని, అనగా సాధారణ ప్రయోజనకరమైనదానిని, ప్రతిఫలముతో సరిపడునదానిని—ఇవి మొదలగువాటిని—ఒక వ్యక్తి కేవలము ఊహాత్మకముగా నిర్ణయించునపుడు కలుగునది. రెండవది, హృదయ అనుభూతిలో నిలిచియుండునది; అనగా, ఏదైనా భావన సన్నిధిలో హృదయము సంతోషమును ఆనందమును అనుభవించునపుడు కలుగునది. మొదటిదానిలో కేవలము ఊహాశక్తియే, అనగా ఆత్మ యొక్క చిత్తమునకు లేక స్వభావమునకు వేరుగా బుద్ధి మాత్రమే వినియోగింపబడును. రెండవదానిలో ప్రధానముగా చిత్తముగాని, మనోభావముగాని, హృదయముగాని సంబంధించియుండును.

ఈలాగున దేవుడు పరిశుద్ధుడనియు దయగలవాడనియు ఒక అభిప్రాయమును కలిగియుండుటకును, ఆ పరిశుద్ధత యొక్కయు దయ యొక్కయు సౌందర్యమును ప్రియత్వమును గూర్చిన అనుభూతి కలిగియుండుటకును భేదము కలదు. తేనె తీపిగా నున్నదని బుద్ధిపూర్వకమైన నిర్ణయము కలిగియుండుటకును, దాని తీపిని గూర్చిన అనుభూతి కలిగియుండుటకును భేదము కలదు. తేనె రుచి ఎట్లుండునో తెలియని వ్యక్తి మొదటిదానిని కలిగియుండవచ్చును; అయితే తేనె రుచిని గూర్చిన భావన తన మనస్సులో లేనిదే, ఏ వ్యక్తియు రెండవదానిని కలిగియుండజాలడు. అట్లే, ఒక వ్యక్తి సౌందర్యవంతుడని నమ్ముటకును, అతని సౌందర్యమును గూర్చిన అనుభూతి కలిగియుండుటకును భేదము కలదు. మొదటిది వినికిడి వలన కలుగవచ్చును గాని, రెండవది అతని ముఖమును చూచుట వలననే కలుగును. హృదయము ఒక వస్తువు యొక్క సౌందర్యమును ప్రియత్వమును గూర్చి అనుభూతి కలిగియున్నప్పుడు, ఆ గ్రహింపులో అది తప్పకుండ ఆనందమును అనుభవించును. ఒక వ్యక్తి ఒక వస్తువు యొక్క ప్రియత్వమును హృదయపూర్వకముగా అనుభూతి కలిగియుండుటలో, దాని భావన తన ఆత్మకు ఆనందదాయకమై యున్నదని సూచింపబడుచున్నది; ఇది అది శ్రేష్ఠమైనదని బుద్ధిపూర్వకమైన అభిప్రాయము కలిగియుండుటకంటె పూర్తిగా భిన్నమైనది.

2. దేవుని వాక్యములోని సంగతుల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను గూర్చిన ఈ అనుభూతి నుండి, వాటి సత్యత్వమును వాస్తవికతను గూర్చిన ఒప్పింపు కలుగును; ఇది పరోక్షముగా గాని, ప్రత్యక్షముగా గాని కలుగవచ్చును.

మొదటిగా, పరోక్షముగా, అది రెండు విధములుగా కలుగును.

1. దీనివలన దైవిక సంగతుల సత్యత్వమునకు విరోధముగానున్న హృదయపు పక్షపాతములు తొలగింపబడును; కావున వాటి సత్యత్వమును రుజువుపరచు హేతుబద్ధమైన వాదనల యొక్క తగిన బలమును మనస్సు అంగీకరించగలుగును. మనుష్యుని మనస్సు సహజముగా దైవిక సత్యమునకు విరోధముగానున్న పక్షపాతములతో నిండియున్నది. సువార్త సిద్ధాంతములకు విరోధముగా అది శత్రుత్వముతో నిండియున్నది; ఇది వాటి సత్యత్వమును రుజువుపరచు వాదనలకు నష్టము కలుగజేసి, మనస్సుపై వాటి బలము తప్పిపోవునట్లు చేయును. అయితే క్రైస్తవ సిద్ధాంతముల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠత ఒక వ్యక్తికి బయలుపరచబడినప్పుడు, ఇది ఆ శత్రుత్వమును నశింపజేసి, ఆ పక్షపాతములను తొలగించి, బుద్ధిని పరిశుద్ధపరచి, వాటి సత్యత్వమును రుజువుపరచు వాదనల బలమునకు దానిని తెరచియుంచును.

శిష్యులను ఒప్పించుటలో క్రీస్తు అద్భుతములకు కలిగిన ప్రభావము, శాస్త్రులను పరిసయ్యులను ఒప్పించుటలో అవి కలిగించిన ప్రభావమునకు భిన్నముగా ఉండుటకు కారణమిదియే. వారికి ఎక్కువ బలమైన బుద్ధి యుండుటవలననో, వారి బుద్ధి మరింత అభివృద్ధి చెందియుండుటవలననో కాదు; అయితే వారి బుద్ధి పరిశుద్ధపరచబడెను, మరియు క్రీస్తు యొక్కయు ఆయన సిద్ధాంతము యొక్కయు శ్రేష్ఠతను గూర్చి వారు కలిగియున్న అనుభూతి వలన, శాస్త్రులకును పరిసయ్యులకును ఉండిన ఆ గ్రుడ్డిచేయు పక్షపాతములు వారికి తొలగింపబడెను.

2. ఇది బుద్ధికి కలుగు అడ్డంకులను తొలగించుట మాత్రమే గాక, బుద్ధికి నిర్ధారణాత్మకముగా సహాయము కూడ చేయును. ఇది ఊహాత్మక తలంపులను కూడ మరింత సముచితమైనవిగా చేయును. అది మనస్సు యొక్క శ్రద్ధను అట్టి వస్తువులపై మరింత స్థిరముగాను, తీవ్రముగాను నిలుపును; దానివలన అది వాటిని మరింత స్పష్టముగా చూడగలుగుటయు, వాటి పరస్పర సంబంధములను మరింత స్పష్టముగా గ్రహించుటయు, వాటిని మరింత శ్రద్ధగా గమనించుటయు జరుగును. లేనియెడల మసకగాను అస్పష్టముగాను ఉండు భావనలు, దీనివలన మరింత బలముగా ముద్రింపబడి, వాటిపై వెలుగు ప్రసరింపబడును; కావున మనస్సు వాటిని గూర్చి మరింత మెరుగుగా నిర్ణయించగలుగును. సూర్యకాంతి భూమిపైనున్న వస్తువులపై ప్రసరించునపుడు వాటిని చూచువాడు, మసక వెలుతురులో వాటిని చూచువానికంటె వాటి యథార్థమైన రూపములను సహజ సంబంధములను గుర్తించుటకు ఎక్కువ అనుకూలత కలిగియుండునట్లే ఇది జరుగును.

దైవిక వస్తువుల శ్రేష్ఠతను గూర్చి అనుభూతి కలిగియున్న మనస్సు, ఆనందముతో వాటిని గూర్చి ధ్యానించుచుండును; మరియు ఆత్మ శక్తులు వాటిని గూర్చిన ధ్యానములో నిమగ్నమగుటకు మరింత మేలుకొల్పబడి, జీవముతో నింపబడి, మరింత సంపూర్ణముగాను, ప్రయోజనకరముగాను తమను తాము వ్యక్తపరచుకొనును. వస్తువుల సౌందర్యము ఆ శక్తులను ఆకర్షించి, వాటి కార్యనిర్వహణను రేకెత్తించును; కావున బుద్ధి తానే, చీకటికిని మోసమునకును దూరముగా, తన సముచితమైన స్వేచ్ఛాయుత కార్యనిర్వహణకును తన సముచితమైన లక్ష్యమును సాధించుటకును మిక్కిలి ఎక్కువ అనుకూలత కలిగియుండును.—అయితే,

రెండవదిగా, దేవుని వాక్యములోని సంగతుల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను గూర్చిన నిజమైన అనుభూతి మరింత ప్రత్యక్షముగాను, నేరుగాను వాటి సత్యత్వమును గూర్చి మనలను ఒప్పించును; ఏలయనగా ఈ సంగతుల శ్రేష్ఠత అంత అత్యున్నతమైనదిగా ఉన్నది. వాటిలో అంత దైవికమైన, దేవునికి తగిన సౌందర్యము కలదు, అది వాటిని కేవలము మానవసంబంధమైనవాటి నుండియు, మనుష్యులు కల్పించి రచించినవాటి నుండియు స్పష్టముగాను నిశ్చయముగాను వేరుపరచును; అంత ఉన్నతమైన, గొప్పదైన మహిమ అది, స్పష్టముగా చూడబడినపుడు వాటి దైవిక వాస్తవికతకు అంగీకారమును బలవంతముగా కలుగజేయును. ఈ సౌందర్యమును శ్రేష్ఠతను వాస్తవముగా, జీవముతో దర్శించునపుడు, ఇది మనుష్యుల కల్పన యొక్క ఫలితమనే తలంపునకు ఏమాత్రము తావియ్యదు. ఇది ఒక విధమైన అంతర్దృష్టిపూర్వకమైన, నేరుగా కలుగు నిదర్శనము. వారు దేవుని వాక్యపు సిద్ధాంతములను దైవికమైనవిగా నమ్ముటకు కారణము, వాటిలో దైవికమైన, అతీతమైన, స్పష్టముగా వేరుపరచు మహిమను వారు చూచుటయే; స్పష్టముగా చూడబడినయెడల, అవి మనుష్యులవి కాక దేవునివేనని సందేహించుటకు తావియ్యని అట్టి మహిమ అది.

మతసత్యముల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను గూర్చిన అనుభూతి వలన కలుగు ఇట్టి ఒప్పింపు రక్షణకరమైన విశ్వాసములో చేరియున్నది. మరియు దీని ఈ మూలమే, పునర్జన్మ పొందని మనుష్యులు కలిగియుండగల ఆ సాధారణ అంగీకారము నుండి దీనిని అత్యంత ప్రధానముగా వేరుపరచునది.

II. ఇప్పుడు నేను రెండవ విషయము వైపునకు సాగుచున్నాను, అనగా ఈ వెలుగు సహజ సాధనముల ద్వారా పొందబడక దేవుని చేత నేరుగా ఏలాగు అనుగ్రహింపబడుచున్నదో తెలుపబోవుచున్నాను. 29 ఇక్కడ,

1. దీనిలో సహజ శక్తులు ఉపయోగింపబడవని భావము కాదు. అవి ఈ వెలుగుకు ఆధారభూతమైనవి; మరియు అవి కేవలము నిష్క్రియముగా కాక, క్రియాశీలముగా ఇందులో ఉండును. దేవుడు ఆత్మలోనికి ఈ వెలుగును ప్రవేశపెట్టునప్పుడు, మనుష్యుని అతని స్వభావము చొప్పున వ్యవహరించుచు, అతని బుద్ధిసంబంధమైన శక్తులను వినియోగించుకొనును. అయితే 15 ఇందువలన ఈ వెలుగు దేవుని నుండి నేరుగా వచ్చునది కాకుండ పోదు; ఆ శక్తులు కారణముగా కాక, ఆధారముగా వినియోగింపబడుచున్నవి. సూర్యుడు ఉదయించునపుడు వివిధ వస్తువులను చూచుటలో మనము మన నేత్రములను ఉపయోగించుకొనుట, ఆ వస్తువులను మనకు కనబరచు వెలుగుకు కారణము కానట్లే.

2. బాహ్య సాధనములకు ఈ విషయములో ఏ సంబంధమును లేదని భావము కాదు. నూతన సత్యములు సూచింపబడు దైవావేశములో వలె ఇది కాదు; ఏలయనగా, ఈ వెలుగువలన దేవుని వాక్యములో బయలుపరచబడిన అవే సత్యములను గూర్చిన తగిన గ్రహింపు మాత్రమే ఇయ్యబడును; కావున అది వాక్యము లేకుండగనే ఇయ్యబడదు. సువార్త ఈ విషయములో వినియోగింపబడును. ఈ వెలుగు 'క్రీస్తు యొక్క మహిమగల సువార్త వెలుగు' (2 కొరింథీయులకు 4:4). ఈ వెలుగు మనకు అందించబడు అద్దమువలె సువార్త ఉన్నది (1 కొరింథీయులకు 13:12): 'ఇప్పుడు మనము అద్దములో చూచుచున్నాము.'—అయితే,

3. ఈ వెలుగు దేవుని చేత నేరుగా ఇయ్యబడుననియు, సహజ సాధనముల ద్వారా పొందబడదనియు చెప్పబడినపుడు, దాని భావమేమనగా, తమ స్వశక్తి చేతను సహజ బలము చేతను పనిచేయు ఏ సాధనమును వినియోగింపకయే దేవుడు దీనిని అనుగ్రహించునని తెలియజేయుటయే. దేవుడు సాధనములను వినియోగించుకొనుననుమాట నిజమే; అయితే ఇది ఆ ఫలితమును కలుగజేయు మధ్యవర్తి కారణములుగా కాదు. దీనికి యథార్థముగా ఏ ద్వితీయ కారణములును లేవు; అది దేవుని చేత నేరుగా కలుగజేయబడును. దేవుని వాక్యము ఈ ఫలితమునకు యథార్థమైన కారణము కాదు; అది కేవలము ఈ రక్షణకరమైన బోధనయొక్క సారాంశమును మనస్సునకు అందించుటకు మాత్రమే వినియోగింపబడును; మరియు దీనిని అది సహజ బలము చేతను ప్రభావము చేతను మనకు అందించునని నిజమే. అది ఈ సిద్ధాంతములను మన మనస్సులకు అందించును; అవి మన బుద్ధిలో ఒక తలంపుగా ఏర్పడుటకు అది కారణమగుచున్నది గాని, మన హృదయములలో వాటి దైవిక శ్రేష్ఠతను గూర్చిన అనుభూతికి కారణము కాదు. నిజమే, వాక్యము లేకుండగా ఏ వ్యక్తియు ఆత్మీయ వెలుగును కలిగియుండజాలడు. అయితే దీని అర్థము వాక్యమే ఆ వెలుగుకు యథార్థమైన కారణమని కాదు. ఏ సిద్ధాంతమైనను ముందుగా మనస్సులో లేనిదే, దాని శ్రేష్ఠతను మనస్సు చూడజాలదు; అయితే ఆ సిద్ధాంతమును గూర్చిన సూత్రమును అందించుట వాక్యము ద్వారా జరిగినను, ఆ సిద్ధాంతము యొక్క శ్రేష్ఠతను చూచుట దేవుని ఆత్మ చేత నేరుగా కలుగవచ్చును. కావున ఈ వెలుగుకు సారాంశమైన తలంపులు దేవుని వాక్యము ద్వారా మనస్సునకు అందించబడును; అయితే ఈ వెలుగు యథార్థముగా దేనిలో ఉండునో ఆ తగిన హృదయానుభూతి దేవుని ఆత్మ చేత నేరుగా కలుగును. ఉదాహరణకు, క్రీస్తు అను ఒకడు కలడనియు, ఆ క్రీస్తు పరిశుద్ధుడనియు దయగలవాడనియు అను తలంపు దేవుని వాక్యము ద్వారా మనస్సునకు అందించబడును; అయితే ఆ పరిశుద్ధత దయల మూలముగా క్రీస్తు యొక్క శ్రేష్ఠతను గూర్చిన అనుభూతి, అయినప్పటికిని, నేరుగా పరిశుద్ధాత్మ కార్యమే.—ఇప్పుడు నేను వచ్చుచున్నాను,

III. ఈ సిద్ధాంతము యొక్క సత్యత్వమును తెలుపుటకు; అనగా, వర్ణింపబడిన ఈ ఆత్మీయ వెలుగు, ఈలాగున దేవుని చేత నేరుగా మనస్సులోనికి ప్రవేశపెట్టబడునది, వాస్తవముగా ఉన్నదని తెలుపుటకు. ఇక్కడ నేను, ఈ సిద్ధాంతము లేఖనానుసారమైనదియు, హేతుబద్ధమైనదియు అని సంక్షిప్తముగా తెలుపదలచుచున్నాను.

మొదటిగా, ఇది లేఖనానుసారమైనది. నా లేఖనభాగము ఈ ఉద్దేశ్యమునకు పూర్తిగా సరిపడుటయే గాక, ఈ సిద్ధాంతము లేఖనములలో సమృద్ధిగా కానవచ్చును. భక్తులు భక్తిహీనుల నుండి వేరుపడు విషయమేమనగా, వారికి దేవుని జ్ఞానము, దేవుని దర్శనము, యేసుక్రీస్తు దర్శనము కలిగియుండుటయేనని అక్కడ మనకు సమృద్ధిగా బోధింపబడుచున్నది. అనేకమైనవాటిలో నేను కొన్ని లేఖనభాగములను మాత్రమే ప్రస్తావింతును:

వస్తువు తానును వెలుగును అను రెండు కారణములు కలిసి పనిచేయుట వలన కలుగును; అయితే 'ఆత్మకు నేరుగా అనుగ్రహింపబడు దైవిక వెలుగు' అనునదానికి ఒక్కటే కారణము కలదు, అదియే దేవుని సర్వాధికారమైన చిత్తము. 6. ఉపసిద్ధాంతము. మనుష్యునియందలి సమస్త ఆత్మీయ వెలుగు జ్ఞానములోనే ఇమిడియున్నదను వేదాంత భావన, ప్రస్తుత కాలములో మిక్కిలి ప్రాచుర్యము పొందినదైనప్పటికిని, లేఖనమునకును హేతుబద్ధమైన సాదృశ్యతకును విరుద్ధమైనది.—డబ్ల్యూ.

1 యోహాను 3:6 - 'పాపము చేయు ప్రతివాడును ఆయనను చూడలేదు, ఆయనను ఎరుగడు.' 3 యోహాను 11 - 'మేలుచేయువాడు దేవుని సంబంధి; కీడుచేయువాడు దేవుని చూడలేదు.' యోహాను 14:19 - 'లోకము ఇక మీదట నన్ను చూడదు; మీరైతే నన్ను చూతురు.' యోహాను 17:3 - 'అద్వితీయ సత్యదేవుడవైన నిన్నును, నీవు పంపిన యేసుక్రీస్తును ఎరుగుటయే నిత్యజీవము.' దేవుని యొక్కయు క్రీస్తు యొక్కయు ఈ జ్ఞానము, లేక దర్శనము, కేవలము ఊహాత్మకమైన జ్ఞానము కాజాలదు; ఏలయనగా భక్తులు భక్తిహీనుల నుండి వేరుపడు విషయముగా ఇది చెప్పబడుచున్నది. మరియు ఈ లేఖనభాగముల ప్రకారము, ఇది కేవలము మోతాదులోను పరిస్థితులలోను, ఫలితములలోను భిన్నమైన జ్ఞానము మాత్రమే కాక, స్వభావములోను రకములోను పూర్తిగా భిన్నమైనదిగా ఉండవలెను.

మరియు ఈ వెలుగును జ్ఞానమును ఎల్లప్పుడు దేవుని చేత నేరుగా ఇయ్యబడినట్లుగానే చెప్పబడుచున్నది; మత్తయి 11:25-27 - 'ఆ కాలమందు యేసు, ఆకాశమునకును భూమికిని ప్రభువా తండ్రీ, జ్ఞానులకును వివేకులకును ఈ సంగతులను మరుగుచేసి పసిబిడ్డలకు బయలుపరచితివి గనుక నిన్ను స్తుతించుచున్నానని చెప్పెను. అవును తండ్రీ, ఇది నీ దృష్టికి అనుకూలమాయెను. నా తండ్రి సమస్తమును నాకు అప్పగించెను; కుమారుడును కుమారుడు ఎవనికి బయలుపరచనిష్టపడునో వానిని తప్ప, తండ్రిని ఎరిగినవాడెవడును లేడు.' ఇక్కడ ఈ ఫలితము, తనకిష్టమైనవారికి ఈ జ్ఞానమును అనుగ్రహించు దేవుని సర్వాధికార కార్యమునకును దానమునకును మాత్రమే ఆపాదింపబడినది; జ్ఞానులకును వివేకులకును ఇది నిరాకరింపబడగా, జ్ఞానము కొరకు అతి తక్కువ సహజ అనుకూలతలుగాని సాధనములుగాని గల పసిబిడ్డలకు ఇది అనుగ్రహింపబడుటవలన వారు ప్రత్యేకముగా వేరుపరచబడిరి. మరియు ఈ జ్ఞానమును అనుగ్రహించుట ఇక్కడ దేవుని కుమారునికి మాత్రమే చెందిన ప్రత్యేకమైన అధికారముగా చెప్పబడినది. మరియు మరల, 2 కొరింథీయులకు 4:6 - 'చీకటిలోనుండి వెలుగు ప్రకాశింపవలెనని సెలవిచ్చిన దేవుడే, యేసుక్రీస్తు ముఖమందు కనబడుచున్న దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానకాంతిని మాకు కలుగజేయుటకు మా హృదయములలో ప్రకాశించెను.' భక్తులకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన, దేవుని యొక్కయు క్రీస్తు యొక్కయు అత్యున్నతమైన మహిమను శ్రేష్ఠతను గూర్చిన ఒక దర్శనము కలదని ఇది స్పష్టముగా తెలుపుచున్నది; మరియు ఇది సూర్యుని నుండి వెలుగు వచ్చునంత నేరుగా దేవుని నుండి వచ్చుననియు, ఆయన శక్తి యొక్కయు చిత్తము యొక్కయు నేరైన ఫలితమనియు తెలుపుచున్నది. ఏలయనగా ఇది సృష్టి ఆరంభమున దేవుడు తన శక్తిగల వాక్కుచేత వెలుగును సృష్టించుటతో పోల్చబడినది; మరియు ముందటి అధ్యాయము 18వ వచనమున, ఇది ప్రభువు ఆత్మ చేత కలుగుననియు చెప్పబడినది. మారుమనస్సు పొందుటలో దేవుడు క్రీస్తును గూర్చిన జ్ఞానమును, అంతకుముందు మరుగై కనబడని దానిగా, అనుగ్రహించుచున్నట్లు చెప్పబడినది, గలతీయులకు 1:15,16 - 'అయితే నా తల్లిగర్భమునుండి నన్ను ప్రత్యేకపరచి, తన కృపచేత నన్ను పిలిచిన దేవుడు, తన కుమారుని నాయందు బయలుపరచుటకు ఇష్టపడినప్పుడు...' వర్ణింపబడిన ఈ దేవుని వాక్యపు జ్ఞానమును, దేవుని నేరుగా ఇచ్చు దానముగా లేఖనము స్పష్టముగా చెప్పుచున్నది; కీర్తనలు 119:18 - 'నీ ధర్మశాస్త్రములోని ఆశ్చర్యమైన సంగతులను నేను తిలకించునట్లు నా కన్నులు తెరువుము.' కీర్తనకారుడు దేవుని తన కన్నులు తెరవమని వేడుకొనునపుడు అతని భావమేమిటై యుండెను? అతడెప్పుడైనను గ్రుడ్డివాడాయెనా? అతడు తనకిష్టమైనప్పుడు ధర్మశాస్త్రమును చూచి అందులోని ప్రతి మాటను ప్రతి వాక్యమును చదువజాలడా? మరియు ఆ ఆశ్చర్యమైన సంగతులు అనగా అతని భావమేమిటై యుండెను? అవి సృష్టిని గూర్చినవియు, జలప్రళయమును గూర్చినవియు, ఇశ్రాయేలీయులు ఎఱ్ఱసముద్రమును దాటినదానిని గూర్చినవియు మొదలగు ఆశ్చర్యకరమైన కథలేనా? అతనికిష్టమైనప్పుడు ఈ వింత సంగతులను చదువుటకు అతని కన్నులు తెరువబడియుండలేదా? సందేహము లేదు, దేవుని ధర్మశాస్త్రములోని ఆశ్చర్యమైన సంగతులు అనుటలో, ఆయన వాక్యపు ఆజ్ఞలలోను సిద్ధాంతములలోను ఇమిడియున్న ఆ విశేషమైన, ఆశ్చర్యకరమైన శ్రేష్ఠతలను, దైవిక పరిపూర్ణతలయొక్కయు మహిమయొక్కయు అద్భుతమైన ప్రత్యక్షతలను, మరియు అక్కడ బయలుపరచబడిన దేవుని కార్యములను ఆలోచనలను గూర్చియే అతడు తలంచియుండెను. ఆలాగుననే, తన ప్రజలయెడల దేవుని కృపాయుక్తమైన నిర్వహణను, కృపాకరారును, కృపామార్గమును గూర్చిన జ్ఞానము భక్తులకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైనదిగాను, దేవుని చేత మాత్రమే అనుగ్రహింపబడునదిగాను లేఖనము చెప్పుచున్నది, కీర్తనలు 25:14 - 'యెహోవా మర్మము ఆయనయందు భయభక్తులు గలవారికి తెలియబడును; ఆయన తన నిబంధనను వారికి తెలియజేయును.'

మరియు మతసత్యము యొక్క నిజమైన, రక్షణకరమైన నమ్మకము ఇట్టి దర్శనము నుండియే కలుగుననునది కూడ లేఖనము బోధించుచున్నది. యోహాను 6:40 - 'కుమారుని చూచి ఆయనయందు విశ్వాసముంచు ప్రతివాడును నిత్యజీవము పొందవలెననునదియే నన్ను పంపినవాని చిత్తము,' అను వచనమునందు, నిజమైన విశ్వాసము క్రీస్తు యొక్క ఆత్మీయ దర్శనము నుండియే కలుగుననునది స్పష్టమగుచున్నది. మరియు యోహాను 17:6-8 - 'లోకములోనుండి నీవు నాకనుగ్రహించిన మనుష్యులకు నీ నామమును బయలుపరచితిని... నీవు నాకనుగ్రహించినవన్నియు నీ యొద్దనుండి కలిగినవని వారిప్పుడు ఎరిగియున్నారు. నీవు నాకిచ్చిన వాక్యములను నేను వారికిచ్చితిని; వారు వాటిని అంగీకరించి, నేను నీయొద్దనుండి బయలుదేరివచ్చితినని రూఢిగా ఎరిగి, నీవు నన్ను పంపితివని నమ్మిరి,' అను వచనమునందు, క్రీస్తు శిష్యులకు దేవుని నామమును బయలుపరచుట, అనగా దేవుని జ్ఞానమును వారికిచ్చుట, క్రీస్తు సిద్ధాంతము దేవుని నుండి వచ్చినదనియు, క్రీస్తు తానే దేవుని నుండి బయలుదేరి ఆయనచేత పంపబడెననియు వారు తెలిసికొనుటకు కారణమాయెను. మరల, యోహాను 12:44-46 - 'యేసు బిగ్గరగా - నాయందు విశ్వాసముంచువాడు నాయందు కాదు, నన్ను పంపినవానియందే విశ్వాసముంచుచున్నాడు. నన్ను చూచువాడు నన్ను పంపినవానిని చూచుచున్నాడు. నాయందు విశ్వాసముంచు ఏ ఒక్కడును చీకటిలో నిలువకుండునట్లు నేను వెలుగుగా లోకమునకు వచ్చియున్నాను,' అని చెప్పెను. ఇక్కడ క్రీస్తునందు విశ్వాసముంచుటయు, ఆయనను ఆత్మీయముగా చూచుటయు సమానార్థకముగా ఉన్నవి.

లూకా 12:56,57లో, తాను మెస్సీయయని, తన సిద్ధాంతము సత్యమైనదని, దైవికమైనదానిని గూర్చిన అంతరంగిక ప్రత్యేకమైన రుచిని అనుభూతిని బట్టి యూదులు తెలిసికొననందుకు క్రీస్తు వారిని ఖండించెను. ఆకాశము యొక్కయు భూమి యొక్కయు రూపమును, వాతావరణ సూచనలను వారు గుర్తింపగలిగినను, ఆ కాలములను—అనగా మత్తయిలో చెప్పబడిన రీతిగా ఆ కాలముల సూచనలను—గుర్తింపజాలకపోవుటకు వారిని నిందించి, 'మీరైనను, న్యాయమేదో మీరు మీలో మీరే యేల విమర్శింపరు?' అని చేర్చెను; అనగా బాహ్య సూచనలు లేకుండగనే. పరిశుద్ధమైనదానిని, దైవికమైనదానిని వేరుపరచగల నిజమైన శ్రేష్ఠతను గూర్చిన ఆ అనుభూతి మీకేల లేదు? నా యొక్కయు నా సిద్ధాంతము యొక్కయు ప్రత్యేకమైన మహిమను, స్పష్టమైన దైవత్వమును చూడగల దేవుని సంగతుల రుచి మీకేల లేదు?

అపొస్తలుడైన పేతురు, తానును తన సహచరులును క్రీస్తు యొక్క దైవిక మహిమను చూచియుండుటయే, సువార్త సత్యత్వమును గూర్చి తమకు మంచి, స్థిరమైన నిశ్చయతను కలుగజేసినదని ప్రస్తావించుచున్నాడు.—2 పేతురు 1:16 - 'మేము మా ప్రభువైన యేసుక్రీస్తు యొక్క శక్తిని ఆగమనమును మీకు తెలియజేసినపుడు, నేర్పుగా కల్పింపబడిన కథలను అనుసరించువారము కామిగాని, ఆయన మహాత్మ్యమును కన్నులారా చూచినవారమై యుంటిమి.' ఇక్కడ అపొస్తలుడు, రూపాంతరము పొందునపుడు వారు చూచిన క్రీస్తు యొక్క ఆ కనబడు మహిమను గూర్చి ప్రస్తావించుచున్నాడు: ఆ మహిమ ఎంత దైవికమైనదిగా ఉండెననగా, దైవిక పరిశుద్ధత, మహాత్మ్యము, కృపల యొక్క వర్ణింపరాని రూపమును పోలికను కలిగియుండి, ఆయన దైవిక వ్యక్తియని స్పష్టముగా సూచించెను. అయితే క్రీస్తు యొక్క బాహ్య మహిమను చూచుట ఆయన దైవత్వమును గూర్చి హేతుబద్ధమైన నిశ్చయతను కలుగజేయగలిగినయెడల, ఆయన యొక్క ఆత్మీయ మహిమను గ్రహించుట కూడ అట్లు ఏల చేయజాలదు? నిస్సందేహముగా క్రీస్తు యొక్క ఆత్మీయ మహిమ, తనలో తానే, ఆయన బాహ్య మహిమవలెనే ప్రత్యేకమైనదిగాను, ఆయన దైవత్వమును అంతే స్పష్టముగా చూపునదిగాను ఉన్నది—అంతేకాదు, ఇంకను ఎక్కువగా చూపునది: ఏలయనగా, రూపాంతరమునందలి ఆయన మహిమ, ఆ ఆత్మీయ మహిమ యొక్క విశేషమైన ప్రతిరూపమునో ప్రాతినిధ్యమునో మాత్రమే అయియుండుటవలననే ఆయనను దైవికునిగా చూపెను. కావున, నిస్సందేహముగా, క్రీస్తు యొక్క ఆత్మీయ మహిమను స్పష్టముగా చూచినవాడు, తాను చూచిన క్రీస్తు యొక్క బాహ్య మహిమను గూర్చి అపొస్తలుడు చెప్పినంత మంచి ఆధారములపైననే, 'నేను నేర్పుగా కల్పింపబడిన కథలను అనుసరింపలేదు గాని, ఆయన మహాత్మ్యమును కన్నులారా చూచినవాడనైయుంటిని' అని చెప్పగలడు. అయితే ఇది నన్ను తరువాత ప్రతిపాదింపబడిన విషయమునకు తీసికొనివచ్చుచున్నది, అనగా

రెండవదిగా, ఈ సిద్ధాంతము హేతుబద్ధమైనది.

మనస్సును ఇంతగా గ్రుడ్డిచేయవచ్చునని ఇది తెలుపుచున్నది; ఏలయనగా మనుష్యుల ప్రత్యేకమైన సహజ స్వభావములును మనోభావములును, లౌకిక విషయములలో వారిని ఇంతగానే గ్రుడ్డివారిని చేయును; మనుష్యుని సహజ స్వభావము విషాదముతోను, అసూయతోను, భయముతోను, అహంకారముతోను నిండియున్నప్పుడు వలె.

3. ఈ జ్ఞానము దేవుని చేత నేరుగా ఇయ్యబడవలెననియు, సహజ సాధనముల ద్వారా పొందబడకూడదనియు తలంచుట హేతుబద్ధమైనదే. దేవునికిని సృష్టికిని మధ్య ఏదైనా నేరైన సంపర్కము ఉండవలెనని తలంచుట ఏ ఆధారము చేత అసంభావ్యమనిపింపవలెను? మనుష్యులు దీనిని ఏదో కష్టతరమైన సమస్యగా చేయుట ఆశ్చర్యకరము. సమస్తమును సృష్టించినవాడు, తాను సృష్టించిన వాటితో ఇప్పటికిని నేరుగా ఏదైనా సంబంధము కలిగియుండకూడదని ఏల ఉండవలెను? దేవుడు కలడనియు, ఆయన సమస్తమును శూన్యము నుండి సృష్టించెననియు మనము అంగీకరించినయెడల, ఆయన సృష్టిపై ఇప్పటికిని ఏదో నేరైన ప్రభావమును కలిగియుండునని అంగీకరించుటలో గొప్ప కష్టమేమి కలదు? మరియు సృష్టిలో ఏ భాగమునుగూర్చియైనను దీనిని తలంచుట హేతుబద్ధమైనదైనయెడల, వివిధ శ్రేణుల జీవుల క్రమములో దేవునికి సమీపముననున్నవియు, తమ వ్యవహారము మిక్కిలి నేరుగా దేవునితోనే కలిగియున్నవియునైన వివేకముగల, బుద్ధిగల సృష్టుల విషయములో ఇది మరింత ప్రత్యేకముగా హేతుబద్ధమైనది; మరియు తన సృష్టికర్తను సేవించి మహిమపరచుటకే మనుష్యుడు సృష్టింపబడెనని బుద్ధి బోధించుచున్నది. మరియు దేవుడు ఏ విషయములోనైనను మనుష్యునితో నేరుగా తనను తాను సంపర్కించుకొనుననునది హేతుబద్ధమైనదైనయెడల, అది ఈ విషయములోనే. ఇంత దైవికమైన, శ్రేష్ఠమైన స్వభావముగల ఈ జ్ఞానమును వివేకమును దేవుడు తానే నేరుగా అనుగ్రహించుటకై తనయొద్దనే ఉంచుకొనుననియు, అది ద్వితీయ కారణముల అధికారములో విడువబడకూడదనియు తలంచుట హేతుబద్ధమైనదే. ఆత్మీయమైన వివేకమును కృపయును దేవుడు ఏ సృష్టికైనను అనుగ్రహించు అత్యున్నతమైన, అత్యంత శ్రేష్ఠమైన దానము; ఒక వివేకముగల సృష్టి యొక్క అత్యున్నతమైన శ్రేష్ఠతయు పరిపూర్ణతయు దీనిలోనే ఇమిడియున్నది. మరియు ఇది సమస్త దైవిక దానములలోకెల్ల అమితముగా అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది కూడ: మనుష్యుని సంతోషము దీనిలోనే ఇమిడియున్నది, అతని నిత్యమైన క్షేమము దీనిపైననే ఆధారపడియున్నది. దేవుడు తక్కువ దానములను ద్వితీయ కారణములకును, ఒక విధముగా వాటి అధికారమునకును విడిచిపెట్టినప్పటికిని, సమస్త దైవిక సంపర్కములలోకెల్ల అత్యంత శ్రేష్ఠమైనదియు, దైవికమైనదియు, ప్రాముఖ్యమైనదియు అయిన దీనిని మాత్రము, ద్వితీయ కారణములు సంబంధించుటకు మిక్కిలి గొప్పదిగా తలంచి, తానే నేరుగా అనుగ్రహించుటకై తన స్వహస్తములలో ఉంచుకొనుననుట ఎంత హేతుబద్ధమైనది! ఈ ఆశీర్వాదము దేవుని నుండి నేరుగా కలుగవలెననునది హేతుబద్ధమైనదే, ఏలయనగా దైవస్వభావమునకు ఇంత సన్నిహితమైన సంబంధముగల ఏ దానముగాని ప్రయోజనముగాని మరియొకటి లేదు. సృష్టి పొందు దేనియందును దేవత్వములో ఇంతటి భాగము లేదు: ఇది దేవుని సౌందర్యము యొక్క ఒక విధమైన ప్రవాహమువంటిది, మరియు సూర్యునికిని వెలుగుకును గల సంబంధమువలె ఇది దేవునితో సంబంధించియున్నది. కావున, ఇది దేవుని చేత ఇయ్యబడునపుడు, ఆయన స్వహస్తముల నుండియే, ఆయన స్వతంత్రమైన చిత్తము చొప్పున నేరుగా వచ్చుట సముచితమును తగినదియునై యున్నది.

కేవలము సహజ బుద్ధి బలము చేత ఈ వెలుగును పొందుట మనుష్యుని శక్తికి మించినదిగా ఉండవలెననునది హేతుబద్ధమైనదే; ఏలయనగా ఆత్మీయ సంగతుల సౌందర్యమును ప్రియత్వమును చూచుట బుద్ధికి సంబంధించిన విషయము కాదు; ఇది ఊహాత్మకమైన విషయము కాదు గాని, హృదయానుభూతిపైననే ఆధారపడియున్నది. దీనికొరకు బుద్ధి అవసరమేయైనప్పటికిని, బుద్ధి ద్వారానే మనము దీని సాధనములకు ఆధారభూతులమగుచున్నాము; ఈ సాధనములు దీనికొరకు అవసరమైనవని నేను ఇంతకుముందే తెలిపియుంటిని, అయినను వాటికి ఈ విషయములో యథార్థమైన కారణాత్మక ప్రభావము లేదు. ఈ దైవిక వెలుగుకు, జ్ఞానమునకు సారాంశమైన ఆ సిద్ధాంతములను గూర్చిన సూత్రమును మనము బుద్ధి ద్వారానే పొందుచున్నాము; మరియు బుద్ధి అనేక విధములుగా పరోక్షముగాను, దూరముగాను దీనికి ప్రయోజనకరము కావచ్చును. ఈ దర్శనము నుండి నేరుగా కలుగు కార్యములలో కూడ బుద్ధికి పాత్ర కలదు: ఇక్కడ నుండి మతసత్యమును చూచుట బుద్ధి ద్వారానే జరుగును; అయినను అది కేవలము ఒక్క అడుగు మాత్రమేయైనను, ఆ నిర్ధారణ నేరుగానే కలుగును. ఆలాగుననే, దీని పర్యవసానముగా క్రీస్తును అంగీకరించి ఆయనయందు నమ్మకముంచుటలో కూడ బుద్ధికి పాత్ర కలదు. అయితే బుద్ధిని కచ్చితముగా తీసికొనినయెడల—సాధారణముగా మానసిక గ్రహింపు శక్తిగా కాక,

వాదనల ద్వారా నిర్ధారించు శక్తిగా మాత్రమే తీసికొనినయెడల—వర్ణములను గ్రహించుట స్పర్శేంద్రియమునకు చెందనట్లుగాను, ఆహారము యొక్క తీపిని గ్రహించుట దృష్టిశక్తికి చెందనట్లుగాను, ఆత్మీయమైన సౌందర్యమును శ్రేష్ఠతను గ్రహించుట బుద్ధికి చెందదు. దేని యొక్కనైనను సౌందర్యమును ప్రియత్వమును గ్రహించుట బుద్ధి యొక్క పరిధికి వెలుపలిది: అట్టి గ్రహింపు ఆ శక్తికి చెందదు. బుద్ధి యొక్క పని సత్యమును గ్రహించుటయే గాని శ్రేష్ఠతను గ్రహించుట కాదు. ఒక ముఖము యొక్క సౌందర్యమును ప్రియత్వమును గ్రహించు శక్తిని మనుష్యులకు ఇచ్చునది వాదనాశక్తి కాదు, అది అనేక విధములుగా పరోక్షముగా దీనికి ప్రయోజనకరము కావచ్చునేమో గాని; తేనె తీపిని గ్రహించునది బుద్ధి కానట్లే, దీనిని నేరుగా గ్రహించునది కూడ బుద్ధి కాదు: ఇది హృదయానుభూతిపైననే ఆధారపడియున్నది.—ఒక ముఖము ఇతరులకు సౌందర్యవంతముగా ఉన్నదని బుద్ధి నిర్ధారింపగలదు, తేనె ఇతరులకు తీపిగా ఉన్నదని కూడ నిర్ధారింపగలదు; అయితే దాని తీపిని గూర్చిన గ్రహింపును అది నాకెన్నడును ఇయ్యజాలదు.

చెప్పబడిన దానిని బట్టి మిక్కిలి సంక్షిప్తమైన ఆచరణాత్మక ఉపదేశముతో నేను ముగింతును.

మొదటిగా, ఈ సిద్ధాంతము దేవుని దయాళుత్వమును గూర్చి ధ్యానించుటకు మనలను నడిపింపవచ్చును; ఏలయనగా, గొప్ప సామర్థ్యములును విద్యయును గల వారికేగాక, తక్కువ సామర్థ్యములును అనుకూలతలును గల వ్యక్తులకును సువార్త సత్యత్వమునకు రక్షణకరమైన నిదర్శనము లభ్యమగునట్లు ఆయన దీనిని ఏర్పరచియున్నాడు. సువార్తయొక్క నిదర్శనము కేవలము చరిత్రపైననో, విద్యావంతులు మాత్రమే చేయగలిగిన అట్టి తర్కములపైననో ఆధారపడియుండినయెడల, అది మానవజాతిలో అత్యధిక భాగమునకు అందనిదిగా ఉండియుండెడిది. అయితే సామాన్యమైన జ్ఞానముగల వ్యక్తులు, పొడవైన, సూక్ష్మమైన తర్కపరంపర లేకుండగనే, మతసంబంధమైన సంగతుల యొక్క దైవిక శ్రేష్ఠతను చూడగలరు: విద్యావంతులవలెనే వారు కూడ దేవుని ఆత్మ చేత బోధింపబడుటకు సమర్థులు. ఈ రీతిగా పొందబడు నిదర్శనము, అత్యంత విద్యావంతుల యొక్కయు, బుద్ధిలో అత్యంత నేర్పరుల యొక్కయు తర్కముల ద్వారా పొందబడగల దానికంటె అమితముగా మేలైనదియు, తృప్తికరమైనదియునై యున్నది. మరియు పసిబిడ్డలు కూడ జ్ఞానులకును వివేకులకును సాటిగా ఈ సంగతులను తెలిసికొనుటకు సమర్థులు; మరియు ఇవి వీరికి బయలుపరచబడునపుడు తరచుగా వారికి మరుగుచేయబడును. 1 కొరింథీయులకు 1:26,27 - 'సహోదరులారా, మీ పిలుపును చూడుడి, శరీరము చొప్పున జ్ఞానులైనవారైనను, పరాక్రమవంతులైనవారైనను, గొప్పవారైనను అనేకులు పిలువబడలేదు. అయితే దేవుడు లోకములోని వెఱ్ఱివాటిని ఏర్పరచుకొనెను.'

రెండవదిగా, ఈ దైవిక వెలుగు మన ఆత్మలలోనికి ఎన్నడైనను ప్రవేశపెట్టబడెనా లేదా అని మనలను మనము పరీక్షించుకొనుటకు ఈ సిద్ధాంతము తగినరీతిగా నడిపింపవచ్చును. ఇట్టిది వాస్తవముగా ఉన్నయెడల, మనము ఈలాగున దేవుని ఆత్మచేత బోధింపబడితిమా లేదా అనునది నిస్సందేహముగా మిక్కిలి ప్రాముఖ్యమైన విషయము; దేవుని ప్రతిరూపమైన క్రీస్తు యొక్క మహిమగల సువార్త వెలుగు మనకు ప్రకాశించి, యేసుక్రీస్తు ముఖమందు కనబడు దేవుని మహిమను గూర్చిన జ్ఞానకాంతిని మనకు ఇచ్చినదా లేదా; మనము కుమారుని చూచి ఆయనయందు నమ్మకముంచితిమా, లేక క్రీస్తు యొక్క ఆత్మీయ దర్శనము నుండి కలుగు సువార్త సిద్ధాంతముల విశ్వాసము మనకు కలదా అనునది.

మూడవదిగా, ఈ ఆత్మీయ వెలుగును ఆసక్తితో వెదకుడని అందరును దీని ద్వారా హెచ్చరింపబడవచ్చును. దీనికొరకు ప్రేరేపించుటకును కదిలించుటకును, కింది సంగతులను పరిశీలింపవచ్చును.

1. ఏ సృష్టియైనను పొందగలిగినంతలో ఇది అత్యంత శ్రేష్ఠమైన, దైవికమైన వివేకము. ఇది ఏ మానవ విద్యకంటెను శ్రేష్ఠమైనది; అత్యంత గొప్ప తత్త్వవేత్తల యొక్కయు రాజనీతిజ్ఞుల యొక్కయు సమస్త జ్ఞానముకంటెను ఇది అమితముగా శ్రేష్ఠమైనది. అవును, కృప లేకుండగా వేదాంతశాస్త్రములో అత్యంత గొప్ప ఊహాత్మక అవగాహన కలిగియున్నవారి సమస్త జ్ఞానముకంటెను, క్రీస్తు ముఖమందు కనబడు దేవుని మహిమ యొక్క అతి చిన్న ఝలకైనను ఆత్మను మరింత ఔన్నత్యమునకు, గౌరవమునకు హెచ్చించును. ఈ జ్ఞానము కలిగియున్న అత్యంత గౌరవప్రదమైన వస్తువు, అనగా దేవుని యొక్కయు క్రీస్తు యొక్కయు దైవిక మహిమయు శ్రేష్ఠతయు అయియున్నది. దేవదూతలయొక్కయు, దేవుని తానైనను, అత్యంత శ్రేష్ఠమైన జ్ఞానము ఈ వస్తువుల జ్ఞానములోనే ఇమిడియున్నది.

2. ఇతర జ్ఞానములన్నిటికంటెను ఈ జ్ఞానము మధురమైనదియు ఆనందకరమైనదియునై యున్నది. మనుష్యులు మానవజ్ఞానములోను, ప్రకృతిసంబంధమైన వాటి అధ్యయనములోను గొప్ప ఆనందమును పొందుదురు; అయితే ఇది, ఈ దైవిక వెలుగు ఆత్మలోనికి ప్రకాశించుటవలన కలుగు ఆ ఆనందముతో పోల్చినయెడల ఏమాత్రమును కాదు. ఈ వెలుగు, అమితముగా అత్యంత సునిశితమైన సౌందర్యముగలవియు, బుద్ధి నేత్రమునకు ఆనందము కలుగజేయగలవియునైన ఆ సంగతుల దర్శనమును ఇచ్చును. ఈ ఆత్మీయ వెలుగు హృదయములో మహిమావెలుగు ఉదయించుటయేయైయున్నది. శ్రమలలో వ్యక్తులను ఆదరించుటకును, ఈ తుఫానులతో కూడిన చీకటి లోకములో మనస్సునకు శాంతిని ప్రకాశమును ఇచ్చుటకును దీనివంటి శక్తిగలది మరొకటి లేదు.

3. ఇట్టి వెలుగు మనోభావమును ప్రభావితము చేసి, ఆత్మ యొక్క స్వభావమును ప్రభావవంతముగా మార్చునది. ఇది మన స్వభావమును దైవస్వభావముతో సమతుల్యపరచి, దర్శింపబడు అదే మహిమ యొక్క ప్రతిరూపముగా ఆత్మను మార్చును. 2 కొరింథీయులకు 3:18 - 'మనమందరము ముసుకులేని ముఖముతో ప్రభువు మహిమను అద్దమువలె చూచుచు, ప్రభువగు ఆత్మ వలననే మహిమనుండి మహిమకు ఆ ప్రతిరూపముగానే మార్చబడుచున్నాము.' ఈ జ్ఞానము లోకము నుండి మనలను వేరుపరచి, పరలోక సంగతులవైపునకు మనోభావమును హెచ్చించును. మేలు యొక్క ఊటగానున్న దేవునివైపునకు హృదయమును తిప్పి, ఆయనను మాత్రమే తన భాగముగా ఏర్పరచుకొనజేయును. ఈ వెలుగు, ఇది మాత్రమే, ఆత్మను క్రీస్తుతో రక్షణకరమైన సంబంధములోనికి తీసికొనివచ్చును. ఇది హృదయమును సువార్తకు అనుకూలముగా చేసి, అందులో బయలుపరచబడిన రక్షణ ప్రణాళికకు విరోధముగానున్న దాని శత్రుత్వమును వ్యతిరేకతను చంపివేయును: ఈ ఆనందకరమైన సువార్తను హృదయము స్వీకరించునట్లు చేసి, రక్షకునిగానున్న క్రీస్తు ప్రత్యక్షతను పూర్తిగా అంటిపెట్టుకొని, దానితో సంతృప్తిపడునట్లు చేయును: సమస్త ఆత్మ దానితో ఏకీభవించి, పూర్తి నమ్మకముతోను గౌరవముతోను దానిని అంగీకరించి, పూర్తి మనోభావముతోను ప్రేమతోను దానిని హత్తుకొనునట్లు చేయును; మరియు ఆత్మ తనను తాను పూర్తిగా క్రీస్తుకు అప్పగించుకొనునట్లు ప్రభావవంతముగా సిద్ధపరచును.

4. ఈ వెలుగు, ఇది మాత్రమే, జీవితమంతటిలోని పరిశుద్ధతను ఫలముగా కలిగియుండును. మతసిద్ధాంతముల యొక్క కేవలము భావనాత్మకమైన లేక ఊహాత్మకమైన అవగాహన దీనిని ఎన్నడును కలుగజేయజాలదు. అయితే ఈ వెలుగు హృదయపు అడుగంటికి చేరి, స్వభావమును మార్చునది గనుక, అది సమగ్రమైన విధేయతకు ప్రభావవంతముగా సిద్ధపరచును. ఇది దేవుడు విధేయత సేవలు పొందుటకు యోగ్యుడని చూపును. ఇది హృదయమును దేవునియెడల నిజమైన ప్రేమతో బయటికి తీసికొనివచ్చును, ఇదియే నిజమైన, కృపాయుక్తమైన, సమగ్రమైన విధేయతకు మూలసూత్రము; మరియు తనకు విధేయులైనవారికి దేవుడు వాగ్దానము చేసిన ఆ మహిమాన్విత ప్రతిఫలముల యొక్క వాస్తవికతను గూర్చి ఇది ఒప్పించును.

గమనికలు

1. 28. నార్తాంప్టన్‌లో ప్రసంగింపబడి, 1734వ సంవత్సరమున కొందరు వినినవారి కోరిక మేరకు ప్రచురింపబడినది.
2. 29. ముందటి ప్రకటనలోను తరువాతి వివరణలోను, 'ఆత్మకు నేరుగా అనుగ్రహింపబడు దైవిక వెలుగు' అను విషయమును, దృష్టి యొక్క సాధారణ సిద్ధాంతమునకును తాను సమర్థించు సిద్ధాంతమునకును మధ్య లేఖనము తెలుపు ఆ సాదృశ్యతను మరింత సంపూర్ణముగా వినియోగించుకొనుట ద్వారా మన గ్రంథకర్త మరింత స్పష్టముగా వ్యక్తపరచియుండవచ్చును. కింది వ్యాఖ్యలు నిష్పక్షపాతముగా పరిశీలింపబడుగాక. 1. పరిశుద్ధ లేఖనములలో దేవుడు 'జ్యోతుల తండ్రి' అనియు, క్రీస్తు 'నీతిసూర్యుడు' అనియు చిత్రింపబడియున్నారు. అవును, 'దేవుడు వెలుగు' అనియు, ఆయన 'హృదయములో ప్రకాశించును' అనియు కూడ చెప్పబడియున్నది. పాత నిబంధనలోను క్రొత్త నిబంధనలోను సమృద్ధిగా కానవచ్చు ఈ మాటలును, ఇతర అటువంటి మాటలును, ప్రకృతిలోకపు వెలుగుకును, అదే పదముతో వ్యక్తపరచబడు ఆత్మీయమైన దేనికినిమధ్య బలమైన సాదృశ్యత కలదని తెలుపుచున్నవి. 2. పగటివెలుగు సహజ సూర్యుని నుండి బయలుదేరి కంటిలోనికి ప్రకాశించునట్లే, ఆత్మీయమైన లేక అతీంద్రియమైన వెలుగు దేవుని నుండి బయలుదేరి హృదయములోనికి, మనస్సులోనికి ప్రకాశించును. కావున ఈ సాదృశ్యత, ఉద్దేశింపబడిన సంగతులను గూర్చి—వాటి మూలములను, ప్రవాహములను గూర్చి—మాత్రమేగాక, గ్రహించు అవయవములను గూర్చి కూడ నిలుచును. 3. కంటిలో వెలుగు ఉనికి, దానిని గ్రహించుటపైగాని, ఏ బాహ్య వస్తువుపైగాని ఆధారపడదు. వెలుగు ప్రసరించిన వస్తువులను మనము గ్రహించుట, దృష్టి అవయవములో వెలుగు ఉనికి యొక్క ఫలితమే. కంటిలోను, చూడబోవు వస్తువుపైనను వెలుగు లేనిదే, ఆ వస్తువును గ్రహించుట అసాధ్యము. అదేరీతిగా, దేవుని నుండి బయలుదేరి మనస్సులోనికి ప్రకాశించు ఆ వెలుగు ఉనికి, దాని ద్వారా తెలిసికొనబడు వస్తువుల జ్ఞానముకంటె ముందుగనే, దానితో నిమిత్తము లేకయే, అక్కడ (అనగా మనస్సులో) ఉన్నది.—కావున, 4. జ్ఞానము, సహజముగాను ఆత్మీయముగాను, ద్వితీయార్థములో మాత్రమే 'వెలుగు' అని పిలువబడగలదు; అనగా, అది వెలుగు యొక్క ఫలితము గనుక, లక్షణావృత్తి ద్వారా మాత్రమే ఆలాగున పిలువబడును. మనము ఒక కనబడు వస్తువును ఎరుగుటకు కారణము, మనము దానిని చూచుటయే; మరియు మనము దానిని చూచుటకు కారణము, వెలుగు ఆ వస్తువుపైనను కంటిలోనికిని ప్రకాశించుటయే. దేవుని, క్రీస్తు, లేక మరి దేని యొక్కనైనను ఆత్మీయ జ్ఞానము మనకు కలుగుట, మనస్సులోనికి దైవిక వెలుగు ప్రకాశించుటవలననే; మరొక విధముగా చెప్పవలెనన్న, వెలుగు అని పిలువబడు దేవుని నుండి కలుగు పరిశుద్ధమైన ప్రవాహమే లేక ప్రభావమే, ఏ వ్యక్తియైనను వస్తువైనను ఆత్మీయ రీతిగా తెలిసికొనబడుటకు కారణమైయున్నది. 5. దైవిక వెలుగని, నీతిసూర్యుని కిరణములని పిలువబడు దీనిని, జ్ఞానము లక్షణావృత్తి ద్వారా 'వెలుగు' అని పిలువబడును గనుక, ఎంత ఆత్మీయమైనదిగాను శ్రేష్ఠమైనదిగాను ఉన్నప్పటికిని, జ్ఞానముతో ఎవరైనను సమానము చేసినయెడల, వారు కారణమును ఫలితమును సమానము చేసినవారగుదురు, తద్వారా వాస్తవముగా భిన్నమైనవాటిని కలగలిపినవారగుదురు. ఏలయనగా, ఆత్మీయ వెలుగు, మూలమైన, యథార్థమైన అర్థములో, సూర్యుని నుండి కిరణములు వచ్చునట్లు దేవుని నుండి నేరుగా ప్రవహించును; అయితే జ్ఞానమును గూర్చి ఇది చెప్పజాలము, ఏలయనగా అందులో మన కార్యమైన వస్తువు గ్రహింపు మధ్యవర్తిత్వము వహింపవలసియుండును. జ్ఞానము మూలవెలుగును ముందుగా భావించుకొనుచున్నది, మరియు గ్రహింపబడు వస్తుసంబంధమైన సత్యములపై కూడ ఆధారపడియున్నది. సహజమైనదైనను ఆత్మీయమైనదైనను, సమస్త జ్ఞానము తెలిసికొనబడు వస్తువులతో యథార్థముగా సంబంధించియుండును; కావున ఆ వస్తువులు లేకుండగా దానికి ఉనికియే లేదు. కావున, చూడబోవు వస్తువుల జ్ఞానము దీని ఫలితము