బ్రిటిష్ రాజ్ కింద గ్రేట్ కమిషన్ (1858–1947)

చాలామంది క్రైస్తవులు మిషన్లు అంటే ఏమిటో పట్టించుకోరు, అర్థం చేసుకోరు. నేను చిన్నప్పుడు అలాగే ఉండేవాడిని. నా తల్లిదండ్రులు ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వంలో పనిచేసిన మద్రాసు, శ్రీకాకుళం, రాజమండ్రిలలో నా బాల్యం గడిచింది. చిన్నపిల్లలుగా ఉన్నప్పుడు, నేను, నా తోబుట్టువులు క్రమం తప్పకుండా సండే స్కూల్‌కు వెళ్ళేవాళ్ళం, అప్పుడప్పుడు మాకు స్థానిక మిషనరీలు తారసపడేవారు. మేము వారికి ఏమాత్రం ముఖ్యమైన వాళ్ళం కాకపోయినా, వారు మాపై ఎంత శ్రద్ధ చూపారో నాకు ఇప్పటికీ గుర్తుంది. వారు మాకు ప్రభువైన యేసు చిత్రపటాలున్న కార్డులు, చిన్న బైబిల్ కథల పుస్తకాల వంటి చిన్న చిన్న బహుమతులు ఇచ్చేవారు.

వారి ప్రేమపూర్వకమైన చర్యలు నా లేత మనసుపై గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపాయి. మేము పెద్దయ్యాక, క్రమం తప్పకుండా చర్చికి వెళ్లడం తప్ప మా చర్చి కార్యకలాపాలు చాలా వరకు తగ్గిపోయాయి. ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయంలో ఉన్నప్పుడు, ఒక కెనడియన్ మిషనరీ దంపతులు విద్యార్థులకు పరిచర్య చేశారు. వారి వారపు సందర్శనలు మమ్మల్ని ఆనందపరిచాయి, వారి బైబిల్ అధ్యయనాలు మరియు ప్రార్థనలు మమ్మల్ని ప్రోత్సహించాయి మరియు వారి ప్రేమ మమ్మల్ని బలపరిచింది. కానీ వారు ఎందుకు అలా చేస్తున్నారో అర్థం చేసుకోవడానికి నేను ఎప్పుడూ ప్రయత్నించలేదు. నేను బైబిల్ చదివాను కానీ ఆ దశలో నా అవగాహన చాలా లోతుగా లేదు. ప్రభువు కేవలం ఆ పదకొండు మంది శిష్యులతో మాత్రమే కాకుండా, నాతో సహా విశ్వసించే ప్రతి క్రైస్తవునితో మాట్లాడుతున్నాడని నాకు ఎప్పుడూ అనిపించలేదు: “పరలోకంలోను, భూమి మీదను సర్వాధికారం నాకు ఇవ్వబడింది. కాబట్టి మీరు వెళ్లి సమస్త జనులను శిష్యులుగా చేయండి; తండ్రి, కుమారుడు, పరిశుద్ధాత్మ నామంలో వారికి బాప్తిస్మమిచ్చి, నేను మీకు ఆజ్ఞాపించినవన్నియు గైకొనుటకు వారికి బోధించండి. ఇదిగో యుగసమాప్తి వరకు నేను ఎల్లప్పుడు మీతో ఉంటాను.” మరియు ఆయన వారితో ఇలా కూడా అన్నారు, “మీరు యెరూషలేములోను, యూదయ సమరయ దేశములన్నిటిలోను, భూలోకపు నలుమూలల వరకును నాకు సాక్షులుగా ఉంటారు” ( Acts 1:8 ). నేను పెద్దవాడినవుతున్న కొద్దీ, పునరుత్థానం చెందిన ప్రభువు ఇచ్చిన “మహా ఆజ్ఞ” యొక్క అర్థం నా మనస్సులోకి నెమ్మదిగా చొచ్చుకుపోవడం ప్రారంభమైంది.

క్రైస్తవ మిషన్లు: “మిషన్” (నామవాచకం) అనే పదానికి నిఘంటువు అర్థం, రాజకీయ మరియు వాణిజ్య ప్రయోజనాల కోసం విదేశాలకు వెళ్ళడానికి ఒక వ్యక్తికి లేదా వ్యక్తుల సమూహానికి అప్పగించిన ఒక ప్రత్యేకమైన నియామకం. “మిషన్లు” అనే పదం స్వతహాగా బైబిల్ పదం కాదు. దీని ఏకవచన రూపం 'మిషన్' లాటిన్ భాష నుండి వచ్చింది మరియు ప్రాథమికంగా దీని అర్థం “పంపే చర్య”. “క్రైస్తవ మిషన్” అంటే ఒక మత సంస్థ ప్రపంచంలోకి వెళ్లి తమ విశ్వాసాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి ఇచ్చే పిలుపు. ఈ సంస్థలు మహా ఆజ్ఞకు విధేయతతో నిబద్ధత కలిగిన క్రైస్తవులచే స్థాపించబడ్డాయి. మత మార్పిడి ప్రయోజనం కోసం “మిషనరీలు” అని పిలువబడే వ్యక్తులను మరియు సమూహాలను భౌగోళిక సరిహద్దుల మీదుగా పంపడమే మిషన్లలో ఎల్లప్పుడూ ఉంటుంది. ఇందులో ముఖ్యంగా పేద, అణగారిన మరియు అభివృద్ధి చెందని ప్రజల మధ్య సువార్త ప్రచారం మరియు మానవతావాద కార్యకలాపాలు ఉంటాయి. క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని బోధించడానికి, విద్యా సంస్థలు, ఆసుపత్రులు మరియు వృత్తి విద్యా పాఠశాలలను స్థాపించడం ద్వారా ఉపాధి అవకాశాలను సృష్టించడానికి మిషనరీలకు అధికారం ఉంటుంది. వారు ప్రజల జీవన పరిస్థితులను మెరుగుపరచడంలో సహాయపడతారు.

తొలి మిషనరీలు: పెంతెకోస్తు దినాన యెరూషలేములోని ప్రజల మీద పరిశుద్ధాత్మ దిగివచ్చినప్పుడు క్రైస్తవ సంఘం ప్రారంభమైంది. ఆ సమయం నుండి శిష్యులు సువార్తను ప్రకటించడానికి ఇతర దేశాలకు ప్రయాణించడం ప్రారంభించారు. సెయింట్ థామస్ భారతదేశానికి సువార్తను తీసుకువచ్చాడని నమ్ముతారు. పౌలు యొక్క మిషనరీ యాత్రల గురించి మనం చదువుతాము. క్రీస్తు అనుచరులు శుభవార్తను ప్రకటించడానికి భూమి యొక్క సుదూర ప్రాంతాలకు వెళ్ళడానికి వెనుకాడలేదు. ఇది ప్రమాదకరమైనది మరియు కష్టాలతో నిండినది. అయినప్పటికీ, వారు ప్రభువును మరియు ప్రజలను ప్రేమించినందున, తమ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి సాహసించి ప్రపంచాన్ని మార్చారు.

విదేశీ వాణిజ్యం: 16వ మరియు 18వ శతాబ్దాల మధ్య కాలంలో భారతదేశం అంతర్జాతీయ వాణిజ్యానికి ఆకర్షణ కేంద్రంగా మారింది. 15వ శతాబ్దం ప్రారంభంలోనే ఐరోపావాసులు భారతదేశంతో వాణిజ్య అవకాశాలను అభివృద్ధి చేయడంలో మరియు తూర్పు ఆసియాకు ఒక కొత్త వాణిజ్య మార్గాన్ని ఏర్పాటు చేయడంలో ఆసక్తి కనబరిచారు. పోర్చుగీసు వారు ఈ పనికి పూర్తిగా అంకితమయ్యారు. 1497లో, పోర్చుగీసు రాజవంశపు నావికుడు మరియు అన్వేషకుడైన వాస్కో డా గామా, కేప్ ఆఫ్ గుడ్ హోప్ చుట్టూ మరియు హిందూ మహాసముద్రం మీదుగా ఒక యాత్రకు నాయకత్వం వహించాడు. మే 1498లో అతను మలబార్ తీరంలోని కాలికట్ నౌకాశ్రయంలోకి ప్రవేశించి, భారత చరిత్రలో ఒక కొత్త శకాన్ని ప్రారంభించాడు. తర్వాతి శతాబ్దాలలో, మరింత ఎక్కువ మంది ఐరోపా వ్యాపారులు తరలివచ్చారు మరియు వారి కార్యకలాపాలు వాణిజ్యం మరియు మత ప్రచారానికి మాత్రమే పరిమితమయ్యాయి. 17వ శతాబ్దంలో డచ్ వారు భారతదేశం చుట్టూ ఉన్న సముద్రాలపై పోర్చుగీసు వారి స్థానాన్ని ఆక్రమించారు మరియు 1602లో డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ స్థాపించబడింది. రెండు సంవత్సరాల తరువాత, దాని ప్రధాన ప్రత్యర్థి అయిన ఇంగ్లీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ప్రారంభించబడింది. ఈ రెండు కంపెనీలు సుగంధ ద్రవ్యాల వ్యాపారం చేసి, క్రమంగా వస్త్ర పరిశ్రమకు, ముఖ్యంగా భారతదేశపు ప్రత్యేకమైన తేలికపాటి పత్తి వస్త్రాలకు మారాయి. 18వ శతాబ్దం నాటికి బ్రిటిష్ వారి సముద్ర శక్తులు డచ్ వారికి దీటుగా నిలిచాయి మరియు భారతదేశంలో ఐరోపా వారి పోటీ సైనిక రూపాన్ని సంతరించుకోవడం ప్రారంభించింది. ఫ్రెంచ్ వారు ఆంగ్లేయులకు తీవ్రమైన ముప్పుగా మారారు. ఈ సమయానికి మొఘల్ సామ్రాజ్యం వేగంగా క్షీణిస్తోంది మరియు ప్రాంతీయ రాజ్యాలు ఆవిర్భవిస్తున్నాయి. ఫలితంగా అనేక యుద్ధాలు జరిగాయి. ఈ గందరగోళ దశలో బ్రిటిష్ వారు అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోగలిగారు.

భారతదేశంలో బ్రిటిష్ పాలన: బ్రిటిష్ రాజ్ చరిత్ర అనేది 1858 నుండి 1947 వరకు భారత ఉపఖండంలో బ్రిటిష్ వారి పాలన కాలాన్ని సూచిస్తుంది. 1858లో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ పాలనను, 1876లో భారతదేశ చక్రవర్తినిగా ప్రకటించబడిన క్వీన్ విక్టోరియా రూపంలో కిరీటానికి బదిలీ చేసినప్పుడు ఈ పరిపాలనా వ్యవస్థ స్థాపించబడింది. ఇది 1947 వరకు కొనసాగింది, ఆ సమయంలో భారతదేశంలోని బ్రిటిష్ ప్రావిన్సులు డొమినియన్ ఆఫ్ ఇండియా మరియు డొమినియన్ ఆఫ్ పాకిస్తాన్ అనే రెండు సార్వభౌమ డొమినియన్ రాష్ట్రాలుగా విభజించబడ్డాయి, దీంతో రాచరిక రాష్ట్రాలు వాటిలో ఒకదాన్ని ఎంచుకునే అవకాశం లభించింది. 18వ శతాబ్దంలో, ఇంకా ఎక్కువగా 19వ శతాబ్దంలో, బ్రిటన్‌లో ఉన్న మిషనరీలు సామ్రాజ్యాన్ని క్రైస్తవ మత ప్రచారం కోసం ఒక సారవంతమైన క్షేత్రంగా చూశారు. చర్చ్ ఆఫ్ ఇంగ్లాండ్‌తో సహా అన్ని ప్రధాన మత విభాగాలు ఇందులో పాలుపంచుకున్నాయి. తన పాలన తొలి సంవత్సరాలలో, కంపెనీ తన ప్రజల మత మరియు సామాజిక వ్యవహారాల విషయంలో తటస్థ వైఖరిని తీసుకుంది. మిషనరీ కార్యకలాపాలకు మద్దతు ఇవ్వడం ద్వారా ప్రజల సాంప్రదాయ సంస్కృతులలో జోక్యం చేసుకోకూడదని కంపెనీ నిర్ణయించుకుంది. మిషనరీలు కంపెనీలోని హిందూ ప్రజలను అగౌరవపరిచి, అశాంతిని సృష్టిస్తారేమోనని వారు భయపడ్డారు.

మిషనరీల పని తమ వ్యాపార విధానాన్ని, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ దౌత్య పాత్రను ప్రభావితం చేయగలదని వారు భావించారు. భారతదేశంలో మిషన్లను ఏర్పాటు చేయడానికి అనుకూల, వ్యతిరేక వాదనలు కంపెనీలో ప్రబలాయి. ఆ సమయంలో, చార్లెస్ గ్రాంట్ బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి ఛైర్మన్‌గా మరియు పార్లమెంట్ సభ్యుడిగా (ఎం.పి.) కూడా పనిచేశారు.

అతను భారతదేశంలోనూ, బ్రిటన్‌లోనూ చాలా ప్రభావశీలుడు. అతను సువార్త క్రైస్తవ్యం ద్వారా ప్రేరణ పొందాడు. అతను భారతదేశంలో సాంఘిక సంస్కరణ మరియు క్రైస్తవ మిషన్ల ఆశయాలను సమర్థించాడు. ఒక మిషనరీ ప్రయత్నాన్ని ప్రారంభించాలనే తన ప్రతిపాదనకు గ్రాంట్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ యొక్క అధికారిక ఆమోదం కోసం మాత్రమే కోరాడు. ఆ సమయంలో, ఇంగ్లాండ్‌లో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని దాటవేసి, స్వయంగా ప్రభుత్వాన్ని ప్రభావితం చేయగల హోదా ఉన్న ఏకైక మిషనరీ భావాలు గల క్రైస్తవ వ్యక్తి జాన్ వెస్లీ మాత్రమే. 1813లో కంపెనీ చార్టర్ పునరుద్ధరణకు వచ్చినప్పుడు మిషన్ల కోసం పోరాటం మళ్లీ తీవ్రమైంది.

విలియం క్యారీ చేసిన కృషి బెంగాల్‌లోనూ, ఇంగ్లాండ్‌లోనూ మిషన్లకు అపారమైన గౌరవాన్ని సంపాదించిపెట్టింది. భారతదేశంలో మిషనరీ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించడానికి అనుమతి ఇచ్చే అంశంపై 1813వ సంవత్సరంలో చర్చ జరిగినప్పుడు బ్రిటిష్ పార్లమెంటులో గొప్ప అలజడి చెలరేగింది. కానీ మిషనరీలు మరియు వారి రాజకీయ మద్దతుదారులు ఒక బలమైన దాడికి సిద్ధమయ్యారు. భారతీయులు అత్యంత దుర్భరమైన దుస్థితిలో ఉన్నారని వాదించారు. భారతదేశాన్ని క్రైస్తవ మతంలోకి మార్చడం అన్యమతస్థులకు తాత్కాలిక ప్రయోజనాలను చేకూరుస్తుందని వారు భావించారు. ఈ మత మార్పిడి సామ్రాజ్యాన్ని మరింత పటిష్టం చేస్తుందని వారు నమ్మారు. తత్ఫలితంగా, నైతిక మరియు మతపరమైన అభివృద్ధిని ప్రోత్సహించడానికి భారతదేశానికి వెళ్లాలనుకునే వారికి అనుమతి మంజూరు చేయడానికి 1813 చార్టర్ చట్టం నిబంధనలను చేసింది. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, భారత ఉపఖండంలో ఆంగ్లాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి మరియు వారి మతాన్ని బోధించడానికి క్రైస్తవ మిషనరీలకు అధికారం ఇవ్వబడింది. అటువంటి ప్రయత్నాలను ప్రోత్సహించడానికి నిధులు కూడా మంజూరు చేయబడ్డాయి. 1833 చార్టర్ చట్టం భారతదేశంలో మిషనరీల శాశ్వత ఉనికికి సంబంధించిన నిబంధనలను నిర్దేశించింది మరియు కలకత్తాలో ఆంగ్లికన్ మతగురువుల శ్రేణికి కూడా నిబంధన చేసింది. భారతదేశానికి వెళ్లడానికి ఇష్టపడే మిషనరీలను ఆమోదించడానికి మరియు మద్దతు ఇవ్వడానికి ఇంగ్లాండ్‌లో మిషనరీ సొసైటీలు ఏర్పడ్డాయి. బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం విస్తరించడంతో, మిషనరీలు రావడం ప్రారంభమై క్రైస్తవ మతం వ్యాపించడం మొదలైంది.

మద్రాసు మరియు బొంబాయిలలో డియోసెస్‌లు ఏర్పడ్డాయి. అప్పటి నుండి మిషనరీలు మరియు వలసవాదుల మధ్య వారి మిషన్లలో ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవడంలో పునరుద్ధరించబడిన సహకారం నెలకొంది. స్పష్టమైన దృష్టితో, ఎవాంజెలికల్స్‌కు ఇప్పుడు భారతదేశంలోకి ప్రవేశం లభించింది మరియు వారు విగ్రహారాధకులైన అన్యమతస్థులైన భారతీయులకు సువార్తను వ్యాప్తి చేయడం ప్రారంభించగలిగారు. పవిత్ర గ్రంథాలను అనువదించడానికి మరియు పాఠశాలలను స్థాపించడానికి చేసిన ప్రారంభ మిషనరీ ప్రయత్నాలలో చర్చ్ మిషనరీ సొసైటీ మరియు లండన్ మిషనరీ సొసైటీ, బాప్టిస్ట్ మిషనరీ సొసైటీతో చేరాయి. వారి ప్రయత్నాలు సెరంపూర్‌లోని రెవరెండ్ విలియం క్యారీ మరియు బాప్టిస్ట్ మిషనరీ సొసైటీ యొక్క పూర్వపు ప్రసిద్ధ కృషిపై ఆధారపడి ఉన్నాయి. విలియం క్యారీ 1793లో భారతదేశానికి వచ్చి కలకత్తాలో తన పనిని ప్రారంభించారు. ఆయన భారతదేశంలో ఎవాంజెలికల్ మిషనరీ ఉద్యమానికి మార్గదర్శకుడు. ఆయన బైబిల్‌ను బెంగాలీ, మరాఠీ, సంస్కృతం మరియు పంజాబీ భాషలలోకి అనువదించారు.

భారతీయ సంఘ సంస్కర్త రాజా రామ్మోహన్ రాయ్‌కి, "సతీ"ని (హిందువులలో భార్య తన మరణించిన భర్త చితిపైకి దూకి ఆత్మాహుతి చేసుకునే ఒక దురాచారం) నిషేధించడంలో ఆయన సహాయం చేశారు. తన మిషనరీ ఉత్సాహంలో క్యారీ, "దేవుని రాజ్యం కొరకు ఇల్లు, భార్య, సోదరులు, సోదరీమణులు, తల్లిదండ్రులు లేదా పిల్లలను విడిచిపెట్టిన వారు ఎవరూ శాశ్వత జీవితాన్ని పొందకుండా ఉండరు" అనే ఏసు బోధనను ఆచరణాత్మకంగా జీవించారు. ఆయన తన సొంత కుటుంబాన్ని పణంగా పెట్టి సమాజానికి సేవ చేశారు మరియు అనేక కష్టాలను ఎదుర్కొన్నారు. ఈ కాలంలో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం విధించిన అనేక మత మార్పిడులు మరియు కఠినమైన నియమాలు హిందూ సంస్కృతికి ముప్పుగా పరిణమించాయి మరియు దాని ఫలితంగా 1857లో భారత సిపాయిల తిరుగుబాటు జరిగింది. తిరుగుబాటు తరువాత, మిషనరీల దృష్టి విద్యా మరియు వైద్య మిషన్లను మత మార్పిడులకు వాహనాలుగా ఉపయోగించడంపై కేంద్రీకృతమైంది. భారతదేశంపై నియంత్రణను కొనసాగించడమే రాజ్ యొక్క ప్రాథమిక ఆసక్తి కాగా, భారతీయులను క్రైస్తవ మతంలోకి మార్చడానికి కృషి చేయడమే మిషన్ల యొక్క ప్రధాన ఆసక్తిగా ఉండేది. కానీ వలస పాలనలో వారు ఒకరికొకరు అవసరం పడ్డారు, కాబట్టి పరస్పర సహకారం సహజమే. భారతదేశంలోని గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో నివసించే ప్రజలకు విద్యను, సామాజిక న్యాయంపై అవగాహనను తీసుకురావడానికి మిషనరీలు చాలా కష్టపడ్డారు. భారతదేశంలోని అసంఖ్యాక ప్రజలకు మోక్షాన్ని, జ్ఞానోదయాన్ని తీసుకురావడానికి నిస్వార్థంగా కృషి చేసిన వందలాది మంది బ్రిటిష్ మిషనరీలు ఉండవచ్చు, కానీ వారిలో కొందరు ప్రత్యేకంగా నిలుస్తారు మరియు వారి జ్ఞాపకాలు భారతదేశంలోని క్రైస్తవ చరిత్రలో చెరగని ముద్ర వేశాయి. చర్చ్ మిషన్ సొసైటీ (CMS) కేరళ మరియు తమిళనాడులలో అనేక విద్యాసంస్థలను స్థాపించి, నిర్వహించింది. దక్షిణ భారతదేశంలో మాధ్యమిక విద్యను ప్రాచుర్యంలోకి తీసుకురావడంలో కొట్టాయంలోని CMS కళాశాల మార్గదర్శకులలో ఒకటిగా ఉండవచ్చు. భారత మాజీ రాష్ట్రపతి కె.ఆర్. నారాయణన్ ఈ కళాశాల పూర్వ విద్యార్థి. కేరళకు బెంజమిన్ బెయిలీ అందించిన సేవలు ప్రశంసనీయం. ఆయన బైబిల్‌ను మలయాళంలోకి అనువదించారు మరియు మలయాళ ముద్రణ పితామహుడిగా పరిగణించబడ్డారు. CMS స్థాపించిన ప్రొటెస్టంట్ చర్చిల వారసులుగా చర్చ్ ఆఫ్ సౌత్ ఇండియా మరియు చర్చ్ ఆఫ్ నార్త్ ఇండియా ఉన్నాయి. CMS పంపిన మిషనరీలలో ఒకరు బ్రిటన్‌కు చెందిన వైద్యుడు ఫ్రాంక్ లేక్. ఆయన వెల్లూరులోని క్రిస్టియన్ మెడికల్ కాలేజీలో పరాసైటాలజీ విభాగానికి అధిపతిగా ఉన్నారు. మద్రాసు, ట్రావన్‌కోర్, ఆగ్రా, మీరట్, బెనారస్, బొంబాయి, తిరునెల్వేలి, కలకత్తా, పంజాబ్, తెలుగు ప్రాంతం, అలహాబాద్ మరియు కాశ్మీర్‌లకు మిషనరీలను పంపి CMS తన సేవలను విస్తరించింది. రెవ. జార్జ్ క్రాన్ మరియు రెవ. అగస్టస్ డెస్ గ్రాంజెస్ 1805లో విశాఖపట్నం వచ్చారు. వారిని లండన్ మిషన్ సొసైటీ పంపింది. వారి తర్వాత LMS నుండి చాలా మంది వచ్చారు మరియు వారు బాలురకు, బాలికలకు వేర్వేరుగా పాఠశాలలను స్థాపించారు. కొంతమందిని క్రైస్తవులుగా మార్చడానికి చాలా కాలం పట్టింది మరియు LMS చర్చి ప్రారంభించబడింది. బైబిల్ తెలుగు భాషలోకి అనువదించబడింది మరియు ముద్రణాలయం స్థాపించబడింది. రెవ. జాన్ హే, మిస్టర్ ఆర్.డి. జాన్‌స్టన్, మిస్టర్ జొనాథన్ కౌచ్ బ్రెయిన్ మరియు మిస్టర్ విలియం డాసన్ మరియు మరికొందరు బ్రిటిష్ వలస అధికారులు, యూరేషియన్లు మరియు కొంతమంది స్థానిక క్రైస్తవులు విశాఖపట్నంలో స్థాపించబడిన LMS కేంద్రంలో అవసరమైన కార్యకలాపాలను సాధ్యం చేశారు. పురుషోత్తం చౌదరి, దాస్ అంతర్వేది మరియు పులిపాక జగన్నాధం (LMS) వంటి స్థానిక తెలుగు బాప్టిస్ట్ పాస్టర్లు నియమితులయ్యారు మరియు వారు విశాఖపట్నం, విజయనగరం మరియు శ్రీకాకుళం ప్రాంతాలలో మిషనరీలుగా పనిచేశారు. అమోస్ సుట్టన్ ఒరిస్సాకు ఇంగ్లీష్ జనరల్ బాప్టిస్ట్ మిషనరీ.

జనరల్ సర్ ఆర్థర్ కాటన్ ఒక బ్రిటిష్ జనరల్ మరియు నీటిపారుదల ఇంజనీర్. ఆయన బ్రిటిష్ ఇండియా అంతటా నీటిపారుదల మరియు నౌకాయాన కాలువల నిర్మాణానికి తన జీవితాన్ని అంకితం చేశారు. ఆయన ఇద్దరు మిషనరీలు, ఇ.ఇ. జెంకిన్స్ మరియు జార్జ్ ఫ్రయార్‌ల సహాయంతో తెలంగాణలో పర్యటించి, మహారాష్ట్రలోని శిరోంచ అనే గ్రామంలో (ఇది తెలంగాణ మరియు మహారాష్ట్ర సరిహద్దులో ఉంది) ఒక మిషనరీ కేంద్రాన్ని స్థాపించారు. హెన్రీ లిటిల్ మరియు విలియం బర్గెస్ మద్రాసు నుండి సికింద్రాబాద్ వెళ్లి, 1879లో హైదరాబాద్‌లో తెలుగు మెథడిస్ట్ చర్చిని ప్రారంభించడానికి కారణమయ్యారు. చార్లెస్ వాకర్ పోస్నెట్ 1895లో సికింద్రాబాద్‌కు వచ్చి, మెదక్ అనే గ్రామాన్ని సందర్శించారు. దీని అంతిమ ఫలితంగా, పూర్వపు ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని తెలంగాణ ప్రాంత ఉత్తర భాగంలోని ఐదు రెవెన్యూ జిల్లాలలో విస్తరించి ఉన్న మెదక్ డయోసిస్ ఏర్పడింది. అనేక మంది ఆంగ్ల మహిళలు కూడా భారతదేశంలో వైద్యులుగా, నర్సులుగా మరియు ఉపాధ్యాయులుగా సేవలందించారు. ఎడిత్ మేరీ బ్రౌన్ ఒక బ్రిటిష్ వైద్యురాలు మరియు విద్యావేత్త. ఆమె పంజాబ్‌లోని లూథియానాలో ఒక క్రైస్తవ వైద్య శిక్షణా కేంద్రాన్ని ప్రారంభించారు, అది నేటి లూథియానా క్రిస్టియన్ మెడికల్ కాలేజీగా రూపుదిద్దుకుంది. అనేక ఇతర దేశాలలో మరియు వివిధ తెగలలో అనేక ప్రొటెస్టంట్ మిషన్ సొసైటీలు ఏర్పడ్డాయి. బ్రిటిష్ వారు వారి ప్రవేశాన్ని అనుమతించారు మరియు స్థానిక ప్రజలు ప్రయోజనం పొందారు. వచ్చిన అనేక మంది మిషనరీలలో, కొందరు పాస్టర్లుగా, కొందరు వైద్యులుగా, నర్సులుగా, ఉపాధ్యాయులుగా మరియు సహాయకులుగా నియమితులయ్యారు. వారి భార్యలు కూడా మిషనరీ పనిలో తమ భర్తల బాధ్యతలను నిర్వర్తించారు. స్థానిక ప్రజలకు సువార్త కార్యకర్తలుగా, పాఠశాల ఉపాధ్యాయులుగా మరియు బైబిల్ మహిళలుగా శిక్షణ ఇవ్వబడింది. సువార్త వెలుగు అనేక చీకటి ప్రాంతాలను ప్రకాశింపజేసింది. పేదలు మరియు నిరక్షరాస్యుల జీవన పరిస్థితులు మెరుగుపడ్డాయి. ఐక్యత నిర్మించబడింది మరియు భారతీయులందరూ ఒకే దేశంగా ఒకే పతాకం క్రింద ఏకమయ్యారు. కొందరు నమ్మినట్లుగా బ్రిటిష్ పాలన శాపంగా కాకుండా వరంగా నిరూపించబడింది. బ్రిటిష్ వారు తాము చేసిన పనులకు స్వార్థపూరిత కారణాలను కలిగి ఉన్నారు, కానీ Romans 8:28 లో వ్రాయబడినట్లుగా, “దేవుని ప్రేమించి, ఆయన ఉద్దేశ్యం ప్రకారం పిలువబడిన వారి మేలు కొరకు దేవుడు ప్రతిదీ జరిగేలా చేస్తాడు.” స్పష్టంగా భారతదేశం దేవుని రక్షణ ప్రణాళికలో ఉంది, కాబట్టి అది మన మేలుకు దారితీసింది. మిషనరీలు అపరిచితుల పట్ల స్వచ్ఛమైన ప్రేమను, కరుణను ప్రదర్శించారు. వారు తమ సుఖవంతమైన పరిస్థితులను విడిచిపెట్టి, అంధకారంలో ఉన్నవారి రక్షణ కొరకు తమ ప్రాణాలను త్యాగం చేశారు. ఆ గొప్ప ఆజ్ఞ మనలో ప్రతి ఒక్కరి కొరకు ఉద్దేశించబడినట్లయితే, దానికి విధేయత చూపడంలో మనం ఏమి చేస్తున్నాము? పౌలు, బర్నబా మరియు అపోల్లో చేసినట్లుగా మనం మాట్లాడలేకపోవచ్చు, తర్కించలేకపోవచ్చు, కానీ కనీసం మనకు అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా సువార్త కరపత్రాలను పంచగలమా? సాంప్రదాయం ప్రకారం, సనాతన బెంగాలీ బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించిన పురుషోత్తమ చౌదరి, బహుశా విలియం క్యారీ రాసిన ఒక సువార్త కరపత్రాన్ని చదవడం ద్వారా యేసు క్రీస్తు దేవుని కుమారుడనే పరమ సత్యాన్ని కనుగొన్నారు.

ఆయన క్రైస్తవ్యాన్ని స్వీకరించడమే కాకుండా, వందలాది అవిశ్వాసులను క్రీస్తు వద్దకు నడిపించారు. ఆయన రచించిన తెలుగు కీర్తనలను పాడటం ద్వారా మేము ప్రతిరోజూ స్ఫూర్తి పొందుతాము. మన జీవితాలలో ప్రభువు చేసిన వాటిని ఇతరులతో పంచుకోవడం మన బాధ్యత అని మనం గ్రహించాలి!! ఆయన తమ జీవితంలో చేసిన గొప్ప కార్యాల గురించి ఇతరులకు చెప్పడానికి ప్రతి ఒక్కరి వద్ద ఒకటి కంటే ఎక్కువ కథలు ఉంటాయని నేను నమ్ముతున్నాను. మీ పరిధిలో ఒక మిషనరీగా ఉండండి మరియు మీ జీవితంలో ప్రభువు చేసిన వాటిని ఇతరులకు చెప్పండి. Luke 8:39 లోని ఆ వ్యక్తి వలె “ ‘ఇంటికి తిరిగి వెళ్లి, దేవుడు నీకు ఎంతగా మేలు చేశాడో చెప్పు.’ కాబట్టి ఆ వ్యక్తి వెళ్లి, యేసు తనకు ఎంతగా మేలు చేశాడో పట్టణమంతటా చెప్పాడు.”