About this study
“Behold, how great a matter a little fire kindleth!”
James writes to believers scattered by persecution, and he puts his finger on the smallest member of the body. Before the passage itself, the study sets the scene — who James was, why Martin Luther called this a “strawy epistle”, the timeline of the letter, and the four classic ways of reading Scripture. Then it walks verse by verse through James 3:1–12, and closes with practical application and prayer.
Bible versions used in this audio book
- English Scripture reading
- King James Version (public domain). The full reading of James 3:1–12 in Track 05 is unabridged and unparaphrased.
- Telugu Scripture reading
- తెలుగు సత్యవేదము — the Telugu Union Version (BSI, public domain), quoted verbatim.
- Verses quoted inside the teaching
- The source study notes quote the New International Version wording for Proverbs 18:21, 1 Corinthians 9:27 and James 3:6; those quotations are identified where they occur, and the Telugu edition renders the same sense in Telugu.
Audio book — English edition
UECF.NET Audio Book — English
Ten tracks, in order. Press play on any track and the next one follows automatically. Every track can be downloaded as an MP3, and the full transcript is under each title.
Full programme
Listen to the complete audio book in one file
24 min 48 sec · 11.4 MB
-
Track 01
Introduction
Welcome to the UECF.NET Audio Book, the Bible versions used, and an introduction to James the servant of God.
Scripture James 1:1; John 7:5; 1 Corinthians 15:7
Read the transcript
You are listening to the U E C F dot N E T Audio Book.
James, chapter three, verses one through twelve. The Tongue.
Part one. Introduction.
Welcome, dear brothers and sisters in Christ. Before we look into the third chapter of James, let us do a quick recap on the overview of the epistle of James, and on the first and second chapters, which we have looked at so far.
A word about the Bible versions used in this audio book. The full Scripture reading of James chapter three, verses one through twelve, is taken from the King James Version. The verses quoted inside the teaching and the commentary follow the New International Version wording used in the original study notes, and they are identified as they occur.
So, who is the preacher? James, a servant of God, and of the Lord Jesus Christ. That is how he introduces himself in chapter one, verse one.
James is the half brother of Jesus Christ. He first did not believe in Jesus Christ when Jesus was alive. But he trusted him after his death and resurrection. And we have seen the Scriptures where he had an encounter with the risen Christ, and that was testified by Paul himself, in John, chapter seven, verse five, and in First Corinthians, chapter fifteen, verse seven.
Ancient historians tell us that James continued to live and to teach in Jerusalem, convincing many Jews, and many visitors to Jerusalem, that Jesus is the Messiah, the Son of God.
He was greatly esteemed for his piety. He spent so much time in the temple, kneeling in prayer, that he was given the nickname, Camel Knees. Even his opponents, the scribes and the Pharisees, could find no fault in him.
That is the man whose letter we are about to open.
-
Track 02
A Strawy Epistle?
Martin Luther's criticism of the letter of James, and why James is in fact a vigorous call to a tested, mature faith.
Scripture James 1:1; James 2:1; James 4:15; James 5:1-6; James 5:13-16
Read the transcript
Part two. A strawy epistle?
In Martin Luther's version of the New Testament, published in fifteen twenty two, he put the books of Hebrews, James, Jude and Revelation at the end, as a supplement, rather than in their usual places. And he omitted them from the table of contents. He explained why, in his introduction.
He wrote: In fine, Saint John's Gospel and his first Epistle, Saint Paul's Epistles, especially those to the Romans, Galatians and Ephesians, and Saint Peter's first Epistle, these are the books which show thee the Christ, and teach thee everything that is needful and blessed for thee to know, even though thou never see or hear any other book or doctrine. Therefore is Saint James's Epistle a right strawy Epistle in comparison with them, for it has no gospel character to it.
Luther devalued James because he thought that James was responding against Paul's doctrine of justification by faith apart from works. Also, the epistle barely mentions Jesus at all, and never his death and resurrection.
In fact, the conflict between Paul and James is only apparent. James shows no sign of ever having read Paul's letters to the Romans or to the Galatians. He uses words like justification, faith, and works differently from Paul. And he never addresses Paul's teachings directly. Paul wrote Romans in about fifty seven A D, and James died in sixty two A D. So it is unlikely that James could have seen a copy of Romans.
Some people think James wrote around forty five A D, before Paul began his missionary travels, and before there were many Gentiles in the Church. If this date is correct, then James is the earliest New Testament book, and it is not a reply to distortions of Paul's writings. Instead, it is an exhortation to live what we believe.
On the other hand, some people date the letter around fifty five to sixty A D. If this is right, then James wrote during a time when Paul's views were being widely discussed, misquoted, and misconstrued. Apparently there were some people in the Church who thought that justification is by grace apart from works, and who then twisted that truth into an excuse for a careless life.
Now consider some plain facts about this letter.
Only two times is Jesus Christ mentioned by name, in James chapter one, verse one, and in James chapter two, verse one.
There is no mention of the Holy Spirit at all, and no mention of the death and resurrection of Jesus.
The famous phrase, the Lord willing, comes from the book of James, chapter four, verse fifteen.
If a church has elders pray for the sick, it is because of chapter five, verses thirteen to sixteen.
Many Christian employers pay appropriate wages to their employees because of chapter five, verses one to six.
James deals with trials, temptations, knowledge, wisdom, favoritism, the tongue, submission, friendship with the world, faith, the last days, and prayer.
So, far from being a strawy epistle, James's letter offers us a vigorous, vital view of the Christian faith. It is a call to a tested, mature faith. His writing relates more closely to the book of Proverbs, and to the Gospel according to Matthew, than to anything else in the Bible.
-
Track 03
Timeline and Recap of James One and Two
The historical timeline behind the epistle, and a recap of James chapter one and chapter two.
Scripture Acts 8:1; Acts 11:19-22; Acts 21:17-26; James 1; James 2:1-26
Read the transcript
Part three. Timelines, and a recap of chapters one and two.
First, the timeline.
The death and resurrection of Jesus took place around thirty three A D.
Stephen was martyred around thirty four to thirty six A D.
In the Acts of the Apostles, chapter eight, verse one, persecution broke out, and the Christians in Jerusalem were scattered.
In Acts, chapter eleven, verses nineteen to twenty two, those scattered Christians travelled to Phoenicia, to Cyprus, and to Antioch, and they preached to the Greeks also.
In James, chapter one, verse one, the epistle is written to the scattered twelve tribes.
The Jerusalem council took place in forty nine to fifty A D.
James advised Paul to participate in a purification ceremony, in A D fifty seven. That is in Acts, chapter twenty one, verses seventeen to twenty six.
Some scholars say that James was written around fifty eight A D. But more of the evidence points to around forty five to forty nine A D.
Now, a recap of the first chapter of James.
Trials, lead to endurance. Endurance, leads to spiritual maturity. And spiritual maturity leads to the crown of life.
But temptation runs the other way. Temptation draws us away, and entices us. Being enticed, we sin. And sin, when it is full grown, brings forth death.
Wisdom is needed to sustain us in trials. God does not tempt anyone. James also teaches us the difference between knowledge and wisdom. And he shows us what true religion looks like.
Now, a recap of the second chapter of James.
First, favoritism, love, and mercy, in chapter two, verses one to thirteen.
John Wesley, who was the founder of the Methodist movement, once said this. Honour none, merely for being rich. Despise none, merely for being poor. He founded that movement in seventeen twenty nine, along with Charles Wesley.
Later on, slowly but steadily, the practice of pew rental started. It made distinctions between the rich and the poor. Pew rental became controversial among the churches, and eventually they moved to free seating, which became the Free Methodist movement in eighteen sixty.
A Christian should be the last person on earth to be impressed by the glory of social status.
Second, faith, in chapter two, verses fourteen to twenty six. James shows us three kinds of faith.
Demonic faith. This faith involves both the mind and the emotions. The demons believe, and they tremble. But they are not saved.
Dead faith. Dead faith involves just the intellect, just the mind, but no will. It agrees with the truth, and then does nothing.
And deeded faith. Dynamic, working faith. This faith is based on God's Word, and it involves the whole man, the mind, the emotions, and the will.
With that behind us, we come now to the third chapter.
-
Track 04
The Fourfold Interpretation
Four ways of interpreting Scripture: literal, allegorical, tropological and analogical.
Scripture James 3:1-12
Read the transcript
Part four. The fourfold interpretation.
Before we read the passage, let us remind ourselves how the Scripture may be rightly interpreted. There are four classic approaches, and they work together.
One. The literal, or historical interpretation. This asks, what actually happened then? What was the author's purpose? Why did he write? To whom did he write? And what was the context?
Two. The allegorical interpretation. This looks for the deeper spiritual meaning of the passage of Scripture.
Three. The tropological, or moral interpretation. This asks, what should I do? After reading the Scripture, we read it from both the historical and the spiritual perspective, and then we ask how that can be applied practically in day to day life. That is life application.
Four. The analogical, or eschatological interpretation. This applies the Scripture to the eternal fulfillment of all things in Christ.
Keep these four in mind as we listen to the words of James.
-
Track 05
Scripture Reading: James 3:1-12
The full Scripture reading of James chapter 3, verses 1 to 12, from the King James Version.
Scripture James 3:1-12 (KJV)
Read the transcript
Part five. The Scripture reading.
The epistle of James, chapter three, verses one through twelve. From the King James Version. Let us hear the Word of God.
Verse one. My brethren, be not many masters, knowing that we shall receive the greater condemnation.
Verse two. For in many things we offend all. If any man offend not in word, the same is a perfect man, and able also to bridle the whole body.
Verse three. Behold, we put bits in the horses' mouths, that they may obey us; and we turn about their whole body.
Verse four. Behold also the ships, which though they be so great, and are driven of fierce winds, yet are they turned about with a very small helm, whithersoever the governor listeth.
Verse five. Even so the tongue is a little member, and boasteth great things. Behold, how great a matter a little fire kindleth!
Verse six. And the tongue is a fire, a world of iniquity: so is the tongue among our members, that it defileth the whole body, and setteth on fire the course of nature; and it is set on fire of hell.
Verse seven. For every kind of beasts, and of birds, and of serpents, and of things in the sea, is tamed, and hath been tamed of mankind:
Verse eight. But the tongue can no man tame; it is an unruly evil, full of deadly poison.
Verse nine. Therewith bless we God, even the Father; and therewith curse we men, which are made after the similitude of God.
Verse ten. Out of the same mouth proceedeth blessing and cursing. My brethren, these things ought not so to be.
Verse eleven. Doth a fountain send forth at the same place sweet water and bitter?
Verse twelve. Can the fig tree, my brethren, bear olive berries? either a vine, figs? so can no fountain both yield salt water and fresh.
This is the Word of the Lord. Thanks be to God.
-
Track 06
Preachers and Teachers
Why James warns that not many should become teachers, and the accountability that teaching carries.
Scripture James 3:1; 1 Corinthians 9:27
Read the transcript
Part six. Preachers and teachers.
James begins, my brethren, be not many masters, knowing that we shall receive the greater condemnation. Or, as it is often rendered, not many of you should become teachers, because we who teach will be judged more strictly.
In the days of James, as the context shows us, many Jewish Christians wanted to become teachers. But they wanted the position without the real understanding of the word, without self discipline, and while setting wrong examples with their own lives. They would praise God, and at the same time they would curse their brothers, or show partiality. That is why James asks them not to seek to be teachers, but to set their own lives in order first.
Listen to how the apostle Paul spoke about his own life. In First Corinthians, chapter nine, verse twenty seven, he says: No, I strike a blow to my body and make it my slave, so that after I have preached to others, I myself will not be disqualified for the prize.
Teaching and preaching come with responsibility. They come with accountability. And they come with self disciplining, so that even the followers would have the same mindset.
In these last days we see false teaching leading people into the wrong direction, with so much confusion, so that Christians have become a laughing stock before the world.
So the warning of James is not a warning against teaching. It is a warning against teaching carelessly. If you would open your mouth for God, first let God rule your mouth.
-
Track 07
The Power of the Tongue
The bit, the rudder and the fire: why words carry the power of life and death.
Scripture James 3:2-6; Proverbs 18:21; Hebrews 13:15; Matthew 12:36
Read the transcript
Part seven. The power of the tongue.
Chapter three, verses two through four. We all stumble in many ways.
For we all stumble in many ways. That sentence is the explanation for why not many people should desire to be teachers. If it is so easy to stumble in what we say, then not many should seek to be teachers, because being a teacher involves a greater level of accountability.
The larger, overall theme of this passage, when it comes to words, is this. The right words, spoken at the right time, with the right attitude, bring life. While the wrong words, spoken at the wrong time, with the wrong attitude, bring death.
You can trace that theme right through the Bible. Genesis chapter three. Deuteronomy chapter thirty, verses eleven to twenty. Deuteronomy chapter thirty two, verses forty six and forty seven. Proverbs chapter eleven, verse eleven. Proverbs chapter eighteen, verse twenty one. Matthew chapter four, verse four. John chapter six, verse sixty three. Romans chapter three, verses thirteen and fourteen. And James chapter one, verse eighteen.
James makes two statements that boast great power. First, the power of a bit and of a rudder, in chapter three, verses three to five. And second, that the tongue is a fire, setting on fire the whole course of life, in chapter three, verses five and six. Both of these fit into this theme of the power of words.
A bit is small, but it turns the whole horse. A rudder is small, but it turns a great ship in a fierce wind. So it is with the tongue. It is a little member, and it boasts great things.
Because words have the power of life and death, evil words defile the one who speaks them. See Matthew chapter five, verse twenty two, and Matthew chapter fifteen, verses seventeen to twenty.
And each person must give an account of every word they have spoken. Matthew chapter twelve, verse thirty six.
James agrees. The tongue corrupts the whole body, in chapter three, verse six. And teachers will be held to a stricter judgment, in chapter three, verse one.
Hear the word of Proverbs, chapter eighteen, verse twenty one. The tongue has the power of life and death, and those who love it will eat its fruit.
And hear the beautiful word of Hebrews, chapter thirteen, verse fifteen. By him therefore let us offer the sacrifice of praise to God continually, that is, the fruit of our lips giving thanks to his name.
The very same tongue that can set a forest on fire, can offer up to God the sacrifice of praise. That is the choice set before us every single day.
-
Track 08
The Untamable Tongue and the Heart
Three reasons the tongue is the best measure of Christian maturity: it is powerful, untamable, and it reveals the heart.
Scripture James 3:7-12; Luke 6:45; Matthew 12:34
Read the transcript
Part eight. The untamable tongue, and the condition of the heart.
Here is the heart of the teaching. The tongue is the best measure of Christian maturity, because it is so powerful, because it is naturally untamable, and because it reveals the condition of one's heart.
James gives us three reasons.
The first reason why the tongue is such a good measure of maturity, is that it is so powerful. Chapter three, verses three to six.
It has the power to do good for others. Chapter three, verses three to five. A word spoken in season, how good it is. A word of encouragement can turn a whole life around, just as a small bit turns a great horse.
And it has the power to destroy others. Chapter three, verses five and six. Behold, how great a matter a little fire kindleth. One careless sentence can burn down a friendship, a family, or a whole congregation.
The second reason is that the tongue is naturally untamable. Chapter three, verses seven and eight. Every kind of beast, and of bird, and of serpent, and of creature in the sea, has been tamed by mankind. But the tongue can no man tame. It is an unruly evil, full of deadly poison.
Notice carefully. James does not say that the tongue cannot be tamed by God. He says that no man can tame it. What is impossible for man is possible for God. That is why this is a matter for prayer, and not merely for effort.
The third reason is that the tongue shows the condition of the heart. Chapter three, verses nine to twelve. With the tongue we bless God, even the Father. And with the same tongue we curse men, who are made in the likeness of God. Out of the same mouth proceed blessing and cursing. My brethren, these things ought not so to be.
Then James gives us three pictures from nature. A fountain does not send out sweet water and bitter water from the same opening. A fig tree cannot bear olive berries. A vine cannot bear figs. And no fountain can yield both salt water and fresh.
In other words, the mouth is not the problem. The mouth is the evidence. The fountain is the heart.
The Lord Jesus said the same thing. In Luke, chapter six, verse forty five, a good man out of the good treasure of his heart brings forth that which is good, and an evil man out of the evil treasure of his heart brings forth that which is evil, for of the abundance of the heart his mouth speaketh.
And in Matthew, chapter twelve, verse thirty four, out of the abundance of the heart the mouth speaketh.
So whatever is there in the heart, the mouth speaks. If we want a different mouth, we must ask God for a different heart.
-
Track 09
Practical Christian Application
Life application: examining the words we use every day, and letting God cleanse the fountain of the heart.
Scripture James 3:8-12; Psalm 141:3; Ephesians 4:29
Read the transcript
Part nine. Practical Christian application.
Now we come to the part that matters most in daily life. Over the next few sessions, we can pick words which we can meditate upon, because the word of God clearly says, no one can tame the tongue.
So let us ask ourselves two honest questions.
First. Which words are we facing challenges with, on a day to day basis? Not the words of other people. Our own words.
Second. What words do we use in common speech, that we should not be using at all?
Take a moment with that. In the home, in the office, in the church, on the telephone, and on social media. Where does the fire start?
Here are some practical steps that flow directly out of this passage.
One. Watch the small hinge. A bit is small, and a rudder is small. The small remark, the small joke at someone's expense, the small exaggeration. These are the things that steer a whole life. Guard the small words.
Two. Put out the fire early. A great forest is set ablaze by a small fire. When a conversation begins to turn to gossip, to slander, or to anger, that is the moment to stop, not five sentences later.
Three. Do not settle for two mouths. Out of the same mouth proceed blessing and cursing. My brethren, these things ought not so to be. If we bless God on Sunday and wound people on Monday, the problem is not our schedule. It is our heart.
Four. Deal with the fountain, and not only with the stream. The fig tree bears figs because it is a fig tree. Ask God to change the treasure of the heart, and the words will follow.
Five. Make your tongue an altar. Hebrews, chapter thirteen, verse fifteen, calls our praise the fruit of our lips. The same tongue that can poison, can also offer up worship, thanksgiving, encouragement, and the gospel itself.
Six. Pray the prayer of the Psalmist. Set a watch, O Lord, before my mouth. Keep the door of my lips. Psalm one hundred and forty one, verse three.
Seven. Build others up. Let no corrupt communication proceed out of your mouth, but that which is good to the use of edifying, that it may minister grace unto the hearers. Ephesians, chapter four, verse twenty nine.
Remember, no man can tame the tongue. But we do not come to God as men only. We come as his children, and we ask our Father to do in us what we cannot do in ourselves.
-
Track 10
Key Lessons and Closing Prayer
A summary of the key lessons of James 3:1-12, and a closing prayer.
Scripture James 3:1-12
Read the transcript
Part ten. Key lessons, and our closing prayer.
Let us gather up the key lessons from James, chapter three, verses one through twelve.
One. Teaching is a holy responsibility. Those who teach will be judged more strictly, so let no one seek the platform before he has surrendered his life.
Two. We all stumble in many ways. The person who does not stumble in word is a mature person, able to bridle the whole body.
Three. The tongue is small, but it steers, like a bit and like a rudder.
Four. The tongue is a fire. A small spark can set a great forest ablaze.
Five. No man can tame the tongue. Only God can.
Six. Blessing and cursing must not come out of the same mouth.
Seven. The mouth reveals the heart. Out of the abundance of the heart, the mouth speaks.
Eight. The tongue that cannot be tamed by man can still be given to God as an instrument of praise, the fruit of our lips.
Let us pray.
Our Father in heaven, we thank you for your holy Word, and for the faithful warning of your servant James. Lord, we confess that we have stumbled many times in what we have said. We have blessed you with the same mouth with which we have wounded people made in your likeness. Forgive us.
Lord Jesus, you are the Word made flesh, and no guile was found in your mouth. Cleanse the fountain of our hearts, so that the water which flows from it may be sweet, and not bitter.
Holy Spirit, set a watch before our mouths, and keep the door of our lips. Make our tongues instruments of blessing, of truth, of encouragement, and of the gospel. Let our speech be always with grace, seasoned with salt.
And may the words of our mouths, and the meditation of our hearts, be acceptable in your sight, O Lord, our strength and our redeemer.
In the mighty name of Jesus Christ we pray. Amen.
Thank you for listening to the U E C F dot N E T Audio Book. James, chapter three, verses one through twelve. The Tongue. May the Lord bless you and keep you.
ఆడియో పుస్తకం — తెలుగు
యు.ఇ.సి.ఎఫ్. డాట్ నెట్ ఆడియో పుస్తకం — తెలుగు
పది భాగములు, వరుసగా. ఏ భాగము మీద ప్లే నొక్కినను, ఆ తరువాతి భాగము దానంతట అదే కొనసాగును. ప్రతి భాగమును ఎం.పి.త్రీ. ఫైలుగా డౌన్లోడ్ చేసికొనవచ్చును. ప్రతి భాగము క్రింద పూర్తి లిఖిత రూపము కూడ ఉన్నది.
పూర్తి కార్యక్రమం
పూర్తి ఆడియో పుస్తకమును ఒకే ఫైలులో వినండి
36 నిమిషాల 23 సెకన్ల నిడివి · 16.7 MB
-
భాగము 01
పరిచయం
ఆడియో పుస్తకమునకు స్వాగతం, ఉపయోగించిన బైబిలు అనువాదములు, మరియు దేవుని దాసుడైన యాకోబు పరిచయం.
లేఖనము యాకోబు 1:1; యోహాను 7:5; 1 కొరింథీయులకు 15:7
లిఖిత రూపము చదవండి
మీరు వింటున్నది, యు. ఇ. సి. ఎఫ్. డాట్ నెట్ ఆడియో పుస్తకం.
యాకోబు పత్రిక, మూడవ అధ్యాయము. ఒకటవ వచనము మొదలుకొని పన్నెండవ వచనము వరకు. నాలుక.
మొదటి భాగము. పరిచయము.
క్రీస్తునందు ప్రియమైన సహోదర సహోదరీలారా, మీ అందరికీ స్వాగతం. యాకోబు పత్రిక మూడవ అధ్యాయములోనికి మనము వెళ్ళక ముందు, యాకోబు పత్రిక యొక్క సారాంశమును, అలాగే ఇప్పటివరకు మనము చూసిన మొదటి, రెండవ అధ్యాయములను, క్లుప్తముగా మరొకసారి జ్ఞాపకము చేసికొందాము.
ఈ ఆడియో పుస్తకములో ఉపయోగించిన బైబిలు అనువాదముల గురించి ఒక మాట. యాకోబు మూడవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము నుండి పన్నెండవ వచనము వరకు గల లేఖన పఠనము, తెలుగు సత్యవేదము నుండి, అనగా తెలుగు యూనియన్ అనువాదము నుండి, యథాతథముగా తీసికొనబడినది. బోధలోను, వ్యాఖ్యానములోను ఉదహరించిన ఇతర వచనములు, మూల అధ్యయన పత్రములో వాడబడిన ఆంగ్ల అనువాద భావమును అనుసరించి తెలుగులో ఇవ్వబడినవి.
అయితే ఈ సందేశము ఇచ్చుచున్న ప్రసంగీకుడు ఎవరు? దేవునికిని, ప్రభువైన యేసు క్రీస్తుకును దాసుడైన యాకోబు. మొదటి అధ్యాయము, ఒకటవ వచనములో ఆయన తన్నుతాను ఆ విధముగానే పరిచయము చేసికొనుచున్నాడు.
యాకోబు, యేసు క్రీస్తుకు సహోదరుడు. అనగా, ఒకే తల్లికి పుట్టిన తమ్ముడు. యేసు జీవించియున్న కాలములో ఆయన మొదట యేసు క్రీస్తును నమ్మలేదు. కానీ యేసు మరణము, పునరుత్థానము తరువాత ఆయన యేసును నమ్మెను. లేచిన క్రీస్తు యాకోబునకు కనబడెనని లేఖనములలో మనము చూచియున్నాము. ఆ సంగతిని పౌలే స్వయముగా సాక్ష్యమిచ్చెను. యోహాను సువార్త, ఏడవ అధ్యాయము, ఐదవ వచనము, మరియు మొదటి కొరింథీయులకు వ్రాసిన పత్రిక, పదిహేనవ అధ్యాయము, ఏడవ వచనము.
పురాతన చరిత్రకారులు మనకు ఇలా చెప్పుచున్నారు. యాకోబు యెరూషలేములోనే నివసించుచు బోధించుచు, అనేకమంది యూదులకును, యెరూషలేమునకు వచ్చిన అనేకమంది యాత్రికులకును, యేసే మెస్సీయ, ఆయనే దేవుని కుమారుడు అని ఒప్పించెను.
ఆయన భక్తిని బట్టి ఆయనకు గొప్ప గౌరవము కలిగెను. దేవాలయములో మోకాళ్ళూని ప్రార్థన చేయుటలో ఆయన ఎంత సమయము గడిపెనంటే, ఒంటె మోకాళ్ళు అను ముద్దుపేరు ఆయనకు కలిగెను. ఆయనను వ్యతిరేకించిన శాస్త్రులును, పరిసయ్యులును సహా, ఆయనలో ఏ తప్పును కనుగొనలేకపోయిరి.
అట్టి భక్తుడు వ్రాసిన పత్రికను ఇప్పుడు మనము తెరవబోవుచున్నాము.
-
భాగము 02
గడ్డిపోచ వంటి పత్రికయా?
మార్టిన్ లూథర్ యాకోబు పత్రికపై చేసిన విమర్శ, మరియు యాకోబు పత్రిక నిజముగా పరీక్షింపబడిన పరిణతి గల విశ్వాసమునకు పిలుపు అని ఎందుకు చెప్పవచ్చు.
లేఖనము యాకోబు 1:1; 2:1; 4:15; 5:1-6; 5:13-16
లిఖిత రూపము చదవండి
రెండవ భాగము. గడ్డిపోచ వంటి పత్రికయా?
పదిహేను వందల ఇరవై రెండవ సంవత్సరములో మార్టిన్ లూథర్ ప్రచురించిన క్రొత్త నిబంధన అనువాదములో, ఆయన హెబ్రీయులకు, యాకోబు, యూదా, ప్రకటన అను గ్రంథములను వాటి సాధారణ స్థానములలో ఉంచక, అనుబంధముగా చివరన ఉంచెను. విషయసూచికలో కూడ వాటిని చేర్చలేదు. అందుకు కారణమును ఆయన తన ఉపోద్ఘాతములో ఇలా వివరించెను.
ఆయన ఇలా వ్రాసెను. చివరిగా, పరిశుద్ధ యోహాను సువార్తయు, ఆయన మొదటి పత్రికయు, పరిశుద్ధ పౌలు పత్రికలును, ముఖ్యముగా రోమీయులకు, గలతీయులకు, ఎఫెసీయులకు వ్రాసిన పత్రికలును, పరిశుద్ధ పేతురు మొదటి పత్రికయు, ఇవే క్రీస్తును నీకు చూపించు గ్రంథములు. వేరే ఏ గ్రంథమును నీవు చూడకపోయినను, ఏ బోధను వినకపోయినను, నీవు తెలిసికొనవలసిన ఆవశ్యకమైన ఆశీర్వాదకరమైన సమస్తమును ఇవే నీకు బోధించును. కాబట్టి వాటితో పోల్చినపుడు, పరిశుద్ధ యాకోబు పత్రిక నిజముగా గడ్డిపోచ వంటి పత్రిక. ఏలయనగా దానిలో సువార్త స్వభావము లేదు.
పౌలు బోధించిన, క్రియలు లేకుండ విశ్వాసము వలననే నీతిమంతులముగా తీర్చబడుదుము అను సిద్ధాంతమునకు యాకోబు వ్యతిరేకముగా జవాబిచ్చుచున్నాడని లూథర్ తలంచెను. అందుకే ఆయన యాకోబు పత్రికకు తక్కువ విలువ ఇచ్చెను. అంతేకాక, ఈ పత్రికలో యేసు ప్రస్తావన చాలా తక్కువ. ఆయన మరణ పునరుత్థానముల ప్రస్తావన అసలే లేదు.
వాస్తవముగా చూచినయెడల, పౌలుకును యాకోబుకును మధ్య ఉన్న ఈ విభేదము పైకి కనబడునదే గాని నిజమైనది కాదు. రోమీయులకు గాని, గలతీయులకు గాని పౌలు వ్రాసిన పత్రికలను యాకోబు చదివినట్టు ఏ ఆధారమును లేదు. నీతిమంతునిగా తీర్చబడుట, విశ్వాసము, క్రియలు అను మాటలను యాకోబు పౌలుకంటె వేరైన అర్థములో వాడుచున్నాడు. పౌలు బోధలను ఆయన ఎక్కడను ప్రత్యక్షముగా ప్రస్తావింపలేదు. పౌలు రోమీయులకు పత్రికను సుమారు క్రీస్తు శకము యాభై ఏడవ సంవత్సరములో వ్రాసెను. యాకోబు క్రీస్తు శకము అరవై రెండవ సంవత్సరములో మరణించెను. కాబట్టి రోమీయులకు పత్రిక ప్రతిని యాకోబు చూచియుండుట అసంభవము.
కొందరు, యాకోబు ఈ పత్రికను సుమారు క్రీస్తు శకము నలభై ఐదవ సంవత్సరములో, అనగా పౌలు తన సువార్త ప్రయాణములను ఆరంభించక ముందు, సంఘములో అన్యజనులు ఎక్కువమంది చేరక ముందు వ్రాసెనని తలంచుచున్నారు. ఈ కాలము సరియైనదైతే, యాకోబు పత్రికయే క్రొత్త నిబంధనలో మొదటిగా వ్రాయబడిన గ్రంథము. అప్పుడు అది పౌలు వ్రాతలను వక్రీకరించిన వారికి ఇచ్చిన జవాబు కాదు. మనము నమ్మినదానిని జీవించి చూపుమని ఇచ్చిన ప్రబోధము.
మరికొందరు ఈ పత్రిక క్రీస్తు శకము యాభై ఐదు నుండి అరవై సంవత్సరముల మధ్య వ్రాయబడినదని చెప్పుదురు. అది సరియైనదైతే, పౌలు బోధలు విస్తారముగా చర్చింపబడుచు, తప్పుగా ఉదహరింపబడుచు, తప్పుగా అర్థము చేసికొనబడుచున్న కాలములో యాకోబు వ్రాసెనన్నమాట. క్రియలతో నిమిత్తము లేకుండ కృపవలననే నీతిమంతులముగా తీర్చబడుదుమని చెప్పి, ఆ సత్యమును అజాగ్రత్త జీవితమునకు సాకుగా మార్చుకొనిన కొందరు సంఘములో ఉండిరి.
ఇప్పుడు ఈ పత్రికను గూర్చిన కొన్ని స్పష్టమైన సంగతులను గమనింపుడి.
యేసు క్రీస్తు పేరు ఈ పత్రికలో కేవలము రెండు సార్లు మాత్రమే ఉన్నది. యాకోబు మొదటి అధ్యాయము ఒకటవ వచనములోను, రెండవ అధ్యాయము ఒకటవ వచనములోను.
పరిశుద్ధాత్ముని ప్రస్తావన అసలే లేదు. యేసు మరణ పునరుత్థానముల ప్రస్తావనయు లేదు.
ప్రభువు చిత్తమైతే అను ప్రసిద్ధమైన మాట, యాకోబు పత్రిక నాల్గవ అధ్యాయము, పదిహేనవ వచనము నుండి వచ్చినది.
ఒక సంఘములో పెద్దలు రోగుల కొరకు ప్రార్థన చేయుచున్నారంటే, అది ఐదవ అధ్యాయము, పదమూడవ వచనము నుండి పదహారవ వచనము వరకు గల మాటలను బట్టియే.
అనేకమంది క్రైస్తవ యజమానులు తమ పనివారికి తగిన జీతము చెల్లించుచున్నారంటే, అది ఐదవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము నుండి ఆరవ వచనము వరకు గల మాటలను బట్టియే.
శ్రమలు, శోధనలు, జ్ఞానము, వివేకము, పక్షపాతము, నాలుక, లోబడుట, లోకముతో స్నేహము, విశ్వాసము, అంత్యదినములు, ప్రార్థన అను విషయములను యాకోబు ఈ పత్రికలో బోధించుచున్నాడు.
కాబట్టి యాకోబు పత్రిక గడ్డిపోచ వంటిది ఎంతమాత్రమును కాదు. అది క్రైస్తవ విశ్వాసమునకు బలమైన, ప్రాణము గల దృష్టిని మనకు అందించుచున్నది. అది పరీక్షింపబడిన, పరిణతి చెందిన విశ్వాసమునకు ఇచ్చిన పిలుపు. ఆయన రచనా శైలి సామెతల గ్రంథమునకును, మత్తయి సువార్తకును ఎక్కువగా దగ్గరగా ఉండును.
-
భాగము 03
కాలక్రమము మరియు ఒకటి రెండు అధ్యాయముల పునశ్చరణ
పత్రిక వెనుక ఉన్న చారిత్రక కాలక్రమము, మరియు యాకోబు మొదటి రెండవ అధ్యాయముల సారాంశము.
లేఖనము అపొస్తలుల కార్యములు 8:1; 11:19-22; 21:17-26; యాకోబు 1; 2:1-26
లిఖిత రూపము చదవండి
మూడవ భాగము. కాలక్రమము, మరియు మొదటి రెండవ అధ్యాయముల పునశ్చరణ.
మొదట కాలక్రమమును చూతము.
యేసు మరణ పునరుత్థానములు సుమారు క్రీస్తు శకము ముప్పై మూడవ సంవత్సరములో జరిగెను.
స్తెఫను సుమారు క్రీస్తు శకము ముప్పై నాలుగు నుండి ముప్పై ఆరు సంవత్సరముల మధ్య హతసాక్షిగా మరణించెను.
అపొస్తలుల కార్యములు, ఎనిమిదవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనములో, హింస రేగగా యెరూషలేములోని క్రైస్తవులు చెదరిపోయిరి.
అపొస్తలుల కార్యములు, పదకొండవ అధ్యాయము, పంతొమ్మిదవ వచనము నుండి ఇరువదిరెండవ వచనము వరకు, చెదరిపోయిన ఆ క్రైస్తవులు ఫొనీకే, కుప్ర, అంతియొకయ ప్రాంతములకు ప్రయాణము చేసి, గ్రీసుదేశస్థులకు కూడ సువార్త ప్రకటించిరి.
యాకోబు, మొదటి అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము ప్రకారము, చెదరిన పండ్రెండు గోత్రములవారికి ఈ పత్రిక వ్రాయబడినది.
యెరూషలేము మహాసభ క్రీస్తు శకము నలభై తొమ్మిది, యాభై సంవత్సరములలో జరిగెను.
క్రీస్తు శకము యాభై ఏడవ సంవత్సరములో, శుద్ధీకరణ ఆచారములో పాల్గొనుమని యాకోబు పౌలునకు సలహా ఇచ్చెను. అది అపొస్తలుల కార్యములు, ఇరువది ఒకటవ అధ్యాయము, పదిహేడవ వచనము నుండి ఇరువది ఆరవ వచనము వరకు ఉన్నది.
కొందరు పండితులు యాకోబు పత్రిక సుమారు క్రీస్తు శకము యాభై ఎనిమిదవ సంవత్సరములో వ్రాయబడినదని చెప్పుదురు. అయితే ఎక్కువ ఆధారములు క్రీస్తు శకము నలభై ఐదు నుండి నలభై తొమ్మిది సంవత్సరముల మధ్యనే చూపించుచున్నవి.
ఇప్పుడు యాకోబు మొదటి అధ్యాయము సారాంశమును చూతము.
శ్రమలు ఓర్పును కలుగజేయును. ఓర్పు ఆత్మీయ పరిణతిని కలుగజేయును. ఆ పరిణతి జీవకిరీటమునకు నడిపించును.
అయితే శోధన దానికి వ్యతిరేక దిశలో నడిపించును. శోధన మనలను లాగి, మరులుకొల్పును. మరులుకొల్పబడి మనము పాపము చేయుదుము. పాపము పరిపక్వమై మరణమును కనును.
శ్రమలలో నిలుచుటకు మనకు జ్ఞానము అవసరము. దేవుడు ఎవనిని శోధింపడు. జ్ఞానమునకును, తెలివికిని గల భేదమును కూడ యాకోబు మనకు బోధించుచున్నాడు. నిజమైన భక్తి ఎట్టిదో ఆయన మనకు చూపించుచున్నాడు.
ఇప్పుడు యాకోబు రెండవ అధ్యాయము సారాంశమును చూతము.
మొదటిది, పక్షపాతము, ప్రేమ, కనికరము. రెండవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము నుండి పదమూడవ వచనము వరకు.
మెతడిస్టు ఉద్యమ స్థాపకుడైన జాన్ వెస్లీ ఒకసారి ఇలా చెప్పెను. ఐశ్వర్యవంతుడని మాత్రమే ఎవనిని ఘనపరచవద్దు. బీదవాడని మాత్రమే ఎవనిని తృణీకరించవద్దు. ఆయన పదిహేడు వందల ఇరవై తొమ్మిదవ సంవత్సరములో, చార్లెస్ వెస్లీతో కలిసి ఆ ఉద్యమమును ఆరంభించెను.
తరువాత క్రమక్రమముగా, సంఘములో కూర్చుండు స్థలములను అద్దెకిచ్చు పద్ధతి ఆరంభమాయెను. అది ధనవంతులకును బీదవారికిని మధ్య భేదమును కలుగజేసెను. ఆ పద్ధతి సంఘములలో పెద్ద వివాదముగా మారెను. చివరకు అందరును ఉచితముగా కూర్చుండు పద్ధతికి మారిరి. అదే పద్ధతి పదునెనిమిది వందల అరవయ్యవ సంవత్సరములో ఫ్రీ మెతడిస్టు ఉద్యమముగా ఏర్పడెను.
సాంఘిక హోదా యొక్క మెరుపును చూచి ఆకర్షితుడగుటలో, ఈ లోకములో క్రైస్తవుడే అందరికంటె చివరివాడై ఉండవలెను.
రెండవది, విశ్వాసము. రెండవ అధ్యాయము, పదునాల్గవ వచనము నుండి ఇరువది ఆరవ వచనము వరకు. ఇక్కడ యాకోబు మూడు రకముల విశ్వాసములను మనకు చూపించుచున్నాడు.
మొదటిది, దయ్యముల విశ్వాసము. ఈ విశ్వాసములో మనస్సును, భావములును రెండును ఉన్నవి. దయ్యములు నమ్ముచున్నవి, వణకుచున్నవి. కానీ అవి రక్షింపబడలేదు.
రెండవది, మృత విశ్వాసము. ఈ విశ్వాసములో కేవలము బుద్ధి మాత్రమే ఉన్నది, సంకల్పము లేదు. అది సత్యమును ఒప్పుకొనును గాని ఏమియు చేయదు.
మూడవది, క్రియలతో కూడిన సజీవ విశ్వాసము. ఈ విశ్వాసము దేవుని వాక్యముపై ఆధారపడియున్నది. అది మనుష్యుని సంపూర్ణముగా, అనగా మనస్సును, భావములను, సంకల్పమును కలుపుకొని పనిచేయును.
ఇది మన వెనుక ఉంచుకొని, ఇప్పుడు మనము మూడవ అధ్యాయములోనికి వచ్చుచున్నాము.
-
భాగము 04
నాలుగు విధములైన వివరణ
లేఖనమును అర్థము చేసికొనుటకు గల నాలుగు మార్గములు: అక్షరార్థము, ఆధ్యాత్మికము, నైతికము, తాత్పర్యము.
లేఖనము యాకోబు 3:1-12
లిఖిత రూపము చదవండి
నాల్గవ భాగము. నాలుగు విధములైన వివరణ.
ఈ భాగమును చదువక ముందు, లేఖనమును సరిగా ఎట్లు అర్థము చేసికొనవలెనో మనకు మనము జ్ఞాపకము చేసికొందాము. దీనికి నాలుగు ప్రాచీన పద్ధతులు ఉన్నవి. అవి ఒకదానితో ఒకటి కలిసి పనిచేయును.
ఒకటి. అక్షరార్థ వివరణ, అనగా చారిత్రక వివరణ. ఇది ఇలా ప్రశ్నించును. అప్పుడు నిజముగా ఏమి జరిగినది? రచయిత ఉద్దేశము ఏమిటి? ఆయన ఎందుకు వ్రాసెను? ఎవరికి వ్రాసెను? ఆ సందర్భము ఏమిటి?
రెండు. ఆధ్యాత్మిక వివరణ. ఇది ఆ లేఖన భాగము యొక్క లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థమును వెదకును.
మూడు. నైతిక అన్వయ వివరణ. ఇది ఇలా ప్రశ్నించును. నేను ఏమి చేయవలెను? లేఖనమును చదివిన తరువాత, చారిత్రక దృష్టితోను ఆధ్యాత్మిక దృష్టితోను దానిని చూచి, అది మన దైనందిన జీవితములో ఆచరణాత్మకముగా ఎట్లు అన్వయించుకొనవచ్చునో ఆలోచించుటయే. దీనినే జీవిత అన్వయము అందురు.
నాలుగు. తాత్పర్య వివరణ, అనగా అంత్యకాల వివరణ. ఇది క్రీస్తునందు సమస్తము నిత్యముగా నెరవేరు విషయమునకు లేఖనమును అన్వయించును.
యాకోబు మాటలను మనము వినుచుండగా ఈ నాలుగింటిని మనసులో ఉంచుకొందాము.
-
భాగము 05
లేఖన పఠనము: యాకోబు 3:1-12
యాకోబు మూడవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము నుండి పన్నెండవ వచనము వరకు, తెలుగు సత్యవేదము నుండి పూర్తి పఠనము.
లేఖనము యాకోబు 3:1-12 (తెలుగు సత్యవేదము)
లిఖిత రూపము చదవండి
ఐదవ భాగము. లేఖన పఠనము.
యాకోబు వ్రాసిన పత్రిక, మూడవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము మొదలుకొని పన్నెండవ వచనము వరకు. తెలుగు సత్యవేదము నుండి. దేవుని వాక్యమును వినుదము.
ఒకటవ వచనము. నా సహోదరులారా, బోధకులమైన మనము మరి కఠినమైన తీర్పు పొందుదుమని తెలిసికొని, మీలో అనేకులు బోధకులు కాకుండుడి.
రెండవ వచనము. అనేకవిషయములలో మన మందరము తప్పిపోవుచున్నాము. ఎవడైనను మాటయందు తప్పనియెడల, అట్టివాడు లోపము లేనివాడై, తన సర్వశరీరమును స్వాధీనమందుంచుకొన శక్తిగలవాడగును.
మూడవ వచనము. గుఱ్ఱములు మనకు లోబడుటకై నోటికి కళ్లెముపెట్టి, వాటి శరీరమంతయు త్రిప్పుదుము గదా.
నాల్గవ వచనము. ఓడలనుకూడ చూడుడి; అవి ఎంతో గొప్పవై పెనుగాలికి కొట్టుకొని పోబడినను, ఓడ నడుపువాని ఉద్దేశముచొప్పున మిక్కిలి చిన్నదగు చుక్కానిచేత త్రిప్పబడును.
ఐదవ వచనము. ఆలాగుననే నాలుకకూడ చిన్న అవయవమైనను బహుగా అదిరిపడును. ఎంత కొంచెము నిప్పు ఎంత విస్తారమైన అడవిని తగులబెట్టును!
ఆరవ వచనము. నాలుక అగ్నియే; నాలుక మన అవయవములలో ఉంచబడిన పాపప్రపంచమై, సర్వశరీరమునకు మాలిన్యము కలుగజేయుచు, ప్రకృతి చక్రమునకు చిచ్చుపెట్టును; అది నరకముచేత చిచ్చు పెట్టబడును.
ఏడవ వచనము. మృగ, పక్షి, సర్ప, జలచరములలో ప్రతిజాతియు నరజాతిచేత సాధుకాజాలును, సాధు ఆయెను గాని,
ఎనిమిదవ వచనము. యే నరుడును నాలుకను సాధుచేయనేరడు. అది మరణకరమైన విషముతో నిండినది; అది నిరర్గళమైన దుష్టత్వమే.
తొమ్మిదవ వచనము. దీనితో తండ్రియైన ప్రభువును స్తుతింతుము; దీనితోనే దేవుని పోలికెగా పుట్టిన మనుష్యులను శపింతుము.
పదవ వచనము. ఒక్కనోటనుండియే ఆశీర్వచనమును శాపవచనమును బయలువెళ్లును. నా సహోదరులారా, యీలాగుండ కూడదు.
పదకొండవ వచనము. నీటిబుగ్గలో ఒక్క జెలనుండియే తియ్యని నీరును చేదునీరును ఊరునా?
పన్నెండవ వచనము. నా సహోదరులారా, అంజూరపుచెట్టున ఒలీవ పండ్లయినను, ద్రాక్షతీగెను అంజూరపు పండ్లయినను కాయునా? అటువలెనే ఉప్పు నీళ్లలోనుండి తియ్యని నీళ్లును ఊరవు.
ఇది ప్రభువు వాక్యము. దేవునికి స్తోత్రము.
-
భాగము 06
ప్రసంగీకులు మరియు బోధకులు
అనేకులు బోధకులు కాకూడదని యాకోబు ఎందుకు హెచ్చరించుచున్నాడు, మరియు బోధతో వచ్చు జవాబుదారీతనము.
లేఖనము యాకోబు 3:1; 1 కొరింథీయులకు 9:27
లిఖిత రూపము చదవండి
ఆరవ భాగము. ప్రసంగీకులు మరియు బోధకులు.
యాకోబు ఇలా ఆరంభించుచున్నాడు. నా సహోదరులారా, బోధకులమైన మనము మరి కఠినమైన తీర్పు పొందుదుమని తెలిసికొని, మీలో అనేకులు బోధకులు కాకుండుడి.
యాకోబు కాలములోని సందర్భమును బట్టి చూచినయెడల, అనేకమంది యూదా క్రైస్తవులు బోధకులు కావలెనని ఆశపడిరి. కానీ వాక్యమును గూర్చిన నిజమైన అవగాహన వారికి లేదు. తమను తాము క్రమశిక్షణలో ఉంచుకొనుట వారికి తెలియదు. తమ జీవితములతో వారు చెడు మాదిరిని చూపించుచుండిరి. ఒక వైపు దేవుని స్తుతించుచు, అదే సమయములో తమ సహోదరులను శపించుచు, పక్షపాతము చూపుచుండిరి. అందుకే యాకోబు, బోధకులు కావలెనని ఆశపడవద్దు, మొదట మీ జీవితములను సరిచేసికొనుడి అని వారితో చెప్పుచున్నాడు.
అపొస్తలుడైన పౌలు తన స్వంత జీవితమును గూర్చి ఏమి చెప్పెనో వినుడి. మొదటి కొరింథీయులకు, తొమ్మిదవ అధ్యాయము, ఇరువది ఏడవ వచనములో ఆయన ఇలా అనుచున్నాడు. నేను ఇతరులకు ప్రకటించిన తరువాత నేనే భ్రష్టుడనుగా ఉండకుండునట్లు, నా శరీరమును నలుగగొట్టి దానిని లోపరచుకొనుచున్నాను.
బోధించుటతోను ప్రకటించుటతోను బాధ్యత వచ్చును. జవాబుదారీతనము వచ్చును. తమను తాము క్రమశిక్షణలో ఉంచుకొనవలసిన అవసరము వచ్చును. అప్పుడే వెంబడించువారికి కూడ అదే మనస్తత్వము కలుగును.
ఈ అంత్యదినములలో అబద్ధ బోధ ప్రజలను తప్పు దారిలో నడిపించుచున్నది. దానివలన ఎంతో గందరగోళము కలిగి, క్రైస్తవులు లోకము ఎదుట నవ్వులపాలగుచున్నారు.
కాబట్టి యాకోబు హెచ్చరిక బోధించుటకు వ్యతిరేకమైనది కాదు. అజాగ్రత్తగా బోధించుటకు వ్యతిరేకమైనది. దేవుని కొరకు నీ నోరు తెరవదలచినయెడల, మొదట దేవుడు నీ నోటిని ఏలనిమ్ము.
-
భాగము 07
నాలుక యొక్క శక్తి
కళ్లెము, చుక్కాని, అగ్ని: మాటలకు జీవమరణముల శక్తి ఎందుకు ఉన్నది.
లేఖనము యాకోబు 3:2-6; సామెతలు 18:21; హెబ్రీయులకు 13:15; మత్తయి 12:36
లిఖిత రూపము చదవండి
ఏడవ భాగము. నాలుక యొక్క శక్తి.
మూడవ అధ్యాయము, రెండవ వచనము నుండి నాల్గవ వచనము వరకు. అనేకవిషయములలో మన మందరము తప్పిపోవుచున్నాము.
అనేకవిషయములలో మన మందరము తప్పిపోవుచున్నాము అను ఈ ఒక్క మాటయే, అనేకులు బోధకులు కావలెనని ఎందుకు ఆశపడకూడదో వివరించుచున్నది. మనము మాటలలో తప్పిపోవుట అంత సులభమైనయెడల, అనేకులు బోధకులు కావలెనని ఆశపడకూడదు. ఏలయనగా బోధకుడై యుండుటలో ఎక్కువ జవాబుదారీతనము ఉన్నది.
మాటల విషయములో ఈ లేఖన భాగము యొక్క పెద్ద ఇతివృత్తము ఇదే. సరియైన మాటలు, సరియైన సమయములో, సరియైన మనోభావముతో పలికినయెడల, అవి జీవమును తెచ్చును. తప్పు మాటలు, తప్పు సమయములో, తప్పు మనోభావముతో పలికినయెడల, అవి మరణమును తెచ్చును.
ఈ ఇతివృత్తమును బైబిలు అంతటిలో మీరు కనుగొనవచ్చును. ఆదికాండము మూడవ అధ్యాయము. ద్వితీయోపదేశకాండము ముప్పయ్యవ అధ్యాయము, పదకొండవ వచనము నుండి ఇరువయ్యవ వచనము వరకు. ద్వితీయోపదేశకాండము ముప్పై రెండవ అధ్యాయము, నలభై ఆరు, నలభై ఏడు వచనములు. సామెతలు పదకొండవ అధ్యాయము, పదకొండవ వచనము. సామెతలు పదునెనిమిదవ అధ్యాయము, ఇరువది ఒకటవ వచనము. మత్తయి నాల్గవ అధ్యాయము, నాల్గవ వచనము. యోహాను ఆరవ అధ్యాయము, అరవై మూడవ వచనము. రోమీయులకు మూడవ అధ్యాయము, పదమూడు, పదునాలుగు వచనములు. మరియు యాకోబు మొదటి అధ్యాయము, పదునెనిమిదవ వచనము.
యాకోబు గొప్ప శక్తిని చూపించు రెండు ఉపమానములను ఇచ్చుచున్నాడు. మొదటిది, కళ్లెము మరియు చుక్కాని యొక్క శక్తి. మూడవ అధ్యాయము, మూడవ వచనము నుండి ఐదవ వచనము వరకు. రెండవది, నాలుక ఒక అగ్నివంటిదై జీవిత చక్రమంతటికి చిచ్చుపెట్టును. మూడవ అధ్యాయము, ఐదవ ఆరవ వచనములు. ఈ రెండును మాటల శక్తి అను ఇతివృత్తములోనికే వచ్చును.
కళ్లెము చిన్నదే, కానీ అది గుఱ్ఱమంతటిని త్రిప్పును. చుక్కాని చిన్నదే, కానీ అది పెనుగాలిలో ఉన్న పెద్ద ఓడను త్రిప్పును. నాలుక కూడ అట్టిదే. అది చిన్న అవయవమే, కానీ అది గొప్ప కార్యములను గూర్చి డంబములాడును.
మాటలకు జీవమరణముల శక్తి ఉన్నందున, చెడు మాటలు వాటిని పలికినవానినే అపవిత్రపరచును. మత్తయి ఐదవ అధ్యాయము, ఇరువది రెండవ వచనమును, మత్తయి పదునైదవ అధ్యాయము, పదిహేడవ వచనము నుండి ఇరువయ్యవ వచనము వరకును చూడుడి.
మరియు ప్రతి మనుష్యుడు తాను పలికిన ప్రతి మాటను గూర్చి లెక్క ఒప్పచెప్పవలెను. మత్తయి పండ్రెండవ అధ్యాయము, ముప్పై ఆరవ వచనము.
యాకోబు కూడ దీనితో ఏకీభవించుచున్నాడు. నాలుక సర్వశరీరమునకు మాలిన్యము కలుగజేయును, మూడవ అధ్యాయము ఆరవ వచనము. బోధకులు మరి కఠినమైన తీర్పు పొందుదురు, మూడవ అధ్యాయము ఒకటవ వచనము.
సామెతలు, పదునెనిమిదవ అధ్యాయము, ఇరువది ఒకటవ వచనము వినుడి. జీవమరణములు నాలుక వశము; దానియందు ప్రీతిపడువారు దాని ఫలము తిందురు.
హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రిక, పదమూడవ అధ్యాయము, పదిహేనవ వచనములోని ఈ అందమైన మాటను వినుడి. కాబట్టి ఆయనద్వారా మనము దేవునికి ఎల్లప్పుడును స్తుతియాగము చేయుదము; అనగా ఆయన నామమును ఒప్పుకొనుచు, జిహ్వాఫలము అర్పించుదము.
ఒక అడవిని దహించివేయగల ఆ నాలుకయే, దేవునికి స్తుతియాగమును అర్పించగలదు. ప్రతిదినము మన ఎదుట ఉంచబడిన ఎంపిక ఇదే.
-
భాగము 08
సాధుకాని నాలుక మరియు హృదయము
నాలుక క్రైస్తవ పరిణతికి ఉత్తమమైన కొలబద్ద అనుటకు మూడు కారణములు.
లేఖనము యాకోబు 3:7-12; లూకా 6:45; మత్తయి 12:34
లిఖిత రూపము చదవండి
ఎనిమిదవ భాగము. సాధుకాని నాలుక, మరియు హృదయ స్థితి.
ఈ బోధ యొక్క గుండెకాయ ఇదే. నాలుక క్రైస్తవ పరిణతికి ఉత్తమమైన కొలబద్ద. ఎందుకంటే అది ఎంతో శక్తివంతమైనది, అది స్వభావసిద్ధముగా సాధుకానిది, మరియు అది ఒకని హృదయ స్థితిని బయలుపరచునది.
యాకోబు మనకు మూడు కారణములను ఇచ్చుచున్నాడు.
మొదటి కారణము. నాలుక ఎంతో శక్తివంతమైనది. మూడవ అధ్యాయము, మూడవ వచనము నుండి ఆరవ వచనము వరకు.
దానికి ఇతరులకు మేలు చేయు శక్తి ఉన్నది. మూడవ అధ్యాయము, మూడవ వచనము నుండి ఐదవ వచనము వరకు. తగిన సమయమందు పలికిన మాట ఎంత మేలైనది! చిన్న కళ్లెము పెద్ద గుఱ్ఱమును త్రిప్పినట్లే, ఒక ప్రోత్సాహకరమైన మాట ఒక జీవితమునంతటిని మార్చివేయగలదు.
అలాగే దానికి ఇతరులను నాశనము చేయు శక్తియు ఉన్నది. మూడవ అధ్యాయము, ఐదవ ఆరవ వచనములు. ఎంత కొంచెము నిప్పు ఎంత విస్తారమైన అడవిని తగులబెట్టును! అజాగ్రత్తగా పలికిన ఒక్క మాట ఒక స్నేహమును, ఒక కుటుంబమును, ఒక సంఘమునంతటిని దహించివేయగలదు.
రెండవ కారణము. నాలుక స్వభావసిద్ధముగా సాధుకానిది. మూడవ అధ్యాయము, ఏడవ ఎనిమిదవ వచనములు. మృగ, పక్షి, సర్ప, జలచరములలో ప్రతిజాతియు నరజాతిచేత సాధు చేయబడినది. కానీ యే నరుడును నాలుకను సాధుచేయనేరడు. అది నిరర్గళమైన దుష్టత్వమే, మరణకరమైన విషముతో నిండినది.
ఇక్కడ ఒక సంగతిని జాగ్రత్తగా గమనింపుడి. నాలుకను దేవుడు సాధు చేయలేడని యాకోబు చెప్పుటలేదు. యే నరుడును దానిని సాధు చేయలేడని చెప్పుచున్నాడు. మనుష్యులకు అసాధ్యమైనవి దేవునికి సాధ్యములే. అందుచేతనే ఇది కేవలము మన ప్రయత్నముతో తీరు విషయము కాదు, ప్రార్థనతో తీరు విషయము.
మూడవ కారణము. నాలుక హృదయ స్థితిని బయలుపరచును. మూడవ అధ్యాయము, తొమ్మిదవ వచనము నుండి పన్నెండవ వచనము వరకు. ఆ నాలుకతోనే తండ్రియైన ప్రభువును స్తుతింతుము. అదే నాలుకతోనే దేవుని పోలికెగా పుట్టిన మనుష్యులను శపింతుము. ఒక్క నోటనుండియే ఆశీర్వచనమును శాపవచనమును బయలువెళ్లును. నా సహోదరులారా, యీలాగుండ కూడదు.
తరువాత యాకోబు ప్రకృతిలోని మూడు ఉదాహరణలను ఇచ్చుచున్నాడు. ఒక నీటిబుగ్గ ఒకే జెలనుండి తియ్యని నీటిని, చేదు నీటిని ఊరదు. అంజూరపు చెట్టు ఒలీవ పండ్లను కాయలేదు. ద్రాక్షతీగె అంజూరపు పండ్లను కాయలేదు. ఏ ఊటయు ఉప్పు నీటిని, తియ్యని నీటిని కలిపి ఇయ్యలేదు.
మరో మాటలో చెప్పాలంటే, నోరు సమస్య కాదు. నోరు కేవలము సాక్ష్యము మాత్రమే. ఊట మాత్రము హృదయమే.
ప్రభువైన యేసు కూడ ఇదే మాట చెప్పెను. లూకా సువార్త, ఆరవ అధ్యాయము, నలభై ఐదవ వచనములో, మంచి మనుష్యుడు తన హృదయమను మంచి ధననిధిలోనుండి మంచిదానిని తెచ్చును; చెడ్డ మనుష్యుడు తన హృదయమను చెడ్డ ధననిధిలోనుండి చెడ్డదానిని తెచ్చును. హృదయము నిండియుండు దానినిబట్టి ఆ నోరు మాటలాడును.
మరియు మత్తయి సువార్త, పండ్రెండవ అధ్యాయము, ముప్పై నాల్గవ వచనములో, హృదయము నిండియుండు దానినిబట్టి నోరు మాటలాడును.
కాబట్టి హృదయములో ఏది ఉన్నదో, దానినే నోరు పలుకును. మనకు వేరైన నోరు కావలెనంటే, ముందుగా వేరైన హృదయమును దేవుని నుండి అడుగవలెను.
-
భాగము 09
ఆచరణాత్మక క్రైస్తవ అన్వయము
జీవిత అన్వయము: మనము ప్రతిదినము వాడు మాటలను పరిశీలించుకొనుట, హృదయమను ఊటను దేవుడు శుద్ధి చేయనిచ్చుట.
లేఖనము యాకోబు 3:8-12; కీర్తనలు 141:3; ఎఫెసీయులకు 4:29
లిఖిత రూపము చదవండి
తొమ్మిదవ భాగము. ఆచరణాత్మక క్రైస్తవ అన్వయము.
ఇప్పుడు దైనందిన జీవితములో అన్నిటికంటె ముఖ్యమైన భాగమునకు వచ్చుచున్నాము. రాబోవు కొన్ని సమావేశములలో, మనము ధ్యానించదగిన మాటలను ఎన్నుకొనవచ్చును. ఏలయనగా దేవుని వాక్యము స్పష్టముగా, యే నరుడును నాలుకను సాధుచేయనేరడు అని చెప్పుచున్నది.
కాబట్టి మనలను మనము రెండు నిజాయితీ గల ప్రశ్నలు అడుగుకొందాము.
మొదటిది. ప్రతిదినము ఏ మాటల విషయములో మనము పోరాడుచున్నాము? ఇతరుల మాటలు కాదు. మన సొంత మాటలు.
రెండవది. సాధారణ సంభాషణలో మనము వాడుచున్న ఏ మాటలను మనము అసలు వాడకూడదు?
ఒక క్షణము ఆగి ఆలోచింపుడి. ఇంటిలో, ఆఫీసులో, సంఘములో, ఫోనులో, మరియు సామాజిక మాధ్యమములలో. ఆ నిప్పు ఎక్కడ మొదలగుచున్నది?
ఈ లేఖన భాగము నుండి నేరుగా వచ్చు కొన్ని ఆచరణాత్మక అడుగులు ఇవే.
ఒకటి. చిన్నవాటిని కాపాడుకొనుడి. కళ్లెము చిన్నదే, చుక్కాని చిన్నదే. చిన్న వ్యాఖ్య, ఎవరినో ఎగతాళి చేయు చిన్న పరిహాసము, చిన్న అతిశయోక్తి. ఇవే ఒక జీవితమునంతటిని నడిపించునవి. చిన్న మాటలను జాగ్రత్తగా కాపాడుకొనుడి.
రెండు. నిప్పును మొదటనే ఆర్పివేయుడి. కొంచెము నిప్పే విస్తారమైన అడవిని తగులబెట్టును. ఒక సంభాషణ కొండెములకు, దూషణకు, కోపమునకు తిరుగుట ఆరంభమైనప్పుడే ఆగవలెను. ఐదు వాక్యముల తరువాత కాదు.
మూడు. రెండు నోళ్ళతో సంతృప్తి చెందకుడి. ఒక్క నోటనుండియే ఆశీర్వచనమును శాపవచనమును బయలువెళ్లును. నా సహోదరులారా, యీలాగుండ కూడదు. ఆదివారము దేవుని స్తుతించి, సోమవారము మనుష్యులను గాయపరచినయెడల, సమస్య మన కాలక్రమములో లేదు. మన హృదయములో ఉన్నది.
నాలుగు. ప్రవాహమునే కాక, ఊటను కూడ శుద్ధి చేయుడి. అంజూరపు చెట్టు అంజూరపు పండ్లనే కాయును, ఎందుకంటే అది అంజూరపు చెట్టు. హృదయములోని ధననిధిని మార్చుమని దేవుని అడుగుడి, మాటలు వాటంతట అవే మారును.
ఐదు. నీ నాలుకను ఒక బలిపీఠముగా చేయుము. హెబ్రీయులకు, పదమూడవ అధ్యాయము, పదిహేనవ వచనము మన స్తుతిని జిహ్వాఫలము అని పిలుచుచున్నది. విషము కక్కగల ఆ నాలుకయే ఆరాధనను, కృతజ్ఞతను, ప్రోత్సాహమును, సువార్తను కూడ అర్పించగలదు.
ఆరు. కీర్తనాకారుని ప్రార్థనను ప్రార్థింపుడి. యెహోవా, నా నోటికి కావలి పెట్టుము; నా పెదవుల ద్వారమును కాపాడుము. కీర్తనలు, నూట నలభై ఒకటవ కీర్తన, మూడవ వచనము.
ఏడు. ఇతరులను కట్టుడి. వినువారికి మేలు కలుగునట్లు అవసరమునుబట్టి క్షేమాభివృద్ధికరమైన అనుకూలవచనమే పలుకుడి గాని, చెడ్డమాట ఒకటైనను మీ నోట రానియ్యకుడి. ఎఫెసీయులకు, నాల్గవ అధ్యాయము, ఇరువది తొమ్మిదవ వచనము.
జ్ఞాపకముంచుకొనుడి. యే నరుడును నాలుకను సాధుచేయనేరడు. కానీ మనము దేవుని యొద్దకు కేవలము మనుష్యులముగా రాలేదు. ఆయన పిల్లలముగా వచ్చుచున్నాము. మనలో మనము చేయలేనిదానిని మనయందు చేయుమని మన తండ్రిని అడుగుచున్నాము.
-
భాగము 10
ముఖ్యమైన పాఠములు మరియు ముగింపు ప్రార్థన
యాకోబు మూడవ అధ్యాయము ఒకటవ వచనము నుండి పన్నెండవ వచనము వరకు గల ముఖ్య పాఠముల సారాంశము, మరియు ముగింపు ప్రార్థన.
లేఖనము యాకోబు 3:1-12
లిఖిత రూపము చదవండి
పదవ భాగము. ముఖ్యమైన పాఠములు, మరియు మన ముగింపు ప్రార్థన.
యాకోబు మూడవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము నుండి పన్నెండవ వచనము వరకు గల ముఖ్యమైన పాఠములను ఇప్పుడు కూర్చుకొందాము.
ఒకటి. బోధించుట ఒక పరిశుద్ధమైన బాధ్యత. బోధించువారు మరి కఠినమైన తీర్పు పొందుదురు. కాబట్టి తన జీవితమును దేవునికి సమర్పించక ముందు ఎవరును వేదికను వెదకకూడదు.
రెండు. అనేకవిషయములలో మన మందరము తప్పిపోవుచున్నాము. మాటయందు తప్పనివాడు పరిణతి చెందినవాడు; అతడు తన సర్వశరీరమును స్వాధీనమందుంచుకొన శక్తిగలవాడు.
మూడు. నాలుక చిన్నదే, కానీ కళ్లెము వలె, చుక్కాని వలె, అది సమస్తమును నడిపించును.
నాలుగు. నాలుక ఒక అగ్ని. ఒక చిన్న నిప్పురవ్వ ఒక పెద్ద అడవిని దహించివేయగలదు.
ఐదు. యే నరుడును నాలుకను సాధుచేయనేరడు. దేవుడు మాత్రమే చేయగలడు.
ఆరు. ఆశీర్వచనమును శాపవచనమును ఒక్క నోటనుండి రాకూడదు.
ఏడు. నోరు హృదయమును బయలుపరచును. హృదయము నిండియుండు దానినిబట్టి నోరు మాటలాడును.
ఎనిమిది. మనుష్యులచేత సాధు చేయబడని ఆ నాలుకను, స్తుతికి, అనగా జిహ్వాఫలమునకు సాధనముగా దేవునికి అప్పగించవచ్చును.
ఇప్పుడు ప్రార్థన చేసికొందాము.
పరలోకమందున్న మా తండ్రీ, నీ పరిశుద్ధ వాక్యమునకును, నీ దాసుడైన యాకోబు ద్వారా ఇచ్చిన నమ్మకమైన హెచ్చరికకును నీకు వందనములు. ప్రభువా, మేము పలికిన మాటలలో అనేకసార్లు తప్పిపోయితిమని ఒప్పుకొనుచున్నాము. ఏ నోటితో నిన్ను స్తుతించితిమో, అదే నోటితో నీ పోలికెగా పుట్టిన మనుష్యులను గాయపరచితిమి. మమ్మును క్షమింపుము.
ప్రభువైన యేసూ, నీవే శరీరధారియైన వాక్యము. నీ నోట ఏ కపటమును కనబడలేదు. మా హృదయములను ఊటను శుద్ధి చేయుము. దానినుండి పారు నీరు చేదుగా కాక తియ్యగా ఉండునట్లు చేయుము.
పరిశుద్ధాత్మా, మా నోటికి కావలి పెట్టుము, మా పెదవుల ద్వారమును కాపాడుము. మా నాలుకలను ఆశీర్వాదమునకు, సత్యమునకు, ప్రోత్సాహమునకు, సువార్తకు సాధనములుగా చేయుము. మా సంభాషణ ఉప్పు వేసినట్లు ఎల్లప్పుడు కృపతో కూడినదై యుండనిమ్ము.
నా ఆశ్రయదుర్గమా, నా విమోచకుడా, యెహోవా, నా నోటి మాటలును నా హృదయ ధ్యానమును నీ దృష్టికి అంగీకారములగును గాక.
మహిమగల యేసు క్రీస్తు నామమున ప్రార్థించుచున్నాము. ఆమేన్.
యు. ఇ. సి. ఎఫ్. డాట్ నెట్ ఆడియో పుస్తకమును వినినందుకు మీకు వందనములు. యాకోబు, మూడవ అధ్యాయము, ఒకటవ వచనము నుండి పన్నెండవ వచనము వరకు. నాలుక. ప్రభువు మిమ్మును ఆశీర్వదించి కాపాడును గాక.
Scripture
James 3:1–12 · యాకోబు 3:1–12
The passage in full, side by side. English from the King James Version; Telugu from the Telugu Union Version (సత్యవేదము). Both are in the public domain.
The Epistle of James 3:1–12
King James Version
1My brethren, be not many masters, knowing that we shall receive the greater condemnation.
2For in many things we offend all. If any man offend not in word, the same is a perfect man, and able also to bridle the whole body.
3Behold, we put bits in the horses’ mouths, that they may obey us; and we turn about their whole body.
4Behold also the ships, which though they be so great, and are driven of fierce winds, yet are they turned about with a very small helm, whithersoever the governor listeth.
5Even so the tongue is a little member, and boasteth great things. Behold, how great a matter a little fire kindleth!
6And the tongue is a fire, a world of iniquity: so is the tongue among our members, that it defileth the whole body, and setteth on fire the course of nature; and it is set on fire of hell.
7For every kind of beasts, and of birds, and of serpents, and of things in the sea, is tamed, and hath been tamed of mankind:
8But the tongue can no man tame; it is an unruly evil, full of deadly poison.
9Therewith bless we God, even the Father; and therewith curse we men, which are made after the similitude of God.
10Out of the same mouth proceedeth blessing and cursing. My brethren, these things ought not so to be.
11Doth a fountain send forth at the same place sweet water and bitter?
12Can the fig tree, my brethren, bear olive berries? either a vine, figs? so can no fountain both yield salt water and fresh.
యాకోబు వ్రాసిన పత్రిక 3:1–12
తెలుగు సత్యవేదము
1నా సహోదరులారా, బోధకులమైన మనము మరి కఠినమైన తీర్పు పొందుదుమని తెలిసికొని మీలో అనేకులు బోధకులు కాకుండుడి.
2అనేకవిషయములలో మన మందరము తప్పిపోవుచున్నాము. ఎవడైనను మాటయందు తప్పనియెడల అట్టివాడు లోపము లేనివాడై, తన సర్వశరీరమును స్వాధీనమందుంచుకొన శక్తిగలవాడగును.
3గుఱ్ఱములు మనకు లోబడుటకై నోటికి కళ్లెముపెట్టి, వాటి శరీరమంతయు త్రిప్పుదుము గదా.
4ఓడలనుకూడ చూడుడి; అవి ఎంతో గొప్పవై పెనుగాలికి కొట్టుకొని పోబడినను, ఓడ నడుపువాని ఉద్దేశముచొప్పున మిక్కిలి చిన్నదగు చుక్కానిచేత త్రిప్పబడును.
5ఆలాగుననే నాలుకకూడ చిన్న అవయవమైనను బహుగా అదిరిపడును. ఎంత కొంచెము నిప్పు ఎంత విస్తారమైన అడవిని తగులబెట్టును!
6నాలుక అగ్నియే; నాలుక మన అవయవములలో ఉంచబడిన పాపప్రపంచమై, సర్వశరీరమునకు మాలిన్యము కలుగజేయుచు, ప్రకృతి చక్రమునకు చిచ్చుపెట్టును; అది నరకముచేత చిచ్చు పెట్టబడును.
7మృగ, పక్షి, సర్ప, జలచరములలో ప్రతిజాతియు నరజాతిచేత సాధుకాజాలును, సాధు ఆయెను గాని,
8యే నరుడును నాలుకను సాధుచేయనేరడు. అది మరణకరమైన విషముతో నిండినది; అది నిరర్గళమైన దుష్టత్వమే.
9దీనితో తండ్రియైన ప్రభువును స్తుతింతుము; దీనితోనే దేవుని పోలికెగా పుట్టిన మనుష్యులను శపింతుము.
10ఒక్కనోటనుండియే ఆశీర్వచనమును శాపవచనమును బయలువెళ్లును. నా సహోదరులారా, యీలాగుండ కూడదు.
11నీటిబుగ్గలో ఒక్క జెలనుండియే తియ్యని నీరును చేదునీరును ఊరునా?
12నా సహోదరులారా, అంజూరపుచెట్టున ఒలీవ పండ్లయినను, ద్రాక్షతీగెను అంజూరపు పండ్లయినను కాయునా? అటువలెనే ఉప్పు నీళ్లలోనుండి తియ్యని నీళ్లును ఊరవు.
Key lessons
What James 3:1–12 asks of us
Teaching is a holy responsibility
బోధించుట ఒక పరిశుద్ధమైన బాధ్యత
Those who teach are judged more strictly, so no one should seek the platform before surrendering the life.
We all stumble in what we say
మాటలలో మనమందరము తప్పిపోవుచున్నాము
The one who does not stumble in word is mature, able to bridle the whole body.
Small, but it steers
చిన్నదే, కానీ అది నడిపించును
Like a bit in a horse’s mouth and a rudder on a great ship, the tongue turns the whole course of a life.
A small fire, a great forest
కొంచెము నిప్పు, విస్తారమైన అడవి
One careless sentence can burn down a friendship, a family, or a congregation.
No man can tame it — God can
మనుష్యులకు అసాధ్యము, దేవునికి సాధ్యము
James says no man can tame the tongue. What is impossible with men is possible with God.
The mouth reveals the heart
నోరు హృదయమును బయలుపరచును
A fig tree bears figs. Out of the abundance of the heart the mouth speaks — so ask God for a new heart.