ఈ పుస్తకంలో వెతకండి
Search results link directly to the matching source page.
మిషనరీ పద్ధతులకు ఒక మార్గదర్శిగా కొత్త నిబంధనను స్వీకరించాలని ఆయన వాదించారు. గ్రోవ్స్ యొక్క భారతీయ శిష్యులలో ఒకరు జాన్ అరులప్పన్.
తిరునల్వేలికి చెందిన సి.ఎం.ఎస్. సువార్తికుడైన మథాయ్, అరులప్పన్ శిష్యుడు, బ్రదరెన్ ఉద్యమ ప్రచార సందేశంతో కేరళకు వచ్చారు. ఇది కేరళలో బ్రదరెన్ ఉద్యమం ప్రారంభానికి మార్గం సుగమం చేసింది.
1875లో, తమిళ బ్రాహ్మణుడు మరియు సి.ఎం.ఎస్. పూజారి అయిన యుస్తోస్ జోసెఫ్ అలియాస్ విద్వాన్కుట్టి, తన తోటి సహోదరులతో కలిసి కేరళలో సువార్తను ప్రకటించడం ప్రారంభించారు. అయితే, 1875 సంవత్సరం నుండి ఆరు సంవత్సరాలు పూర్తయిన తర్వాత యేసు వస్తారని ఆయన తోటి సహోదరులలో ఒకరికి ఒక 'దైవ సందేశం' అందింది. అప్పటి నుండి ఇదే వారి ప్రసంగ విషయంగా మారింది. ఈ విషయంలో ఘోరంగా పొరబడటంతో, విద్వాన్కుట్టి ఉద్యమం బలహీనపడింది. కానీ ఆయన కీర్తనలు మరియు ప్రసంగాలు కేరళలోని క్రైస్తవుల మధ్య సువార్తను చేరవేయడానికి సహాయపడ్డాయి.
1894 డిసెంబర్లో, తమిళ డేవిడ్ అనే ఒక సుప్రసిద్ధ సువార్త బోధకుడు కేరళను సందర్శించారు. పుతెన్కావులో ఆయన నిర్వహించిన ఒక కూడికలో కె. వి. సైమన్ అనే పదకొండేళ్ల బాలుడు ప్రభువును అంగీకరించాడు. అతను మలయాళంలో సుప్రసిద్ధ కవిగా ఎదిగి, కేరళలోని బ్రదరెన్ అసెంబ్లీల అభివృద్ధిని ప్రభావితం చేశాడు.
1896లో, ప్రసిద్ధ కెస్విక్ కన్వెన్షన్ వక్త అయిన జె. గెల్సన్ గ్రెగ్సన్ కేరళను సందర్శించి, బ్రదరెన్ గ్రూపు వృద్ధికి మరో ప్రోత్సాహాన్ని అందించారు. అయ్యరూర్కు చెందిన సి. పి. థామస్ ఆయన కేరళ పర్యటనను ఏర్పాటు చేశారు. గ్రెగ్సన్ మార్తోమా చర్చిలోని పూజారులు మరియు సామాన్య భక్తులతో అనేక సమావేశాలు నిర్వహించారు. చాలామంది కాల్వినిస్టిక్ బోధన అయిన "ఒకసారి రక్షించబడితే ఎల్లప్పుడూ రక్షించబడినట్లే" అనే దానిని నమ్మారు. రక్షణకు బాప్తిస్మం ఒక ఆవశ్యకత అని కూడా బోధించబడింది. ఈ సమావేశాల తరువాత, కొంతమంది పూజారులు మరియు సామాన్య భక్తులు బాప్తిస్మం స్వీకరించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. ఈ పరిణామం గ్రెగ్సన్పై చర్చి నాయకుల ఆగ్రహానికి కారణమైంది మరియు వారు ఆయనను మార్తోమా చర్చిలో పరిచర్య చేయకుండా నిషేధించారు. 1897వ సంవత్సరంలో, మార్తోమా చర్చికి చెందిన కుంబనాడ్ మరియు ఎరవిపెరూర్ పారిష్ల వికార్ అయిన రెవ. పి. ఇ. మామెన్ (కుంబనట్టచెన్), కున్నంకుళంలో బ్రదరెన్ మిషనరీ అయిన హ్యాండ్లీ బర్డ్ నుండి బాప్తిస్మం పొందారు. ఆయన మార్తోమా చర్చిని విడిచిపెట్టి బ్రదరెన్ గ్రూపులో బోధకుడిగా చేరారు. క్రొత్త నిబంధన ప్రకారం పవిత్ర భోజనం యొక్క మొదటి సందర్భం
జర్మన్ సంతతికి చెందిన వోల్బ్రెచ్ట్ నాగేల్ నాయకత్వంలో కున్నంకుళంలో టెస్టమెంట్ ప్యాటర్న్ నిర్వహించబడింది.
1899లో, బాప్టిస్ట్ మిషనరీ అయిన జె. జి. గ్రెగ్సన్ 1896లో కేరళను సందర్శించి, మార్ తోమా చర్చి నిర్వహించిన అనేక బైబిల్ అధ్యయనాలు మరియు సమావేశాలను నిర్వహించారు. 1897లో, ఆయన మారమోన్ కన్వెన్షన్లో వక్తగా ఉన్నారు. కుంబనాడ్ మరియు ఎరవిపెరూర్ పారిష్ల మార్తోమా చర్చి వికార్ అయిన రెవ. పి. ఇ. మామెన్ (కుంబనట్టచెన్), మార్తోమా చర్చిని విడిచిపెట్టి, కున్నంకుళంలో బ్రదరెన్ మిషనరీ అయిన హార్డ్లీ బర్డ్ నుండి బాప్టిజం పొందారు. ట్రావన్కోర్లో మొదటి బ్రదరెన్ అసెంబ్లీ సమావేశం 1899 మార్చి 19న కుంబనాడ్లో జరిగింది.
వారు కున్నంకుళంలో కలుసుకుని ఏప్రిల్లో వివాహం చేసుకున్నారు
1896)
1899 మార్చి 19న, కుంబనాడ్లోని కుట్టియిల్ మథాయ్ నివాసంలో బ్రదరెన్ పద్ధతి ప్రకారం పవిత్ర భోజనంతో కూడిన ఆరాధన కూడిక నిర్వహించబడింది. పాటలు, ప్రార్థనలు మరియు సందేశం తరువాత, పి. ఇ. జాన్, పి. సి. జాన్, కుట్టియిల్ మథాయ్ మరియు కుంబనాడ్ మేలతేతిల్ పి. సి. చాకో ప్రభువు బల్లలో పాల్గొన్నారు. కల్లిస్సేరి నుండి పి. సి. చెరియన్ పరయిల్, పి. సి. మామెన్, చెరువల్లేతు కోషి మథున్ని, పి. ఎన్. నినన్ కూడా ఈ కూడికలో హాజరయ్యారు, అయితే వారు ప్రభువు బల్లలో పాలుపంచుకోలేదు. అదే రోజు మధ్యాహ్నం పి. సి. మామెన్ బాప్తిస్మం పొందారు. పారిష్ మరియు మామెన్ కుటుంబ సభ్యుల నిరసన కారణంగా, వారు మరుసటి వారం అదే ఇంట్లో కూడికను కొనసాగించలేకపోయారు. ఇంటి బయట తోటలో కూడికను నిర్వహించే ప్రయత్నం కూడా విఫలమైంది. విశ్వసించిన అనేకులు కురియన్నూర్ మరియు నెడుంప్రయార్ వంటి ప్రదేశాలలో బాప్తిస్మం పొంది ఈ కొత్త ఉద్యమంలో చేరారు.
1929 జనవరి 20న, కె.వి. సైమన్ యొక్క వియోజేత (వేర్పాటువాదుల) అసెంబ్లీలు శ్రీ నోయెల్ ఉద్యమంలో చేరాయి. ఆ తర్వాత, పి.ఇ. మామెన్ (కుంబనట్టచెన్)కు అనుకూలంగా ఉన్న అసెంబ్లీలు కూడా వారితో చేరడంతో, ఒకే ఉద్యమం ఏర్పడింది. శ్రీ నాగేల్ మరియు అతని బృందం ఉత్తర ట్రావన్కోర్, కొచ్చిన్ మరియు మలబార్లలో బ్రదరెన్ అసెంబ్లీలకు పునాది వేశారు. మైలప్రాకు చెందిన శ్రీ ఎం.టి. యోహన్నన్ సువార్తను ఆంధ్రప్రదేశ్కు తీసుకువెళ్లారు.
సోదరుడు భక్త సింగ్
బఖ్త్ సింగ్ ఛాబ్రా (బ్రదర్ బఖ్త్ సింగ్ అని కూడా పిలుస్తారు) (1903-2000) సింగ్ కమ్యూనిటీకి చెందినవారు మరియు ఒక క్రైస్తవ పాఠశాలలో విద్యనభ్యసించారు. తరువాత ఆయన ఇంగ్లాండ్లో, ఆపై కెనడాలో చదువుకోవడానికి వెళ్లారు. ఆయన ఆత్మకథ ప్రకారం, 1921లో కెనడాలో ఇంజనీరింగ్ విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడు బ్రదర్ బఖ్త్ సింగ్ మొదటిసారిగా క్రీస్తును అనుభవించారు. ఆయనను తన కుటుంబం వెలివేసింది మరియు ఆయన బొంబాయి వీధుల్లో తన పరిచర్యను ప్రారంభించారు. దేశవ్యాప్తంగా 10,000కు పైగా సంఘాలను స్థాపించడంలో ఆయన సాధించిన విజయాన్ని చూసి, సింగ్ సెప్టెంబర్ 17న భారతదేశంలోని హైదరాబాద్లో మరణించారు. ఆయన వయస్సు 97 సంవత్సరాలు.
లూథరన్ మిషన్
జాన్ క్రిస్టియన్ ఫ్రెడరిక్ హేయర్ (అమెరికా) ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రాంతంలో మొట్టమొదటి లూథరన్ మిషనరీ. ఆయన 1842లో గుంటూరు మిషన్ను స్థాపించారు. ఆయన బాల్టిమోర్లో సంస్కృతం మరియు వైద్యశాస్త్రం అభ్యసించారు.
1841లో బ్రెండా అనే ఓడలో మరో ముగ్గురు మిషనరీ దంపతులతో కలిసి బోస్టన్ నుండి భారతదేశానికి బయలుదేరారు. ఆయన 1847లో రెండవసారి భారతదేశానికి ప్రయాణించి, దక్షిణ భారతదేశంలోని ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని గుంటూరు జిల్లాలో ప్రధానంగా ఒక దశాబ్దం పాటు గడిపారు. అక్కడ ఆయన ప్రజలకు పరిచర్య చేసి, గొప్ప సేవ చేశారు. ప్రారంభంలో పెన్సిల్వేనియా మినిస్టీరియం, ఆ తర్వాత జనరల్ సైనడ్ యొక్క ఫారిన్ మిషన్ బోర్డ్ మద్దతు ఇవ్వగా, బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ అధికారులు కూడా హేయర్ను ప్రోత్సహించి, సహాయం అందించారు. ఆయన గుంటూరు ప్రాంతమంతటా అనేక ఆసుపత్రులను మరియు పాఠశాలల నెట్వర్క్ను స్థాపించారు. లూథరన్ చర్చి యొక్క సెయింట్స్ క్యాలెండర్లో నవంబర్ 7న, బార్తోలోమయస్ జీగెన్బాల్గ్ మరియు లుడ్విగ్ ఇంగ్వెర్ నోమెన్సెన్లతో పాటు "ఫాదర్ హేయర్"ను ఒక మిషనరీగా స్మరించుకుంటారు.
19వ శతాబ్దంలో, అనేక మంది అమెరికన్ బాప్టిస్ట్ మిషనరీలు భారతదేశంలోని ఈశాన్య ప్రాంతాలలో సువార్తను ప్రకటించారు. 1876లో, డాక్టర్ ఇ. డబ్ల్యూ. క్లార్క్ మొదటిసారిగా ఒక నాగా గ్రామంలో నివసించడానికి వెళ్లారు. అంతకు నాలుగు సంవత్సరాల ముందు, ఆయన అస్సామీ సహాయకుడైన గోధులా మొదటి నాగా మతమార్పిడిదారులకు బాప్తిస్మం ఇచ్చారు. రెవరెండ్ మరియు శ్రీమతి ఎ.ఎఫ్. మెరిల్ 1928లో భారతదేశానికి వచ్చి, గారో కొండల ఆగ్నేయ భాగంలో పనిచేశారు. రెవరెండ్ మరియు శ్రీమతి ఎం.జె. ఛాన్స్ 1950-1956 మధ్య చాలా సంవత్సరాలు గోలాఘాట్లో నాగా మరియు గారో తెగలతో కలిసి పనిచేశారు. నేటికీ భారతదేశంలో క్రైస్తవుల అత్యధిక సాంద్రత ఈశాన్య ప్రాంతంలోని నాగాలు, ఖాసీలు, కుకీలు మరియు మిజోల మధ్యనే కొనసాగుతోంది. ఈ మిషన్ల గురించి తదుపరి అధ్యాయంలో వివరించబడింది.
యేసు క్రీస్తు యొక్క చివరి-దిన పరిశుద్ధుల సంఘం. మోర్మన్ మిషనరీలు,
హ్యూగ్ ఫిండ్లే 1844 జూలై 1న స్కాట్లాండ్లోని డండీలో, ది చర్చ్ ఆఫ్ జీసస్ క్రైస్ట్ ఆఫ్ లాటర్-డే మిషనరీలచే బాప్తిస్మం పొందారు.
సెయింట్స్. అతను విల్స్తో కలిసి 1851లో వారిని మతమార్పిడి చేయడానికి భారతదేశానికి బయలుదేరి, భారతదేశంలో బ్రిటిష్ పాలన సమయంలో బొంబాయికి చేరుకున్నారు. వారికి అప్పటికే స్థిరపడిన ప్రొటెస్టంట్ వర్గాలు, పత్రికలు, సైనిక అధికారులు మరియు మతగురువుల నుండి వ్యతిరేకత ఎదురైంది, కానీ వారు పెద్దగా విజయం సాధించలేదు. అతని పని సైన్యంలో కేంద్రీకృతమై ఉంది. విల్స్ గంగానది మీదుగా సిమ్లాకు ప్రయాణించాడు. తన మొదటి ఆరుగురు మతమార్పిడి చేసుకున్నవారికి బాప్తిస్మం ఇవ్వడానికి ఫిండ్లేకు ఆరు నెలలు పట్టింది. ఫిండ్లే చివరకు 1852 సెప్టెంబర్ మధ్య నాటికి పూనాలో పన్నెండు మంది సభ్యులతో ఒక శాఖను ఏర్పాటు చేయగలిగాడు, అందులో "యూరోపియన్, యూరేషియన్ మరియు స్థానిక" ప్రజలు ఉన్నారు. అయితే, అక్టోబర్లో ఫిండ్లేను కంటోన్మెంట్ విడిచి వెళ్ళమని కోరారు. అతను పూనాలోని ఒక చిన్న ఆశ్రయంలో కొత్త నివాసాన్ని కనుగొన్నాడు, అక్కడ అతను శాఖతో సమావేశాలు కొనసాగించాడు. కొన్ని నెలల తరువాత, అతను వీధికి నేరుగా ఎదురుగా ఒక ప్రార్థనా మందిరాన్ని పూర్తి చేశాడు. వారు అనుకున్నంతగా ఆ మిషన్ విజయవంతం కాలేదు. సింగపూర్ మిషన్ మరియు అంతర్జాతీయ మిషన్ దేశాన్ని పరిపాలిస్తున్న సమయంలో, 1980లో భారతదేశంలో మొదటి శాఖలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. 1993లో ఇండియా బెంగళూరు మిషన్ మరియు 2007లో ఇండియా న్యూఢిల్లీ మిషన్ స్థాపించబడ్డాయి. యెహోవాసాక్షులు
మిల్లర్ ఒక రైతు, శాంతి న్యాయాధికారి, షెరీఫ్ మరియు బాప్టిస్ట్ బోధకుడు. ఆయన 1831 నుండి 1844 వరకు క్రీస్తు ఆసన్నమైన రాకడ గురించి బోధించారు. క్రీస్తు 1844లో తిరిగి వస్తాడని మిల్లర్ ప్రవచించారు. ఆ రెండవ రాకడ నెరవేరనప్పుడు, అనేకమంది విశ్వాసులు "మహా నిరాశ"తో దూరమైపోయారు. దానికి ప్రత్యామ్నాయంగా, సిద్ధాంతానికి కొత్త వ్యాఖ్యానాల ద్వారా విశ్వాసాన్ని నిలుపుకోవడం జరిగింది. ఈ విధంగా యెహోవాసాక్షుల సంప్రదాయం ఉద్భవించింది. చార్లెస్ టేజ్ రస్సెల్ (1852-1916) దీనిని స్థాపించారు.
సుమారు 1870లో పెన్సిల్వేనియాలోని యెహోవాసాక్షులు, మరియు రెండవ అధ్యక్షుడు, జోసెఫ్ ఎఫ్. రూథర్ఫోర్డ్ (1869-1942), ఈ సమూహానికి దాని ప్రస్తుత పరిపాలనా నిర్మాణంలో చాలా భాగాన్ని అందించారు. యెహోవాసాక్షుల సిద్ధాంతం రస్సెల్ యొక్క బోధనలో పాతుకుపోయింది, అదేమిటంటే
· క్రీస్తు రెండవ రాకడ ఇప్పటికే (ఆధ్యాత్మిక, అదృశ్య రూపంలో) సంభవించింది మరియు · దాని తర్వాత వచ్చే దృశ్య రూపంలో ఈ భూమిపై క్రీస్తు వెయ్యేళ్ల రాజ్యాన్ని స్థాపించడం ఉంటుంది. యెహోవాసాక్షులు బైబిలును తమ పవిత్ర గ్రంథంగా పాటిస్తారు, అయినప్పటికీ క్రొత్త ప్రపంచ అనువాదం మాత్రమే ఉపయోగం కోసం ఆమోదించబడింది. ఈ ఉద్యమం సాంప్రదాయ క్రైస్తవ బోధనల నుండి అనేక కీలక అంశాలలో విభిన్నంగా ఉంటుంది, వాటిలో ఇవి ఉన్నాయి:
· త్రిత్వమును తిరస్కరించడం, తండ్రియైన యెహోవా మాత్రమే దేవుడని నమ్మడం · యేసు సృష్టించబడినవాడని మరియు ఆయనను ప్రధాన దేవదూతయైన మైకేలుతో గుర్తించడం · నరకం ఉనికిలో లేకపోవడం · రక్షణ పొందనివారి నాశనము, · పరిశుద్ధాత్మను ఒక వ్యక్తి నుండి ఒక శక్తిగా తగ్గించడం, · ఆత్మ యొక్క మరణశీలత (అమరత్వం కాదు), ఈ సమూహం 1931లో జోసెఫ్ ఫ్రాంక్లిన్ రూథర్ఫోర్డ్ నాయకత్వంలో "యెహోవాసాక్షులు" అనే పేరును స్వీకరించింది. పేరు మార్చడమే కాకుండా, రూథర్ఫోర్డ్ అనుచరుల కోసం అంతర్గత నిర్మాణాన్ని కూడా సృష్టించాడు మరియు అది అత్యంత క్రియాశీలక సంస్థగా మారింది. త్రిత్వమును తిరస్కరించడం మరియు యేసు సృష్టించబడినవాడని నమ్మడం వంటి అనేక కీలక అంశాలలో ఈ ఉద్యమం సాంప్రదాయ క్రైస్తవ బోధనల నుండి భిన్నంగా ఉంటుంది. యెహోవాసాక్షులు కఠినమైన నైతిక ప్రవర్తనా నియమావళిపై ఆధారపడిన జీవనశైలితో పాటు, బలమైన సువార్త మరియు మిషన్ కార్యక్రమాలలో నిమగ్నమై ఉన్నారు. స్థానిక యెహోవాసాక్షుల సంఘాల సభ్యులు ఇంటింటికీ వెళ్లి సువార్తను ప్రకటించాలని (పుస్తకాలు మరియు వాచ్ టవర్ పత్రికను పంచిపెట్టడంతో సహా), మరియు రాజ్య మందిరంలో (చర్చి భవనంలో) జరిగే కూడికలకు హాజరు కావాలని ఆశించబడుతోంది. (http://www.patheos.com/Library/Jehovahs- Witnesses.html)
వారి స్థాపకుడైన చార్లెస్ టేజ్ రస్సెల్ భారతదేశాన్ని సందర్శించిన తరువాత, 1903వ సంవత్సరంలో యెహోవాసాక్షులు భారతదేశంలో తమ కార్యకలాపాలను ప్రారంభించారు. 2010 నివేదిక ప్రకారం భారతదేశంలో సుమారు 18,500 మంది యెహోవాసాక్షులు ఉన్నారు. వారిలో 3250 మంది మార్గదర్శకులు. వారిలో ఎక్కువ మంది దక్షిణ రాష్ట్రాలైన కేరళ, తమిళనాడు మరియు కర్ణాటకలలో ఉన్నారు. భారతదేశంలో అత్యధిక సంఖ్యలో యెహోవాసాక్షులు కేరళ రాష్ట్రంలోనే ఉన్నారు.
సెవెంత్-డే అడ్వెంటిస్ట్ చర్చికి చెందిన ఎలెన్ జి. వైట్, తన భర్త జేమ్స్ మరియు సన్నిహిత మిత్రుడు జోసెఫ్ బేట్స్తో కలిసి సహ-వ్యవస్థాపకురాలు. శ్రీమతి వైట్ను దేవుని దూతగా కూడా పిలుస్తారు. సెవెంత్ డే అడ్వెంటిజం అనేది విఫలమైన ప్రవచనం యొక్క మిల్లెరియన్ అనంతర పరిణామం కూడా. లేఖనమే సంఘంలో ప్రవచనం కొనసాగుతుందని సూచిస్తుంది. బైబిల్ ప్రవక్తల ద్వారా సందేశాలు వచ్చిన విధంగానే, దేవుని నుండి మనకు మరిన్ని సందేశాలు వస్తాయని లేఖనం చెబుతోంది.
SDA స్థాపించబడిన వెంటనే, 1890లో స్టీఫెన్ హాస్కెల్ మరియు పెర్సీ మాగన్ తమ ప్రపంచవ్యాప్త మిషన్ సర్వేలో భాగంగా భారతదేశాన్ని దాటారు. ఇది చర్చి యొక్క మొదటి మిషన్ యాత్ర. 1893 వరకు విలియం లెంకర్ మరియు ఎ. టి. స్ట్రూప్ మద్రాసులో అడ్వెంటిస్ట్ సాహిత్యాన్ని అమ్మడం ప్రారంభించలేదు. వారు రావడానికి కొద్దికాలం ముందు అన్నా గోర్డాన్ కన్నుమూశారు. ఆమె లండన్లో సబ్బాత్ను పాటించడం ప్రారంభించి, స్వయం పోషక మిషనరీగా భారతదేశానికి వెళ్లారు.
భారతదేశానికి చేరుకున్న మొట్టమొదటి క్రమబద్ధమైన అడ్వెంటిస్ట్ కార్యకర్త జార్జియా బర్రస్, 1895 జనవరి 23న కలకత్తాకు వచ్చారు. 1895లో, మిషన్ బోర్డుచే నియమించబడిన మొదటి కార్యకర్తలైన డి. ఎ. రాబిన్సన్, జార్జియా బర్రస్ మరియు మార్తా మే టేలర్, అప్పటి బ్రిటిష్ ఇండియా రాజధాని అయిన కలకత్తాలో అడ్వెంటిస్ట్ పనిని ప్రారంభించారు.
ఎల్డర్ స్టీఫెన్ ఎన్ హాస్కెల్ మరియు శ్రీమతి ఎలెన్ జి వైట్కు హాస్కెల్ రాసిన లేఖ. జార్జియా బర్రస్ బలియాఘట్టలోని జెనానాలలో పనిచేశారు మరియు డోర్స్ రాబిన్సన్ బాలికల కోసం మొదటి అడ్వెంటిస్ట్ పాఠశాలలను (1896, 1897) ప్రారంభించారు. బాలుర కోసం ఒక అనాథాశ్రమం 1897లో ప్రారంభించబడింది, కానీ వృత్తి శిక్షణ కోసం జార్ఖండ్లోని కర్మతార్కు (1898) తరలించబడింది. డాక్టర్ ఓ. జి. ప్లేస్ మరియు నర్సులు సమంత వైటీస్ మరియు మ్యాగీ గ్రీన్ 1896లో మొదటి చికిత్సా గదులను ప్రారంభించారు. అడ్వెంటిస్టులు 1909లో తమ ప్రధాన కార్యాలయాన్ని లక్నోకు మార్చారు మరియు అనేక ఉర్దూ పాఠశాలలను (1910) మరియు మసూరీలో ఒక ఆంగ్ల పాఠశాలను (1911) ప్రారంభించారు.
ఇంతలో, దక్షిణాన, తమిళ వ్యాపారుల బృందం ఒకటి వ్యక్తిగత బైబిల్ అధ్యయనం ద్వారా శనివారాన్ని విశ్రాంతి దినంగా పాటించడం ప్రారంభించింది. జె. ఎస్. జేమ్స్ 1906 నుండి వారి మధ్య పనిచేశారు. సువిశేష ముత్తు సాహిత్యం చదవడం ద్వారా అడ్వెంటిస్ట్గా మారి, తిరువనంతపురం మరియు దాని పరిసర ప్రాంతాలలో అదే సాహిత్యాన్ని అమ్మడం ప్రారంభించారు. ఆయన దాదాపు ఒక పూర్తి సమాజాన్ని మతమార్పిడి చేశారు, ఆ సమాజానికే నేడు అడ్వెంట్పురం అని పేరు వచ్చింది. హెచ్. జి. వుడ్వార్డ్ 1918లో అక్కడ పనిచేశారు.
రంగూన్లో ఒక తెలుగు సమూహం సెవెంత్-డే అడ్వెంటిస్టులుగా మారి ఆంధ్రకు తిరిగి వచ్చారు. 1915లో జె.ఎస్. జేమ్స్ వారిని సందర్శించారు, మరియు 1918లో టి.ఆర్. ఫ్లైజ్ నర్సాపూర్లో స్థిరపడ్డారు. 1930లలో జార్జియా బర్రస్ మరియు ఆమె భర్త ఎల్.జె. బర్గెస్ మేఘాలయలో పదవీ విరమణ చేశారు. సుమారు 1950లో డబ్ల్యూ.జి. లౌరీ మిజోల మధ్య ఈ పనికి మార్గదర్శకత్వం వహించారు. డాక్టర్ ఎస్.జి.
స్టర్జెస్ 1957లో నేపాల్కు తరలివెళ్లారు. ప్రభుత్వ ఆమోదం తరువాత, షీర్ కుటుంబం నిధులతో నిర్మించిన ఒక ఆసుపత్రి 1960 మే 18న బనేపాలో ప్రారంభించబడింది. నేడు అక్కడ నర్సింగ్ మరియు వైద్య శిక్షణ నిర్వహిస్తున్నారు.
1909 వరకు బ్రిటిష్ ఇండియాలోని కార్యకలాపాలు జనరల్ కాన్ఫరెన్స్ యొక్క ప్రత్యేక మిషన్గా నిర్వహించబడ్డాయి. 1910లో జె. ఎల్. షా మొదటి సూపరింటెండెంట్గా ఇండియా యూనియన్ మిషన్ ఏర్పాటు చేయబడింది. దీనిని 1915లో ఆసియాటిక్ డివిజన్లో విలీనం చేశారు.
దక్షిణ ఆసియా విభాగం 1919లో అధ్యక్షుడు జె. ఇ. ఫుల్టన్ ఆధ్వర్యంలో 26 చర్చిలు మరియు 978 మంది సభ్యులతో ఏర్పాటు చేయబడింది.
మలంకరలో నస్రానీ క్రైస్తవ మతం వృద్ధి
పాశ్చాత్య చర్చిల పెరుగుదల
ఈ తెలుగు ఎడిషన్ యంత్ర సహాయంతో అనువదించబడింది; సమీక్ష కొనసాగుతోంది. అధ్యయనానికి ఆంగ్ల మూల గ్రంథమే ప్రామాణికం. తప్పులు కనిపిస్తే [email protected]కు రాయండి.